idyselect

απ’ όλα τα συναισθήματα αυτό λιγότερο περίμενε να ζήσει·

οι συναγερμοί στις πόλεις προσπαθούν να μιμηθούν τα πουλιά αν έχεις δει ποτέ κοτσύφι, είναι παμφάγο και διακρίνεται για τα διαφορετικά μελωδικά καλέσματα για σκέψου πώς θα μπορούσε να μοιάζει για σκέψου πως κάτι που νόμιζες ευχάριστο μπορεί και να μην είναι ή το αντίστροφο|

---

σους!

πήγαινε πίσω για ύπνο έχει ήδη πάει αργά και να ‘ναι ο δρόμος άδειος; πριν πέσω για ύπνο σκέφτηκα «μου λείπουν» και γρήγορα μου ‘ριξα έκπληκτη μία σφαλιάρα άρχισα να μου λέω ιστορίες για να θυμηθώ, για να θυμάμαι, νευρικά πάνω κάτω το δωμάτιο έγινε σαλόνι αναμονής

σους!

πήγαινε πίσω στο κρεβάτι διάσπαρτα μαξιλάρια ιδρωμένα και γυμνά,

«μου λείπουν»…

κοντά στην πόρτα ακούγονται βήματα «μακάρι να μην φτάσει ως εδώ, θα πρέπει να εξηγήσω» φυσικά έφτασες

είπες:

«πήγαινε πίσω για ύπνο, δεν έχεις τίποτα να χάσεις για να μείνεις ξύπνια»

και σώπασα κι εγώ κι έπεσα για ύπνο ελπίζοντας έστω αύριο να μου λείπουν λιγότερο όχι γιατί δεν αντέχω το αίσθημα αλλά κυρίως γιατί ντρέπομαι γι’ αυτό και στον ύπνο μου το είδα σε όνειρο

οι φίλες μου ξεκίνησαν να έχουν αλλεργίες κάποιες περνάν τον χρόνο τους με συνεδρίες οι φίλες μου πίνουν τα ποτά τους στις 7.00 και ταξιδεύουν με γκουγκλ ναβιγκέιτορ το πρόβλημά μας τώρα είναι το πάρκινγκ το πρόβλημά μας τώρα είναι το πάρκινγκ

οι φίλες μου αγχώνονται μήπως χάσουν το γαμπρό, μήπως πεθάνουν οι γονείς τους.

χτυπάει το τηλέφωνο -θες να πιούμε καμιά μπύρα το βράδυ; -ε μπα μωρέ ξυπνάω νωρίς την επομένη χτυπάει η πόρτα: -γεια σας για την παραγγελία -ευχαριστώ. έχω πληρώσει με κάρτα (-και το μπουρμπουάρ;) (-σαφώς, ήθηστε) παλιά δε με θυμάμαι να έχω να δώσω για μπουρμπουάρ τώρα όλα καλά, όλα καλά

όλα καλά

αν τα βάλεις κάτω και τα καλοσκεφτείς όλα αυτά τα αλλεργιογόνα συστήματα ασφαλείας είναι που προκάλεσαν στις φίλες μου

κι η αλλεγκρία;

Είπε το ελάφι:

Ποιος πλήγωσε και ποιος ο πληγωμένος; Δεν ήσουνα εσύ που σου αρέσαν οι πληγές; Και τις ευχές που έκανες τις έκανες με κόπο, κάθε γενέθλια πριν σβήσεις τα κεριά δε σου ερχόταν. Όχι από ικανοποίηση, όχι από την ευχαρίστηση.

Ποια πληγώνει πιο πολύ ποια; Μεγάλο βραβείο η ταπείνωση δεν ξέρω ποιος μου το 'πε. Πέρασε στην ψυχή μας, μέσα μας πως να μισείς είναι ευκολότερο απ' το να αγαπάς, είναι πιο τίμιο, πιο άξιο. Δε δελεάστηκες ποτέ με την αγάπη.

Κι απάντησε η αλεπού: