Gençlik
Ah gençlik! Hiçbir şey umursadığın yok senin. Sanki dünya nimetlerinden yararlanman sona ermeyecekmiş gibi... Kedere, acılara aldırdığın yok, onlar da bile hoş bir yön bulursun. “Ben yaşıyorum ya!..” diye böbürlenirsin. Çünkü günlerin nasıl yıldırım hızıyla ardı ardına koştuğunun farkında değilsin şimdilik.
Senin güzelliğinin sırrı belki de her şeyi yapabilmenin gücünde değil, bunun olasılığına inanmandadır. Gücünü diğerlerinden daha çok ciddiye alarak, “Ah, zamanımızı boş şeylerle öldürmeseydik neler yapmazdık!..” diye içten bir inançla söyleyebilene ne mutlu!
Kendimi düşündüm. İlk aşkımın hayali üzerine eğilirken yalnızca kısa bir an, hafif bir üzüntüyle anmıştım onu. O anlarda bile içim bugünle yarına ait düşüncelerle, çeşitli tasarılarla doluydu...
— Ivan Turgenyev, İlk Aşk (Varlık 2004, s:87)









