kendini yıpratma. çünkü kimse bu duruma, senden daha çok üzülmüyor. kimse senden daha önemli ve değerli olmamalı. acını çek ama kendi içinde, kimseye belli etmeden. çünkü insanlar acını bile kullanırlar. düzen bozuk, sen doğru kal hep.

De Profundis; derinden gelen acı, ıstırap çığlığı

başkalarına olan yakınlığın beni senden uzaklaştırıyor.

Daha güzel anlatılamazdı.

Adın geçti bir kitapta, altını çizdim mor bir kalemle. Sonra gitti dedi yazar senin için, tesadüflere inanmam ama sen de gittin.

gel diye yoluna çiçekler sermişim de, sen üzerinden geçip ona koşmuşsun gibi.

dön lan işte. bıraktığın bu ağır yokluğu daha fazla taşıyamam ben.

Senin yaşandı ve bitti diye özetlediğin aşka ben ömrümü verdim

uzansana yanıma

Kimseyi kaybetmekten korkmayın, isteyen istediği vakit siktir olup gitsin.

Gittin işte, hiç olmamışız gibi hiç sarılmamışız gibi hiç sana ağlamamışım gibi beraber gülmemişiz gibi beraber düşmemişiz gibi beraber uykusuz kalmamışız gibi.. yalan mı ?

benim seninle kavgam bitti, vazgeçtim.

Bir gün sende anlayacaksın ama o gün ben olacak mıyım  bilemiyorum.

en çok da, kaybetmeye korktuklarını çabucak harcar insan.

yaşadığım her olayı en küçük detayına kadar sana anlatmak istiyorum senin düşüncelerini dinlemek seninle gülüp üzülebilmek.

Kimseyi kaybetmekten korkmayın, isteyen istediği vakit siktir olup gitsin.

“gülüşlerim sana, sarılışlarım sana, bakışlarım sana, her şey sana, her şehir sana, her şiir sana, ağlayışlarım sana, ölüşlerim sana, dokunamayışım sana, sarılamayışım sana, koklayamayışım sana, bütün sokaklar sana, hayatım sana, ben sana, aşığım.”