Αναγεννηθηκα Απ’το Ηλιοβασιλεμα

Όταν πεθάνω ελπίζω να είσαι ο πρώτος που θα δω μπροστά μου.

Να σε αγκαλιάσω και να νιώσω επιτέλους ξανά κάτι,

μιας και σε αυτόν τον κόσμο και σε αυτή την ζωή πουθενά δεν βρήκα το σπίτι μου.

Αν δεν με έχεις ξεχάσει δηλαδή.

Αν δεν έχεις γίνει απλά μια ανάμνηση που την πήρε ο αέρας.

Ελπίζω να με περιμένεις.

Έχω την ανάγκη να ξέρω ότι με περιμένεις.

Ότι η φωνή σου ακόμη ηχεί όμορφη.

Ότι τα μάτια σου είναι ακόμη ζεστά, σαν τον πρωινό ζεστό καφέ της μητέρας μου.

Ελπίζω να με περιμένεις.

Στην διασταύρωση μεταξύ ζωντανών και νεκρών.

Να μου πιάσεις το χέρι μου που θα είναι λίγο ζεστό ακόμη.

Να πιάσω το παγωμένο σου χέρι που θα στο ζεστάνω για λίγο μέχρι να με βρει ο θάνατος.

Να μου δείξεις τα λημέρια σου.

Ξεναγός του αέναου και του στάσιμου,

Καλώς ορίσατε στο ξενοδοχείο των ξεχασμένων, των νεκρών και των αδικημένων.

Φορέστε τα καλά σας και πάρτε μια θέση.

Σε λίγο θα λάβετε τα κλειδιά του δωματίου σας.

Ανυπομονώ για το δικό μου.

Θέλω να πιστεύω πως

αν δε μιλήσουμε ποτέ ξανά,

θα με θυμάσαι σαν κάποια

που δε φοβόταν το μέλλον,

όταν το φανταζόταν μαζί σου.

Θέλω να πιστεύω ότι,

θα με θυμάσαι ως κάποια

που σε αγαπούσε

με τον καλύτερο τρόπο.

Ακόμα και αν δεν ήταν πάντα

αυτό που ήθελες

ή χρειαζόσουν.

Θέλω να πιστεύω ότι,

θα με θυμάσαι ως κάποια

με την οποία θα μπορούσες

να περάσεις το υπόλοιπο της ζωης σου.

Κάπου μακριά,

σε ένα μέρος γεμάτο ξένους ανθρώπους.

Κάπου που δε θα μας ήξερε κανείς

αν βαθιά τη συλλάβεις,

γεμίζεις αιώνες.

Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς

Είναι νωρίς ακόμη μεσ’ στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ για σένα και για μένα.

Το Μονόγραμμα, Οδυσσέας Ελύτης

Μ' εμένα.

Διότι θα έπρεπε να είχα ωριμάσει.

Να μην απορώ με τίποτα.

Η πιο όμορφη θάλασσα

είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει.

Τις πιο όμορφες μέρες μας

δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα.

Κι αυτό που θέλω να σου πω,

το πιο όμορφο απ’ όλα,

δε σ’ τό ‘χω πει ακόμα.

αν βαθιά τη συλλάβεις,

γεμίζεις αιώνες.

Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς

Είναι νωρίς ακόμη μεσ’ στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ για σένα και για μένα.

Το Μονόγραμμα, Οδυσσέας Ελύτης