İnancını kaybetmiş birine hiçbir gerçeği kanıtlayamazsın.

Hepimiz bir gün ah almış birinin kollarında huzur bulacağız…

Yaşadıklarım beni kansız bir pisliğe çevirdi.

Dağılıcak yerim olmadığından ayaktayım..

Kapıldım esen rüzgarın akıntısına ve yolun sonunda kendim kalmayacağımın farkındayım.

Olmayacağını bildiğim hayallere çok kapılıyorum.

Seninle bir gelecek çok isterim ama senin geleceğinde olmadığımı biliyorum.

Küçük bir olur mu umuduyla bekliyorum.

Olmayacağını bildiğin şeylerin hayallerini kurmak kadar saçma bu dünya.

Sen ateşsen ben barut olurum..

Göz yaşlarım görülmesin diye içime akıttığım yaşlardandır bu göz altı torbalarım morluklarım..

Ona da teselli verecek misin kollarının arasına alıp. Sevecek misin saçlarını da her şey geçecek der gibi…

Geçmiş ve geleceğim olmuşlar ve olacaklar nefretle bahsedeceğim hepinizden.

Hayat dediğimiz şey nedirki aslında. Planlar yaparız sonra bozarız sonra yeniden yaparız ve bu döngü bir ömür boyu sürer. Yarınımızın garantisi yoktur. Bilinmezlikle yaşamayı öğrenmekte zordur ama bilinmezlik hayatın kendisidir. Aslında hayat kördür ne olacak göremeyiz bilemeyiz sadece devam ederiz. Kırgınlıklar, hüzünler , acılar ve daha birçok duyguyla sadece devam edebiliriz. Hayatta çaba önemlidir aslında ama bazılarımız kendi duygularını öfkelerini ve daha bir çok şeyi açıklamaktan o kadar sıkılmıştırki sadece susar ve bir gün bu hayatın sona ermesini bekler. Pes eder çünkü çabalamak için elinde hiçbir şeyi yoktur sadece kendi kalabilmeye uğraşır çünkü kendinden başka bir şeye harcayacak hiç enerjisi kalmamıştır.

Bedenim günden gine çürüyor yürümek bile imkansız gibi. Bu karmaşada benden önce bedenim pes ediyor.

Tüm şehir griye boyandı. İçimi okumuşcasına.