Aklımda bir Dünya

zaman makinesi gibi bir şey değil mi ya uyku bazen. Ama umarım güzel rüyalar görürüm yada hiç görmem.

Arada içimde böyle bir his oluşuyor birden bire hızlı yükselen çabuk sönen çocuksu bir şey ...

daha sonra bir başlığa gerek olmadığını fark ettim. bugün sabah biraz bahçede kedilerimle vakit geçirdim ve bir kaç gün önce onlar için bir kedi evi bile yapmıştım boyadım patiler çizdim mantarlar çizdim... saatlerimi öylece geçirdim ve girip içine uyuduklarını güvende hissettiklerini görünce çok daha iyi hissettim. “güven” bu sıra oldukça ihtiyacım olan bir duyguydu çünkü zihnimi meşgul etmezsem bir şeylerle bir karabatağın içine saplanıp kalıyorum sanki. Bu sayfayı da biraz o sebeple açtım. kafama göre takılacağım bana ait aklımdaki bir dünya...