LIFE IS BRUTAL.

Czekam znów na te wieczory, głupi wspólny Netflix. Pragnę chwili kiedy byliśmy ciągle najlepsi.

Chciałem się tylko raz cofnąć i dać ci to, czego zabrakło.

Nigdy nie mogłaś być sobą. Więc dla mnie dziś będziesz kimś.

I twój śmiech, co dla mnie warty więcej niż te miliony jest To taki banał, ale mówię serio

Jestem za weneckim lustrem, gdy zaczynasz się rozglądać. Zrobię wszystko, by świat był dla ciebie dobry. Będą ci mówili, że to wszystko anioły.

Chociaż ostatecznie na związek nas nie będzie stać. I złamiemy sobie serce niech skradziony weekend trwa.

Jestem zmęczona kłamstwem, więc nie pytaj co u mnie.

Nie za wszystko da się przeprosić, ale wszystko można wybaczyć. Nie wszystko można naprawić, ale wszystko można zacząć od nowa.

W świecie pełnym twarzy, zakochałam się w Twoim umyśle.

I może przez krótką chwilę ty poczujesz to samo i też uśmiechniesz się do wspomnień, które na zawsze pozostaną naszą wspólną własnością.

Największym błędem jest udawanie, że to co nas boli, jest nam obojętne.

To boli kiedy odwiedzasz te same miejsca, ale już bez tych samych ludzi.

Nie ma większej złości niż ta skierowana przeciwko samemu sobie.

Pożegnania są trudne, ale nie zawsze są błędem.

Mijały godziny. Mijały kolejne dni. Uczyłam się żyć bez jego wiadomości. W pościeli chowałam swoje marzenia. Nie miałam wątpliwości, że jestem mu obojętna. Że pojawiłam się w niewłaściwym czasie. Mijamy się, bo wciąż otwieramy nie te drzwi.