“Balığı denizden çıkarabilirsin ama, balığın aklından denizi çıkaramazsın.”

istesen yapabileceğini ama buna rağmen yapmadığını bilmek, sırtımda kambur gibi. doğrulamıyorum.

“Seni kıramayışım beni bana kırdırdı.”

biri ölünce herkes onu sever demiştin. ben senden tiksiniyorum. sen aklıma gelince mideme giren bi krampla kusmak istiyorum.

"istanbul’da tifüs, memlekette zelzele, dışarıda harp, ben sana aşığım."

günahlarına kadar sevdiklerimiz vardı.

ben bir gün bana, “bir gel desen iki elim kanda da olsa gelirim” diyen herkesin, gel dediğimde yüzüme bakakaldığını gördüm. ve öğrendim küsmeden yaşamayı.

seni kendimden sakınıp başka bir kalbe emanet ettim.

Gözümün gördüğüne yüreğim inanmadı.

Birine bakarken eve varmış gibi hissetmek.

hani eski bir resme bakarken hani yılları sayar da insan hani gözleri dolar ya birden

“yıllarca bir şarkıyı dinlemekten kaçınıp arabanın radyosunda denk gelip geçememek”

Sen öyle herkese anlatılmazsın.

anlaşılmak istemiyorum. çünkü gördüm, birinin ciğerinizi bile bile deşmesi, bilmeden yapmasından betermiş. ne hissedeceğimi benden iyi biliyordun ama durmadın işte.