Şeftali Reçeli

İki gündür A. kuşum beni tuzağa düşürüyor. Onu uyutacağım diye odaya birlikte giriyoruz ve bir bakıyorum gece saat 2 ve ben onunla uyuyakalmışım.

Elimde telefon oturup bir şeyler izleyeceksem, oturamıyorum, anında kalkıp ya mutfağı topluyorum ya çantaları düzenliyorum ya çamaşır katlıyorum.

Arkadaşlar ne zamandır yazacağım ha yazdım ha yazıyorum derken daha anca kendimin ve kızımın günlüğüne yazabildim. Buralara gelemedim.

Çoğu zaman unuttuğum şey ‘her şey geçici’.

Bugün aşı oldu A. hanım. Akşam vakitlice uyumuştu. Biraz halsizlik vardı ama o kadar da olurdu. Onu uyutunca ben de koltukta sızmışım.

Bebeğinizi nasil bakıcıya vereceksiniz

M.’nin çalışma şartları daha esnek, çoğunlukla evde. Ben mesaiye geçince kademeli olarak mesai saatlerim artacak. Bu süreçte de 1 yaşına kadar M. ile birlikte bakacağız. inşallah 🙏🏻

Bugün hastanede birkaç işim olduğu için yavrumu emzirip çıktım. M.’ye neler yapacağını sıraladım. Çıkmadan 10 kere odaya girip baktım. En sonunda da çıkmayı başardım.

Hayatımdaki düzen, M. İle evlendiğimizde bile bu kadar değişmemişti. Anne olmadan önce ve anne olduktan sonra diye ikiye ayırabiliriz. İlk ayların korkusu, endişesi, paniği bir nebze olsun azaldı. Elle tutulur hale geldikçe, büyüdükçe, bir şeyler düzene oturdukça biraz daha iyi olduk çok şükür.