ceren

never love anybody who treats you like you're ordinary

peki ya şimdi

kişi aynı anda hem faildir hem kurban

sana karşı içimdeki şefkat hissini bilsen bana gülerdin

yorgun düşmem ben, aşk yoldan dönmez. kurşunlar yağsa aşıklar ölmez.

kalp yerine bal peteği olmalı sende, yoksa bir adam nasıl bu kadar tatlı olur?

canım aniden gelen uzun uzun yazılmış seni seviyorum mesajı çekti

yerinden oynamamış bir taş bırakmayana kadar sarsacağım hayatımı. içimdeki deprem bittiğinde ise sağ kalanlara adanacağım

herşeyin istediğim gibi olacağına o kadar inanacağım ki istediğim gibi olmaktan başka bir seçeneği kalmayacak

öyle sancılı bir süreçten geçiyorum ki bittiğinde aynı insan kalmamaktan korkuyorum

sonra oturdum masaya, kendimi nasıl bu kadar kaybettiğimi düşündüm. tek başımaydım ama masa çok kalabalıktı.

mutlu olmam için ne gerekiyordu iyi bir sevgili, iyi bir dost mu? yargıladığım hayatların karmasını mı yaşıyordum? neydi şuan yaşadığım şey.

bazen art arda bu kadar mutsuzluğu bünyem kaldıramayacak gibi geliyor

içimdeki her şey içimi çürütmeye başladı