aciklama

geçiş önceliği yayanın, benim önceliğim senin

“sana her şeyi nasıl anlatabilirim? gözlerime bakıp bana güvenmeni isteyebilirim ancak, sen beyaz dişlerini göstererek bir gülsen, gerisi kolay, geride bir ordu söz sırasını bekliyor, ben öyle anlatırım ki kötülüklerimi bile küçük hesaplarımı bile güzel gösteririm sana, şimdiye kadar yapamadım ama zarar yok, belki bundan sonra olur, istersen kötülüklerimden bahsetmem de, istersen karşı köşede dilenirim, sana muhtaç olmadık ya, herkesin rızkını allah verir, ben de bundan bir şey çıkarırım, ne çıkardığımı sen anlamazsın, anlasaydın çıkaramazdım”

“sana her şeyi nasıl anlatabilirim? gözlerime bakıp bana güvenmeni isteyebilirim ancak, sen beyaz dişlerini göstererek bir gülsen, gerisi kolay, geride bir ordu söz sırasını bekliyor, ben öyle anlatırım ki kötülüklerimi bile küçük hesaplarımı bile güzel gösteririm sana, şimdiye kadar yapamadım ama zarar yok, belki bundan sonra olur, istersen kötülüklerimden bahsetmem de, istersen karşı köşede dilenirim, sana muhtaç olmadık ya, herkesin rızkını allah verir, ben de bundan bir şey çıkarırım, ne çıkardığımı sen anlamazsın, anlasaydın çıkaramazdım”

“ben herkesten gitmeye, böyle bir sabah karar verdim. kahvaltı masasında otlu peynir duruyor; dünya, beni fark etmiyordu. ben o sabah, bir kapı kapattım. herkesin içinden. ve herkesin üstüne.”

ben nasıl sevildiğini bilmiyorum, ben bir insan nasıl kırılmaz bilmiyorum. duvarlar nasıl yıkılmaz, tabaklar nasıl devrilmez, bu evler nasıl yuva olur, bir insana nasıl bakılır, yalan mıdır gerçek midir, yağmurda nasıl yürünür, nasıl dokunulur, ruh başka ruha nasıl karışır, dudaklar nasıl buluşur, bu beden nasıl can bulur, bilmiyorum. hayran olunmak, beğenilmek, dile getirilmek, nasıl olunur bilmiyorum. benim elimde bir yara bandı, diğer elimde vazoda çiçek var, ben bu ikisiyle nasıl yapacağım, bilmiyorum.