Bu günlerde herkes gitmek istiyor
Küçük bir sahil kasabasına
Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara…
Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam aynı şey…
Her şeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
Öyle “yanına almak istediği üç şey” falan yok.
Her şeyi, herkesi götürdün demektir..
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Hani kendimizden razıyız diyelim, öteki de olmuyor.
Yani her şeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.
Bir yanımız “kalk gidelim”,
öbür yanımız “otur” diyor.
İş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Alışkanlığın verdiği rahatlık,
Monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.
Bir çocuk daha doğurmalar…
Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
Kapıdaki Rex'i bırakıp gidemiyorum.
Değil bu şehirden gitmek,
İki sokak öteye taşınamıyorum.
Bütün sokağım köpeğim olduğunun farkında
Herkes onu o herkesi seviyor.
“Sırtında yumurta küfesi olmak” diye bir deyim vardir;
Evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin
Kendi imalatımız küfeler.
Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
Ölüme inat tutunmak lazım.
Bari ufak kaçışlar yapabilsek.
Var tabi yapanlar, ama az
Bütçe, zama, keyif… Denk olsa.
Küçücük gitmeler yapabilsek.
Sonra başka mecburiyetler
Sırf yeme, içme, barınmanın bedeli
Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karşılığı, bir ömür yani.
Bahar mıdır bizi bu hale getiren?
Ben her bahar aşık olmam ama
Her bahar gitmek isterim.
Ama olsun… istemek de güzel.
areudirty
stormborns
germansingergirl
s-u-f-j-a-n-s-t-e-v-e-n-s
titsay
origamiaround
