Bir kız çocuğu veya oğlan çocuğu ilk sevgiyi, şefkati, merhameti, sevdayı, hüznü, mutluluğu, öfkeyi kısaca duygusal bütün hislerini ilk ailesinde keşfeder. Anne babasına bakar ve profilinde bir aile tablosu oluşturur. Oyun arkadaşına babasını, kendisine annesinin profilini kopyala yapıştır yapar. Kimi zaman ağlar kimi zaman mutlu olur. Anne olur. Annesinin anneliği kadar. Eş olur babasının sevgisi kadar. Geleceğin güzel kalpli babalarına seslenmek istiyorum. Yalvarırım kız çocuğunuz olursa onun saçlarını bir kere dahi olsa tarayın olur mu? Ona her gördüğünüz yerde " sen çok güzelsin" demeyi ihmal etmeyin. "Sen çok güçlü, çok güzel, aynı zamanda akıllı bir kızsın. Her daim senin arkandayım seninle gurur duyuyorum. " demeyi unutmayın. Düştüğü zaman onu ilk kaldıran siz olun. Düşe kalka büyür alışsın demeyin. Büyüdük lakin hala kalkamıyoruz... İlerde bu küçük şeylerin tesiri o kadar büyük yıkımlar yaratıyor ki. Bir kadın güzel olduğunu göstermek için makyaja saldırıyor. Güçlü olduğunu göstermek için sürekli sebepli sebepsiz şeylere gülmeye başlıyor. Değer görüp sevilmek için kendi öz benliğini kaybedip, sosyal medyada gerçek hayatta asla yapamayacağı olayların altına imzasını atıyor. Bu gördüğünüz her şey ama her şey küçüklükten kalma eksiklik... Öncelikle "baba sevgisi" eksikliğidir. Eksik yanı babası olan kızlarımız bir erkeğin sevgisine o kadar ihtiyaç duyar hale geliyor ki,gözleriyle dahi sevilmeyen ama bedenleriyle sevildikleri için bu durumu sanki olması gereken buymuş gibi hissediyor ve yapıyor. En sonunda ellerinde kırılmış saçları, gözlerinde kimsenin anlayamayacağı kırgınlıklarıyla koskoca bir kadın kalıyor, ruhu çocuk bir kadın...
tangentwithtanner
romaincrisis
vaporwave
pixelskylines
yousharknotpass
areudirty