prometheus

sustum, konuşmakla olmuyordu.

kucakladığın bebeğin suratını çizmesi gibi masum mu ruhumda bıraktığın izler?

ben seninle yalniz degil kalabaliktim.

allah sana heyecan bana da huzur versin.

anlat, deseler susmazdın. şimdi boş verin diyorsun.

bu insanlar içindekini küçümseyecekler. ağladığını üzüldüğünü düşünmeyecekler.

bazıları düş kırıklığı konduramazsın, tek gecelik ilişkide şefkat bulamazsın.

nefret ettiğim bir yerde yâşamak zorundayım.

sen kendinden ödün vermeyen kadın, bende mükemmel bir herif değilim, itiraf edeyim. misal insanları şarkı yazmak için kullanırım.

kusura bakma kalem kağıt, başka arkadaşım yok.

gözlerinin içi bildiğim tek galaksi.

bu şehir mutsuzluğumun başkenti.

ben seninle mutsuzluğa da varım dedim, ben varım sen yoksun.

kalbim seni unutacak kadar adiyse ellerimse onu parçalayacak kadar asildir.

boğazıma kadar hayal kırıklarıyla doluymuşum.

senin için üzülüyorum çünkü hayatının en mutlu günü artık geride kaldı.

savaştığım hiçbir konudan galip olarak çıkamadım.