ve bazen insanlar bir gülüşe sığınır.

gülüşüne aşığım sevgilim.

her zerrene.

bir bakıyorum derste aklıma gelmişsin. kulağımdaki sesler uğuldamaya başlıyor ve sadece seni düşlüyorum. zil çalıyor, seni görüyorum, ellerim titremeye başlıyor. aklımda da kalbimde senle doluyken, söyle bana nasıl sakin kalayım?

sakin kalmayı öğrenmek zorunda kaldım balım. hâlâ geliyorum teneffüste ama artık beni istemeyen gözlerine bakamıyorum bile. çok daha fazla titriyor ellerim ama buna engel olamıyorum. hayat çok yakınken yabancılaştırdı bizi. hiç kimsenin hayatımdan çıkmasını umursamazken, sen çıkma diye elimden geleni yaptım ama sen çıkmak için çok çabaladın. özür dilerim yaşadığın, yaşadığımız her şey için. keşke şuan bu cümleleri sana kurabilseydim ama yapamadım. şuan yanımda olmasan bile sevgim de güvenim de hep senle. bitmeyecek bir duygu bunlar ve tek sana özel kalacak. seni çok seviyorum, iyi ki varsın. iyi ki doğdun 🤍

hatırlıyor musun bilmem. lütfen hatırla. tam 2 ay önceyi lütfen hatırla..

hatırlamadı minigim. 9 ay oldu unutmus bizi.

seninle son kez tanışmak istiyorum. birdahası yok. sadece bir kez daha

ve bin kez daha biliyorum ki, biz ne kadar tekrar tanışsak da sonu yine beni bırakıp gittiğin güne gelecek.

nasıl güler ki insan hayat ikinci şansı vermiyorsa

nasıl güler ki insan hayat yollarını yıkıyorsa