Galatasaray Gibi...

insanlarla paylaşmak yerine içimde biriktirdiğim her şey yüreğimde koca bir dağ oldu. bu dağı birlikte aşabileceğim sadece sen varsın ve uzun zamandır yoksun. bütün problem senin olmaman aslında ama insanlar anlamasın diye güçlü durup kimseye bir şey anlatmamaya ve güçlü kalmaya çalışıyorum sözde ama içim nasıl yanıyor bir bilsen. çok özledim ben seni hemde çok ama hiçbir yol yok biliyorum.yani evvela ya ben tükeneceğim yada yollar..

sevmek,rağmenlerin üstesinden gelebilmektir bence.karşınızdaki insanın görüşlerine,davranışlarına,yaşam tarzına saygı duyabilmektir.yıllardır benimsediği yaşam tarzını kolaylaştırmaktır aslında.inançları için bir insandan vazgeçmek bence katiyyen doğru değildir.hele ki günümüz dünyasında ciddi anlamda neyin ne olduğunu bilen ve sizi bağnaz düşüncelerle darlayıp,sizi bunaltmanın saçma ve doğru olmayacağını bilen birinden.sizi farklı düşüncelerinizle ve yaşam tarzınızla kabul eden biri inanın ki günümüz dünyasında büyük bir velinimettir.sizinle birlikte düşünce yapısının olgunlaşmasını fakat ruhunun çocuk kalmasını isteyen birini hayatınızda tutabilmek adına elinizden gelen her şeyi yapınız.beni tutmak için çabalamadı ama siz lütfen çabalayınız..

saat gece 03:27.bi an dank ediyor kafana.ne günler geçirmişim be.ne üzüntüler,ne mutluluklar,ne zorluklar.sevmişim,acı çekmişim,mutlu olmuşum,gururlanmışım falan filan.geçmişi tekrar edemeyeceğimi fark ediyorum.üzülmedim desem yalan olur açıkçası.sonra bugün geliyor aklıma daha bi olgunum geçmişe göre olaylara bakış açım değişmiş mesela.az sonra gelecek kaygısı düşüyor bi anda aklıma acaba nasıl bir geleceğim olacak diye.o gelecekte bir gün geçmiş olacak aslında.ben o anda farketmeyecegim ama öyle olduğunu ta ki yıllar sonra bi şarkıda yada bi fotoğrafta hatırlayana dek.sonra şöyle bir kanıya varıyorum.anı yaşamalıyım sanırım çünkü hiçbir anın bir tekrarı daha olmayacak.

neredeyse 22 yıl.bu 22 yılın 14 yılı kocaman bir futbol tutkusuyla geçti.patlak ayakkabı,yaralı dizler,terli forma,dikenli saha...bu tutkumu profesyonel olarak yapmak istedim.ki hala da istiyorum.bir çok arkadaşıma göre abartı bir tutku bu ama benim için kesinlikle öyle değil.duygularımı dışa vurma şeklim yada insanlığa faydalı bir birey olmanın hayali benim için futbol.babamın yüklü miktardaki borcunu ödeyip,anneme kocaman bir ev alacağım,arkadaşlarımı iş sahibi yapıp,ihtiyaç sahiplerine yardım edeceğim hayallerimin temeli aslında futbol.sevincimi de üzüntümü de hatta ve hatta acımı da onun sayesinde dışa vurduğum bir spor benim için futbol.ne zaman ki yaşım ilerledi ve ben gitgide futbolcu olamayacağımı anladım.benim tüm hayallerim yıkıldı.o yüzdendir benim bu hayatı önemsemez ve negatif tavrım..

git gide en iyi ilacımın yalnızlık olduğunu daha iyi anlıyor gibiyim.sanırım etrafımda pek bi arkadaşım olmasa dahi bu durum benim için problem yaratmaz.en yakın arkadaşlarımdan bile sakladıklarım var,anlatmak istemediklerim..çünkü gerçekten duygu ve düşüncelerim karşısında bana faydalı olacağını düşündüğüm hiç kimse yok diye düşünüyorum.gerçekten beni anlayan birileri yok..sanırım beni en iyi yalnızlık anlıyor..

çoğu zaman insanların hayatlarında ilk tercih olamayabilirsiniz.bu hayatın her alanında geçerlidir.çalıştığınız herhangi bir işte yada duygusal anlamdaki ikili ilişkilerde mesela...ama şunu unutmamalısınız ki bu tercihler karşısında asla boyun eğmemelisiniz.kesinlikle ama kesinlikle bu size kötü biri olduğunuzu düşündürmesin.hayatta cevabı hayır olacak bazı olaylar ileride size cevabı evet olabilecek çok güzel şeyler kazandırabilir.ilk etapta aldığınız olumsuz cevaplar sizi aşırı derecede kötü etkileyebilir sizi kendinizden utanır bir hale de getirebilir ama unutmayın ki şuan bu yazıyı okuyabiliyorsanız bile birçok insandan daha şanslısınız.kendi gözünüzde ki en şatafatlı insanın bile bir takım kusurları muhakkak vardır.önemli olan bu kusurlardan ziyade sizi olumlu anlamda farklı kılacak özelliklerinize odaklanmalısınız.kısacası asla ama asla kendinizden vazgeçmeyin sizler kendinizden vazgeçerseniz insanların sizden vazgeçmesi kaçınılmaz derecede kolay olacaktır.olumsuz birden çok yanıt,olumlu çok güzel bir yanıt doğurabilir.unutmayın..

hayatıma girdiğin o ilk andan beri hem birlikteyken hemde ayrıldıktan sonra bana sürekli bir şeyler kattın.bana paylaşmayı,sevmeyi,anlayışlı olmayı ve daha bir sürü şey öğrettin.öyle ki bende de daha önce ilgi duymadığım şeylere seninle birlikte ilgi duyma isteği uyandı.en önemlisi de şu ki bende daha iyi bir insan olma isteği uyandırdın ve hala da uyandırıyorsun.tipik bir erkek olan ben seninle birlikte resim yapmayı,dans etmeyi,opera-sergi gibi organizasyonlara katılmayı hayal ettim.hatta ve hatta seninle birlikte bulaşık yıkamayı bile hayal ettim.o kadar çok isterdim ki sana bir şeyler katabilmeyi,sana benimle birlikte yapacağın şeylerin hayalini kurdurmayı..keşke beni peşin hüküm vermek yerine anlamaya çalışsaydın,emin ol bugün gülüşün kadar güzel bir çift olurduk..

o kadar çok yoruldum ki.tam şuan da sesini duymaya ve boynuna sarılmaya o kadar ihtiyacım var ki..