kör olayım, uğruna ölümden korkarsam

zorlarsan olmaz nasipte yoktur zorlamazsan da nasip olmaz çünkü kader gayrete aşıktır

bugün görüş günümüz, herkes geldi sen neredeydin?

hasretinden prangalar eskittim

siz bakmayın lana del rey göründüğüme esas hikayem ahmet kayadır

"ölülerle benzerliğim var. onlara toprak attınız, her ölüye yapılan gibi. benim ise sadece öldüğümü fark etmediniz. yoksa çoktan attığınız toprağın üstünde bir çiçeğim açardı, boynu bükük şekilde. toprağım kuruk, parça parça dağılmış olurdu. altında yatan beni simgeliyor sonuçta. belki bir tahtanın üstünde adım yazar. gelen geçen okur adımı. altında yatan bedenin üstüne ev yıkmamışlar gibi. enkaz altında boğulduğunu bildikleri halde gelip kurtarmadıkları o bedeni, belki ezip geçerler. önemsiz."

"bırakın kendi yoluna gitsin. çünkü onun ekmeği yalnızlık ekmeğidir; kadehinde de, tek başına içmek istediği anıların şarabı bulunur."

demiştin kapına gelirim diye, kulağım kapıda ses vermez oldun

sigaramın uçuşan külleri ruhumun yansımasıymış. biten sigara paketinden sonra vakit geçmeyince anladım bunu.

yaptığını atlattım ama affedemeyecek olmamı hâlâ atlatamıyorum

benim şarkı söyleme enstrüman çalma gibi yeteneklerim yok ama bana bi kalem ve sonsuz kelime sınırı verirsen sana duyduğum sevginin, saf sevginin sayfalarca kelimelerle süslenişini gözlerinin önüne serebilirim

dalları güçlü olan bi ağacın üstünde çiçek açmak kolaydır, güven verir

gülüşü

sana söyleyemediklerime ne denir ya da söylemediklerim peki ya asla söyleyemeyecek olmama ne denir

ona yâr demiştik, onda bir şey var demiştik

uykularımın katili