Ze wszystkich ludzi, których straciłam, najbardziej tęsknię za sobą..

„Wspomnienia są jedynym rajem, z którego nikt nie może nas wypędzić, ale i piekłem, z którego nie możemy uciec.” – Jean Paul

Nie każdy potrafi być szczery. Niektórzy wolą być wygodni.

Nie każdy zasługuje na wyjaśnienia. Niektórzy doskonale wiedzą, co zrobili.

Nie proszę o życie bez burz. Proszę o siłę, by żadna z nich mnie nie złamała.

Są zakręty, których nie da się ominąć. Trzeba je przejechać.

Najbardziej cenię ludzi, przy których śmiech pojawia się zupełnie naturalnie. Takich, z którymi nawet zwykły dzień staje się trochę lżejszy. Życie i tak dostarcza wystarczająco dużo powodów do zmartwień. Dlatego warto trzymać blisko tych, którzy potrafią przypomnieć, że uśmiech też jest formą siły. Czasem działa lepiej niż niejedna życiowa rada.

Czuję się naprawdę bezpiecznie dopiero wtedy, gdy nie muszę wybierać słów, ukrywać emocji ani udawać silniejszej, niż jestem. Dla mnie właśnie tak wygląda prawdziwa bliskość. Nie idealna. Prawdziwa.

Nie każda osoba, którą kochasz, będzie umiała Cię kochać tak samo.

Najtrudniej wyciszyć nie to, co widzą oczy, ale to, co pamięta głowa.

I'm old school. I just want one person.

Są rozczarowania, po których człowiek już nie płacze. Po prostu inaczej patrzy na ludzi.

Noc potrafi pięknie wyciągać z człowieka wszystko to, co za dnia chowa pod uśmiechem.

Człowiek długo tłumaczy cudze zachowanie zmęczeniem, problemami i trudnym okresem, zanim dotrze do niego, że ktoś po prostu ma kiepski charakter.