getrouwd, op huwelijksreis geweest en zwanger.

Professioneel ellendeling.

Ik wil m’n passie kennen, ik wil het voelen, zo diep tot in m’n botten. Voelen dat ik leef, leef voor dat ene ding maar ipv dat voel ik een leegte. Geen passie, geen doel, gewoon doelloos. Doelloos overleven; want leven doe ik allang niet meer. Je kunt aan me schudden tot je een ons weegt maar er zit geen vonkje meer in.

Had de ergste mental breakdown/paniekaanval vandaag sinds tijden. 4 uur later en ben nog steeds aan het bijkomen

Hoe zijn er mensen die het leven daadwerkelijk leuk vinden? K ga dat nooit begrijpen.

Zonder het te weten, uit pure toevalligheid, logde ik vandaag voor t eerst sinds een lange tijd weer hier in en blijkt mijn account vandaag precies 1 jaar te bestaan 🥳