Δέσποινα

Δεν θα σου πω τις βλακείες που λένε όλοι οι άλλοι ότι θα σε αγαπάνε για πάντα και μετά σου χιλιοκομματιάζουν την καρδιά. Το ξέρεις πως σε αγαπώ. Μπορεί όχι για πάντα. Αλλά ξέρω ότι αύριο θα σε αγαπάω πιο πολύ από ότι μπορώ να αντέξω. Γιατί δεν το ελέγχω. Θέλω να σε βλέπω συνέχεια. Θέλω να καθόμαστε αγκαλιά και να διαβάζεις Πολυδούρη που τόσο λατρεύεις και εγώ να σε κοιτάω. Να σε κοιτάω και να αναρωτιέμαι πως στάθηκα τόσο τυχερός που σε βρήκα. Να σταματάς να διαβάζεις μετά απο ώρα και να μου χαμογελάς και εγώ να σε φιλάω στον λαιμό. Να διαφωνούμε για το πως δημιουργήθηκε ο κόσμος, εσύ να γελάς και εγώ να χαμογελάω. Να σου κρατάω το χέρι όταν περπατάμε και εσύ να κοκκινίζεις γιατί είσαι ντροπαλή. Να μου μιλάς για τις σκέψεις σου και εγώ να σε ερωτεύομαι ακόμη περισσότερο. Σε αγαπάω γιατί είσαι εσύ. Δεν θέλω να φύγεις. Δεν θέλω να φύγω. Θέλω να το ζήσω όλο αυτό, και το θέλω μόνο μαζί σου.

Το ξέραμε, κάποιοι άνθρωποι δεν άξιζαν παραπάνω. Απλά δεθήκαμε γιατί πιστεύαμε ότι αξίζαμε εμείς λιγότερο.

Too often, the only escape is sleep.