08.11

zihnindeki düşüncelerle sarhoş olup zihnindekileri dansa kaldıran dargın insanlara; kırgın, yüreği buruk adımlara ithafen.

kin de tutabilirdim ama ellerin tercihim<

birini tanıdım, fotoğraf karesine sığmayacak kadar güzel bakıyordu.

faşist bir ülkenin devrimci çocuklarının seslenişiydi bu sevda.

ziyadesiyle mahvolmuş derin bir hâl içerisindeyim.

kaburgalarım yirmi bir yerinden kırılmış gibi.

vâllahi gram mecalim yok, ertesi günü görmeye. tam şurada şuracıkta rakı masasının başında teslim edeyim ruhumu.

anne ben çirkin miyim, neden yüzüme konuşan yok?

seni senden çok sevdim de göremedin bebeğim.

bilmiyorum neden içimdeki bu yangına rağmen kül değilim.

ben gittim harf harf dağıldım, sen tamamladın cümlemi.

düşündüğüm kadar değil, düşlediğim kadarım.

kimler kimleri unuttu sen hâla şuramda. bana revâ mı bu.

hem senden olup hem uykumdan oluyor olmam, sığınacak hiçbir limanımın kalmadığı anlamına geliyor. ne kadar acı.

yalnızlığımın kemikli elleri bileklerimden tutup duvara fırlatıyor beni, dizlerim üstüne çöktürüyor bohemiyet. yaşam, ölümlerimden ibaret.

cânım soluyor.