“Przekonasz się, że trzeba puszczać niektóre rzeczy po prostu dlatego, że są ciężkie.”

“Czasem, kiedy człowiek za długo milczy, przestają do niego pasować wszystkie znane mu słowa. Stają się za małe, za ciasne. Nie mogą już wyrazić tego, co czuje i przeżywa. Bo tak się wewnątrz niego wszystko zmieszało, posklejało, zdziwaczało. I wtedy jakoś lepiej jest w deszczowe popołudnia niż w słoneczne poranki. Lepiej samemu niż w tłumie ludzi. W zasadzie wszędzie dobrze tam, gdzie nie trzeba niczego wyjaśniać.”

"Przepłynąłem oceany żeby odszukać mojej drogę do zmiany..."

Kiedy, masz 20 – 30 lat i nie dopuszczasz do siebie emocji, to znaczy ze umarłaś/umarłeś i możesz chodzić, oddychać ale i tak jesteś trupem. W życiu chodzi o to aby zakochiwać się, szaleć na fali emocji, cierpieć i znów walić głową w mur, mieć motyle w brzuchu i pić wódkę o 4 rano bo znów nie wyszło. I to jest Nasz sens człowieczeństwa. Odczuwać. Nie zamknięcie się w sobie, nie kupowanie kolejnych butów i pralki, ale emocje. Bo w życiu nie chodzi o stabilność i bezpieczeństwo, bo życie nie jest stabilne i bezpieczne, cokolwiek Nam się na ten temat wydaje. A na koniec i tak pamiętamy te rzeczy, które były niestabilne i niebezpieczne.