So Fa(r) Away

ถ้ายังจำได้ดีว่าวันนั้นเคยรู้สึกยังไง อย่าพาตัวเองไปอยู่จุดนั้นเลยนะ ...

หลายครั้งเราตั้งคำถามว่าทำไม... ของบางอย่าง ที่บางที่ คนบางคน ถึงเป็นที่รักของใครต่อใครได้อย่างมากมาย ต่อเมื่อเราได้พบเห็น ใกล้ชิด สัมผัส และรับรู้เรื่องราว "ด้วยตัวเอง" เราจึงเข้าใจเหลือเกินว่า... ของบางอย่าง ที่บางที่ คนบางคน คู่ควรกับการเป็นที่รัก, มากเหลือเกิน ...

หรือฉันควรจะเดินไป, หรือฉันควรจะรอคอย ... หรือ Or ...

เป็นเครื่องยืนยันว่าในที่สุด เราจะหยุดวิ่งวนในทุกสิ่ง ไม่ยึดถือไม่ยึดมั่นไม่ไหวติง ใจแน่นิ่ง จิตปล่อยวาง ยึดทางธรรม …

ที่ดูเข้มแข็งอยู่ ที่ดูเหมือนเข้าใจ แต่ความจริงคือมันเคยเจ็บ เจ็บจนเข้าใจถึงรู้ …

ขอได้โปรดให้ฉันมีพลังอดทนต่อความเจ็บปวดทั้งทางร่างกายและจิตวิญญาณ ...

เราเติบโตและใช้ชีวิตมาจนถึงวันที่เรารู้แน่ชัดแล้วว่า ลึกๆแล้ว "เราก็เป็นคนในแบบที่เราเกลียด" เพราะเราเก็บความเกลียดชังไว้ในใจ หลายคืนที่ต้องสะดุ้งตื่นเพราะภาพทรงจำเลวร้ายมันตามมาหลอกหลอน ภาพความรุนแรงตอนเด็กๆ ถ้อยคำหยาบๆคายๆ ฉายซ้ำแล้วซ้ำอีกเหมือนภาพยนตร์ที่ไม่มีตอนจบ เราบอกกับตัวเองทุกวันว่าเราเกลียดการกระทำเหล่านั้น แต่เมื่อเราต้องเผชิญสถานการณ์ที่กดดัน เราเองก็กลับเลือกใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหา ทำแบบเดียวกับในภาพฝัน ทำแบบเดียวกับภาพที่อยู่ในความทรงจำ ... ท้ายที่สุดแล้วเราก็หนีไม่พ้น เราจึงกลายเป็นคนในแบบที่เราเกลียด เราจึงกลายเป็นคนที่เกลียดตัวเองอยู่อย่างนี้ ...

ถ้าเธอคิดว่าพัง มันก็พังไปแล้วทุกอย่าง ความรู้สึกต่างๆของเราก็ด้วย ล้วนแต่พังลงไป . . . เราเกือบซ่อมมันได้อยู่แล้วเชียว แต่แค่เธอมาสะกิดนิดเดียว มันก็พังลงมาใหม่ แล้วจะให้ตอบยังไงกับคำถามว่า ... "ทำไมมันถึงไม่เหมือนเดิม"

น่ารักมากเจ้าตัวจิ๋ว How cute it is! (at Bangkok Art And Culture Centre I หอศิลปะและวัฒนธรรมกรุงเทพมหานคร)

อยากรู้ว่าอะไร ที่วูบไหวในความรู้สึก รัก, ร้าว, เหงาลึก หรือเพียงทึกทักไปเอง แท้จริงไม่มีสิ่งใด นอกจากใจที่ลอยเคว้ง แว่วยินเสียงเพลง- แห่งความหลังก้องกังวาล หยุดทุกการกระทำ ฟังดนตรีความทรงจำขับขาน ว่ายวนในอดีตที่พบพาน เติมเชื้อให้วิญญาณได้ตื่นฟื้น พลันรู้สึก ว่าไม่ควรนึกถึงวันที่ฉ่ำชื่น แสงสว่างส่องงามยามค่ำคืน ทว่าเงาแห่งไฟฟืนคือมืดมิด ปล่อยวาง เดินทางตามวิถีคนช้ำจิต ก้าวช้า-ช้า, ระวังความคิด รู้คุณค่าแห่งชีวิตและจิตตน ...

Keep Calm and Carry On

เมื่อความรักออกฤทธิ์มาหลวงหลอก ได้แต่บอกกับใจอย่าใหลหลง ที่เคยรักปักใจอย่างซื่อตรง แล้วรักส่งผลให้อย่างไรกัน กว่าจะว่ายข้ามน้ำตามหาสมุทร กว่าจะขุดซากใจที่ใฝ่ฝัน กว่าจะตัดสายใยที่ผูกพัน กว่าชีวันจะฟื้นกลับคืนมา พอสักทีเถิดหนากับความรัก มันแสนหนักโหยไห้อาลัยหา จงจดจารเจ็บจำในวิญญา ว่าจงอย่ารักใครไปชั่วกาล ...