blok değil blog

mahir ünsal eriş’in sarıyaz’ını bitirdim.

çağdaş öykücülerimiz arasında özel bir yere sahip olduğunu düşünüyorum mahir ünsal eriş’in. kelime ekonomisine vakıf oluşundan dolayı yazdığı her cümle işlevsel. her zamanki akıcı ve net dili sarıyaz’da da mevcut. sunduğu her öykü antolojisinde olduğu gibi mutlaka yeniyi kovalayan bir tarafı var. köklerine bağlı ve kendi deneyimlerinden damıttığı doneleri mutlaka öykülerinde kullanıyor kullanmasına ancak bir yandan da harici olanın peşinde. mutlaka anlatacak yeni bir şey buluyor. kendini her daim güncellediği yada bakış açısını değiştirdiğini hissediyorum hayat içinde.

sarıyaz’daki öyküler iki tane sıradışı olayın üzerine inşa edilmiş. bu olayların öncesinde ve sonrasında gerçekleşen başka olayları yada deneyimlenen durumları okuyoruz. farklı bakış açılarına göre çeşitli hallerin nasıl başka anlamlar taşıdığı veya atılan adımların ne gibi sonuçlar doğuracağı öykülerin temel çıkış noktaları olarak karşımıza çıkıyor. öyküler kendini okutuyor, inmesi gerektiği kadar derine iniyor ve hepsi bir araya geldiğinde sarıyaz ismiyle sizde muhakkak bir iz bırakıyor.