Erdal Öz

'Güzel bir şiir yüksek sesle okunmaz,' demişti bir gün sınıfta.'Şiir güzelse, onun kendi sesi vardır zaten.'

Her şey her günkü gibiydi...

…Yok olan bir şeyin ardında bıraktığı alışılmadık bir boşluk asılı kaldı havada. Bıçakla kesilir gibi bir şey koparılıp alınmıştı sanki, bir şey eksilmişti dünyadan

Eğer yüreğim değiştiyse, süslendiyse, onu değiştiren de, süsleyen de sensin.

Onun adına tasarladığım küçük yalanlar bile onun gelmeyişine çözüm getirmiyor. Sözünde durmuyor, gelmiyor ve ben hâlâ onu bekliyorum. - Erdal Öz