Untitled

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2014/03/06/genius-%e1%80%99%e1%80%bd-%e1%82%8f%e1%80%af%e1%80%ad%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%84%e1%80%b6%e1%80%90%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%90%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8/

Genius မွ ႏုိင္ငံတကာအဆင့္တန္းမွီ website မ်ား ဖန္တီးေပးေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2014/01/04/%e1%80%82%e1%80%94%e1%81%b2%e1%80%9d%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%91%e1%80%b2%e1%80%80%e1%80%9c%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%80%a1%e1%80%95%e1%80%af%e1%80%ad%e1%80%84%e1%80%b9/

“ဂနၲဝင္ထဲက…လမ္း” အပုိင္း (၄)

”တပ္သားသစ္မ်ား စုေဆာင္းျခင္း”

တကၠသိုလ္ေရာက္ရင္ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းမမွားမိေစဖို့ဆိုတဲ့ အေဖနဲ့အေမရဲ့ စကားကို အမွတ္ရမိသလို ‘ငါ့လို ေလွေလွာ္ရင္း တက္မျကိုးေစနဲ့’ဆိုတဲ့ ဟိုေကာင္ေလးရဲ့ စကားကိုလည္း ဘယ္ေတာ့ မွ ေမ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။ သူဟာ တစ္စံုတစ္ခုေျကာင့္ ဘဝရဲ့ တက္လမ္း၊ ေပ်ာက္သြားခဲ့ရေပမယ့္ ကြ်န္မကို ေတာ့ စိတ္ဓာတ္၊ သတိၲအျပည့္ရိွတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့တာအမွန္ပါပဲ။ ဘက္လို အတိုက္အခိုက္ နဲ့ ဒုကၡေတြပဲရင္ဆိုင္ရ၊ ရင္ဆိုင္ရ ဒီဒဏ္ေတြကို ျကံ့ျကံ့ခံျပီး ကိုယ့္ဘဝကို ေျပာင္သထက္ေျပာင္ေျမာက္ေအာင္ တည္ေဆာက္ရမယ္လို့ ဆရာျကီးလုပ္ျပီး ဆံုးမေလ့ရိွပါတယ္။ တကၠသိုလ္မတက္ခင္ ေန့ရက္မ်ားက ကြ်န္မရဲ့ အိမ္ကို သူခဏ,ခဏေရာက္ခဲ့တယ္။ သူနဲ့ကြ်န္မက အသက္ခ်င္းတူေပမယ့္ ဝါခ်င္းကေတာ့ ကြာသြားခဲ့ပါျပီ။ ပိုဆိုးတာက အပို်ေဖာ္မဝင္ေသးတဲ့ ကြ်န္မကို အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ သူ့ရဲ့ ညီမေလးလို သေဘာထားျပီး သူေျပာဆိုဆံုးမခဲ့မႈေတြဟာ တကယ့္ကို အစ္ကိုျကီးတစ္ေယာက္အသြင္ပါပဲ။ အစားထိုးအသစ္ေဆာက္လို့ မရေတာ့တဲ့ သူ့ဘဝကို နာျကည္းေနတတ္တဲ့သူက သူ့ဘဝကို ပမာျပုျပီး ဆိုဆံုးမေလ့ရိွခဲ့ျခင္းကေတာ့ အဓိက ေပါ့ေလ။ သူရဲ့ဆံုးမမႈစကားေတြထဲမွာ ကြ်န္မအျကိုက္ဆံုးကေတာ့ ‘လူလိမၼာတို့ဟာ သူတစ္ပါးရဲ့အမွားက သင္ခန္းစာယူတတ္ျကတယ္။ လူမိုက္တို့ကာ မိမိကိုယ္တိုင္မွားျပီးမွ သင္ခန္းစာယူတတ္ျကတယ္။ ပိုျပီးမိုက္မဲ သူတို့ကား မိမိကိုယ္တိုင္မွားျပီးပါလ်က္ သင္ခန္းစာမယူတတ္ျကဘူး’ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ အဂၤလိပ္စာတန္း ေလးတစ္ခု ကြ်န္မကို ေပးခဲ့ျခင္းပါပဲ။

ေပးရင္းက ငါ့လိုမျဖစ္ေစနဲ့ေနာ္လို့လည္း ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ သူ့စကားထဲမွာ လူငယ္တစ္ေယာက္ အတြက္ အေပါင္းအသင္းနဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ဟာ တကယ္အေရးျကီးေျကာင္းနဲ့ မေကာင္းတဲ့ဝန္းက်င္ေျကာင့္ လူငယ္တစ္ေယာက္ဘဝတစ္ခုနစ္မြန္းတတ္တယ္ဆိုတာကို ေတြ့တိိုင္း သူကေျပာျပေလ့ရိွပါတယ္။ ကြ်န္မက ‘ငါက နင့္လိုစိတ္ဓာတ္ေပ်ာ့ညံ့တဲ့ လူမို်းမဟုတ္ပါဘူးဟာ’လို့ နင္ဘဲငဆျပန္ေျပာမိတိုင္ အနာအမွတ္မရိွတတ္ တဲ့သူက ‘ေအးေလ ငါ့လိုျဖစ္မွာစိုးလို့ပါ’ လို့ တံု့ျပန္တတ္ေသးတယ္။ သူဟာ အေတြးအေခၚေကာင္းတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ဆိုတာေတာ့ ဝန္ခံရမွာပါပဲ။ တစ္ခါတေလ ေမေမ၊ ေဖေဖတို့ကို သူ့သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့အေျကာင္းကို ေျပာျပေနတတ္တယ္။ ကြ်န္မ,မသိတဲ့ ေယာကၤ်ား ေလးေတြရဲ့ စရိုက္၊ အျကိုက္၊ စမ္းသပ္ခ်င္တဲ့စိတ္ဓာတ္၊ အသစ္အဆန္းထြင္ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြရဲ့ ဆိုးကို်းေတြ ကိုလည္း ေျပာျပတတ္ပါတယ္။ ေယာကၤ်ားေလးေတြမွာ တစ္ဦးထဲလုပ္တဲ့အမွားထက္ အေပါင္းအသင္းေျကာင့္ မွားတတ္တဲ့အမွားေတြကို အဓိကထားျပီး ေျပာျပတာမို်းပါ။ ဘယ္ေလာက္ထိ အေပါင္းအသင္းရဲ့ လႊမ္းမိုး မႈခံရသလဲဆိုရင္ ကိုယ့္ရဲ့ အက်င့္စရိုက္ေတြေတာင္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့အထိ လႊမ္းမိုးနိုင္ေျကာင္းလည္း ရွင္းျပ ခဲ့ပါတယ္။

ေသခ်ာတာက ေကာင္းတဲ့ဘက္ထက္ မေကာင္းတဲ့ဘက္ကို ပိုေရာက္ဖို့မ်ားေျကာင္း ေျပာျပတတ္ ျခင္းပါပဲ။ အလြန္ကပ္သီးကပ္သတ္ေျပာတတ္တဲ့ ကြ်န္မက ‘ဟဲ့ လူမိုက္မွာ ဂို်မွာမပါဘဲ ငါက ဘယ္လိုခဲြေပါင္း ရမလဲ’ ဆိုေတာ့လည္း သူကရယ္ေနတတ္ပါတယ္။ ‘နင္တို့ မိန္းကေလးေတြမွာ အားနည္းခ်က္တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုရိွတတ္ျကတယ္ဟ။ ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ကို ကိုယ္ဆင္ျခင္မွ တန္ကာက်လိမ့္မယ္။ ဥပမာ အလွျကိုက္ တာမို်း ဆိုပါေတာ့ဟာ။ ငါဆို ဘယ္ေလာက္ရုပ္ဆိုးလဲ။ ဒါေပမဲ့ နင္တကယ္ေပါင္းျကည့္ေတာ့ သေဘာမ ေကာင္းလား။ အဲဒါမို်း ေရြးေပါင္းရမယ္ဟ’

ကြ်န္မက ရယ္ေမာျပီး သူ့ကို စာအုပ္နဲ့ထုလိုက္တယ္။ ‘နင္အသံုးမက်တာေတာ့ ငါေမ့ထားလိုက္မယ္ ဟုတ္လား’လို့ သူ့ရဲ့အားနည္းခ်က္ကို နွက္ျဖစ္ေအာင္ နွက္လိုက္ေသးတယ္။ ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း ‘ေအးေလ ငါအသံုးမက်ခဲ့လို့ နင့္ကို ေျပာေနရတာေပါ့။ မွတ္ထား။ ေလာကမွာ အလွမျကိုက္နဲ့။ အလြယ္မလိုက္နဲ့၊ ဒုကၡလွလွေတြ့မယ္။ ငါတို့ေယာကၤ်ားေလးေတြဟာ နင္တို့မိန္းမေတြရဲ့ အဓိကအားနည္းခ်က္ကို သိတယ္ဟ။ ေကာင္မေလး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရိႈးက်က်နဲ့ လွရင္လွ၊ မလွရင္ က်ေနေအာင္ ေျပာတတ္ေတာ့လည္း ပါတာပဲ။ မိန္းမဆိုတာ နဂိုကတည္းက သနားတတ္တဲ့အမို်း။ သနားေအာင္ နွစ္ခါ မေျပာနဲ့ ပါတာပဲ။ နင့္တို့မိန္းမေတြကလည္း ေျပာတတ္လို့ကေတာ့ေလ ဂ်ပိုးကို လိပ္ျဖစ္ေအာင္ေျပာလည္း ယံုတာပဲ။ ငါ တကၠသိုလ္မေရာက္ေပမဲ့ တကၠသိုလ္္ဆိုတာ တံခါးမရိွ၊ ဓားမရိွ အင္မတန္လြတ္လပ္တဲ့ေနရာ တစ္ခုပဲတဲ့။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းမွရတာ။ နင္တို့လို ကေလးသာသာ မအူမလည္ကေလးေတြ ေျြကရတဲ့ေနရာ၊ ေခြ်ခံရတဲ့ေနရာမို့ ငါကေတာ့ စိတ္ပူပါ့ဟာ’လို့ ေျပာတတ္ေသးတယ္။ သာဒင္ဟာ တကယ့္ကို အေပါင္းအသင္း ေကာင္းတစ္ေယာက္ပါ။ ကံမေကာင္း၊ အေျကာင္းမလွလို့ ဘဝရဲ့ေလာကဓံကို ေစာစီးစြာခံစားရတာ။ စိတ္ရင္း ကေတာ့ တကယ့္ေကာင္းခဲ့တဲ့ ကြ်န္မရဲ့ သူငယ္ခ်င္းပါ။

ကြ်န္မကလည္း တစ္ဦးတည္းေသာ ရွားရွားပါးပါး ဒီသူငယ္ခ်င္းေလးကို တကၠသိုလ္ေက်ာင္းျကီးဖြင့္ လို့ ခဲြခဲ့ရတဲ့တိုင္ တစ္ေန့မွ မေမ့ေလ်ာ့ခဲ့ပါဘူး။ သူသာ ဆယ္တန္းေျဖခြင့္ရျပီး အတူတူေအာင္ခဲ့ျကရင္ျဖင့္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမွာလဲလို့ ေတြးမိတိုင္း ဝမ္းနည္းခဲ့မိတယ္။ ေက်ာင္းျကီးဖြင့္လို့ တကၠသိုလ္တက္ရေတာ့ သာဒင္အာေဘာ္နဲ့ညီတဲ့ သူငယ္ခ်င္းသစ္မ်ား ရွာေဖြခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္မအတြက္ သူငယ္ခ်င္းသစ္ရွာေဖြျခင္း ဆိုတာထက္ ‘ယွဥ္ျပိုင္ဘက္ကိုရွာေဖြျခင္း’ဆိုရင္ ပိုမွန္ပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္ရွာမိတဲ့သူက ကိုယ့္ထက္ညံ့တဲ့သူ ျဖစ္ရင္လည္း လက္ရည္မတူရင္ ကြ်န္မက မယွဥ္ခ်င္ပါ။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ျပိုင္ဘက္ဟာ ကြ်န္မထက္ သာတဲ့ သူပဲျဖစ္ေစခ်င္တယ္။

ယွဥ္ျပိုင္ျခင္းဆိုတာ အနိုင္အရံႈးကို အဓိကမျပဘဲ စြန့္စားမႈ၊ ခံနိုင္ရည္၊ ဇဲြကိုျပလို့ ကြ်န္မတို့ရဲ့ စိတ္ နွလံုးမ်ားကို တိုးတက္ေစတယ္လို့ ခံယူထားပါသည္။ ဒါေျကာင့္ ယွဥ္ဘက္အစဥ္အျမဲရိွေနမွ ကြ်န္မရဲ့ ျကီးျပင္း မႈဟာ အဓိပၸါယ္ရိွမယ္မဟုတ္လား။ တကယ္တမ္း ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ဒီလိုသူငယ္ခ်င္းရွာဖို့ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါတယ္။ အမွတ္တူတဲ့ သူကို ေရြးေပါင္းဖို့ဆံုးျဖတ္ရေပမယ့္ ျကံုလီွေသးေကြး လူရာမဝင္တဲ့ ကြ်န္မရဲ့ ကိုယ္လံုးေလးေျကာင့္ ေပါင္းမယ့္သူမရိွသေလာက္ပါပဲ။ ေက်ာင္းသားခ်င္း သာမာန္ကာလံွ်ကာ ထိေတြ့ဆက္ဆံျကတဲ့အခါေတာင္ ေဟး ခ်ာတိတ္၊ ေဟး အငယ္ေလးဆိုတဲ့ အမ်ားသံုးနာမ္စားတစ္ခုေလာက္ နဲ့ မွည့္ေခၚျပီး သာမာန္စိတ္ဝင္စားျခင္းခံရတာမို်းေလာက္ပဲ ရိွခဲ့တယ္။ လူမေလး၊ ေခြးမခန့္တဲ့ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူ ကေလး,ေလးျဖစ္ေနတဲ့ ကြ်န္မမွာေတာ့ အလည္မွာလပ္ျပီး လမ္းခုလတ္မွာ က်န္ရစ္ရေလ့ရိွပါတယ္။ ျပစ္ပယ္ျခင္းခံရတာလည္း သိပ္မဆန္းလွေတာ့သလိုပဲ။ သို့ေပမယ့္ ကံေကာင္းကြက္ကေလးတစ္ခုေျကာင့္ ေပါင္းလာျကပါတယ္။

ကြ်န္မရဲ့ ေဖေဖ့ေသြးက ဇာတိျပျပီး သူတစ္ပါးကို ကူညီခ်င္တဲ့စိတ္၊ သူတစ္ပါးကို နားလည္ခြင့္လႊတ္ တဲ့စိတ္နဲ့ ပြင့္လင္းရိုးသားတဲ့ ကြ်န္မရဲ့စိတ္ေျကာင့္ ျမင္သူတကာရဲ့ ခ်စ္ခင္မႈခံရေပမယ့္ ရြယ္တူတန္းတူလိုေတာ့ သေဘာထားလူသြင္းျခင္းမို်း မခံခဲ့ရပါဘူး။ လူရာဝင္တဲ့ ေနရာမို်းမွာမထားဘဲ ‘ကေလးသာသာ’ဆိုတဲ့ အဆင့္က တက္ခြင့္မျပုခဲ့ဘူး။ အဆိုးဆံုးက ‘ကေလး ကေလးေနရာေနစမ္းပါကြာ’ဆိုတဲ့ စကားပါပဲ။ ကြ်န္မရဲ့ သူငယ္ ခ်င္းျဖစ္တဲ့ အတန္းေဖာ္ေကာင္မေလးေတြျကည့္လိုက္ရင္ သူတို့ဟာ တစ္စံုတရာနဲ့ ပ်ာေလာင္ခတ္ေနျကတာ ပဲ။ ေနရာတစ္ခုခုရထားျကသူမ်ားလည္းျဖစ္တယ္။ ကြ်န္မ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သူတိုု့ဟာ အျမဲလိုလို တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုနဲ့ အေရးျကီးသုတ္ျပာျဖစ္ေနျကပံုမို်း။ ဥပမာ ထိုင္ရာကထရင္ ေတာင္ျကည့္ေျမာက္ျကည့္နဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ ေနာက္ကို စိုးရိမ္တျကီးျပန္ျကည့္တာမို်း။ ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ တစ္စံုတစ္ခုခုလဲြေခ်ာ္ေနမယ္ဆိုတဲ့ အထင္နဲ့ မ်က္နွာေပၚက မ်က္လံုးရဲ့ လႈပ္ရွားမႈ၊ နႈတ္ခမ္းနီဘူးေတြကို မလိုအပ္ဘဲ ခဏ,ခဏ ထုတ္သံုးေနတာမို်း။ လက္ကိုင္ပဝါကို တကယ္လိုအပ္လို့ အသံုးခ်ခ်င္တာမို်းထက္ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ရဲ့ ဖန္တီးျခင္း အစအတြက္ ပံုေဖာ္ေပးမယ့္ ဇာတ္ေကာင္တစ္ခုလို သံုးေနတာမို်းလုပ္ေတာကိုေတာ့ ကြ်န္မ တကယ္မနွစ္သက္ပါဘူး။

အိမ္မွာဆို ဇလံုထဲ ထမင္းနဲ့ဟင္းေတြ ဇိြဇိြနဲ့ေနေအာင္ နယ္စားမွ အားရတဲ့ေကာင္မေလးေတြက ေက်ာင္းကင္တင္းမွာ ဇြန္းကေလးနဲ့ ထမင္းကို နွစ္ေစ့ခ်င္း ေကာက္စားေနတာမို်းကို ကြ်န္မအမုန္းဆံုးပဲ။ ေျသာ္ မိန္းမဆိုတာ အျမင္ကပ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ဟန္လုပ္နိုင္ျကပါေပရဲ့လို့ သာဒင္နဲ့ေတြ့ရင္ ေျပာျပီး ဟားျပစ္ခ်င္ေသးတယ္။ ဒီေတာ့ သူငယ္ခ်င္းရွာပံုေတာ္ဖြင့္ရတဲ့ ကြ်န္မအဖို့ေတာ့ လက္ေတြ့မွာ တကယ္မလြယ္လွပါဘူး။

ပထမဆံုးတကၠသိုလ္ေတြြဖြင့္တဲ့ေန့ကမ်ားဆိုရင္ ဘဝမွာ ျပန္ေတြးတိုင္း ေပ်ာ္လို့ကို မဆံုးခဲ့ပါဘူး။ ဝမ္းသာတာ၊ ေပ်ာ္ရႊင္တာ၊ ေက်နပ္တာ၊ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူျကီးဆိုတဲ့ ဂုဏ္သိကၡာတစ္ခုကို ရခဲ့တာကိုပဲ ျကိတ္ျပီးဘဝင္ျမင့္ေနရတဲ့ အရသာကို စျမံု့ျပန္သလို ခံစားရင္း ေပ်ာ္ျပီးရင္းကို ေပ်ာ္ေနခဲ့ရတာ ေရးေတာင္ မျပတတ္ပါဘူး။ ေက်ာင္းသားေရးရာက ေငြသြင္းဌာနမွာ ေခြးျပစ္ဒုတ္ေလာက္ အရပ္ကေလးနဲ့ ခုန္ဆြခုန္ဆြ တိုးျပီး ေက်ာင္းဝင္ေျကးသြင္းရတာ၊ မိန္းအေနာက္က စာအုပ္အေရာင္းဆိုင္မွာ ျကိတ္ျကိတ္တိုးစာအုပ္လုဝယ္ ရတဲ့ဘဝကို ေမ့လည္းမေမ့နိုင္ပါဘူး။ ေက်ာင္းပရဂုဏ္ျကီးဟာ ကြ်န္မရဲ့ မ်က္စိထဲမွာ ကမၻာျကီးတစ္ခုနဲ့ တူပါတယ္။ မိန္းရဲ့ တိုင္လံုးျကီးေတြနဲ့ လွပတဲ့ေလွကားေတြဟာ ကြ်န္မမ်က္လံုးထဲမွာ တကယ့္ ဂနၲဝင္ေျမာက္ အလွေတြပါပဲ။ ‘တမာတန္းနဲ့ ေရနီေျမာင္း’ဟာ မန္းတကၠသိုလ္ရဲ့ သေကၤတအျဖစ္ တကၠသိုလ္ဘုန္းနိုင္ရဲ့ စာေတြ ေျကာင့္ အျကီးအက်ယ္နာမည္ရခဲ့ေပမယ့္ လက္ေတြ့မွာေတာ့ ခပ္ျကဲျကဲေပါက္ေနတဲ့ တမာပင္ေတြနဲ့ ပံုမွန္ စီဆင္းေနတဲ့ ခပ္နုတ္နုတ္ေရသြယ္ေျမာင္းကေလးဟာ ခံစားတတ္ေတာ့ ဂနၲဝင္ေတးတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေနပါေရာလား ဟု ရူးေျကာင္ေျကာင္ေတြးလိုက္မိေသးတယ္။

‘ထို့ေျကာင့္ ဤအရာကို တကၠသိုလ္ဟုေခၚသည္’ လို့ ကြ်န္မရင္ထဲ စဲြမွတ္ေနေတာ့တယ္။ စာသင္ နွစ္တစ္ခုရဲ့ အစမို့ ေရာင္စံုလိပ္ျပာကေလးေတြကို တစ္ျပိုင္နက္စုျပီး ဖြင့္လႊတ္လိုက္သလို ဟိုမွသည္မွ ျမူးျမူး ျြကျြကနဲ့ သြားေနျကတာကလည္း တကၠသိုလ္ရဲ့ အလွတစ္ပါးပါပဲ။ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ‘မိန္းျကီး နဲ့ ေလွကားထစ္ေတြ၊ ရာဇာတ္ေဟာနဲ့ လိုက္ဘရီ၊ ကင္းတင္းနဲ့ အင္းဝ၊ သစၥာေဆာင္နဲ့ ေရႊမန္း၊ ေရနီေျမာင္း နဲ့ တမာတန္း’ ဆိုတဲ့ ဒီစကားလံုးေတြဟာ တကၠသိုလ္ရဲ့ သေကၤတေတြမို့ စကားထဲထည့္မေျပာနိုင္ရင္ဘဲ ေတာက်သလိုလို။

အထက္တန္းေက်ာင္းသားေတြ မဟုတ္ေတာ့တဲ့တိုင္ ခူေ်် ေတြထဲမွာ ထိုင္ခံုလုတတ္ရတာကလည္း ေပ်ာ္စရာတစ္ခု၊ တကၠသိုလ္က လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ဟာလည္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္၊ အားလံုးရဲ့ရင္ထဲမွာေတာ့ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ့ ရွင္သန္ေနျကတာေတာ့ တူေနခဲ့ျကတယ္။ အဲဒါ ကြ်န္မတို့အတြက္ တကၠသိုလ္ဆိုတာ ဘဝတစ္ခုစီရဲ့ ‘ဒ႑ာရီ’ေလးမ်ား ေမြးဖြားလို့ ဖန္တီးတဲ့ေနရာတစ္ခုအျဖစ္ပါပဲ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကံေကာင္းျကီးလွစြာ ကြ်န္မတို့ေမဂ်ာ ႊ်နူခသာန မွာ ကြ်န္မကို ဆရာျကီးလုပ္သြားတဲ့ ကယ္တင္ရွင္ျကီးနဲ့ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားခဲ့ရာမွအစ သူနဲ့ သူ့သူငယ္ခ်င္းေကာင္ေလးသံုးေယာက္ကိုပါ ခင္ခြင့္ရခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ကြ်န္မမွာ ဘာလိုလိုနဲ့ တကၠသိုလ္ ေရာက္လွ်င္ေရာက္ခ်င္းရမယ့္ရေတာ့ ေယာကၤ်ားေလးသူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ တစ္ျပိုင္နက္ေကာက္ရခဲ့ပါပေကာ။ မိုးတစ္လံုး ေလတစ္လံုးနဲ့ ‘နင္တို့ေယာကၤ်ားေတြ၊ နင္တို့ ေယာကၤ်ားေတြ’လို့ ေထြလံုးရိုက္ျပီး သာဒင္ ကို နိုင္ခဲ့တဲ့ ကြ်န္မက နင္သူငယ္ခ်င္းရျပီလားဆိုရင္ အင္း အဲနဲ့ ရဲရဲေတာင္ မေျပာရဲခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ ကံေကာင္း ခ်င္လို့လားမသိ။ ဏ့ပ်ငခ ီနစေမအာနညအ နားမွာ တစ္ရက္ေသာေန့က ဖိနပ္ေပါက္ျပီး ကိုယ့္ယို့ကားယားျဖစ္ေန တုန္း ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ့ေတြ့တယ္။ ကိုယ့္ဖိနပ္ကိုသူစီး။ သူ့ဖိနပ္ကို ကိုယ္စီးနဲ့ ကူညီလိုုက္မွ အတန္း ထဲအရွက္မကဲြဘဲ ဖိနပ္နဲ့ဝင္နိုင္ေတာ့တယ္။ သူကတစ္ခါမွ ဒီလိုေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္ျကီး မစီးဖူးပါဘူးလို့ဆိုတယ္။ ကြ်န္မကလည္း တစ္ခါမွ ဒီလိုသားေရဖိနပ္ပါးကေလး မစီးဖူးပါဘူးလို့ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။

ကတီၲပါဖိနပ္ပါးကေလးဟာ အဲဒီေန့ကေလာက္ စီးလို့ေကာင္းတာမရိွဘူး။ ဘဝမွာအရသာအရိွဆံုးပဲ။ သူမက ကြ်န္မရဲ့ ေလးလက္မေဒါက္ျမင့္ျကီးကို ထိန္းစီးရင္းေနာက္ဒီေလာက္အျမင့္မစီးနဲ့ကြာ။ သဘာဝေလာက္သာ ေကာင္းပါတယ္လို့ေျပာတယ္။ ‘ငါက အရပ္သိပ္ပုတာကိုး’ လို့ ကာကြယ္ေတာ့ သူမက ရယ္ပါတယ္။ ဒီေလာက္လည္း မဟုတ္ပါဘူးကြာ။ ခုလည္း ဘာသိတာမွတ္လို့,လို့ ေျပာမွ အင္းေနာ္ ဖိနပ္ ပါးပါးေလးကေလးစီးေတာ့ လူလည္း သက္သာျပီး သဘာဝလည္း က်သလိုခံစားရတယ္။ အရိွဟာ အရိွ အတိုင္းေကာင္းတာပါပဲ။ ေနာင္အခါ ကတီၲပါေျခညွပ္ဖိနပ္ကေလးေတြရဲ့ စီးလို့ေကာင္းေျကာင္း ကြ်န္မလက္ခံ လိုက္ေတာ့တယ္။ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလးကို ကြ်န္မတစ္သက္မေမ့ေတာ့ပါ။ သူ့နာမည္က ‘ရာရာ’ လို့ေခၚတယ္။ ကြ်န္မအတြက္ ရာသက္ပန္ျမဲခဲ့တဲ့ သစၥာအရိွဆံုး သူငယ္ခ်င္းမေလးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူမဟာ မနၲေလး ႊ.ႊ.ဃ ေက်ာင္းအုပ္ျကီးရဲ့ သမီးေလးျဖစ္ျပီး မိန္းမပီသေသာ၊ မိခင္စိတ္ရိွေသာ၊ သိမ္ေမြ့ညင္သာေသာ၊ အနစ္နာခံနိုင္ေသာ မိန္းမဆိုတဲ့ အမွတ္မ်ားနဲ့ ကြ်န္မဘဝမွာ တစ္ဦးတည္းျပိုင္ဘက္မရိွ သူငယ္ခ်င္းဘဝနဲ့ ဝင္လာခဲ့ပါတယ္။ ညင္သာျခင္းလား၊ သိမ္ေမြ့ျခင္းလား၊ ဟန္လုပ္ျခင္းလား၊ အပို်မတစ္ေယာက္ရဲ့စရိုက္လား ခဲြျခားမရတာကေတာ့ သူမရဲ့ မိန္းမအမ်ားျပုတတ္တဲ့ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းအရာမ်ားပါပဲ။ ဒါကိုေတာ့ ကြ်န္မ သိပ္မနွစ္သက္လွပါ။ စကားကို တိုးတိုးေျပာ တတ္တဲ့သူနဲ့ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ေျပာတတ္တဲ့ ကြ်န္မ တို့နွစ္ေယာက္ အံဝင္ဂြင္က်သိပ္ေတာ့မရိွလွဘူးေပါ့။ သို့ေပမယ့္ စိတ္ရွည္ျပီး ဇဲြရိွတဲ့သူမက မိခင္စိတ္အျပည့္ နဲ့ ကြ်န္မကို သြန္သင္ေနရတာကို ေပ်ာ္ပိုက္ေနတဲ့အတြက္ အေတာ္အသင့္ ဟန္က်ေနပါသည္။

သူတို့ဟာ ကြ်န္မကို အလြယ္တကူပဲ ‘အငယ္ေလး။ ခ်ာတိတ္’စသည္ျဖင့္ နာမ္စားသံုးခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္မရဲ့ အေမေပးခဲ့တဲ့ နာမည္လွလွေလးတစ္ခုကိုေတာ့ ကြ်န္မရဲ့ ေက်ာင္းစာအုပ္မ်ားေပၚကလဲြျပီး ဘယ္သူ ကမွ အသိအမွတ္မျပုခဲ့ပါဘူး။ ကြ်န္မ သာဒင္ကို ေက်ာင္းမွာ ေယာကၤ်ားေလးသူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္နဲ့ ေကာင္မေလးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္သာရခဲ့ေျကာင္း ေျပာျပခဲ့ေပမယ့္ ကြ်န္မကသာ အနစ္နာခံေပါင္းခဲ့ရ ေျကာင္းနဲ့ ကြ်န္မကို လူရာမသြင္းျကေျကာင္းကိုေတာ့ လံုးလံုးမေျပာဘဲ ထားလိုက္တယ္။ ေယာကၤ်ားေလး သူငယ္ခ်င္းရတယ္ဆိုတဲ့စကားကို သူကေတာ့ သိပ္မနွစ္သက္လွပါဘူး။

‘ငါ မွာခဲ့မယ္ေနာ္။ ေယာကၤ်ားေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ေလွ်ာ့မတြက္နဲ့။ သူတို့ဟာ မီးနဲ့တူတယ္။ ကိုယ္ကပဲ မွားမွာ။ သူကပဲ မွားမွား မီးေလာင္ရင္ျပာျဖစ္မွာက နင္တို့မိန္းကေလးေတြပဲ။ ေအးေပါ့ကြာ။ သူငယ္ခ်င္းဆိုေတာ့လည္း သူငယ္ခ်င္းပဲေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းအမ်ားျကီးထဲကမွ မိတ္ေဆြစစ္ကိုရွာတတ္ဖို့ မေမ့နဲ့’ လို့ လူျကီးသူမလို ခပ္တည္တည္နဲ့ တရားေဟာျပီး ျပန္သြားတတ္ပါတယ္။ ကြ်န္မကေတာ့ ကြ်န္မရွာေတြ့ ခဲ့တဲ့၊ သူငယ္ခ်င္းေတာ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္ေလးသံုးေယာက္ကို ပံုေဖာ္ျကည့္ရင္း မိတ္ေဆြစစ္၊ မစစ္ သရုပ္ခဲြေနမိ ပါတယ္။ ကြ်န္မရဲ့ ဒႆနဆရာျကီး သာဒင္ေျပာတာလည္း ဟုတ္တုတ္တုတ္ပါပဲ။ အေပါင္းအသင္းမေကာင္း ရင္ ပ်က္စီးတတ္ေျကာင္း၊ ကံမ်ားဆိုးရင္ သူယုတ္မာနဲ့ေပါင္းမိျပီး ကိုယ္ပါ သူယုတ္မာျဖစ္တတ္ေျကာင္းနဲ့ လူလားမေျမာက္ေသတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က ေယာကၤ်ားေလးသူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းထားဖို့ ဆိုတာ ေျြမအေကာင္တစ္ရာနဲ့ ကစားေနသလိုပဲတဲ့။ မကိုင္တတ္ရင္ ေျြမေပါက္ျပီး အခိ်န္မေရြးေသနိုင္သတဲ့။ ဒါေျကာင့္ သာဒင္က သူတို့ရဲ့ ေယာကၤ်ားစရိုက္လကၡဏာေတြကို ဖြင့္ျပလို့ ကြ်န္မအတြက္ အဆိုးအဝါးေတာ့ သိပ္မျကံုနိုင္ဘူးလို့ တြက္ဆရပါတယ္။

ေပါင္းျကည့္ေတာ့လည္း ကြ်န္မရွာခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ စိတ္ရင္းေကာင္းျပီး မိတ္ေဆြေကာင္းပီ သတဲ့ လကၡဏာရိွခဲ့ျကပါတယ္။ တစ္ဦးစီေလ့လာျကည့္တဲ့အခါ စရိုက္တစ္ခုစီရိွျကတယ္။ တရုတ္စကားပင္ ျကီးေအာက္မွာ ေတြ့ခဲ့ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းက ‘နမ္းရေအာင္’ ပါ။ တကယ္ေတာ့ အေမေမြးကတည္းက ေပးခဲ့တဲ့ နာမည္ရင္းေပမယ့္ တင္တင္စီးစီးနိုင္တာကိုေတာ့ မခံခ်င္စရာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဘာတတ္နိုင္မွာလဲ။ ကြ်န္မကေတာ့ အဲသလိုေခၚရတာကို နာတယ္လို့မေအာက္ေမ့ပါဘူး။ ကြ်န္မထက္ ဘယ္သူမဆို တစ္နွစ္ေလာက္ပိုျကီးျပီး အစ္မ၊ နွမ မရိွတဲ့ သူ့အတြက္ ကြ်န္မက ကိုကိုလို့ေခၚတာကို တစိုက္မတ္မတ္ ျမတ္ျမတ္နိုးနိုးလက္ခံခဲ့တာ ကလည္း သူနဲ့ကြ်န္မရဲ့ ထူးဆန္းလွတဲ့ သံေယာဇဥ္တစ္ခုပဲျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

အံ့ျသစရာက သူရဲ့ဝန္းက်င္မွာ သူနဲ့အရပ္တူ၊ အရြယ္တူမိန္းမလွမ်ားျကားက အရပ္ပုပု၊ အသားမည္း မည္း ရုပ္ဆိုးဆိုးနဲ့ လူစဥ္မမီတဲ့ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ဟာ သူ့ဘဝကို ဘယ္လိုအရိပ္မို်းမွ ထင္ဟပ္လာစရာ မရိွနိုင္ဘူးဆိုတဲ့ တစ္ထစ္ခ်ယံုျကည္ခ်က္နဲ့ ခ်စ္ရ ခင္ရတာမို့ ပိုျပီးလြတ္လပ္ေနပံုရပါတယ္။ ျကံုလို့ စိတ္ကူး ယဥ္ျကတဲ့အခါ သူလိုခ်င္တဲ့ မိန္းမမ်ားဟာ အရပ္ျမင့္ျမင့္၊ အသားျဖူျဖူ၊ ဆံပင္ရွည္ရွည္နဲ့ အေခ်ာအလွ စာရင္းဝင္မ်ားျဖစ္ေျကာင္းသိရေတာ့ ကြ်န္မက ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ့ စေနာက္ျပီး ‘အဟား ကိုကို လိုခ်င္တဲ့ေကာင္ မေလးမို်းဟာ ကြ်န္မနဲ့ နီးသားေနာ္’ လို့ေျပာရင္ ‘ေနာက္ဘဝေပါ့ကြယ္’လို့ ျပန္ေျပာတတ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္မရဲ့ ရုပ္ဆိုးျခင္း၊ ရုပ္ေခ်ာျခင္းဆိုတာထက္ ကြ်န္မရဲ့ ကေလးဆန္မႈ၊ ပြင့္လင္းမႈ၊ စာသင္ခန္းကိို ခ်စ္ျမတ္ နိုးမႈနဲ့ သူတို့ရဲ့ လိုအပ္ေနတဲ့ အရာမ်ားကို ျဖည့္စြမ္းေပးေနမႈေျကာင့္ ကြ်န္မကို ခိုင္းလို့ေကာင္းတဲ့ ေကာင္မေလး အျဖစ္ ခင္တြယ္ေနတာလည္း ျဖစ္နိုင္တယ္။

သူတို့အားလံုးဟာ ကြ်န္မထက္ အမွတ္သာျကသလို Óဏ္လည္း ေတာ္သတဲ့သူေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္းယွဥ္ျပိုင္ထိုးသတ္ဖို့ စိမ္ေခၚတဲ့အခါ ကြ်န္မကို ယွဥ္ျပိုင္လိုသူ ျပိုင္ဘက္တစ္ေယာက္မွ မေပၚထြက္ခဲ့ျက ပါဘူး။ ဘာေျကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို့အားလံုး ကြ်န္မကို အေျကာင္းအမို်းမို်းနဲ့ အလားေနရင္း အရံႈးေပးခဲ့ျကလို့ ျဖစ္ပါတယ္။ အတန္းမွန္မွန္မတက္၊ လက္ေတြ့မွန္မွန္မလုပ္ျကတဲ့ သူတို့အားလံုးကို အတန္းတက္တဲ့ ကြ်န္မ တစ္ဦးတည္းက ဒိုင္ခံျပီး စာေတြကူးေပး လက္ခ်ာလိုက္ျပီး မရွင္းတာရိွရင္ အတန္းအားတဲ့ စာသင္ခန္းတစ္ခုမွာ ဆရာျကီးလုပ္ျပီး စာျပေနရတဲ့ဘဝကို ကြ်န္မကလည္း နွစ္သက္ခဲ့သည္ကိုး။ ဂါဝန္တကားကားနဲ့ စာျပေနတဲ့ ပံုကလည္း ျကည့္ရင္ရယ္စရာပါ။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မရဲ့ ေစတနာနဲ့ ကြ်န္မရဲ့ပညာကိုေတာ့ သူတို့ တကယ္ေလးစား လိုက္နာခဲ့ျကပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့ျကားမွာ သာတယ္၊ နာတယ္၊ မတြက္တတ္တဲ့ ကြ်န္မကေတာ့ သူတို့မွာ ေကာင္မေလးေတြနဲ့ အလုပ္ရႈပ္ေနျကာတာကိုပဲ ဒါဟာ တကၠသိုလ္ရဲ့ လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ အလုပ္တစ္ခုအျဖစ္ လုပ္ခြင့္ ရလို့ လုပ္ေနျကာတာဆိုျပီး မနာလိုလည္းမျဖစ္ခဲ့မိပါဘူး။ သူငယ္ခ်င္းပီပီ ကူညီေပးရတာကိုပဲ ဝမ္းသာခဲ့ရပါေသး တယ္။ မဟုတ္ရင္ ကြ်န္မမွာ အလုပ္မွမရိွေတာ့တာေလ။

သူတို့ဟာ တစ္ဦးနဲ့တစ္ဦး စရိုက္ေတြလည္း မတူခဲ့ျကပါ။ အရပ္ရွည္သေလာက္ စကားကို တိုးတိုးသက္သာ နဲ့ ေအးေအးေဆးေဆးေျပာတတ္တဲ့ ကိုကိုက စြာေလာင္စြာေလာင္နဲ့ ေဟာေဟာဒိုင္းဒိုင္းေျပာတတ္တဲ့ ကြ်န္မရဲ့ စရိုက္ကို လံုးလံုးမျကိုက္ေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္လိုထက္ ညီမအငယ္ေလး တစ္ေယာက္ကို ခင္တြယ္ေနပံုရပါတယ္။

ကြ်န္မရဲ့ ရယ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းျပီး နိွမ္ခို်းခ်င္စရာအရပ္နဲ့ ဆိုးဝါးတဲ့ရုပ္ရည္ေျကာင့္ ဘယ္သူက ဘယ္ေလာက္ ပဲနိွမ့္ခို်းခို်း သူကေတာ့ျဖင့္ တစ္ျကိမ္တစ္ခါမွ မေျပာခဲ့တဲ့အျပင္ ရုပ္ဆိုးလည္း ငါ့ကေလး၊ ရုပ္ေခ်ာလည္း ငါ့ ကေလးဆိုတဲ့ ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ့ ေပးအပ္တဲ့အခ်စ္မို်းနဲ့ ပံုမွန္ခ်စ္လ်က္ရိွတာကပဲ သူ့ရဲ့ အံ့ျသဖြယ္ေကာင္းတဲ့ အခ်က္တစ္ခုပါ။

သူနဲ့ ကြ်န္မျကားမွာ အလြန္ထူးဆန္းျပီး ဆန့္က်င္ဘက္က်လွတဲ့ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးမ်ားကလည္း ဘုရားက ေသေသခ်ာခ်ာ ဖန္ဆင္းထားခဲ့သလား။ ေယာကၤ်ားတန္မဲ့ ေကာ့ရႊန္းေနတဲ့ မ်က္ေတာင္၊ မဲေမွာင္ေနတဲ့၊ မ်က္ခံုး၊ ေယာကၤ်ားပီသတဲ့ အိေျနၵရိွရိွအလွ၊ ေအးေအးနဲ့ျဖည္းျဖည္းေလးေျပာတတ္တဲ့အက်င့္။ အရပ္အေမာင္းျမင့္မား မႈကေတာ့ သူ့ရဲ့ ကံေကာင္းလွတဲ့ပါရမီပါပဲ။ ပိုျပီး ေပၚလြင္ေစတဲ့အရာက သူ့ရဲ့ထူးျခားတဲ့ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈပါ။ ေခါင္းေလာင္းေဘာင္းဘီပြပြနဲ့ လိုက္ဖက္ညီတဲ့ ဂ်င္းရွပ္လက္ရွည္မ်ားကို လက္ဖ်ားေခါက္ျပီး ပရက္စေလစတိုင္ ဝတ္ေလ့ရိွပါတယ္။ အလွအပကို မက္ေမာတတ္သလို အားလံုးရဲ့ဂရုစိုက္မႈရယူလိုတဲ့ ရူးသြပ္တဲ့တပ္မက္မႈမ်ားလည္း ရိွတဲ့သူပါ။

ကြ်န္မတို့ တစ္ဖဲြ့ျကီး ေဟးလားဝါးလား ေအာက္ဟစ္ရယ္ေမာေနတဲ့အခိ်န္ သူက ေအာက္နႈတ္ခမ္းကို ေစ့ေစ့ပိတ္ျပီး စူးရွတဲ့ မ်က္လံုးမ်ားရဲ့အျကည့္က အရာရာ’ဟန့္’ေစခဲ့ပါတယ္။ ေျကာင္တစ္ေကာင္ရဲ့ ပြတ္သပ္ ျခင္းခံရတဲ့သခင္လို ကြ်န္မနဲ့ ေတြ့တဲ့အခါတိုင္း အင္မတန္နူးညံ့သိမ္ေမြ့စြာ ရယ္ေမာေနေပမယ့္ ကြ်န္မကို ေက်ာ ခိုင္းလိုက္တာနဲ့ သူ့ဘဝမိုးေကာင္းကင္ထဲက ျကယ္ေတြအမ်ားျကီးထဲမွာ ျကယ္ကေလးတစ္ေျပာက္စာေတာင္ ေနရာမရိွေတာ့တဲ့ ကြ်န္မကို သူဘယ္လိုသေဘာထားတယ္ဆိုတာ ကြ်န္မလည္းသိ၊ သူလည္း သိပါပဲ။ ဒီလိုလုပ္ တာကို ကြ်န္မေနနဲ့ ေက်ေက်နပ္နပ္ျကီးလက္ခံခဲ့ပါတယ္။ အစဥ္သျဖင့္ သူ့နွလံုးသားအကန့္တိုင္းမွာ ေမဂ်ာတစ္ခုခု က ေကာင္မေလးလွလွေလးေတြကို စနစ္တက်ေနရာ ခ်ထားေရးျကိုးစားေနတဲ့သူအတြက္ ကြ်န္မဟာ ေျပာပ ေလာက္တဲ့ေနရာမွာ ဘယ္တုန္းကမွ ရိွခြင့္မရခဲ့ပါဘူး။ ဒါကလည္း ဝမ္းနည္းစရာမွမဟုတ္တာ။ ကိစၥမရိွပါဘူး။ ကြ်န္မအတြက္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခြင့္ရျခင္းကပဲ လံုေလာက္တဲ့ နွစ္သိမ့္မႈပါပဲ။ သူဟာ ေဘာင္းဘီရွည္ကို ခံုမင္သူ ျဖစ္ေပမယ့္ ေန့ျကီးရက္ျကီးနဲ့ အခမ္းအနားမ်ားမွာ တိုက္ပံုအျဖူ၊ ရခိုင္လံုခ်ည္ အနီေရာင္ သို့မဟုတ္ နက္ျပာ ေရာင္နဲ့ အျဖူေရာင္လည္ကတံုးအကၤီ်ကို ျမန္မာဆန္ဆန္ သူမ်ားနဲ့မတူေအာင္ ဝတ္ဆင္ျပီး ဖမ္းစားတတ္ေသးတယ္။

သူ့တစ္ကိုယ္လံုးရဲ့ စဲြမက္စရာ အေကာင္းဆံုးအရာကေတာ့ သူ့ရဲ့ ေျခေခ်ာင္းကေလးမ်ားပါပဲ။ အစဥ္အျမဲ ရူးဖိနပ္စီးတတ္တဲ့အတြက္ ေဖြးနုေနတဲ့ ေျခေခ်ာင္းကေလးမ်ားကို တိျပီးဝိုင္းေနေအာင္ ေျခသည္းမ်ားညွပ္ထားျပီး အနီေရာင္ ကတီၲပါဖိနပ္ကို ျမတ္ျမတ္နိုးနိုးသံုးစဲြျခင္းက သူ့ရဲ့ထူးျခားတဲ့ ဆဲြေဆာင္မႈတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ေဇယ်ာ ေဆာင္ရဲ့ (အေဆာင္မွူး)ျဖစ္တဲ့ သူက ကြ်န္မတို့ရဲ့ ေမဂ်ာပါေမာကၡ ေဒါက္တာခင္ေမာင္ရဲ့ ေဘးမွာလည္း ဆရာျကီးရဲ့ လက္ရံုးတစ္ဆူလို အျမဲေတြ့ရေသးတယ္။ ဂီတမွာ ဝါသနာထံုတဲ့သူက ကိုယ္တိုင္ဂီတာတီးျပီး ေကာင္းေကာင္းသီဆိုနိုင္လို့ မိန္းမွာေတာ့ သူဟာ ထင္ရွားတဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ပါ။ ကြ်န္မကေတာ့ သူနဲ့ အရာရာဆန့္က်င္ဘက္ပါပဲ။ စာတစ္ခုကလဲြျပီး ဘာမွမသိတဲ့ ကြ်န္မတို့မွာ ဒီလိုဆန့္က်င္တဲ့ အေတြးအေခၚ နဲ့ အျကိုက္မ်ားရိွတဲ့အတြက္ ဘယ္ေသာအခါမွ အရာဝတၲုတစ္ခုကို ယွဥ္ျပိုင္လုစရာအေျကာင္း မေပၚေပါက္ခဲ့ ေတာ့ဘူးေပါ့။

ေနာက္တစ္ေယာက္က ‘ညီလတ္’ပါ။ တကယ္ေတာ့ သူနာမည္ရင္းက ‘ေအာင္ကိုမင္း’။ ဒါေပမဲ့ သူဟာ ကိုကိုထက္ လပိုင္းငယ္ျပီး ေယာကၤ်ားေလးသူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္မွာ အလတ္ေကာင္မို့ ‘ညီလတ္’လို့ ေခၚျကတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ‘သိုးေမႊး’ လို့ နာမည္ေျပာင္ရထားတဲ့ ညီေလးပါ။ သူက ေယာကၤ်ား ေလးမွာ အသက္အငယ္ဆံုးေပမယ့္ လူေကာင္ထြားပါတယ္။ ထြားရျခင္းကလည္း ဝက္တစ္ေကာင္လို အစားနဲ့ ပါးစပ္မျပတ္လို့ပါပဲ။ သူ့နာမည္ရင္းကေတာ့ ‘ဝင္းျမင့္’။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မတို့အားလံုးပါးစပ္ထဲမွာေတာ့ ညီေလး လို့ပဲေခၚတြင္ပါတယ္။ ညီေလးက စပ္ျဖဲျဖဲနိုင္သေလာက္ တည္တံ့တာက ညီလတ္ပါ။ တကၠသိုလ္ရဲ့ လိပ္ျပာ လွလွေလးမ်ားဖမ္းသူမ်ားထဲမွာ အကြ်မ္းက်င္ဆံုးလိပ္ျပာဖမ္းသမားတစ္ေယာက္ပါ။ ဒါ့ျပင္ ထူးျခားတဲ့ သူ့အရည္ အခ်င္းကေတာ့ ပေဟဠိနဲ့ ပုစၧာမ်ားကို ေပးစြမ္းနိုင္သူျဖစ္ျပီး ျဖူမလိုနဲ့ညို၊ ညိုမလိုနဲ့ မဲတတ္သူတစ္ေယာက္ပါ။ အစဥ္အျမဲတည္ေနတဲ့ မ်က္ဝန္းမ်ားက ခက္ခဲတဲ့ပုစၧာတစ္ပုဒ္ကို တြက္ဆေနတတ္တဲ့ ပညာရိွတစ္ေယာက္နဲ့တူေနျပီး သူ့အတြက္ အဓိပၸါယ္မရိွဘူးလို့ ထင္တဲ့အရာမွန္သမွ် ဘာတစ္ခုမွ လုပ္မယ့္သူမဟုတ္ပါဘူး။ အားလံုးထဲမွာ တည္တည္တံ့တံ့နဲ့ ရည္စားတစ္ေယာက္ကို ပီပီျပင္ျပင္ထားျပီး တဲြေနတဲ့အတြက္ ကြ်န္မတို့ထဲမွာေတာ့ ပထမဦး ဆံုးစံြတဲ့သူပါ။ ဒါေပမဲ့ စာသင္နွစ္သံုးလမတိုင္မီ တစ္ေယာက္နဲ့ျပတ္သြားျပီး ေနာက္ထပ္တစ္ေယာက္ေျပာင္းလဲ တဲြခဲ့ျပန္ပါတယ္။ သူတဲြေနပံုဟာ တစ္စံုတစ္ခုကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ရွာေဖြေနတဲ့ပံုမို်း။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း ေဈးထဲမွာ ကြ်န္မအေမ ငါးေရြးသလို ဥမ်ားျပီး လတ္တာေလး ေရြးယူတာမို်းနဲ့လည္း တူေနပါတယ္။ ကြ်န္မအေပၚ ဆက္ဆံမႈကေတာ့ အူထဲအသည္းထဲက ပါသည္ျဖစ္ေစ၊ မပါသည္ျဖစ္ေစ မသံုးမျဖစ္ သံုးရမယ့္အရာဝတၲုတစ္ခုလို ပဲ မေကာင္းတာလည္း မေျပာ၊ ေကာင္းတယ္လည္းမဆို။ တစ္စံုတစ္ခု အနစ္နာခံရမည္ဆိုရင္ေတာ့ ပညာတတ္ပီ သစြာ ေရွာင္တိမ္းတတ္ပံုကလည္း အျပစ္ရွာလို့မရေအာင္ ပိရိလြန္းလို့ တစ္ခါကမွ သူ့ကို ကြ်န္မတို့အဖဲြ့က အထင္လဲြမွားခဲ့ျခင္းမရိွနိုင္ေအာင္ ေနတတ္ထိုင္တတ္သူပါ။ ဒီအတြက္ အားလံုးထဲမွာ ကြ်န္မရဲ့ အထင္ျကီးမႈအရ ဆံုး၊ ကြ်န္မရဲ့ ယံုျကည္ကိုးစားရဆံုးမို့ သူနဲ့ပတ္သက္လာရင္ ဘာမဆို မသိမသာနဲ့ ကြ်န္မအျမဲ က်ရံႈးသြားရေလ့ ရိွပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ကြ်န္မစိတ္ကို အနိုးျြကနိုင္ေအာင္လုပ္နိုင္ဆံုး ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ‘ညီေလး’ ကေတာ့ ကမၻာေပၚမွာ ကပ္ေစးနဲျခင္းအားလံုးစုျပီး ကပ္ေစနဲေကာင္လို့ေတာင္ ေျပာရမလိုပါပဲ။ ပိုက္ဆံသာမထိနဲ့ အားလံုးလုပ္ေပးမယ့္သူ ငယ္တုန္းက(ရယ္ေနေသာပံု)ဆိုတဲ့ သေကၤတကို အခုမွ လက္ေတြ့ျမင္ ရသလို စပ္ျဖဲျဖဲနဲ့ အိေျနၵမရမႈအားလံုး သူ့မ်က္နွာမွာ ေပၚေနေပမယ့္ ရိုးသားျဖူစင္တဲ့အျပံုးနဲ့ ဟန္မေဆာင္တတ္ တဲ့ သူ့စိတ္နွလံုးမ်ားက အထင္းသားေပၚလြင္ေစပါတယ္။ ပါးစပ္ထဲမွာ ရည္းစားေတြ သက္ေစ့ရိွေနေပမယ့္ လက္ေတြ့မွာ တစ္ေယာက္မွမရိွဘဲ ရိွေနသလိုပံုမို်းနဲ့ အလုပ္ရႈပ္ေနတတ္တဲ့သူ။ ရယ္ေနရရင္ ဘဝကျပီးတယ္လို့ ခံယူထားတဲ့ပံုမို်းပါပဲ။ ကြ်န္မအေပၚ ဆက္ဆံမႈကေတာ့ လံုးဝဟန္မေဆာင္ဘဲ ေျဗာင္က်လြန္းပါတယ္။ တစ္ခါ တစ္ခါလည္း ထသတ္ရေတာ့မလို မိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ့ယွဥ္ျပီး နင္ဘဲငဆ ရန္ျဖစ္တတ္ျပီး ကြ်န္မရဲ့ အရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္မႈကို အားမနာပါးမနာ ရက္ရက္စက္စက္မိႈခို်းမွ်စ္ခို်း၊ ပဒတ္စာခို်း ေျပာရက္လြန္းလို့ ျပတ္ျပီလို့ ခဏ,ခဏဆံုးျဖတ္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္တစ္ရက္ ဘာမွမျဖစ္ခဲ့သလို မ်က္နွာမို်းနဲ့ ‘ငါ့စာေတြကူးေပးေနာ္’ လို့ ခပ္တည္တည္ေျပာခဲ့ျပန္ေတာ့ စိတ္ဆိုးရတဲ့ ကြ်န္မကပဲ အရူး။

ဒီလိုေျဗာင္က်က်ေျပာတတ္တဲ့ သူ့အက်င့္ထဲမွာ တစ္ဖက္သားကို လက္သီးပုန္းထိုးဖို့ စိတ္ပုတ္တစ္ခုကိုေတာ့ သူ့အေမက ေမြးကတည္းက ထည့္မေပးလိုက္ဘူး။ ေျပာခ်င္လို့ေျပာေပမယ့္ သူတစ္ပါး နစ္နာပါေစဆိုတဲ့ ဆနၵမို်း ရိွတဲ့လူမို်းမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ျကာေလသိရေလပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ မခံခ်င္ေအာင္ေျပာတာေတာ့ ကြ်န္မလည္း မခံနိုင္ဘူး ေပါ့။ ‘သြားေသေခ် ငါမကူးဘူး’ ဆိုေတာ့လည္း ကြ်န္မဆဲသလို ျပန္ဆဲလို့ ကြ်န္မမွာ စိတ္မဆိုးနိုင္ေတာ့ဘဲ အေလွ်ာ့ေပးလိုက္ရေတာ့တာခ်ည္းပါပဲ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူတို့အားလံုးရဲ့ရင္ထဲမွာ ကြ်န္မဟာ ျဖူစင္တဲ့ ေမတၲာနဲ့ အနစ္နာခံတတ္တဲ့စိတ္ရိွလို့ သံေယာဇဥ္ရိွခဲ့ျကပံုကေတာ့ ျငင္းစရာမလိုဘူးထင္ပါတယ္။ အဓိက,က ကြ်န္မရဲ့ လြယ္အိတ္ထဲက ကြန္ပါဘူးဟာ သူတို့လိုအပ္တဲ့ ေငြေျကးအခက္အခဲမ်ားကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေျဖရွင္း နိုင္ခဲ့လို့ပါပဲ။ သံုးလိပ္ကို တစ္က်ပ္ေပးရတဲ့ ဇီးကရက္ဖိုးကို မျပတ္ရျကတဲ့အတြက္ ကြ်န္မကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ျကပါဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို့ရင္ထဲမွာ ကြ်န္မကို တကယ့္ညီမအရင္းတစ္ေယာက္လို သံေယာဇဥ္ရိွခဲ့ျကတယ္ ဆိုတာေတာ့ ျငင္းစရာမလိုတဲ့ အတူညီဆံုးအခ်က္ျကီး တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။

ဘယ္သူကမွ သတ္မွတ္ခဲ့ျခင္းမရိွပါဘဲ ကြ်န္မတို့ သူငယ္ခ်င္းငါးေယာက္ရဲ့ ရင္ထဲမွာ ခ်စ္စဖြယ္စည္း ကမ္းခ်က္ေလးမ်ား ေရာက္ရိွေနခဲ့ျကတာေတာ့ အံ့ျသစရာပဲ။ ဒီစည္းကမ္းမ်ားကို ကြ်န္မတို့ တူညီစြာ လုပ္ေဆာင္ ခဲ့ျကပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့

အခ်င္းခ်င္း ခြင့္လႊတ္စိတ္နဲ့ ဆက္ဆံျခင္းမို်း။

အခ်င္းခ်င္း ယံုျကည္ေလးစားခဲ့ျခင္းမို်း။

အရိွကိုအရိွအတိုင္း လက္ခံခဲ့ျကျခင္းမို်း။

အျမဲမဟုတ္ေတာင္ တစ္ခါတရံစိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ေပ်ာ္ပါးရန္ အတူဆံုးျဖတ္ခဲ့ျကျခင္းမို်း။

က်ရံႈးရတဲ့အေျကာင္းကို ေသခ်ာရွာျပီး ေအာင္ျမင္ေအာင္စုေပါင္းလုပ္ေဆာင္ခဲ့ျကျခင္းမို်း။

အေပါင္းအသင္းနဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေနြးေထြးစြာဆက္ဆံျပီး အျပန္အလွန္ေပ်ာ္ရႊင္မႈယူျကျခင္းမို်း။

အလကားေတာင္းစားခ်င္လွ်င္ မ်ားမ်ားေကြ်းဖို့ လုပ္ရျခင္းမို်း။

အနာဂတ္၏ ေပ်ာ္ရႊင္မႈအတြက္ ပစၥုပၸန္မွ ျပည့္စံုေအာင္ျပုျကျခင္းမို်း

ဆိုတဲ့ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားနဲ့ ညီေလးကို ပညာေပးျခင္းမို်းျဖစ္ျကပါတယ္။ ဘယ္သူကစခဲ့တယ္ေတာ့ မသိပါဘူး။ ကြ်န္မတို့အားလံုး စည္းကမ္း မ်ားကို တေလးတစား လိုက္နာခဲ့ျကတဲ့အတြက္ တကၠသိုလ္သမိုင္းတစ္ခုမွာ ကြ်န္မတို့ရဲ့ ဒ႑ာရီေလးမ်ားဟာ ဘဝသမိုင္းစာမ်က္နွာမ်ားကို တကယ္ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာမ်ားနဲ့ မွတ္တမ္းတင္က်န္ရစ္ေစခဲ့ပါတယ္။

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2014/01/04/the-world-champion-dr-naing-latt/

ကမာၻ႔ျမင္းစီးၿပဳိင္ပြဲ ေရႊတံဆိပ္ဆုရွင္ ေဒါက္တာႏိုင္လတ္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံျခင္း

၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ ၁၄ ရက္ႏွင့္ ၁၅ ရက္ေန႔က အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု OKALAHOMA ၿမဳိ႕တြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ ‘A.Q.H.A WORLD CHAMPIONSHIP SHOW 2013′ ကမာၻ႔ ျမင္းစီးၿပဳိင္ပြဲတြင္ အေကာင္းဆုံး သ႐ုပ္ျပဆုႏွင့္ ေရႊတံဆိပ္ဆု ရရွိခဲ့သူမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ျမင္းစီးခ်န္ပီယံ ေဒါက္တာႏိုင္လတ္ ျဖစ္သည္။

ႏိုဝင္ဘာ ၁၆ ရက္ ေနာက္ပိုင္း အားကစား႐ုပ္သံမ်ားႏွင့္ Live Show မ်ားတြင္ အဆက္မျပတ္ ထုတ္လႊင့္ျပသေနေသာ ေဒါက္တာႏိုင္လတ္၏ ပုံရိပ္မ်ားက အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု အႏွံ႔တြင္ ေတြ႕ေနရသည္။ အားကစားသတင္းႏွင့္ ဂ်ာနယ္ မ်ားတြင္လည္း ေဒါက္တာႏိုင္လတ္၏ ငယ္ဘဝမွသည္ ယေန႔ ျမင္းစီးခ်န္ပီယံ တစ္ဦးဘဝအထိ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ေရးသား ေဖာ္ျပၾကရာတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတစ္ဦး ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း အက်ယ္တဝင့္ ေရးသား ေဖာ္ျပၾကသည္။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္ က်င္းပသည့္ ျမင္းစီး ၿပဳိင္ပြဲမ်ားတြင္ ေရႊတံဆိပ္ဆုမ်ားစြာ ဆြတ္ခူး ေအာင္ပြဲဆင္ေနသည့္ ေဒါက္တာႏိုင္လတ္၏ ထူးျခားခ်က္မွာ ေျခေထာက္ တစ္ဖက္တည္းႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားစြာ ရရွိေနျခင္း ျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံေပါင္း ခုနစ္ႏိုင္ငံႏွင့္ ျပည္နယ္ေပါင္း ၅၀ မွ ၿပဳိင္ပြဲဝင္ ၃၄၀၀ ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ၿပဳိင္ခဲ့ၾကသည့္ ယင္းၿပဳိင္ပြဲတြင္ ေကာင္းဘြိဳင္ ျမင္းစီးသ႐ုပ္ျပ ၿပဳိင္ပြဲ၌ ဂုဏ္ျပဳလႊာနဲ႔ ေရႊတံဆိပ္ဆု ရယူႏိုင္ခဲ့သည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ေဒါက္တာႏိုင္လတ္၏ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပထမဦးဆုံး ျပန္လည္ က်င္းပသည့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ အားကစားပြဲ သြားေရာက္မည့္ ခရီးစဥ္ မစတင္မီ ေတြ႕ဆုံ ေမးျမန္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

MM : ‘ေအာင္ျမင္မႈတိုင္း’ ဆရာ့အတြက္ ျဖစ္ေနမႈကိုပဲ ဂုဏ္ယူပါတယ္လို႔ ႏႈတ္ဆက္ရင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္ အစီအစဥ္ေလး ေျပာခဲ့ပါဦးဆရာ။ ၿပဳိင္ပြဲဝင္ဖို႔ ပါလား။ Dr. NL : ျမန္မာႏိုင္ငံ ျမင္းစီး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ ဖိတ္ၾကားမႈေၾကာင့္ေရာ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဆုံး လုပ္ခဲ့တဲ့ အာဆီယံ အားကစား ပြဲေတာ္ကို သမိုင္းတစ္ခုရဲ႕ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုအျဖစ္ ပါဝင္ခ်င္တာရယ္။ ဒီကေန႔ ကြၽန္ေတာ့္ကို ကမာၻ႔ ျမင္းစီးခ်န္ပီယံ တစ္ဦးျဖစ္ေအာင္ ေျမေတာင္ ေျမႇာက္လိုက္တဲ့ အမိေျမကို ဂုဏ္ယူ ဝင့္ႂကြားစြာနဲ႔ ရတဲ့ေနရာက အေထာက္အကူေလး တစ္ခုျပဳႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး ေက်းဇူး ဆပ္ခ်င္တာရယ္ေၾကာင့္ သြားမွာပါ။ ကြၽန္ေတာ္ ၿပဳိင္ပြဲဝင္ဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။

MM : လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံက ျမန္မာ့ ျမင္းစီးအဖြဲ႕ဝင္ေတြ၊ ျမင္းေတြ၊ အားကစား သမားေတြနဲ႔ ၿပဳိင္ပြဲဝင္ေတြရဲ႕အေျခအေနလို႔ ေျပာလို႔ရမလား။ Dr. NL : ဆရာ ဦးၿပံဳးေမာင္ေမာင္ ကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္ေနတာခင္ဗ်။ ျမင္းေတြကလည္း ထရိန္းၿပီးသား ၾသစေၾတးလ်က ျမင္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ပိုၿပီး အားရစရာကေတာ့ ၿပဳိင္ပြဲဝင္ အားကစားသမား အသစ္ကေလးေတြဆို၊ တကယ္လို႔ ပက္ပက္စက္စက္ ႀကဳိးစားေနၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ လက္ခုပ္တီး႐ုံ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ အေမရိကန္မွာ ျမင္းစီးဘဝ တစ္ခုလုံးရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳ အားလုံးကို အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ ကူညီျပဖို႔ပါဗ်။

MM : ဆရာၿပဳိင္ပြဲဝင္ခဲ့ရတဲ့ ကမာၻ႔ ျမင္းစီးပြဲေတြနဲ႔ လက္ရွိ ျမန္မာမွာ ပထမဆုံး ယွဥ္ၿပဳိင္ရမယ့္ ဒီပြဲေတာ္ႀကီးရဲ႕ ျမင္းစီးၿပဳိင္ပြဲဟာ ျခားနားခ်က္ေတြ ဘာေတြ ရွိႏိုင္မလဲဆရာ။

Dr. NL : ျမန္မာျပည္မွာက ႏိုင္ငံတကာ ျမင္းၿပဳိင္ပြဲေတြကို ဒါဟာ ပထမဆုံး နဖူးေတြ႕၊ ဒူးေတြ႕ ေတြ႕ရမယ့္ အေတြ႕အႀကံဳပဲ၊ ျမင္းၿပဳိင္ကြင္းႀကီးက အသစ္၊ အဝတ္အစားေတြကလည္း အသစ္၊ ျမင္းေတြကလည္း အသစ္၊ နည္းစနစ္နဲ႔ ၿပဳိင္ပြဲပုံစံေတြကလည္း အသစ္ ဆိုလိုခ်င္တာက အားလုံး အသစ္ေတြဆိုေတာ့ လုပ္ရတာ ေတာ္ေတာ္ကို ခက္ခဲပါလိမ့္မယ္။

ၿပီးေတာ့ ကမာၻ႔ ျမင္းၿပဳိင္ပြဲႀကီးေတြက အစဥ္လာ ရွိေနၿပီ။ ျမင္းစီးနည္းစနစ္ေတြ အရမ္းျမင့္ေနၿပီ။ အာရွမွာက အမ်ားႀကီး ေနာက္က် ေနေသးတာခင္ဗ်။ အေမရိကားမွာက ထရိန္းေကာင္းတယ္။ ပံ့ပိုးမူေတြ ေကာင္းတယ္။ ျမင္းေကာင္ႀကီးေတြ ရွိတယ္။ အေတြ႕အႀကံဳေတြ ရွိတယ္။ အဘက္ဘက္က လိုေလေသး မရွိဘူး။ အာရွမွာေတာင္ ဘယ္ေလာက္ ေနာက္က်တယ္ ဆိုဆို၊ ထိုင္း၊ စင္ကာပူ၊ မေလးရွားနဲ႔ ဘ႐ူႏိုင္းမွာ ျမင္းစီး အားကစားက ျမန္မာႏိုင္ငံထက္ အရမ္းေအာင္ျမင္ ေနၿပီးသားပါ။

ဒါေပမဲ့ အခု ကြၽန္ေတာ္ ျမင္ရတာကေတာ့ ၿပဳိင္ပြဲဝင္ေတြရဲ႕ အားကစား စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ၿပဳိင္ပြဲဝင္ေတြ အေနနဲ႔ အဆင့္တန္းျမင့္တဲ့ ၿပဳိင္ပြဲ ဝင္ၿပဳိင္ႏိုင္တာကိုက ေအာင္ျမင္မႈလို႔ ဆိုရမွာ။

MM : ပထမဦးဆုံး ဆရာေပးခ်င္တဲ့ သတင္းစကားက ဘာပါလဲ။

Dr. NL : F.E.I စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းအတိုင္း အတိအက် လိုက္နာပါလို႔ ဦးဆုံး ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အခုက်င္းပမယ့္ ပြဲေတာ္ႀကီးဟာ ျမန္မာကို ကမာၻကသိဖို႔ အစမ္းသပ္ခံရမယ့္ ပြဲမို႔ ကမာၻ႔အဆင့္မီ ပြဲႀကီး ျဖစ္လာဖို႔ အားကစားသမား တစ္ဦးတိုင္းစီက စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္း တစ္ခုတိုင္းစီကို ေလးစားလိုက္နာဖို႔ လိုပါတယ္။ အားကစားသမားတိုင္း ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ပဲ ေတာ္ေတာ္၊ ကိုယ္မွာရွိတဲ့ အရည္အခ်င္း ဘယ္ေလာက္ပဲ ေကာင္းေကာင္း၊ ျမင္းစီး ဘယ္ေလာက္ပဲ ကြၽမ္းကြၽမ္း တစ္ခ်က္မွားတာနဲ႔ ဝီစီသံတစ္ခ်က္နဲ႔ အျပင္ထြက္ သြားရမွာ ျဖစ္လို႔ စည္းကမ္းနဲ႔အညီ ၿပဳိင္ဖို႔က အေရးႀကီးဆုံးပါလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ဒုတိယအခ်က္က စိတ္ဓာတ္သန္႔သန္႔ႏွင့္ အားကစားစိတ္ အျပည့္နဲ႔ တစ္ဖက္အသင္းရဲ႕ပညာကို ေလးေလးစားစား ေလ့လာၿပီးမွ ၿပဳိင္ဆိုင္ပါ။ ယွဥ္ၿပဳိင္ပါ။ “ငါ ဘာလဲ ဆိုတာထက္ ငါ ဘာလုပ္ႏိုင္လဲ ဆိုတာကို အေကာင္းဆုံး ေတြးၿပီး ယွဥ္ၿပဳိင္ႏိုင္ဖို႔ ဂ႐ုစိုက္ပါလို႔” ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ‘Ready, Willing and Able’ ျဖစ္ဖို႔ လိုပါတယ္။

တတိယ အခ်က္ကေတာ့ လူနဲ႔ ျမင္းရဲ႕ ၾကားက Harmony ျဖစ္ဖိုပါ။ လူနဲ႔ ျမင္းရဲ႕ ၾကားမွာ Harmony ေခၚတဲ့ ဆက္သြယ္မႈ တကယ္ရွိတယ္။ ကိုယ္ထရိန္နင္ ဆင္းတဲ့ ျမင္းနဲ႔ ကိုယ္ၿပဳိင္ရတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ ရွိတဲ့ ျမင္းအားလုံးနဲ႔ အထာကို ကိုယ္က သိေနရပါမယ္။ ၿပဳိင္ပြဲမွာက မဲႏိႈက္ၿပီး အလွည့္က် စီးရတာပါ။ ခု ဒီမွာကေတာ့ ထရိန္နင္ လုပ္ၿပီးသား ျမင္းေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ ကံေကာင္းပါတယ္။ စနစ္တက် သင္ထားၿပီး၊ ကိုယ္သိတာ ကိုယ္တတ္တာကို ဖယ္ၿပီး သူ႔ထရိန္း လုပ္ထားတဲ့အတိုင္း စီးရမွာဆိုေတာ့ အဓိကက်တာ ျမင္းက ဂ်ပန္စကား တတ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္က အဂၤလိပ္လို အမိန္႔ေပးလို႔ မရဘူး။ သူ႔ကို ထရိန္နင္ အတိုင္းကို သြားရမွာ။ တစ္သေဝမတိမ္း လုပ္ပါ။ ဒါမွာ ျမင္းရဲ႕စြမ္းရည္ကို Best Article လုပ္ရပါမယ္။ ဒါဟာ လုံးဝအေရးအႀကီးဆုံး ပဓာန ျဖစ္ပါတယ္။

MM : လူေရာျမင္းေရာ သက္ရွိ ခံစားတတ္တဲ့ အရာႏွစ္ခုၾကားမွာ သူတို႔ ႏွစ္ဦးရဲ႕ၾကားက ဆက္ႏႊယ္မႈနဲ႔ နားလည္မႈအျမန္ဆုံးရဖို႔ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ဆရာရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳကို ေျပာပါဦး။

Dr. NL : “ျမင္းတစ္ေကာင္ေပၚ တက္ၾကည့္မွ ျမင္းအေၾကာင္း သိခြင့္ရမယ္” ဆိုတဲ့ စိတ္ကို အရင္ဖယ္ပစ္ လိုက္ပါလို႔ ေျပာခ်င္တယ္။ ၿပဳိင္ပြဲ မတိုင္ခင္ ကတည္းက ျမင္းတိုင္းရဲ႕ အထာကို နားလည္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။ အဲဒါကေတာ့ ျမင္းေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးခဲ့တဲ့ ျမင္းစီးသူတစ္ဦးရဲ႕ ခံစားခ်က္ ျဖန္႔ေဝမႈပဲ ဆိုပါစို႔။ ဒီျမင္းရဲ႕ ဒီဘက္က နည္းနည္းမာတယ္။ ဟိုဘက္က နည္းနည္း ေပ်ာ့တယ္။ သူဘာႀကဳိက္လဲ၊ တခ်ဳိ႕က ေရွ႕မထြက္ခင္ ေနာက္နည္းနည္း ဆုတ္တတ္တယ္။ ေခါင္းခ်မယ္ စသျဖင့္ အထာေလးေတြ ရွိတယ္။ ဒါေတြကို ၿပဳိင္ပြဲ မဝင္ခင္တည္းက ႀကဳိသိရမယ္။

ေျပာခဲ့သလိုပဲ ဂ်ပန္စကားတတ္တဲ့ ျမင္းကို အဂၤလိပ္လို အမိန္႔ မေပးမိဖို႔ဘဲ။ ျမင္းနားလည္တာ ကိုယ္နားလည္တာတစ္ခု အေနနဲ႔ မရဘူး။ အားလုံးကို ရင္းႏွီးေနရမယ္။ တခ်ဳိ႕က အျမန္ေျပးၿပီး အရွိန္ျမႇင့္ခုန္မယ္။ တခ်ဳိ႕က အရွိန္တစ္ခါတည္း တင္ခုန္မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူနဲ႔ကိုယ္ Meeting of Mind နဲ႔ ဖလွယ္ႏိုင္ရမယ္။

အခြင့္ရတိုင္း သူနဲ႔ကိုယ္ၾကားက ရင္းႏွီးမႈ ရသေလာက္ယူပါ။ အစာေကြၽးပါ။ ျမင္းေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ ခ်စ္တတ္ၾကတယ္။ အေခ်ာ့လည္း ႀကဳိက္တတ္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က ပါးကေလး ပြတ္သပ္တာ ႀကဳိက္တာ။ တခ်ဳိ႕က နား႐ြက္ကေလး ဆြဲေပးတာ ႀကဳိက္တယ္။ တခ်ဳိ႕က ေက်ာကို ပြတ္တာ ႀကဳိက္တယ္။

ေျပာခ်င္တာက ျမင္းနဲ႔ ကိုယ့္ၾကား အႀကီးမားဆုံး ဆက္သြယ္မႈႀကီးတစ္ခု ရွိတယ္။ အဲဒါက “သူေရာကိုယ္ေရာၾကားက အားကစား စိတ္ဓာတ္ပဲ။ အခ်ိန္တိုအတြင္း ကိုယ္လိုခ်င္တာနဲ႔ သူဘာလုပ္ခ်င္တာလဲ ဆိုတဲ့ စိတ္ႏွစ္ခု ဖလွယ္ႏိုင္ျခင္း၊ ဆက္သြယ္မႈရဲ႕ အေကာင္းဆုံး ရလဒ္ပါပဲ။

MM : ဆရာ ျမင္းစီးၿပဳိင္ပြဲမွာ ဘယ္လို နည္းစနစ္ေတြနဲ႔မ်ား ယွဥ္ၿပဳိင္ခဲ့ပါသလဲ။

Dr. NL : Figure 8 မီတာ ၂၀ စက္ဝိုင္းကို အရွိန္ျမင့္ၿပီး စီးရတယ္။ ၁၀ မီတာ စက္ဝိုင္းေသးကို ေႏွးေႏွးနဲ႔ လွလွ စီးရတယ္။ စက္ဝိုင္း တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ေျပာင္းလဲရင့္ ျမင္းကို Fly Change လုပ္ရတယ္။ ျမင္းကို ၃၆၀ ဒီဂရီ စက္ၾကာ စက္ဝိုင္းကို အရွိန္ျမန္စြာနဲ႔ လွည့္ရတယ္။ ဘယ္ဘက္ေလးႀကိမ္၊ ညာဘက္ေလးႀကိမ္ လွည့္ရတယ္။ အဲဒီလို လွည့္ၿပီးတာနဲ႔ ျမင္းက ေျခစုံရပ္ရတယ္။ အဲဒီလိုရပ္တဲ့ အခါမွာ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ ရပ္ရတယ္။ အခက္ဆုံးနဲ႔ အႏၲရာယ္ အရွိဆုံးက မိုင္ ၄၀ ႏႈန္းနဲ႔ ျမင္းကို အျမန္ေမာင္းၿပီး ႐ုတ္တရက္ ဘရိတ္အုပ္ေပးၿပီး ေပ ၂၀ တိတိ Slide (တ႐ြတ္တိုက္) လုပ္ရပါတယ္။ ၿပီးတာနဲ႔ အေနာက္ကို ၁၀ ေပ ျပန္ဆုတ္ရတယ္။ အဲဒါ အေနာက္တိုင္းရဲ႕ ျမင္းစီးနည္းပါပဲ။ အဲဒီမွာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ခက္တာက ေမြးရပါ ေျခေထာက္တစ္ဖက္ မပါေတာ့ တည္တည္ ၿငိမ္ၿငိမ္ေနဖို႔ ခက္ခဲပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေပ၂၀ Slide (တ႐ြတ္တိုက္) လုပ္တဲ့ အခ်ိန္မွာရွိတဲ့ ေျခတစ္ေခ်ာင္းကိုလည္း Control မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ဘာေၾကာင့္ ဆိုေတာ့ ရွိတဲ့ ေျခေထာက္ တစ္ေခ်ာင္းတည္းကို အသုံးျပဳရင္ ျမင္းက တည့္တည့္မသြားဘဲ ေဘးေစာင္း ထြက္သြားမွာ စိုးရိမ္ရတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း မရွိဘူးဆိုၿပီး သေဘာထားၿပီး Slide ႏွင့္ပဲ ျမင္းကို Control လုပ္ခဲ့ရတယ္။ MM : ၿပဳိင္ပြဲမဝင္မီ ျမင္းစီးအားကစား သမားတစ္ေယာက္ စားသင့္စားထိုက္၊ ရွိသင့္ ရွိထိုက္တဲ့ ခႏၶာကိုယ္ အေလးအခ်ိန္နဲ႔ အခ်ဳိးအစားအေၾကာင္း ေျပာပါဦး။

Dr. NL : ကြၽန္ေတာ့္ဆရာ ျမင္းစီး ခ်န္ပီယံ George H. Morris ရဲ႕ စကားအတိုင္းပဲ ေျပာလိုက္မယ္။ “ျမင္းေပၚမွာ ေပါ့ေလေကာင္းေလ” ပါပဲ။ ဝိတ္က်ေလ ေကာင္းေလ။ မာဆယ္နဲ႔ အ႐ိုးပဲ ရွိျခင္းဟာ ျမင္းေပၚက ခႏၶာကိုယ္ တစ္ခုအတြက္ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေပ်ာင္း ႏုႏု႐ြ႐ြနဲ႔ ျမင္းကိုထိန္းလို႔ အေကာင္းဆုံး အေျခအေနပါပဲ။ ျမင္းစီးတာ ဝိတ္နဲ႔စီးတာမ မဟုတ္ဘူး။ ျမင္းေပၚကို အ႐ိုးေလးနဲ႔ ထိုင္စီးတာပါ။ ႂကြက္သားနဲ႔ေတာင္ သုံးခြင့္မေပးခဲ့ဘူး။ ကိုယ္ရဲ႕မာဆယ္နဲ႔ေတာင္ အႏိုင္ယူခြင့္ မေပးဘူး။ George H. Morris ရဲ႕ စကားနဲ႔ ဆိုရင္ေတာ့ “ျမင္းေပၚထိုင္ရင္ အေရျပားေပၚမွာ အ႐ိုးကေလးနဲ႔ ထိုင္ေနတာမ်ဳိးနဲ႔ စီးပါတဲ့”။

အဲဒီ အေျခအေန ရဖို႔ကေတာ့ ဒိန္ခ်ဥ္ေသာက္ပါ။ အသီးအ႐ြက္စားပါ။ ဆလပ္စားပါ။ သက္သတ္လြတ္စားပါ။ အဲဒါဆို ဦးေႏွာက္ ၾကည္မယ္။ ေသြးေလေကာင္းမယ္။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အေနအထား ရႏိုင္မယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ MM : ဒီအေရွ႕ေတာင္အာရွ အားကစားၿပဳိင္ပြဲႀကီးရဲ႕ ျမင္းစီး ၿပဳိင္ပြဲမွာ ျမန္မာ ျမင္းစီးသမားေတြ ဘယ္လို အေျခအေနရွိမလဲ ဆရာ့အျမင္ ေျပာပါဦး။ Dr. NL : ေရႊဘယ္ေလာက္ရမယ္ ဆိုတာေတာ့ မေျပာႏိုင္ဘူး။ ေရႊထက္ အဖိုးတန္တဲ့ ကမာၻ႔ၿပဳိင္ပြဲ အဆင့္မီ အေတြ႕အႀကံဳကေတာ့ ေရႊထက္ျမင့္တဲ့ ရလဒ္တစ္ခုအျဖစ္ ရလိုက္မွာ ေသခ်ာတယ္။ ဆရာဦးၿပံဳးေမာင္ေမာင္က ေတာ္ေတာ္ လုပ္ထားတယ္ဗ်ာ။ အသင္းလိုက္ အဖြဲ႕နဲ႔ျဖစ္ေစ၊ တစ္ဦး ခ်င္းျဖစ္ေစ ဝင္မွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။

အထူးသျဖင့္ အဖြဲ႕ခ်ဴပ္ ဥကၠ႒ရဲ႕ ႀကဳိးပမ္းမႈ၊ ၾသစေၾတးလ်က Training ေကာင္းေပးၿပီး ျမင္းေကာင္းေတြရဲ႕ အရည္ခ်င္းနဲ႔ လက္ရွိ အားကစားသမားေတြရဲ႕ ႀကဳိးပမ္းမႈ စြမ္းရည္က ေတာ္ေတာ္ကို ျပည့္မီေနလို႔ ထိထိမိမိကို ရလိမ့္မယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ “ဒါေပမဲ့ ‘ေရႊ-ေရႊ-ေရႊ’ ဆိုတာထက္ ပိုအေရးႀကီးတာက အားကစားသမား တစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ ဆိုတာက ပိုၿပီး သမိုင္းတင္လိမ့္မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ျမင္ပါတယ္။ ‘လုပ္ႏိုင္တာနဲ႔ လုပ္ခဲ့တာကိုပဲ ေအာင္ျမင္မႈ’လို႔ ကမာၻ႔အားကစား ေလာကက လက္ခံထားတာပါ။ (Do your Best & Your Ability) ကြၽန္ေတာ့္ ကိုယ္ေတြ႕မွာလည္း အားကစားရဲ႕ အက်ဳိးအျမတ္က ေအာင္ျမင္မႈ ရလဒ္ထက္ ႀကဳိးစားမႈက Persist ဆိုတာ သြားေတြ႕ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ေရႊအဆင့္ရတဲ့အထိ လုပ္ခဲ့လို႔လား၊ အနစ္နာ ခံခဲ့လို႔လား၊ ႀကဳိးစားခဲ့လို႔လား၊ နည္းစနစ္ေကာင္းေတြ ရခဲ့လို႔လားဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေမးခြန္း ထုတ္သင့္ပါတယ္။

ခု ကြၽန္ေတာ္တို႔က ကမာၻ႔အားကစားကို အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ ပထမဆုံး ၿပဳိင္ရတာ ေျပာခဲ့သလိုပဲ အားလုံး အသစ္ေတြပါ။ ဒီၾကားထဲကပဲ ကမာၻ႔အဆင့္မီ အားကစား အေက်ာ္အေမာ္ေတြနဲ႔ ယွဥ္ႏိုင္ျခင္းကိုယ္က အေကာင္းဆုံး အျမတ္တစ္ခုပါပဲ။ ကမာၻ႔အဆင့္မီ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြ ရလိုက္မယ္။ ကမာၻ႔ျမင္းစီး အေတြ႕အႀကံဳေတြ ရလိုက္မယ္။ ျမန္မာကို ကမာၻက သိနားလည္မယ္။ Second Seagame အတြက္ သင္ခန္းစာ ေကာင္းေတြနဲ႔ ျပင္ဆင္ခြင့္ ရလိုက္မယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ ေရႊထက္ေကာင္းတဲ့ ဆုလို႔ ကြၽန္ေတာ္ ထင္တယ္။ MM : ေနာက္ဆုံး ေမးခြန္းကေတာ့ ဆရာလက္ရွိ အေမရိကမွာ ႏိုဝင္ဘာလက က်င္းပတဲ့ ၿပဳိင္ပြဲမွာ ေအာင္ျမင္မႈ ရခဲ့တဲ့အေပၚ မွ်ေဝရင္း ျမန္မာ့အားကစားသမား အားလုံးကို ဘာေျပာခ်င္ပါသလဲ။

Dr. NL : ၿပီးခဲ့တဲ့ Word Championship ခ်န္ပီယံႏွစ္မွာ ကြၽန္ေတာ္ ျမန္မာ ျဖစ္ေနျခင္းဟာ ေတာ္ေတာ္ကို ထူးျခား သြားခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ျမန္မာျဖစ္ရတာ တကယ္ ဂုဏ္အယူရဆုံး အခ်ိန္လို႔ ေျပာလိုက္ခ်င္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို တျခားႏိုင္ငံ ျမင္းစီး အဖြဲ႕ေတြ႕က ျမန္မာေကာင္းဘြိဳင္လို႔ ခ်စ္စႏိုး ဝိုင္းေခၚၾကတယ္။ သူတို႔က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ SEA Games လုပ္မွာ သိေနတာကိုး။ ကြၽန္ေတာ္ ဆုယူေတာ့ ‘ေဒါက္တာလတ္’ ျမန္မာႏိုင္ငံကပါလို႔ ထည့္ေၾကညာခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ဝမ္းသာ ဂုဏ္ယူခဲ့ရတယ္။ ေကာင္းဘြိဳင္ ျမင္းစီးနည္းဟာ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝအတြက္ တကယ္ကို ပထမဦးဆုံး ျမင္းစီးနည္းပါ။ အဂၤလိပ္ ျမင္းစီးနည္း၊ European ျမင္းစီးနည္းနဲ႔ Western ျမင္းစီးနည္းေတြနဲ႔ လုံးလုံးမွ မတူပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ျမင္းနဲ႔ၾကားက Harmonious၊ ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕ လႈပ္ရွားမူ၊ လက္ညႇိဳးနဲ႔ လက္သန္းကေလးေတြရဲ႕ ထိေတြ႕မႈကို အဲဒီမွာ Demonstration လုပ္ရတယ္။ အဲဒီမွာ အေကာင္းဆုံး Demonstration Reward အျဖစ္ ဂုဏ္ျပဳလႊာနဲ႔ ေရႊတံဆိပ္ဆု ရခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ဆုယူၿပီးတဲ့အခ်ိန္ အေတာ္ဆုံး ျမင္းစီး အားကစားသမားေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္ကို လာခ်င္ေၾကာင္း ေျပာၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း သည္းလိႈက္အူလိႈက္ ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာက ျမင္းစီး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္နဲ႔ ကမာၻ႔ ျမင္းစီး နည္းစနစ္ေတြ ဖလွယ္ေပးခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ဆုံး အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ အားကစားစိတ္ဓာတ္ ေမြးၾကပါလို႔ အားကစားသမားေတြကို မေျပာလိုပါဘူး။ အားကစားပြဲကို အားေပးၾကမယ့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ညီအစ္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံသား အားလုံးကိုပါ။ ကိုယ့္လူမ်ဳိး၊ ကိုယ့္ယဥ္ ေက်းမူေတြကို တစ္ဦးတစ္ေယာက္ တိုင္းမွသည္ ႏိုင္ငံအဆင့္အထိ စနစ္တက် ျပၾကဖို႔ပါ။ ငါ့လူမွ၊ ငါ့အသင္းမွ၊ ငါ့အဖြဲ႕မွ မဟုတ္ဘဲ အမွတ္ခ်င္း တူခဲ့ရင္ေတာင္ သူ႔ကို ေနရာေပးၿပီး ‘ေရႊ’ ေပးလိုက္ပါ။ ဟုတ္ကဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေရႊတစ္ခုေတာ့ လြတ္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈေတြ၊ အနစ္နာခံမူေတြ၊ သေဘာထားႀကီးမႈ ဆိုတဲ့ ေရႊထက္ေကာင္းတဲ့ ဂုဏ္သိကၡာကို ဝိုင္းၿပီး ယူလိုက္ ၾကရေအာင္ပါလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ MM : အခုလို ေျဖေပးသြားတဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ တရား႐ုံးခ်ဳပ္ လႊတ္ေတာ္ ေရွ႕ေနႏွင့္ ကမာၻ႔ ျမင္းစီးခ်န္ပီယံ ဆရာ ေဒါက္တာႏိုင္လတ္အား ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္းႏွင့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ အားကစားပြဲမွာ ပါဝင္ ယွဥ္ၿပဳိင္ၾကမယ့္ ျမန္မာ အားကစားသမားမ်ားအားလုံး ေရႊတံဆိပ္မ်ားနဲ႔ ကမာၻ႔အလယ္မွာ ‘ျမန္မာ’ ဟု ဂုဏ္ယူဝင့္ႂကြား ႏိုင္ၾကပါေစဟု ဆုေတာင္းေမတၱာ ပို႔သလိုက္ပါတယ္ရွင့္။

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2014/01/04/%e1%80%82%e1%80%94%e1%81%b2%e1%80%9d%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%91%e1%80%b2%e1%80%80%e1%80%9c%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%80%a1%e1%80%95%e1%80%af%e1%80%ad%e1%80%84%e1%80%b9-2/

“ဂနၲဝင္ထဲက…လမ္း” အပုိင္း (၃)

”စိန္ေခၚတတ္ေသာ တိုက္ပဲြမ်ား”

ကြ်န္မမွာ ငယ္ငယ္က ဘဝရဲ့ အားေပးေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရိွခဲ့ဖူးပါတယ္။ သူ့နာမည္ သာဒင္ပါ။ ကြ်န္မတို့ ေနထိုင္ရာ မနၲေလးျမို့၊ လမ္း(၈ဝ)ေပၚက ‘ထူးခြ်န္သူကူ်ရွင္’မွာ ကံေကာင္းျကီးစြာ သူ့ ကို ေတြ့ခဲ့ရတာေပါ့။ ကြ်န္မတို့ အတန္းထဲမွာ ေယာက်ာ္းေလးမ်ားရဲ့ ေခတ္ဆန္ဆန္နာမည္မ်ားထဲမွာ ဒီနာမည္ ဟာ အေတာ္ျကီး ေတာက်ျပီး ေထာ္ေလာ္ကန့္လန့္နိုင္လြန္းလို့ တစ္မို်းျကီးျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ဒီနာမည္နဲ့ ဒီေက်ာင္းသားကို အတန္းထဲက လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဂရုျပုမိျကပါတယ္။ နာမည္နဲ့ ဥပဓိရုပ္ကေတာ့ လားလားမွမဆိုင္ဆိုသလို သာဒင္ဟာ မိန္းမေခ်ာ,ေခ်ာသူ ျဖစ္ပါတယ္။ အံ့ျသစရာကေတာ့ သူ့ရဲ့စိတ္ဓာတ္ မ်ားပါပဲ။ သူ့နာမည္ကလိုပဲ ေခါင္းေတာ္ေတာ္မာပါတယ္။

ကြ်န္မအတြက္္ေတာ့ ဒီေက်ာင္းသားဟာ ဂရုျပုစရာတင္မကေတာ့ဘဲ ေနာင္အခါ အထူးဂရစိုက္ အေလးထားရမယ့္ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာပါတယ္။ ဘာေျကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူဟာ ကြ်န္မရဲ့ အျကီးမားဆံုး ျပိုင္ဘက္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနလို့ပါပဲ။ အတန္းထဲမွာ ‘တစ္’ရဖို့ျကိုးစားေနတဲ့ ကြ်န္မအဖို့ ဒီကူ်ရွင္ကို မေရာက္ ခင္ကတည္းက အတန္းထဲမွာ ‘တစ္’ရျပီးသား သူ့ကိုယွဥ္ဖို့ဆိုတာ အေတာ္ျကီးျကိုးစားမွ ရမယ့္အေနအထားမို့ ဒီလိုလူမို်းကို ကြ်န္မဘယ္မွာ အလြတ္ေပးလိုက္မလဲ။ ‘ထူးခြ်န္သူ’လို့ အမည္ရတဲ့ ဒီကူ်ရွင္ကေလးဟာ တကယ့္ ကို ထူးခြ်န္တဲ့၊ ထက္ျမက္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ စုစည္းထားတဲ့ သင္တန္းေလးတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ သာမာန္ ကာလံွ်ကာေရာက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားနဲ့ ပိုက္ဆံပါလားသူေဌးသားေတြအတြက္ တကယ့္ကို စာဆိုမွစာသင္ တဲ့ ဒီေက်ာင္းက တစ္လ၊ နွစ္လဆို ထြက္ေျပးျကရတာမ်ားပါတယ္။ တကယ္အရည္အခ်င္းရိွျပီး (၁ဝ)တန္းေအာင္မယ္လို့ ထင္သူကိုမွ လက္ခံတဲ့ေက်ာင္းမို့လို့ပါပဲ။ သာမာန္အားျဖင့္ အျမင္ဆိုးေပမယ့္ တကယ္ပညာလိုခ်င္သူ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ပညာဗိမၼာန္ ဘူမိနက္ သန္ျကီးတစ္ခုဆိုရင္ ပိုျပီးမွန္မယ္ထင္ပါတယ္။ အတန္းထဲမွာ ဆရာက စာသင္ရင္ ကိုယ္တိုင္က အားရပါးရ သင္သလို တပည့္မ်ားကိုလည္း အားရပါးရ သင္ယူမွေက်နပ္တယ္။ သခၤ်ာ၊ အဂၤလိပ္စာ၊ ဇီဝေဗဒ၊ အထူးျပု သင္တဲ့ ဒီအတန္းမွာ ကြ်န္မတို့ညံ့ျကတာကလည္း ဒီဘာသာရပ္မ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ရိုးသားစြာဝန္ခံရရင္ ကြ်န္မ သခၤ်ာေတာ္ေတာ္ညံ့ပါတယ္။ တစ္ခါမွ (၅ဝ)ေက်ာ္ျပီး မရဖူးပါဘူး။ ထိုနည္းတူ ျမန္မာသဒၵါလည္း သိပ္မနိုင္ လွပါဘူး။ အဂၤလိပ္စာမွာေတာ့ သံုးစားလို့ပင္ မရလို့ဆိုပါရေစေတာ့။

ဒီအတြက္ အဂၤလိပ္စာနဲ့ သခၤ်ာခိ်န္ဆို ကြ်န္မတကယ္စိတ္ညစ္ရပါတယ္။ ဒီဘာသာျပတဲ့ ဆရာဟာ တျခားဆရာေတြလိုမဟုတ္။ သူ့ဝိညာဥ္ဟာ စာေတြထဲမွာ ဝင္ေရာက္ပူးကပ္ေနတတ္ျပီး တပည့္မ်ားအေပၚ အားသြန္ခြန္စိုက္သင္ေပးတဲ့အတြက္ ေပးသေလာက္ယူမွ ေက်နပ္တဲ့ဆရာမို်းပါ။ ဆရာရဲ့ ပံုဟာေပ်ာ့နဲြ့ေပမယ့္ လက္သံကေတာ့ ေျပာင္လွပါတယ္။ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားျကီးေတြနဲ့ ‘ကူ်ရွင္’ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း မို့ တပည့္ကို ေအာက္ကို့်ခံ ေပါင္းလိမ့္မယ္ မထင္လိုက္ပါနဲ့။ ေပးစရာ ရိွတာအကုန္ေပးနိုင္တဲ့ ေစတနာသတိၲ ေျကာင့္ ဆရာ့ထံမွ အေျကာက္တရားမ်ား လံုးဝမရိွျကပါဘူး။ ဒီအေျကာက္တရားဆိုတာ ေငြရျခင္း၊ မရျခင္း၊ ေက်ာင္းသားမ်ားျခင္း၊ မမ်ားျခင္းဆိုတဲ့ ေျကာက္စိတ္မ်ားကို ဆိုတာပါ။ မေနခ်င္ရင္ထြက္။ ရိုက္စရာရိွရင္ မညွာတမ္း ရိုက္ရဲတဲ့သတိၲရိွသူျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္မဘဝရဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြထဲမွာ မေမ့အပ္တဲ့ဆရာတစ္ေယာက္အျဖစ္ ကမၺည္းတင္ရမယ့္ ဆရာတစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ အထူးျခားဆံုးက ဆရာဟာ ဘဲြ့ရကာစ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းသားေတြထက္ အနည္းငယ္သာျကီးပါတယ္။ အေဟာေကာင္း၊ အေျပာေကာင္း၊ အသင္ ျပေကာင္းသလို သူ့အရပ္နဲ့ သူ့ျကိမ္လံုးဟာ ရြယ္တူေလာက္သာရိွပါလိမ့္မယ္။ စာသင္တဲ့အခါ ဆရာရဲ့စတိုင္ တစ္ခုမွာ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ေသြးျြကေအာင္စည္းရံုးလံႈ့ေဆာ္ျပီး ေရွ့ကေန တစ္ပိုဒ္တိုင္တစ္ပိုဒ္ခ်နဲ့ အတန္း ျပီးသြားခဲ့ရင္ေတာင္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ စာအံသံေတြဟာ အိပ္မက္ထဲထိလိုက္ပါနိုင္ေအာင္ သင္နိုင္စြမ္း ပါေပတယ္။ ဒီလိုလုပ္ျခင္းအားျဖင့္ ကြ်န္မတို့ဟာ အစဥ္အျမဲတက္ျြကေနျကသလို အံု့ပုန္းနဲ့ အရွက္တရားမ်ား ကိုလည္း ဖယ္ခြာေပးျပီးျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဒါတင္မက ဆရာနဲ့တပည့္ျကားက ေနြးေထြးတဲ့ ဆက္သြယ္မႈေတြ စဥ္ဆက္မျပတ္ စီးဆင္းေနျပီး ကြ်န္မတို့ဆီက ခိုကပ္ျခင္းဆိုတဲ့ စိတ္ပုတ္၊ စိတ္ယုတ္ေတြကိုလည္း ခြာထုတ္နိုင္ ေစတဲ့ထိ ဆရာ့အစြမ္းက ထက္ခဲ့ပါတယ္။

အေျပာျကမ္းေပမယ့္ ေစတနာမျကမ္းတဲ့ ဆရာ။ ဒါေျကာင့္ ဆရာကို အခ်စ္ထက္အေျကာက္က ပိုခဲ့ျကတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ စာေတာ္တဲ့ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ဆရာက လက္သပ္ေမြးျပီး စင္တင္ျပတတ္သလို၊ ကြ်န္မတို့လို ညံ့တဲ့ ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ့ မခံခ်င္စိတ္မ်ားကိုလည္း အစဥ္နိႈးဆြေစခဲ့ပါ တယ္။ အံ့ျသစရာက ဆရာ ဒီလိုလုပ္တဲ့အတြက္ ကြ်န္မတို့ရင္ထဲမွာ မနာလို၊ ဝန္တို၊ မရႈစိမ့္တဲ့ စိတ္ထားမ်ား ဝင္ေရာက္ဖို့ အခြင့္မရေတာ့ဘဲ သူ့လိုေတာ္ရမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကိုသာ ေမြးဖြားေစခဲ့ပါတယ္။ စာေတာ္ေသာ တပည့္ကို ကလပ္ေပၚတင္ျပီး ခီ်းျမွင့္ေနခိ်န္မွာ သခၤ်ာအလြန္ဖ်င္းေသာ ကြ်န္မလို ေက်ာင္းသားမ်ားကိုလည္း အလြတ္ေပးလိမ့္မယ္ မထင္ပါနဲ့။

ဆရာရဲ့ ေဆးျကမ္းမ်ားကို ကြ်န္မတို့ ခါးသီးစြာ ေသာက္သံုးခဲ့ျကရပါတယ္။ အဲဒီေန့ကို ကြ်န္မတစ္ သက္ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာမဟုတ္ပါ။ သခၤ်ာငါးပုဒ္ အိမ္စာလုပ္ဖို့ေပးလိုက္ေပမယ့္ သံုးပုဒ္သာအေျဖရျပီး နွစ္ပုဒ္မရတဲ့ေန့ကေပါ့။ သူမ်ားထံက ကူးခ်ဖို့ဆိုတာလည္း ‘တစ္’ရခ်င္တဲ့ ကြ်န္မက ဘယ္ေတာ့မွ ဒီအလုပ္မို်း လုပ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ထင္တဲ့အတိုင္းပါပဲ။ စာအုပ္ေတြ နာမည္ေခၚလိုက္ေတာ့ ကြ်န္မရဲ့ျပိုင္ဘက္ ေကာင္ေလး နဲ့ ေကာင္မေလးက ခပ္ျြကားျြကားရင္ေကာ့ျပီး သူတို့စားပဲြဆီ ျပန္နိုင္ေပမယ့္ ကြ်န္မမွာေတာ့ ဆရာရဲ့ မ်က္ေထာင့္နီျကီးနဲ့ ရင္ဆိုင္ရပါတယ္။ ကြ်န္မတို့ အတန္းဟာ လူ(၈ဝ)ေက်ာ္ထိုင္ရျပီး တကယ္လို့ ေရွ့တန္းမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ကြ်န္မကို ဆရာဆိုဆဲမယ္ဆိုရင္ ေရွ့တန္းနွစ္တန္းစာေလာက္ပဲသိရံု အရွက္ကဲြရမယ့္ကိစၥပါ။ ဒါေပမဲ့ ဆူကာနီးမွာမွ ဆရာက ထံုးစံအတိုင္း အက္ကိုးပါတဲ့ မိုက္ကရိုဖုန္းျကီးကို ကိုင္ျပီးမွ အမ်ားျကားေအာင္ ေအာ္ပါေတာ့တယ္။

‘အခုမွ မင္းက နားမလည္ဘူးလို့ ေျပာျပန္ျပီလား။ ေတာ္ျပီ အတန္းေရွ့မွာ ရပ္စမ္း။ ကဲ တပည့္တို့ သူ့ကို ေက်းဇူးတင္လိုက္ျကပါကြာ။ ဒီတစ္ပုဒ္က စာေမးပဲြမွာ တကယ္ပါမွာကြ’။ ဆရာက ေျပာေျပာဆိုဆို ခက္ခဲလွတဲ့ ပိုက္သာဂိုးရပ္သီအိုရမ္ ၂၉ ကို အစမွအဆံုး ျပန္တြက္ျပပါတယ္။ အင္မတန္ခက္ခဲတဲ့ သီအိုရမ္ မို့ အတန္းကို တပ္လွန့္လိုက္တာလည္း ျဖစ္ပံုရပါတယ္။ ဆရာက တစ္ေျကာင္းခ်ေရးလိုက္၊ ရွင္းျပလိုက္နဲ့ သျကၤန္သံခ်ပ္တိုက္ေနသလို ေပ်ာ္စရာေတာ့အေကာင္းသား။ ဒါေပမဲ့ အတန္းေရွ့မွာ ထြက္ရပ္ေနတဲ့ ကြ်န္မရဲ့ တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ေဇာေခြ်းေတြနဲ့ ရဲႊနစ္လို့။ ရွက္ျခင္း၊ ေျကာက္ျခင္း၊ ဝမ္းနည္းျခင္းမ်ားနဲ့ ဒူးေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္ျပီး ဆရာဘယ္ေလာက္ျပျပနားထဲဝင္တယ္လို့ကို မရိွပါဘူး။ တစ္ပုဒ္လံုးအျပီး ဆရာစားပဲြကို ျပန္ဆင္းလာ ေတာ့ ‘နားလည္ျပီလား’လို့ တစ္ခါေမးပါတယ္။ ေခါင္းတစ္ခ်က္ျငိမ့္ျပလိုက္စဥ္မွာပဲ ေထာက္ကနဲ က်သြားတဲ့ မ်က္ရည္တစ္စက္ကို ဆရာျမင္ျဖစ္ေအာင္ ျမင္သြားတယ္။ ‘အလိုေလးဗ်ာ၊ ေသာက္သံုးမက်ရတဲ့အထဲ ငိုေတာင္ မွ ငိုလိုက္ေသးရဲ့။ စာမရလို့ ဆူခံရတာ ငိုစရာလားကြ။ ငါဆူလို့မငိုနဲ့(၁ဝ)တန္းက်မွ တကယ္ငိုရမွာ။ ေဟ့ ငိုတတ္တဲ့ ေကာင္မေလးေတြ ငါ့ေက်ာင္းလာမတတ္နဲ့’ လို့ ေျပာေျပာဆိုဆို ကြ်န္မရဲ့ သခၤ်ာစာအုပ္ကို ေက်ာင္း ျပတင္းဝကေန အျပင္ဘက္ကို လႊင့္ပစ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။

‘ထြက္သြားစမ္း။ နင့္ရဲ့ ေသာက္သံုးမက်တဲ့မ်က္ရည္ေတြနဲ့ အပ်င္းျကီးျပီး ဇဲြမရိွတဲ့ နင့္စိတ္ဓာတ္ေတြကို ရိုက္ခို်းျပီးမွ ငါ့အခန္းထဲျပန္ဝင္ခဲ့။ ေဟ့ မင္းတို့ထဲမွာ ငိုတတ္တဲ့သူရိွသလား’

‘မရိွပါဘူး ခင္ဗ်ား’

‘ေအး ရိွရင္ ငိုတတ္တဲ့သူ အတန္းထဲမဝင္နဲ့။ ငါ့ေက်ာင္းက ထူးခြ်န္သူ ေတြေနတဲ့ေက်ာင္း။ ငိုတတ္တဲ့ သူေနတဲ့ေက်ာင္း မဟုတ္ဘူးတဲ့’ သြားပါေရာ။ ရစရာကို တစ္ျပားမွမရိွေတာ့ပါဘူး။ ကြ်န္မ ဘယ္လိုခံစားရမွာ လဲ။ တကယ္ေတာ့ ဆရာရဲ့ ျပုမႈပံုဟာ ရက္စက္ျပီး ျပင္းထန္လြန္းပါတယ္။ ခံနိုင္ရည္မရိွရင္ ကြ်န္မ အဲဒီေနရာ မွာ တစ္ခါထဲလဲျပီး ေသသြားနိုင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆရာဟာ သခၤ်ာမွာပါေတာ္ေအာင္ သင္ေပးလိုက္ျခင္းမဟုတ္ ဘဲ ကြ်န္မဘဝရဲ့ ‘ငိုျခင္း’ဆိုတဲ့ အတတ္ပညာတစ္ခုကို ေနရာမွန္မွန္၊ အဓိပၸါယ္ရိွရိွ အသံုးခ်တတ္ဖို့ပါ စနစ္ တက်နဲ့ သင္ေပးလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ ကြ်န္မရဲ့ စိတ္အသည္းနွလံုးထဲကို ‘ငိုျခင္း’ဆိုတဲ့ အရာတစ္ခု တစ္သက္လံုးပယ္ထုတ္ျပစ္လိုက္ဖို့ထိ တစ္သက္တာျကီး စိတ္အနာျကီးနာသြားရပါေတာ့တယ္။

မခံခ်င္စိတ္နဲ့ တစ္ညလံုးလံုး သခၤ်ာေတြတြက္ျပစ္လိုက္တာ ဗလာစာအုပ္တစ္အုပ္လံုးကို ကုန္ပါေရာ။ ခက္ခဲတဲ့ သီအိုရမ္ ၂၉ ကို အေျဖရဖို့ သီအိုရမ္ ၆ ကစျပီး ျပန္ထြက္လိုက္ေတာ့ မနက္(၄)နာရီမွာ သီအိုရမ္ ၂၉ ရဲ့ လွည့္ကြက္အားလံုးကို ကြ်န္မသိသြားခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ တကယ္လုပ္မွ တကယ္လြယ္မွန္း သိလိုက္ရပါတယ္။ ဆရာေပးလိုက္တဲ့ ဒီအက်င့္ဟာ စာရြက္ဆို ဇီးေပါင္းထုပ္တဲ့ စာရြက္ေပၚေတာင္မခ်န္ ကြ်န္မ သခၤ်ာတြက္တတ္ေနခဲ့ျပီး။ ပံုဆဲြမေတာ္တဲ့ ဘိုင္အိုကို ‘ထိုင္ငို’လို့ ကြ်န္မတို့ နာမည္ေပးခဲ့ေပမယ့္လည္း ခုခါ ငိုဖို့မလိုေတာ့ရေအာင္ ေျမျကီးေပၚျဖစ္ျဖစ္ ေတြ့ကရာစာရြက္ေပၚမွာျဖစ္ျဖစ္ ယုန္ပံုေတြ၊ ဖားပံုေတြ၊ နွလံုးပံုေတြ ကြ်န္မအလြတ္ဆဲြတတ္ေနျပီ။ စာကို ဦးေနွာက္ထဲထက္ လက္ထဲထည့္မွရေျကာင္း လက္ေတြ့သိ လိုက္ျပီ။

မွတ္မွတ္ရရ ေနာက္တစ္ေန့မနက္(၈)နာရီအတန္းတက္ေပမယ့္ ဆရာ့ကို ေတြ့ခ်င္လို့ မနက္(၇)နာရီ အေရာက္ကူ်ရွင္ကိုေရာက္ခဲ့တယ္။ သို့ေပမယ့္ အတန္းထဲမွာ ကြ်န္မထက္ေစာျပီး ေရာက္ေနတဲ့သူ တစ္ေယာက္ ရိွေနခဲ့တယ္။ သူဟာ သာဒင္ ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးေပါ့။ သူ့ပံုဟာ အတန္းထဲမွာ ဘယ္သူ့ကိုမွ ရိွတယ္လို့ မထင္သလို ဘယ္သူ့ကိုမွလည္္း ျပိုင္ဖို့စိတ္ကူးမရိွပံုမရပါဘူး။ အတန္းထဲမွာ သူနဲ့ကြ်န္မ ဦးဆံုး ေရာက္ေနျကျပီး ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ့ ထိုင္ေနျကပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ျကာေလးမွ သူက ကြ်န္မထံထလာျပီး ‘နင္မလာေတာ့ဘူးေတာင္ ငါထင္ေနတာ။ နင္အားလံုးရသြားျပီလား’ လို့ တကယ့္ေစတနာပါတဲ့ မ်က္နွာမို်း နဲ့ ေမးပါတယ္။ ကြ်န္မရဲ့ ျကည္လဲ့ေနတဲ့မ်က္နွာမွာ အရာရာရင္ဆိုင္ရဲတဲ့ သတိၲတစ္ခုပါရိွလာေျကာင္္းလည္း သူရိပ္စားမိပံုရတယ္ထင္ပါရဲ့။ ဒီလိုသတိၲကိုလည္း အသိအမွတ္ျပုတဲ့ပံုေပါက္ေနပါတယ္။ ကြ်န္မက မေန့က အရွက္ျကီးရွက္ျပီးငိုမိေျကာင္း၊ ဆရာေျပာေတာ့မွ ငိုမိျခင္းကို ျပန္ရွက္ခဲ့မိေျကာင္း၊ မခံခ်င္စိတ္နဲ့ တစ္ညလံုး စာေတြတြက္ရင္း မနက္(၄)နာရီမွ အိပ္ခဲ့ေျကာင္း ရိုးရွင္းစြာဖြင့္ဟဝန္ခံေတာ့ ေကာင္ေလးက ပကတိအျပစ္ ကင္းစြာ ရယ္ေမာပါတယ္။ သူ့ရယ္သံထဲမွာ ေလွာင္သံေတြမပါမွန္း ကြ်န္မသိေနပါတယ္။ ေလာကမွာ ဒီလို လူေတြမ်ားမ်ားရိွရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမွာလဲ။ ေကာင္ေလးက ခပ္တည္တည္နဲ့ပါပဲ။ ‘ေအး အဲဒါအမွန္ တရားကို နင္ေတြ့သြားတာေပါ့ဟ။ ဆရာက အေျပာျကမ္းတာပါဟာ။ တကယ့္ကို ေစတနာနဲ့ပါ။ ငါ့တုန္း ကဆို နရင္းတီးခံရတာ’ လို့ ေျပာျပီး ရယ္ေနေသးတယ္။ ေျပာေနတုန္း ဆရာဝင္လာျပီး စားပဲြေပၚကို စာအုပ္နဲ့ မိုက္ကရိုဖုန္းေတြတင္လိုက္ျပီး ကြ်န္မတို့နွစ္ေယာက္ဆီ ေလွ်ာက္လာပါတယ္။ ပထမဦးဆံုးအျကိမ္ ကြ်န္မရဲ့ ဦးေခါင္းကို ညင္သာစြာ အုပ္ကိုင္ျပီး ‘ငိုခ်င္ေသးလား’လို့ စလိုက္ပါတယ္။ ဆရာရဲ့ ျကင္နာတဲ့အသံေျကာင့္ ဝမ္းသာဝမ္းနည္းျကီးနဲ့ မ်က္ရည္ေတြ စို့ဝိုင္းလာျပန္ပါတယ္။ ကြ်န္မက ကပ်ာကယာမ်က္ေတာင္ကိုပုတ္ခတ္ ျပီး ‘ဟီး’ကနဲ ရယ္ခ်ရင္း ‘ဒီေန့ ကြ်န္မအကုန္ရျပီဆရာ။ ေနာက္ ဘယ္ေတာ့မွ မငိုေတာ့ဘူး’လို့ ရယ္ရင္းေျပာေန ေပမယ့္ ကြ်န္မရယ္သံေတြထဲမွာပဲ ငိုသံစြတ္ေနတာကိုေတာ့ ဆရာတို့ရိပ္စားမိမွာပါ။

‘ဆရာ့ကို စိတ္မဆိုးပါနဲ့ကြာ။ မင္းတို့ဟာ ထူးခြ်န္သူရဲ့ ေငြျကယ္ပြင့္ ေတြ ျဖစ္လာမယ့္သူေတြမို့ပါ။ အိုးေကာင္းလိုခ်င္လို့ နာနာရိုက္ရတာကြ။ ဆရာ့တုန္းက မင္းတို့ထက္ဆိုးလွွေပါ့ကြာ။ သခၤ်ာမေတာ္သလို အဂၤလိပ္စာလည္း ညံ့ပါ့။ တို့ရဲ့ဆရာက အတန္းအျပင္ကို စာအုပ္ေတြ ခဏ,ခဏလႊင့္ျပစ္ခံရတာကြ။ လူပို် ေပါက္ဆိုေတာ့ ကိုယ္ျကိုက္တဲ့ ေကာင္မေလးကလည္းရိွဆိုေတာ့ ရွက္မွရွက္ေပါ့ကြာ။ တစ္ခါတည္း ထြက္ေျပး ရေတာ့တဲ့ထိပဲေပါ့။ တို့ဆရာက အိမ္ထိလိုက္လာျပီး ေခ်ာ့တာကြ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ့တက္လမ္းက စိတ္ဓာတ္နဲ့ဇဲြကြ။ တို့ဆရာက (၁ဝ)တန္း သခၤ်ာေတြမရေတာ့ (၉)တန္းကသခၤ်ာေတြက စျပီး ျပန္တြက္ခိုင္းတာ။ အဲဒါေတြရမွ သင္ခန္းစာသစ္ေတြ ျပန္တြက္ရတယ္။ ဒီလိုနဲ့ ဆရာလည္း ဆရာျဖစ္ခဲ့ရေတာ့တာပဲ။ အမယ္ ငါက သခၤ်ာမွာဘဲဥ။ အဂၤလိပ္စာ ဇီးရိုးကြ။ မခံခ်င္လို့ လုပ္ထည့္လိုက္မွ အဲဒါ(၁ဝ)တန္းေအာင္ေတာ့ သခၤ်ာ (၁ဝဝ)ေတာင္ရတာဗ်ာ။ ကဲ ခ်ာတိတ္မ ညည္းမွ သခၤ်ာ(၁ဝဝ)မရရင္ ငါ့ကို ဇက္လာျဖတ္ေပေတာ့’လို့ ရဲရဲ ဆိုလာပါတယ္။

ကြ်န္မ ဆရာ့စကားကို ဘယ္ေလာက္ထိ ယံုျကည္စိတ္ခ်သြားခဲ့သလဲဆိုရင္ တကယ္(၁ဝ)တန္းေအာင္ ေတာ့လည္း သခၤ်ာ(၁ဝဝ)ရခဲ့တဲ့ထိပါ။ ကြ်န္မ တကယ္ေျကာက္တဲ့ ဘိုင္အိုအမွတ္လည္း (၉ဝ)မွတ္ရျပီး နွစ္ဘာသာဂုဏ္ထူးနဲ့ ဆယ္တန္းေအာင္ခဲ့ပါေလေရာလား။ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္မမွာ မခံခ်င္စိတ္ေတြ၊ ျကိုးစားခ်င္တဲ့စိတ္ေတြရိွေပမယ့္ လူေတြရဲ့ အနိွမ္ခံ၊ အေျပာခံ၊ အဆိုခံ လူရာမဝင္ဘူးဆိုတဲ့ ခံရတဲ့စိတ္တစ္ခို့်က ကြ်န္မရဲ့ ေကာင္းမြန္တဲ့စိတ္ေတြကို အေဝးတျဖည္း ျဖည္းပို့ခံရရင္း ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရတာျဖစ္ပါတယ္။ အရိုက္ျကမ္းေပမယ့္ ေစတနာမျကမ္းတဲ့ ဆရာရဲ့ေမတၲာေျကာင့္ ကံေကာင္းျကီးစြာနဲ့ ကြ်န္မရဲ့ Óဏ္ရည္Óဏ္ေသြးေတြ ျပန္လည္ထြက္လာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲသလို ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့အရာေတြ ျပန္လည္ရရိွျခင္းထဲမွာ ကြ်န္မရဲ့ ဇဲြနဲ့မခံခ်င္စိတ္ေတြတင္ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ တစ္ခါ က အတန္းေက်ာင္းေလးမွာ ကြ်န္မနဲ့အတူတူ ေက်ာင္းတက္ခဲ့တဲ့ ‘ပိုးဟတ္ျဖူ’ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးကိုပါ ျပန္လည္ ရရိွခဲ့ရတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီေန့က ေက်ာင္းဆင္းလို့ အိမ္ျပန္ျကတဲ့အခါ သူက(၃၄)လမ္းက သူ့အိမ္ကို ျပန္ရမွာျဖစ္ျပီး ကြ်န္မက ေညာင္ပင္ေဈး။ စစ္ကိုင္းတန္းကအိမ္ကို ျပန္ရမွာျဖစ္လို့ ျပန္လမ္းဆံုတဲ့အတြက္ တရုတ္တန္းက ဦးစိန္ရဲ့ ဆီခ်က္ေခါက္ဆဲြဆိုင္မွာ ဗိုက္ဆာဆာနဲ့ နွစ္ေယာက္အတူဝင္စားျဖစ္ျကတယ္။ သူက ကြ်န္မကို နင္ဟာ ငယ္ငယ္က ငါ့ရဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလးနဲ့ တူလိုက္တာလို့ စကားစပါတယ္။ အျကာျကီးျငိမ္ေန ျပီးမွ ‘သူ့နာမည္ စာေျခာက္ရုပ္’တဲ့လို့ မပြင့္တပြင့္နဲ့ ဆက္ေျပာပါတယ္။ ေစာေစာပိုင္းဆီက ဝမ္းနည္းေနတာ ေတြ၊ ရွက္ရတာေတြ တစ္ခါတည္း ေမ့ေပ်ာက္ကုန္ျပီး စားလက္စ ေခါက္ဆဲြေတြ ထြက္က်မတတ္ အံ့ျသျကီး စြာနဲ့ ‘ဟင္ ဒါဆို နင္ နင္က ပိုးဟပ္ျဖူလားဟင္လို့ ကြ်န္မ စကားမဆံုးခင္မွာဘဲ ကြ်န္မ နရင္းကို သူက ငယ္ငယ္ကလို ေျဖာင္းကနဲလွမ္းရိုက္လိုက္ပါတယ္။ ‘ဟ’ ကြ်န္မလည္း သူ့ဆံပင္ဖုတ္သိုက္ကို လွမ္းဆဲြလိုက္ျပီး ‘ေဟး’ကနဲ စီစီေလာင္ေလာင္ ေအာ္လိုက္သံ ေျကာင့္ ဆီခ်က္ဆိုင္ပိုင္ရွင္ တရုတ္ျကီးက လန့္ျပီး’ေဟး ေဟး ရန္မျဖစ္နဲ့။ ငါ့ဆိုင္ထဲမွာ ရန္မျဖစ္ျကနဲ့။ ထြက္ အျပင္ထြက္’ လို့ ေအာ္ေနတယ္။ နွင္ခံရတဲ့အတြက္ ကြ်န္မတို့နွစ္ေယာက္ ေအာ္ျကီးဟစ္က်ယ္ ေအာက္ဟစ္ရယ္ေမာမိျကတယ္။ တရုတ္တန္း လမ္းမျကီးကို ေျခလ်င္ေလွ်ာက္ျကရင္း ငယ္ငယ္တုန္းကဘဝ ေလးကို ခ်က္ခ်င္းျပန္ေကာက္ရသြားသလိုပါပဲ။ အင္မတန္နွေျမာတတ္တဲ့ ကြ်န္မအတြက္ တစ္ပဲြတစ္က်ပ္တန္ ေခါက္ဆဲြနွစ္ပဲြဟာ စားေသာက္သူမဲ့ က်န္ရစ္ခဲ့ေတာ့တယ္။ ေခါက္ဆဲြငါးပဲြစာေလာက္ ျပည့္ေနတဲ့ဗိုက္ေတြနဲ့ ျမူးျြကေနတဲ့ ကြ်န္မဟာ အံ့ျသဝမ္းသာလြန္းျပီး သာဒင္ရဲ့ လက္ကို အျကိမ္တစ္ရာမက ဆဲြဆိတ္ေနမိ၏။

လူေတြရဲက အနိွမ္ခံျကားမွာ အေပါင္းအသင္းမဲ့ခဲ့တဲ့ ကြ်န္မဟာ ကြ်န္မအေပၚ နားအလည္နိုင္ဆံုး တန္ဖိုးထားတတ္ဆံုး။ အေလးထားတတ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ျပန္လည္ေတြ့ရိွလိုက္ရျခင္းေျကာင့္ ဘဝတစ္ခုလံုး ျပည့္စံုသြားသလို ခံစားခဲ့ရတယ္။ သာဒင္ကို ေစ့ေစ့ျကည့္မိေတာ့ ငယ္ငယ္ကလို မႈန္ေတေတ။ ေပကပ္ကပ္မ်က္နွာေပးနဲ့ ေတြ့ရေပမယ့္ ဟိုတုန္းကအမ်ားေလွာင္ခံရသလို ‘ပိုးဟပ္ျဖူ’တစ္ေကာင္လို ပံုေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ က်ားက်ားလ်ားလ်ားနဲ့ တကယ့္လူပို်ျကီးစတိုင္လ္ျဖစ္ေနလို့ ကြ်န္မအနည္းငယ္တြန့္သြား ပါတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက တံြေတးသိန္းတန္ရဲ့ ေထြးညိုဇာတ္လမ္းထဲက ‘သာဒင္ကို ဘာထင္လဲ’ ဆိုတဲ့ စကားနဲ့ သံေယာင္လိုက္ျပီး အသားျဖူျဖူ မိန္းမေခ်ာ,ေခ်ာတဲ့ ေကာင္ကေလး သာဒင္ကို ေတြ့တဲ့လူေတြက ‘သာဒင္ကို ဘာထင္လဲ’ လို့ တစ္ေယာက္က ေမးတဲ့အခါ က်န္တဲ့သူေတြက ‘ပိုးဟပ္ျဖူ ထင္တယ္ေဟ့’လို့ ေျပာင္ေလွာင္ျကရင္း ရန္စတတ္ျကပါတယ္။

အတန္းထဲမွာ ေယာကၤ်ားတန္မဲ့ ရုပ္လွျပီး အသားျဖူတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို အဲသလို ေလွာင္ ေျပာင္ခံရသလို အသားမည္းျပီး လူစဥ္မမီတဲ့ ကြ်န္မကို အတန္းထဲမွာ စာေတြျပိုင္တိုင္း မေတာ္တဆ ကြ်န္မ အနိုင္ရတဲ့အခါ ‘ေတာထဲသြားေန စာေျခာက္ရုပ္မ။ လယ္ကြင္းထဲမွာသြား စာေျခာက္’လို့ ေလွာင္ေျပာင္ေဘး ထုတ္ျခင္း ခံခဲ့ရတာေတာ့ အတူတူပါပဲ။ အံ့ျသထူးဆန္းဖြယ္ ေလွာင္ေျပာင္စေနာက္ျခင္းခံရတဲ့ ကြ်န္မတို့ နွစ္ေယာက္ဟာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦးေဖးမအားေပးရင္း ပိုမို သံေယာဇဥ္ရိွခဲ့ျကတာေပါ့။ ခုဆို အထက္တန္း ေက်ာင္းသားျကီးဘဝနဲ့ ျပန္ေတြ့ရတဲ့အခါ သူဟာ ငယ္ငယ္တုန္းကပံု လံုးဝမရိွေတာ့ဘဲ က်ားက်ားလ်ားလ်ား နဲ့ တကယ့္ေယာကၤ်ားျကီးတစ္ေယာက္လို ျမင္ရျခင္းဟာ သူ့အတြက္ ဝမ္းသာစရာျဖစ္ေပမယ့္ ကြ်န္မနဲ့ ကြာ ျခားသြားတဲ့သူ့ဟန္က ကြ်န္မကို မ်ားစြာ အားငယ္ေစခဲ့ျပန္ပါတယ္။ သူက ကြ်န္မကို စီးမိုးျကည့္ရင္း ‘ကူ်ရွင္ မွာေတြ့စက တကယ္ကို နင္မွန္းမသိပါဘူးဟာ။ ငါ့စိတ္ထဲ တအားရင္းနီွးေနတာ။ နင္ကလည္းဟာ ဂါဝန္ေတြ ဝတ္တုန္းပဲေနာ္’လို့ ကြ်န္မကို ဖ်တ္ကနဲျကည့္ရင္းဆိုတယ္။ သူရဲ့ ဖုထစ္သန္မာတဲ့ လက္ေမာင္းတစ္ဖက္ကို ဆဲြဆိတ္ရင္း ‘နို့ ငါက ဂါဝန္မဝတ္ေတာ့ ဘာဝတ္ရမလဲ။ ေျပာစမ္း။ နင္ ခုေတာ့ ဂူ်ဒိုကရာေတးေတြနဲ့ ျပန္ခ်လို့ရေနျပီေပါ့ေလ’ လို့ ေမးမိတဲ့အခါ သူက တဟားဟားရယ္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္က သူ့ကို ပိုးဖလံေလး၊ တရုတ္ျဖူေလး၊ ပိုးဟပ္ျဖူေလးလို့ အစေနာက္ခံရရင္ ‘ေအး ပိုးဟပ္ျဖူအေျကာင္း သိျကေသးတာေပါ့’လို့ ဆိုကာ ကရာေတးသင္တန္းေတြ တက္ခဲ့ဖူးလို့ျဖစ္ပါတယ္။

‘ငါ ခါးပတ္နက္ထိ ရျပီးျပီဟ။ ဒါေပမဲ့ အလကားပါဟာ။ ငယ္ငယ္တုန္းက မခံခ်င္လို့ လုပ္ခဲ့တာ။ တကယ္သိတတ္လာေတာ့ သူမ်ားလုပ္တာကို ျပန္လုပ္ဖို့ သင္တဲ့ပညာ မဟုတ္မွတ္း တတ္လာေတာ့မွ ပိုသိလာ တယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတို့ကို ေတာ္ေတာ္ေက်းဇူးတင္ရမွာဟ။ ခုဆို ငါ့မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ပိုျပီးယံုျကည္ သြားသလို က်န္းမာျခင္းအတြက္ အေကာင္းဆံုး အေျခခံတစ္ရပ္ရလိုက္တာပဲ။ ခုဆို ငါမနက္တိုင္း ထေျပး ျဖစ္တယ္။ လူလည္း လန္းဆန္းမႈရိွတယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ယံုျကည္မႈရိွေတာ့ ငါတကယ့္ကို ေယာကၤ်ားျကီး ျဖစ္သြားသလို ခံစားရတယ္။ ဘာေျပာေျပာ သူတို့ကို ေက်းဇူးတင္ရမွာပဲ။ တကယ္လုပ္ရင္ တကယ္ျဖစ္ပါ တယ္ဟ။ နင္ကေတာ့ ငယ္ကပံု လံုးဝမေျပာင္းဘူးေနာ္။ အံ့ေရာပဲ’လို့ စိတ္ပ်က္သလိုဆိုေနေသးတယ္။

‘ဟဲ့ ခနၶာကိုယ္သာ ပံုမေျပာင္းေသးတာပါ။ စိတ္ဓာတ္ေတြ၊ ခံယူခ်က္ေတြ ပိုျပီး ျကီးထြားလာပါတယ္ တဲ့။ ဆရာဝန္ျဖစ္ဖို့၊ သမားေတာ္ျကီးျဖစ္ဖို့ ပိုျပီးခိုင္မာလာတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါေတြ အနိုင္ရဖို့ နင့္လို ျပိုင္ ဖက္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရိွခဲ့ရင္ေပါ့ေလ’။ သူက ‘ဟဲ ဟဲ လုပ္လိုက္ေလ ျကာသလားလို့’ လို့ေျပာရင္း ငယ္ငယ္ကလို ေအာ္ဟစ္ရယ္ေမာမိျက တယ္။ အဲဒီေန့က ကြ်န္မတို့ ဘတ္စ္ကားမစီးခဲ့ျကပါ။ လမ္း ၈ဝကေန ၃၄ လမ္း သူတို့အိမ္ထိ လမ္းေလွ်ာက္ ျပီး ေဈးခို်ျကီးကိုျဖတ္ကာ စစ္ကိုင္းတန္းအိမ္ထိ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေျခလွ်င္ေလွ်ာက္ျဖစ္ခဲ့ျကတယ္။ ေမေမနဲ့ ေဖေဖ ကို သာဒင္အေျကာင္း ေျပာျပေတာ့ ေတာ္ေတာ္အံ့ျသေနပါတယ္။ ခုခိ်န္ထိ ေဖေဖနဲ့ ေမေမတို့က သစ္ကန္ ထရိုက္တာမ်ားျဖစ္ျကျပီး သာဒင္ေဖေဖကေတာ့ ပန္းခီ်ဆရာျကီးပဲျဖစ္ေနပါေသးတယ္။ လက္ရိွ သူတို့ေနတဲ့ ၃၄လမ္းဟာ မနၲေလးျမို့ရဲ့ ေက်ာက္စိမ္းထာပဲြတန္းျကီးျဖစ္ေနတာေျကာင့္ တစ္ေန့ ေက်ာက္စိမ္းသူေဌးေလာင္းတစ္ေယာက္ ဒီေနရာမွာ ေမြးဖြားလာလိမ့္မယ္ဆိုတာေတာ့ ေယာင္လို့ေတာင္မွ အိမ္မက္မမက္ခဲ့မိေသးပါဘူး။ အဲဒီအခိ်န္က ကြ်န္မရဲ့ ေရႊေရာင္လင္းတဲ့အိပ္မက္ထဲမွာေတာ့ ကြ်န္မရဲ့ ငယ္ကြ်မ္းေဆြေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ တစ္ေန့ဆရာဝန္ျကီးတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို့ ေမွ်ာင္ လင့္ခဲ့မိလို့ပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ဘဝဆိုတာ ဘာတစ္ခုမွ ပံုေသကားခ် တြက္လို့ရလို့လဲ။ တစ္ခါတရံ အျကီး အက်ယ္ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြဟာ မေမွ်ာင္လင့္တဲ့အေျကာင္းအရာေတြေျကာင့္ အျကိမ္ျကိမ္လဲြေခ်ာ္ ခဲ့ရတာေတြရိွလို့ ကြ်န္မရဲ့ ခ်စ္လွစြာေသာ အားေပးေဖာ္ေကာင္ကေလးဟာ ကံဆိုးျကီးစြာနဲ့ ကြ်န္မတို့ ေမွ်ာ္လင့္ ခဲ့ျကတဲ့ ဆရာဝန္ျကီးတစ္ဦးျဖစ္မလာဘဲ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ဘဝတစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ခုလို ျပန္ေတြ့ျကတဲ့အခါ တစ္ခိ်န္တစ္ခါက သူမ်ားေတြ ေလွာင္ေျပာင္ခံခဲ့ရတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရဲ့ ခံယူခ်က္နဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေျပာင္းလဲတိုးတက္ေနတာ ေတြ့ရတယ္။ ‘တစ္ခါတေလမွာေတာ့လည္း ပတ္ ဝန္းက်င္ရဲ့ ထိုးနွက္ခ်က္ဆိုတာ လူတစ္ေယာက္အတြက္ တန္ဖိုးမျဖတ္နိုင္တဲ့ ဆုလဒ္ေတြကို ရရိွတတ္တယ္ဟ။ တစ္ခုေတာ့ရိွတာေပါ့ဟာ။ မွန္ကန္စြာ ခံယူတတ္ခဲ့ရင္ေပါ့။ မခံခ်င္စိတ္က အင္အားကိုျဖစ္ေစတာမို်းေလ’တဲ့။

အလြန္ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ့ ျဖစ္ရပ္ကေတာ့ ကြ်န္မဘဝရဲ့ အားေပးေဖာ္၊ အေဖာ္ေကာင္းတစ္ ဦးျဖစ္လာမယ့္ သာဒင္ဟာ ဆယ္တန္းမေျဖျဖစ္ခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ သူဟာ သခၤ်ာမွာ Óဏ္ေတာ္သလို၊ အဂၤလိပ္ စာမွာလည္း မညံ့ခဲ့ပါဘူး။ အဂၤလိပ္စာေျကာက္တဲ့ ကြ်န္မကို သူက ဆရာျကီးလုပ္ျပီး ‘အဂၤလိပ္စာဆိုတာ သခၤ်ာနဲ့မတူး။ သခၤ်ာက ထိုးထြင္းÓဏ္လိုတယ္။ အဂၤလိပ္စာက မွတ္Óဏ္ရိွဖို့အေရးျကီးတယ္။ သူက ဘာသာစကားကဲြျပားတဲ့ ဘာသာရပ္ဆိုေတာ့ အသံုးအနႈန္းနဲ့ သဒၵါပိုင္မွ အဂၤလိပ္စာနိုင္တယ္။ မီးနင္းေတြ မ်ားမ်ားက်က္ဟာ။ နင္နဲ့ငါ တစ္ေန့ကို အလံုးနွစ္ဆယ္ဆီ အလြတ္ျပန္ေရးေျကးလုပ္တာေပါ့’လို့ ကြ်န္မ ဘဝ ကို ဆရာလုပ္ လမ္းျပေတာ္ခဲ့ေပမဲ့ လက္ေတြ့ဘဝမွာေတာ့ ကံဆိုးလို့လား။ ခပ္ညံ့ညံ့စိတ္ဓာတ္တစ္ခု ေျကာင့္လား မသိ။ ဆယ္တန္းေျဖကာနီးမွာ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ သူအိမ္ေထာင္ရက္သား က်သြားခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ စာေတာ္တဲ့၊ စိတ္နွလံုးေကာင္းတဲ့၊ သူတစ္ပါးကို ကူညီတတ္တဲ့ စာဂ်ပိုးေလးတစ္ေယာက္ေတာ့ ေလွေလွာ္ရင္း တက္ျကိုးသြားခဲ့ရပါျပီ။ သူနဲ့ကြ်န္မ ေဆးတကၠသိုလ္မွာ အတူတူတက္ျကရေအာင္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြလည္း အိပ္မက္ထဲမွာပင္ ပ်က္ဆီးသြားရသလို အင္မတန္ နုနယ္ပို်ျမစ္တဲ့ လူငယ္ တစ္ေယာက္ရဲ့ ဘဝတက္လမ္းတစ္ခုလည္း မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ေထာင့္တစ္ေထာင့္မွာ က်ဆံုျခင္းဆိုတဲ့ ရန္သူရဲ့ ျခံုခိုတိုက္ခိုက္ျခင္း ခံရျပီး ထက္ပိုင္းကို်းသြားခဲ့ရျပီျဖစ္ပါတယ္။

ကြ်န္မကေတာ့ သူ့ကို ဘဝသတိၲိနည္းတဲ့သူလို့ ရံႈခ်ျပီး စိတ္အနာျကီးနာခဲ့မိတယ္။ အေျခအေနတစ္ ရပ္ရပ္ေျကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ့္ကိုယ္က စိတ္ပါလို့ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘဝကို အညြန့္ခို်းျပီး ေလွာ္တက္ကို်းေအာင္လုပ္ လိုက္တဲ့အတြက္ ပန္းတိုင္ေပ်ာက္ခဲ့တာကေတာ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ ကံတစ္ခုလို့ပဲ ေအာက္ေမ့ရေတာ့မွာပါပဲ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆယ္တန္းတုန္းက ျပန္လည္ေတြ့ခဲ့ရတဲ့ ကြ်န္မရဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေလးဟာ ေနာင္ အခါ တစ္သက္တာေဆာင္ထားရမယ့္ စကားတစ္ခုကိုေတာ့ သူ မက်င့္ျကံနိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ကြ်န္မအတြက္ တစ္သက္လံုး အကို်းရိွရေလေအာင္ ေပးလိုက္နိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအတြက္ ကြ်န္မဘဝရဲ့ ဒိုင္ယာရီမွာ ခုလိုပဲ မွတ္တမ္းတင္ထားခဲ့လိုက္ပါတယ္။

‘ျကီးပြားခ်င္တဲ့သူဟာ စိန္ေခၚတာကို ေနာက္မဆုတ္ရဘူးဟ။ စိန္ေခၚတာကို လက္ခံနိုင္မွ ေအာင္ျမင္ နိုင္မွာ။ ဘဝဆိုတာဟာလည္း တစ္သက္လံုး စိန္ေခၚခံေနမယ့္ တိုက္ပဲြျကီးပဲ’ တဲ့ေလ။

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2014/01/04/%e1%80%82%e1%80%94%e1%81%b2%e1%80%9d%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%91%e1%80%b2%e1%80%80%e1%80%9c%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%80%a1%e1%80%95%e1%80%af%e1%80%ad%e1%80%84%e1%80%b9/

“ဂနၲဝင္ထဲက…လမ္း” အပုိင္း (၂)

”တစ္ခါတုန္းက . . . ဒ႑ာရီ”

အဲဒီေန့က ‘ဓာတုေဗဒေမာင္မယ္သစ္လြင္ျကိုဆိုပဲြေန့’ ေပါ့။

ကြ်န္မက ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာတစ္ခုကို လုပ္လိုက္ရမွ ေက်နပ္တဲ့သူ။ လုပ္ျပီဆိုရင္လည္း ဘာမဆို စနစ္တက် သပ္သပ္ရပ္ရပ္ကေလးျဖစ္မွ ျကိုက္တဲ့သူ။ လက္ေတြ့က်ေတာ့ ဒီလိုျဖစ္မေနခဲ့ပါဘူး။ ကိစၥက ကြ်န္မတို့ ဓာတုေဗဒအသင္း၊ ေမာင္မယ္သစ္လြင္ျကိုဆိုပဲြ ဂီတေဖ်ာ္ေျဖေရးက စခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ေက်ာင္းဖြင့္ လို့ နွစ္ပတ္မျပည့္ေသးဘူး။ ေမဂ်ာဝဲလ္ကမ္းအတြက္ သီခ်င္းဆိုရမယ္ဆိုေတာ့ ေယာက်ာ္းေလးအဆိုရွင္ေတြပဲ ထြက္လာတယ္။ မိန္းကေလးအဆိုေတာ္တစ္ေယာက္မွ မရိွခဲ့ဘူး။ ‘ရွက္စရာျကီးဟယ္။ တိုေတာ့ ရွက္ပါတယ္’ စသည္ျဖင့္ ဘယ္ေကာင္မေလးကမွ ဆိုဖို့စာရင္းမေပးခဲ့ျကဘူး။ ‘ေဟ့ အငယ္ေလး ဆိုကြာ။ မင္းက, ကေလးပဲ’ ဆိုတဲ့ ေခ်ာ့တာလိုလို၊ ေခ်ာင္တြန္းတာလိုလိုနဲ့ အတင္းတြန္းထိုးခံရေတာ့ ကြ်န္မမွာ ရုန္းရင္းကန္ရင္း အတန္း ေရွ့မွာ ကုန္းကြကြနဲ့။

‘ဆိုမယ္ ဆရာ။ ဆိုမယ္ စာကေလးဆိုမယ္’ လို့ ကြ်န္မေနာက္တန္းက ေကာင္ေလးတစ္သိုက္က ဝိုင္းျပီးေျပာင္ေလွာင္ ျသဘာေပးျကျပန္ပါေရာ။ ‘ဆရာ ကြ်န္မ…ကြ်န္မ’ လို့ အလန့္တျကားထစ္အေနစဥ္ မွာပဲ ‘အလကားပါဆရာရယ္ ေကာင္မေလးေတြ သတၲိကိုမရိွပါဘူး။ ေမးမေနပါနဲ့’လို့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ရဲ့ အသံက ကြ်န္မကို မခံခ်င္စိတ္နဲ့ ေသြးဆူေစခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္မဟာ တစ္ခါမွ သီခ်င္းဆိုဖူးသူ ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ မခံခ်င္စိတ္နဲ့ ေခါင္းျငိမ့္လိုက္တာသာျဖစ္ျပီး ဘာဆိုလို့ ဆိုရမွန္းလဲ မသိခဲ့ပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ ညံ့ဖ်င္းတဲ့ ကြ်န္မလဲဆိုရင္ အဲဒီအခိ်န္က သူတို့ဘာတီးတီး ကြ်န္မကေတာ့ ဘာမွ်ကို မဆိုတတ္ျခင္းပါပဲ။ သူတို့က ဓွသ ႊ့င် ူသလနဓ (ထို့ေျကာင့္ ဤအရာကို အခ်စ္ဟုေခၚသည္)ဆိုတဲ့ သီခ်င္းကို ေရြးျပီးမွကို သီဆိုေစပါတယ္။ (အဲဒီအခိ်န္က အဲဒီသီခ်င္းဟာ ေခတ္စားခဲ့တာကိုး)။ အခ်စ္ကိုမသိ၊ ဂီတကို နားမလည္တဲ့ အစိမ္းသက္သက္ ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ တကယ္ဂြက်ကုန္တာေပါ့။ တစ္ပတ္ေလာက္တိုက္ျပီး အေတာ္အသင့္ဆိုတတ္လာေပမဲ့ ဘယ္တုန္းကမွ မျကံုဖူးစြာ ပရိသတ္ျကီးေရွ့ ဆိုရမည့္ကိစၥကို ေတြးမိတိုင္း၊ ဖ်ားခ်င္သလို၊ နာခ်င္သလိုျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လုပ္ရင္ျဖစ္မွာပါေလဆိုတဲ့ အားေပးစိတ္နဲ့ ျကိုတင္မွန္း ဆမထားခဲ့တဲ့ စတိတ္စင္ေပၚကေန စီးျကည့္ရမယ့္ျမင္ကြင္းေတြ၊ ဆူညံေနတဲ့ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ လက္ခုပ္သံ ေတြ၊ စူးရွေအာင္ထိုးထားမယ့္ မီးေမာင္းေတြကိုေတာ့ တကယ္မသိနိုင္ခဲ့ဘူးေပါ့ေနာ္။ ႊ်နူခသာန ေန့ေရာက္ ေတာ့ စတိတ္စင္ေပၚတက္လိုက္တာနဲ့ ဒူးေတြေရာ၊ ရင္ေတြပါတုန္ေနျပီး ျမင္ကြင္းက ကြ်န္မကို မိုက္ကရိုဖုန္း ေရွ့မွာ အေတာင့္လိုက္ေအးစက္ေနေစခဲ့ပါတယ္။ ‘ယဥ္မြန္’ ေတးဂီတဟာ ကြ်န္မတို့တကၠသိုလ္နယ္ေျမမွာ အေတာ္အတန္နာမည္ရထားသလို ကြ်န္မတို့ ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ့အထာကို ညက္ေနတဲ့တီးဝိုင္းအဖဲြ့ျဖစ္ပါ တယ္။ တကယ္ေတာ့ အေျကာက္လြန္ေနတဲ့ ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ ပထမတစ္ပိုဒ္ဆိုျပီးကတည္းက ေနာက္ အပိုဒ္ကို လံုးဝေမ့သြားပါျပီ။ ကြ်န္မရဲ့ ဦးေနွာက္ထဲမွာ ဝင္လာတာကေတာ့ ပထမဆံုး စစခ်င္းက ေက်နပ္တဲ့ လက္ခုပ္သံမ်ား၊ ဒုတိယျငိမ္ျပီး ေငးေမာေနတဲ့ျမင္ကြင္း၊ နွစ္ပိုဒ္ေလာက္ေက်ာ့ျပီး ထပ္ခါထပ္ခါျပန္ဆိုမိေတာ့ ထြက္လာစျပုတဲ့ ရယ္သံသဲ့သဲ့ေတြ။ ေျသာ္ သြားရွာေလျပီေကာ။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူေပါက္စကေလး တစ္ေယာက္ရဲ့ ရုပ္္ပ်က္ဆင္းပ်က္ က်ဆံုးျခင္းရဲ့အစေတြ။

တီးဝိုင္းက ေနာက္တစ္ပိုဒ္တီးလံုးေျပာင္းခ်င္ေပမယ့္ ကြ်န္မဆီက ‘ရြက္ပို်ေတြ…ေလထဲေနာ့ကာေန …’ ဒါကိုပဲ ထက္ခါတလဲလဲ ျပန္ဆိုေနေတာ့ တန္းလန္းတစ္ဝက္နဲ့ တစ္ေက်ာ့ျပန္တီးရျပန္ေရာ။ မွတ္မွတ္ ရရ ငါးျကိမ္ေလာက္လည္ေနတာနဲ့ ‘ဒရမ္မာဆရာ’ က လက္မကိုေအာက္ဆိုက္ျပီး (ျပီးလိုက္ေတာ့၊ ရပ္လိုက္ ေတာ့လို့) အခ်က္ျပေနပါျပီ။ ကြ်န္မတစ္ကိုယ္လံုးမွာလည္း ေခြ်းေတြနဲ့ရဲႊေနျပီ။ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ရယ္ေမာသံ၊ လက္ခုပ္သံမ်ားသာ ခန္းမတစ္ခုလံုး ဝက္ဝက္ကဲြေနျကတယ္။ ကြ်န္မဘာသာအဆိုရပ္ျပီး ေနာက္ခန္းထဲေျပး ထြက္မွကို ဒီကိစၥကျပီးေတာ့မည္ဆိုတာ ကြ်န္မရိပ္စားလာမိတယ္။ ဒီအခိ်န္မွာ ကြ်န္မရဲ့ ခနၶာကိုယ္ဟာ အခံြျကီးပဲက်န္ရစ္ျပီး ရွက္စိတ္ဟာ ကြ်န္မရဲ့ ဝိညာဥ္ကို သယ္ေဆာင္ျပီး ေက်ာင္းအျပင္ကို ထြက္ေျပးသြားခဲ့ တာျကာပါျပီ။ တဝါးဝါးရယ္ေနျကတာကို ျမင္ေနရတဲ့ ကြ်န္မမွာသာ ရွက္စိတ္၊ ဝမ္းနည္းစိတ္၊ ေျကကဲြစိတ္နဲ့ ံေူူ ခန္းမျကီးထဲက ကြ်န္မထိုင္ခံုဆီ ျပန္မသြားနိုင္ေတာ့ဘဲ ဘဲြ့နွင္းသဘင္ခန္းမ အေနာက္ဘက္က တရုတ္စ ကားပင္ျကီးေအာက္ ကေယာင္ကတန္းနွင့္ ေျပးထြက္ခဲ့မိေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါဟာ အသက္မျပည့္ အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္ရဲ့ ပဲြဦးထြက္က်ဆံုးခန္းျကီးတစ္ခုလည္း ျဖစ္တယ္မို့လားဟင္။ ေလာကျကီးဟာ ဒီလိုျကိုဆိုဖို့သင့္ပါသလား။ တကယ္ မတရားဘူးပဲေနာ္။

ရယ္သံေတြဟာ ကြ်န္မေနာက္က ထပ္ခ်ပ္မကြာလိုက္ဆဲပါ။ ဒီရယ္သံေတြထဲမွာ ေလွာင္ေျပာင္သံေတြ မပါနိုင္ဘူးဆိုတာ ကြ်န္မသိေနပါလ်က္နွင့္ ဘာေျကာင့္ အရွက္ျကီးရွက္ေနခဲ့ရသလဲ။ ဝမ္းနည္းရွက္အားငယ္ေန တဲ့ကြ်န္မကို တရုတ္စကားပင္ျကီး အခိုင္လိုက္ပြင္ေနတဲ့ တရုတ္စကားပန္းေတြကို ေတြ့လိုက္ရပါတယ္။ ဒီပန္းေလးတစ္ပြင့္ေလာက္ေတာင္မွ ကြ်န္မဟာေလာကျကီးထဲမွာ ေနရာရခြင့္မရိွဘူးဆိုရင္ ကြ်န္မ လူျဖစ္ရတာ ေသဖို့ေကာင္းပါတယ္။ အပြင့္ရဲ့အလယ္ေခါင္မွာ အဝါေရာင္လဲ့လဲ့ေလးသန္းေနတဲ့ စကားပြင့္တစ္ခု ကြ်န္မေရွ့မွာ ေျြကက်လာခဲ့တယ္။ ဒီပန္းပြင့္ထဲမွာ ကြ်န္မရဲ့ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္က်ဆံုးေနတဲ့ ရုပ္ပံုျပန္ျမင္ရလို့ စိတ္မထိန္းနိုင္ဘဲ အနီးကသစ္ကိုင္းေျခာက္တစ္ခုနဲ့ ရိုက္ခ်လိုက္မိတယ္။ ေသစမ္း။ ေသလိုက္တာ မေကာင္းဘူး လား။ ကဲ…။

‘ေဟ့ ရယ္ေမာျခင္းဟာ အသက္ရွည္ေစတယ္ကြ။ ဘာျဖစ္လို့ဝမ္းနည္းရမွာလဲ။ ဒီလိုျဖစ္လို့ မင္းကို ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့ျကမွာမဟုတ္ပါဘူးကြာ’ ဆိုတဲ့ အသံေျကာင့္ ကြ်န္မ အလန့္တျကားေမာ့ျကည့္လိုက္ေတာ့ ဆံပင္ကို ေသေသသပ္သပ္ျဖီးထားတဲ့ မ်က္ခံုးထူထူနဲ့ လူတစ္ေယာက္။ မီးခိုေရာင္ တက္ထရက္ရံွရွပ္အကၤီ်ကို တစ္ထြာေလာက္လက္ပင့္ျပီးေခါက္ထားတယ္။ မီးခိုးရင့္ရင့္ေခါင္းေလာင္းပြပြေဘာင္းဘီရွည္ကို သပ္ယပ္စြာ ဝတ္ဆင္ထားတဲ့ပံုက စည္းကမ္းတက်ျကီးျပင္းလာတဲ့ မိသားစုက ေပါက္ဖြားခဲ့သူမွန္းသိသာေစတယ္။ အမေလးေတာ္။ ရွက္ရံြ့တျကီးနဲ့ ထရပ္လိုက္ေတာ့ ဖိနပ္ေပါက္လို့ ခြ်တ္ထားတဲ့အတြက္ ကြ်န္မရဲ့ အရပ္ငါးေပဟာ သူနဲ့ယွဥ္လိုက္ေတာ့မွ အိုင္တီအစ္တ္(ငအ)ပံုအတိုင္း သူက ကြ်န္မဦးေခါင္းထက္ တစ္ေပနီးပါးေလာက္ ပိုရွည္ေန တာေတြ့ရတယ္။ ကေလး,ေလးတစ္ေယာက္ကို နွစ္သိမ့္လိုက္သလိုမို်း ကြ်န္မရဲ့ဦးေခါင္းကို လွမ္းျပီးပြတ္သပ္ ရင္း ‘ျကားရဲ့လား ခ်ာတိတ္ကေလးရဲ့။ ဒါဟာ မင္းရဲ့ သမိုင္းမွတ္တိုင္တစ္ခုပဲကြယ့္။ ဘယ္ေကာင္မေလးမွ မလုပ္ရဲတာကို မင္းလုပ္ျပနိုင္တာပဲေလ။ ဘာျဖစ္လဲကြ။ မွားမွာေပါ့။ မင္းမွ အဆိုေတာ္မဟုတ္တာ။ ဒါေပမဲ့ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းဘူးလား။ အဲဒါ မင္းကိုေလွာင္ေနျကတာ မဟုတ္ဘူးကြ။ မင္းသိပ္ေကာင္းျကည့္ပါလား။ သူတို့လက္ခုပ္တီးမွာပဲ။ သိပ္ဆိုးသြားလည္း လက္ခုပ္တီးမွာပဲ။ ဆိုးသည္ျဖစ္ေစ၊ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ဒီလိုပဲ လက္ခုပ္တီးျကမွာပါပဲ။ ဒါဟာ သူငယ္ခ်င္းေတြေလကြာ။ မင္းေသခ်ာျမင္ရမွာက သူတို့ရဲ့စိတ္ထဲကို ေပ်ာ္ရႊင္ ျခင္းနဲ့ ရယ္ေမာျခင္းေတြကို တကယ္ေပးဆပ္လိုက္နိုင္တဲ့ မင္းရဲ့ အရည္အခ်င္းပဲကြ။ ဒီအတြက္ မင္းကို သူတို့ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဆက္လုပ္စမ္းပါတဲ့…”

ကြ်န္မ သူ့မ်က္နွာကို ေသခ်ာေငးေမာ့ျကည့္လိုက္မိတယ္။ သူ့စကားမ်ားဟာ ယထာဘူတက်ျပီး ကြ်န္မရဲ့ စိတ္နွလံုးမ်ားကို တဒဂၤေအးျငိမ္းသြားေစတယ္။ ဟုတ္တာပဲေနာ္။ ကြ်န္မမွ တစ္ခါမွ မလုပ္ဖူးတဲ့ ကိစၥ။ မွားတာဆန္းလို့လား။ ေသခ်ာေတြးမိမွ ကြ်န္မလည္းျပံုးလာနိုင္တယ္။ ဒီေတာ့မွ နွလံုးေသြးေတြ ပံုမွန္ လည္ပတ္လာျပီး ကြ်န္မေျခေတြ၊ လက္ေတြ့ေနြးလာပါတယ္။ ခုခိ်န္မွာ ေနာက္ထပ္တရုတ္စကားပြင့္တစ္ပြင့္ ေျြကက်လာခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကြ်န္မေကာက္ပန္လိုက္မိမယ္ထင္ပါရဲ့။ အဲသေလာက္ စိတ္ေတြျပန္ျပီး တက္ျြကလာလိုက္တာ။ ကြ်န္မက ရွက္ကိုးရွက္ကန္းနဲ့ ဖိနပ္စီးမယ္လုပ္ေတာ့ ကြ်န္မရဲ့ အရည္ျကည္ဘုထေနတဲ့ ေျခမေလးကို သူကျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္လိုက္ေသးတယ္။ ‘မင္းတို့ မိန္းကေလးမ်ားလည္း တယ္လည္းသနားစရာ ေကာင္းလွခ်ည္ကလားကြယ္။ လွမ်ားလွမယ္ဆိုရင္ အေသခံဝတ္ျကမွာပဲေနာ္’ လို့ ‘စ’ေနေသးတယ္။ ဖိနပ္ ျပန္စီးရင္း ကြ်န္မက ‘ရွင္လည္း မိန္းမ,မျဖစ္ဖူးေသးလို့ပါေနာ္။ ျဖစ္ခဲ့ရင္ ကြ်န္မတိို့လိုပဲ အေသခံလွခ်င္ဦးမွာပဲ’ လို့ ျပန္ပက္ထည့္လိုက္တယ္။ သူက တစ္ခ်က္ရယ္ျပီး ‘ေအးကြ ဒါလည္းဟုတ္နိုင္တာပဲ။ ကဲကဲ လာပါကြာ။ တျခားမင္းလိုေပ်ာ္စရာရႊင္စရာ အဆိုေတာ္ေလးေတြကို ျကည့္ျကည့္ဦးစို့ရဲ့။ ဒီအခိ်န္ဆို မင္းအေျကာင္း သူ တို့ဦးေနွာက္ထဲလည္း မရိွျကေတာ့ပါဘူး’ လို့ေျပာျပီး ကြ်န္မကို အထဲကို ျပန္ေခၚခဲ့ပါတယ္။

သူေျပာတာ ဟုတ္တာပါပဲ။ ဒါဟာ ရွက္စရာမွမဟုတ္တာပဲေလ။ လူငယ္ဆိုတာ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ့ အရာတစ္ခုကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့လုပ္ကိုင္ရဲဖို့သာလိုတာပါ။ ရွက္ဖို့မလိုဘူး။ မဟုတ္တာ မမွန္တာ ကိုယ္က်င့္တရားပ်က္ မွသာ ရွက္စရာဆိုတဲ့ ေမေမ့စကားကို ျပန္ေတြးမိျပီး ‘ခန္းမ’ထဲ ျပန္ဝင္ခဲ့ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ စတိတ္ စင္ေပၚက ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရဲ့ သူငယ္ေတာ္အကကို တဝါးဝါးသေဘာက်ရယ္ေမာေနျကျပန္ပါေရာ့။ ကြ်န္မဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္အေျကာင္းကို ရိွခဲ့ဖူးတယ္ေတာင္ မထင္ရေတာ့ျပန္ဘူး။ ဒီလိုနဲ့ မေမွ်ာ္ လင့္ဘဲ လူ့ဘဝရဲ့ထြက္ေပါက္တစ္ခုကို ကြ်န္မဘဝရဲ့ ေက်းဇူးရွင္ အသစ္စက္စက္ကေလးတစ္ေယာက္ေျကာင့္ ရလိုက္ရပါတယ္။ တစ္ခါတေလမွာ ‘ဘဝရဲ့ဒုကၡဆိုတဲ့အရာကို ရယ္ေမာျခင္းနဲ့ အစားထိုးေျဖေဖ်ာက္လို့ရနိုင္ ျခင္း’ဆိုတာကို ေတြ့လိုက္ရပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္လည္း ဘဝဆိုတာအပ်က္သေဘာထက္ ဟာသ, သေဘာေဆာင္ျပီး ျကည့္တတ္ရင္ စိတ္သက္သာရာရေစျခင္းဆိုတဲ့ အဖိုးတန္အသိတစ္ခုကို ရေစခဲ့ပါတယ္။ စိတ္ဆိုတာ ထားတတ္ရင္ သက္သာမႈကို ရနိုင္ပါေသးလား ေလာကျကီးရယ္။

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2014/01/04/classic-one/

''ဂနၲဝင္ထဲက...လမ္း''

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2013/10/25/india/

ဘယ္သြားမလဲ အိႏၵိယ

၂၁ ရာစုကို အာရွ ရာစုႏွစ္ဟု ႏုိင္ငံေရး အကဲခတ္ အခ်ိဳ႕က သတ္မွတ္ ၾကသည္။ ၂၁ ရာစု အဝင္မွာ တရုတ္ႏွင့္ အိႏၵိယ ႏွစ္ႏုိင္ငံက အာရွ၏ စီးပြားေရး အင္အားႀကီး ႏွစ္ႏုိင္ငံ အျဖစ္ ေပၚထြက္ လာခဲ့ ၾကသည္။ ထိုအထဲတြင္ အိႏၵိယက တရုတ္ထက္ စာလွ်င္ စီးပြားေရး အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံ အျဖစ္သို႕ အေရာက္ ေနာက္က် ခဲ့ေသာ္လည္း တရုတ္ထက္ သာလြန္ေသာ အေျခအေန မ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ ထားခဲ့သည္။ ထိုအေျခ အေနမ်ား အနက္ အေရးႀကီး ဆံုးမွာ အိႏၵိယသည့္ လြပ္လပ္ေရး ရခ်ိန္မွ စၿပီး ယေန႕အထိ လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ဒီမုိကေရစီ ႏုိင္ငံ ျဖစ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႕ျပင္ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ၏ ဥပေဒ၊ အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ယႏၲရား၊ ေငြေၾကး ေစ်းကြက္၊ ကုမၸဏီ စည္းမ်ဥ္းမ်ား၊ အမ်ားသံုး ဘာသာစကား စသည္ တို႕မွာ အဂၤလိပ္ စနစ္ကို အေျခခံ ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အေမရိကန္ အပါအဝင္ အေနာက္ အုပ္စု အေနျဖင့္ တရုတ္ထက္ စာလွ်င္ အိႏၵိယႏွင့္ ဆက္ဆံ ရသည္က ပိုၿပီး သက္ေတာင့္ သက္သာ ရိွသည္။ အလားတူပင္ တတိယ ကမၻာ ႏုိင္ငံမ်ား အေနျဖင့္လည္း ကြန္ျမဴနစ္ တရုတ္ ႏုိင္ငံထက္ စာလွ်င္ အိႏၵိယႏွင့္ ဆက္ဆံျခင္းက ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ၏ အျမင္ မၾကည္လင္မႈ နည္းပါး ႏုိင္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။ ထိုအေျခ အေနေတြက အိႏၵိယႏုိင္ငံကို စီးပြားေရး တြင္ သာမက ပထဝီ ႏုိင္ငံေရး တြင္ပါ အေရးပါ ေသာ ဇာတ္ေကာင္ ျဖစ္လာေအာင္ တြန္းပို႕ေန၏။ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံကေရာ ထိုအေျခ အေနမ်ားကို ဖမ္းဆုပ္ၿပီး မည္ကဲ့သို႕ အသံုးခ် မည္နည္း။

ေရခံေျမခံ အေၾကာင္းမ်ား အိႏၵိယသည္ စီးပြားေရး အင္အား ေတာင့္တင္းသည့္ ဒီမုိကေရစီ ႏုိင္ငံ ျဖစ္သည့္ အျပင္ အာရွတိုက္ ၏ အႏုျမဴ လက္နက္ ပိုင္ဆိုင္ေသာ ႏုိင္ငံ တစ္ခုလည္း ျဖစ္သည္။ ထို အေျခအေန မ်ားက အာရွတိုက္မွ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ၏ အခန္း က႑ကို ျပ႒ာန္း ေပးေနသည္။ အာရွေ ဒသတြင္ တရုတ္၊ ဂ်ပန္ႏွင့္ အိႏၵိယတို႕က ေဒသခံ အဓိက ဇာတ္ေဆာင္မ်ား ျဖစ္ၿပီး အေမရိကန္က ျပင္ပက ဝင္လာသည့္ အဓိက ဇာတ္လိုက္ ျဖစ္သည္။ ရုရွား ကေတာ့ စစ္ေအးလြန္ ကာလတြင္ ဆံုးရံႈး သြားခဲ့ေသာ ၎အေရးပါမႈ မ်ားကို ျပန္လည္ ရယူရန္ ႀကိဳးစား ေနဆဲ ျဖစ္သည္။ သူတို႕ရဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ သံယာဇာတ ၾကြယ္ဝေသာ ႏုိင္ငံမ်ား၊ ေျမာက္ ကိုရီးယားႏွင့္ ပါကစၥတန္ တို႕လို စီးပြားေရး အားမေကာင္း ေပမယ့္ အႏုျမဴ လက္နက္ ပိုင္ဆိုင္ေသာ နို္င္ငံမ်ား ကလည္း အာရွတိုက္ အေရး ကို လွဳတ္ခတ္ေအာင္ လုပ္နုိင္စြမ္း ရိွေန ၾကသည္။ ဤ အေျခအေနတြင္ အိႏၵိယ နိုင္ငံ၏ ေဒသတြင္းႏွင့္ ႏုိင္ငံ တကာ ဆက္ဆံေရးကို ေအာက္ပါ နယ္ေျမ ေလးခုတြင္ အေလးထား ေဆာင္ရြက္ရန္ လိုအပ္ လာေနၿပီ ျဖစ္သည္။

ေတာင္အာရွ ေဒသ။ အိႏၵိယသည္ ပါကစၥတန္၊ နီေပါ၊ ေမာလ္ဒိုက္ဗ္၊ သီရိလကၤာ၊ ဘူတန္၊ ဘဂၤလား ေဒ့ရ္ွ တို႕ႏွင့္ အတူ ေတာင္အာရွ ႏုိင္ငံမ်ား South Asian Association of Regional Cooperation, SAARC ကို ဖြဲ႕စည္း ထားသည္။ သို႕ေသာ္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ ႏုိင္ငံမ်ား အဖြဲ႕ႏွင့္ မတူ ညီသည့္ အေျခအေနမွာ ေတာင္အာရွ တစ္ႏုိင္ငံခ်င္း စီတြင္ ႏုိ္င္ငံေရး လံုၿခံဳေရး၊ ျပႆနာမ်ား ရိွေနသည့္ အျပင္ က်န္အဖြဲ႕ဝင္ ႏုိင္ငံမ်ားက အိႏၵိယ ႏုိင္ငံကို စိုးမိုး ခ်ယ္လွယ္ လိုသည့္ ႏုိင္ငံအျဖစ္ ရႈျမင္ ေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႕ျပင္ အဖြဲ႕ အတြင္းမွ ေနာက္ထပ္ အႏုျမဴ လက္နက္ ပိုင္ဆိုင္ ထားေသာ ပါကစၥတန္ႏွင့္ ဆက္ဆံေရး မွာလည္း စိုတစ္လွည့္ ေျခာက္တစ္လွည့္ ျဖစ္ေနဆဲ ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ ေတာင္အာရွ ႏုိင္ငံမ်ား အဖြဲ႕ကို တင္းျပည့္ က်ပ္ျပည့္ ေဒသတြင္း ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္သည့္ အဖြဲ႕အစည္း ျဖစ္ေစရန္ အတြက္ အခ်ိန္ေပး ေဆာင္ရြက္ ရမည္ ျဖစ္သည္။

အေနာက္ အုပ္စုႏွင့္ ဆက္ဆံေရး။ အေမရိကန္ႏွင့္ ဥေရာပ သမဂၢ တို႕သည္ အာရွ- ပစိဖိတ္ ေဒသတြင္ တရုတ္က ၾသဇာ ခ်ဲ႕ထြင္ လာျခင္းကို စိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္ေန ျခင္းေၾကာင့္ အိႏၵိယကို တရုတ္ကို အင္အား ခ်ိန္ခြင္ လွ်ာညိွမည့္ အင္အား အေနျဖင့္ မဟာဗ်ဴဟာ အရ အေရးထား ဆက္ဆံ လာေနၿပီ ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ တရုတ္၏ စိုးရိမ္စိတ္ကို ႏႈိးဆြရာ မေရာက္ေစပဲ အေနာက္ အုပ္စုႏွင့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ ျခင္းျဖင့္ ႏုိင္ငံတကာ ဆက္ဆံ ေရးတြင္ အိႏၵိယ၏ အခန္း က႑ကို ျမႇင့္တင္ ႏုိင္ရန္ ေဆာင္ရြက္ ရမည္ ျဖစ္သည္။

အာရွ ေဒသ ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေရး။ တရုတ္ ႏုိင္ငံသည္ အာရွ ေဒသတြင္ အထူးသျဖင့္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ ေဒသ ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး စီးပြားေရး အရ ဆက္ဆံမႈ ခိုင္မာေနၿပီ ျဖစ္သည္။ အလားတူပင္ ဗဟုိအာရွ ႏုိင္ငံမ်ား ႏွင့္လည္း ဆက္ဆံမႈ ေကာင္းမြန္ ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ နိုင္ငံ၏ တုိးတက္ လာေနေသာ စီးပြားေရး အရိွန္ အဟုန္ကို ေရရွည္ ထိန္းသိမ္း ႏုိင္ရန္ အတြက္ ထိုႏုိင္ငံ မ်ားမွ သယံ ဇာတမ်ား၊ အထူး သျဖင့္ ေရနံႏွင့္ ဓာတ္ေငြ႕ကို ရရိွႏုိင္ရန္ႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈကို တိုးျမႇင့္ ႏုိင္ရန္ အတြက္ ေဆာင္ရြက္ ရမည္ ျဖစ္သည္။

အာဖရိကႏွင့္ လက္တင္ အေမရိက ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေရး။ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ေမ့ေလ်ာ့ ထားခဲ့ေသာ ထိုေဒသ မ်ားတြင္လည္း စြမ္းအင္ အရင္းအျမစ္ ရရိွႏုိင္ရန္ႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈ တိုးျမႇင့္ရန္ အတြက္ တရုတ္ႏွင့္ အၿပိဳင္ ႀကိဳးစား ရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။

အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ မိမိ၏ အမိိ်ဳးသား အက်ိဳး စီးပြား မ်ားကို အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ႏုိင္ရန္ အတြက္ ႏုိင္ငံတကာ လံုၿခံဳေရး၊ ျပည္တြင္း လံုၿခံဳေရး၊ စြမ္းအင္ လံုၿခံဳေရး၊ ေရေၾကာင္း ကုန္သြယ္မႈ လမ္းေၾကာင္းမ်ား လံုၿခံဳေရး၊ တို႕ကို ထိန္းသိမ္း ထားရန္ လိုအပ္ သကဲ့သို႕ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈ အရိွန္အဟုန္ကို ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္း ထားႏုိင္ ရန္ႏွင့္ ေခတ္မီ နည္းပညာ မ်ားကို ဆက္လက္ ရရိွႏုိင္ေရး တို႕ကို အေလးထား ေဆာင္ရြက္ရန္ လိုအပ္ေပသည္။

အျခား ႏုိင္ငံမ်ား နည္းတူ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ အတြက္လည္း စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈကို ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္း ထားရန္ အတြက္ တည္ၿငိမ္ေသာ ႏုိင္ငံတကာ အေျခအေန တစ္ရပ္ ရရိွထားရန္ လိုအပ္ ေနေပသည္။ ေဒသတြင္း တည္ၿငိမ္မႈ ရရိွေစရန္ အတြက္မူ အိႏၵိယ အေနျဖင့္ ပါကစၥတန္ ႏုိင္ငံႏွင့္ ဆက္ဆံေရးကို ပိုမို တိုးတက္ ေကာင္းမြန္ ေစရန္ အတြက္ ႏွစ္နိုင္ငံ ဆက္ဆံေရး ေဘာင္အတြင္းမွ လည္းေကာင္း၊ ေတာင္အာရွ နုိင္ငံမ်ား အဖြဲ႕ ေဘာင္အတြင္း မွ လည္းေကာင္း၊ ေဆာင္ရြက္ လွ်က္ရိွသည္။ သို႕ေသာ္ ႏုိင္ငံတကာ နယ္ပယ္ တြင္မူ မဟာ အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံ ျဖစ္သည့္ အေမရိကန္၏ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ တုိက္ဖ်က္ေရး စစ္ပြဲႏွင့္ အီရတ္ စစ္ပြဲ မ်ားေၾကာင့္ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္း ႏွင့္ အာဖဂန္ ႏုိင္ငံတြင္ ေပၚေပါက္ လာေနသည့္ မတည္ၿငိမ္ မႈမ်ားသည္ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံအေပၚ သိသိသာသာ ရိုက္ခတ္မႈမ်ား ရိွလာ သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ထို႕ျပင္ တရုတ္ႏွင့္ အေမရိကန္ တို႕ၾကား အာရွ ေဒသတြင္ အားၿပိဳင္ လာမႈကလည္း အိႏၵိယ ႏိုင္ငံ၏ လံုၿခံဳေရး မဟာဗ်ဴဟာ အေပၚ အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈ ရိွေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

အလားတူပင္ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈ၏ အက်ိဳး ေက်းဇူးကို ခံစားခြင့္ မရေသးသည့္ သန္းေပါင္း မ်ားစြာေသာ ဆင္းရဲ ႏြမ္းပါး သူမ်ား၏ အေျခအေန သည္လည္း ႏို္င္ငံ၏ လူမႈေရး တည္ၿငိမ္မႈကို ၿခိမ္းေခ်ာက္မႈ အျဖစ္ရိွ ေနဆဲ ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အိႏၵိယ အေနျဖင့္ အာရွေဒသ အထူးသျဖင့္ ေတာင္အာရွ ေဒသတြင္ လံုၿခံဳမႈႏွင့္ တည္ၿငိမ္မႈကို ေဖာ္ေဆာင္ ေပးနုိင္မည့္ နုိင္ငံျခားေရး မူဝါဒႏွင့္ ျပည္တြင္းတြင္ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ ကဟ ကြာဟမႈကို ေလွ်ာ့ခ်နုိင္မည့္ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး မူဝါဒမ်ား ရိွရန္ လိုအပ္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။

ႏို္င္ငံျခားေရး မူဝါဒ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္တြင္ ပါကစၥတန္ ႏုိင္ငံႏွင့္ အၿပိဳင္ အႏုျမဴ ဗံုးစမ္းသပ္ ေဖာက္ခြဲမႈေတြ တစ္သီႀကီး လုပ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္တြင္ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံသည္ ႏုိင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရးတြင္ ပိုမို တက္ၾကြစြာ ပါဝင္ လာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အိႏၵိယ အေနျဖင့္ ေနရူး ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ ဘက္မလိုက္ မူဝါဒ အေျခခံကို စြန္႕ပယ္ျခင္း မရိွသည့္တုိင္ အိႏၵိယ၏ ႏုိင္ငံျခားေရး မူဝါဒသည္ သေဘာတရား ေရးေတြ၊ စံႏႈန္းေတြကို စြန္႕ပယ္ၿပီး အမ်ိဳးသား အက်ိဳးစီးပြားကို အေျခခံကာ လက္ေတြ႕ က်က် လွဳပ္ရွား လာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အထူးသျဖင့္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ ေဒသႏွင့္ ဗဟုိအာရွ ေဒသတြင္း ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ႏွစ္ႏုိင္ငံ ဆက္ဆံေရးမ်ား တိုးျမႇင့္ လုပ္ေဆာင္ လာသကဲ့သုိ႕ ေဒသတြင္း အဖြဲ႕အစည္းမ်ား တြင္လည္း အနည္းဆံုး ေလ့လာသူ အဆင့္ျဖင့္ ပါဝင္ လွဳပ္ရွားခြင့္ ရေအာင္ လုပ္ေဆာင္ လာသည္ကို ေတြ႕ရ မည္ ျဖစ္သည္။

အထူးသျဖင့္ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ၏ အေရွ႕ေမွ်ာ္ Look East မူဝါဒကို စတင္ က်င္သံုး ခ်ိန္မွစၿပီး အာဆီယံ ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ႏုိ္င္ငံေရး၊ စီးပြားေရးအရ ဆက္ဆံမႈကို ပိုမို တိုးျမႇင့္ ေဆာင္ရြက္ လာခဲ့သည္။ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ ေဒသတြင္ တရုတ္ ႏုိင္ငံသည္ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ ထက္ေစာစြာ ေျခကုတ္ယူ ထားႏုိင္ၿပီး အာဆီယံ ေဆြးေႏြးဖက္ ႏုိင္ငံ အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ အာဆီယံ ေဒသဆိုင္ရာ အစည္းအေဝး ARF အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ အေရွ႕အာရွ ထိပ္သီး အစည္းအေဝး East Asia Summit အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္လည္းေကာင္း ပါဝင္ လွဳပ္ရွားေနၿပီ ျဖစ္သည္။ ထို႕ျပင္ ဗဟုိ အာရွေဒသ ႏုိင္ငံမ်ား ႏွင့္လည္း ရွန္ဟိုင္း ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရး Shanghi Cooperation Organization SCO မူေဘာင္ အတြင္းမွ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံမွာမူ စစ္ေအး တိုက္ပြဲ ကာလ တစ္ေလွ်ာက္လံုးႏွင့္ ၁၉၉ဝ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ား အတြင္းတြင္ ႏုိ္င္ငံျခားေရး မူဝါဒကို ပါကစၥတန္ ႏုိင္ငံံႏွင့္ အင္အား ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ ေပၚတြင္သာ အေျခခံ ေနခဲ့ရာမွ ယခုမွသာ ရုန္းထြက္ၿပီး ေတာင္အာရွ ေဒသ အျပင္ဖက္သို႕ ေမွ်ာ္ၾကည့္ လာျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ ႏုိင္ငံမ်ား အေနျဖင့္လည္း အိႏၵိယ ႏုိင္ငံက အေရွ႕ေတာင္ အာရွေဒသ အေပၚ စိတ္ဝင္စား လာမႈ အေပၚ တရုတ္ႏုိင္ငံ အေပၚ အင္အား ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ ထိန္းညိွ ေပးႏိုင္မည့္ ျဖစ္ေပၚ တိုးတက္မႈ အျဖစ္ ရႈျမင္ၿပီး ႀကိဳဆို ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ထို႕အျပင္ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံအေနျဖင့္ ပါရွန္ ပင္လယ္ေကြ႕ ဟိုမုဇ္ ေရလက္ၾကား မွသည္ မလကၠာ ေရလက္ၾကား အထိ က်ယ္ျပန္႕ေသာ အိႏၵိယ သမုဒၵရာ အတြင္းရိွ ႏုိင္ငံတကာ ေရေၾကာင္း ကုန္သြယ္မႈ လမ္းေၾကာင္း မ်ား၏ လံုၿခံဳေရး ကိုလည္း ပိုမို အေလးထား လာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အိႏၵိယ သမုဒၵရာ အတြင္းရိွ ကုန္သြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္းမ်ားမွာ ကမၻာေပၚတြင္ ေရနံ အပါအဝင္ ကုန္စည္ အမ်ားအျပား ျဖတ္သန္းရာ ေနရာ ျဖစ္သည့္ အတြက္ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ၏ စြမ္းအင္ ရရိွမႈႏွင့္ ပို႕ကုန္ က႑ တိုးတက္ေရး အတြက္ အထူး အေရးပါလွ်က္ ရိွေပသည္။ ထို႕ျပင္ တရုတ္ႏွင့္ ဂ်ပန္ ႏုိင္ငံသို႕ တင္ပို႕ ေနေသာ ေရနံ အမ်ားစုႏွင့္ ထုိႏုိင္ငံမ်ား၏ ကုန္သြယ္မႈ အမ်ားစု မွာလည္း ထုိလမ္းေၾကာင္း မ်ားမွပင္ ျဖတ္သန္း ေနရာ ထိုလမ္းေၾကာင္း မ်ားကို စိုးမိုး ထားႏုိင္မႈ သည္ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ၏ အေရးႀကီးေသာ မဟာဗ်ဴဟာ ရည္မွန္းခ်က္ ျဖစ္လာ သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္ အိႏၵိယ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီးဌာန၏ အစီရင္ခံစာတြင္ ပါရွန္ ပင္လယ္ေကြ႕ကို ျဖတ္သန္းၿပီး အိႏၵိယ သမုဒၵရာ ထဲသို႕ ေန႕စဥ္ ေရနံစည္ ၁၅.၅ သန္း ဝင္ေရာက္ ေနေၾကာင္း၊ ၎မွ ၁ဝ.၃ သန္းသည္ မလကၠာ ေရလက္ၾကားကို ျဖတ္သန္းၿပီး အေရွ႕ အာရွဘက္သို႕ သယ္ယူ ေနေၾကာင္း ေဖာ္ျပၿပီး အဆိုပါ လမ္းေၾကာင္း မ်ားတြင္ ျဖစ္ေပၚ လာသည့္ အေရးေပၚ အေျခအေနမ်ားကို တံု႕ျပန္ ႏုိင္ရန္ အတြက္ အိႏၵိယ တပ္မေတာ္ကို အသင့္ျပင္ ထားရမည္ဟု ေဖာ္ျပထား သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ထို႕ျပင္ အာရွ ေဒသႏွင့္ ကမၻာ့ေနရာ အႏွံ႕ အျပားတြင္ အိႏၵိယ၏ အမ်ိဳးသား အက်ိဳး စီးပြား မ်ားကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏုိင္ရန္ အတြက္ ထိေရာက္ေသာ ႏုိင္ငံျခားေရး မူဝါဒႏွင့္ ထိုႏုိင္ငံျခားေရး မူဝါဒကို ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံ ေပးမည့္ ေခတ္မီအင္အား ေတာင့္တင္းသည့္ ကာကြယ္ေရး အင္အား ရိွရမည္ဟု ေဖာ္ျပထား သည္ကိုလည္း ေတြ႕ရပါသည္။

ကမၻာ့ဇာတ္ ခံုေပၚမွာ ကမၻာ့ ႏုိင္ငံေရး ဇာတ္ခံုေပၚတြင္ အိႏၵိယ အတြက္ အေရးအပါဆံုး အေျပာင္းအလဲမွာ အေမရိကန္ႏွင့္ ဆက္ဆံေရးပင္ ျဖစ္သည္။ စစ္ေအး တိုက္ပြဲ ကာလႏွင့္ စစ္ေအး လြန္ကာလ အေစာပိုင္း အခ်ိန္မ်ားတြင္ အေမရိကန္ႏွင့္ အိႏၵိယသည္ ရန္ေစာင္ ေနသည့္ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံမ်ား အျဖစ္ ရိွေနခဲ့ရာမွ ၂၁ ရာစုတြင္ ဒီမိုကေရစီ မိတ္ဖက္ ႏုိင္ငံမ်ား အျဖစ္သို႕ ေရာက္လာၿပီ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္၏ ေတာင္အာရွ ဆိုင္ရာ မူဝါဒသည္ လည္း ပါကစၥတန္ကို ဗဟုိျပဳရာမွ အိႏၵိယကို ဗဟုိျပဳသည့္ မူဝါဒ အျဖစ္သို႕ ေျပာင္းလာၿပီ ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ႏွင့္ ရရိွခဲ့သည့္ သေဘာ တူညီခ်က္က အေမရိကန္ အေနျဖင့္ အိႏၵိယကို အႏုျမဴ အင္အား ႏုိင္ငံ တစ္ႏုိင္ငံ အျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳျခင္းကို ေဖာ္ျပရာ ေရာက္ၿပီး ၿပိဳင္ဖက္ ပါကစၥတန္ ႏုိင္ငံထက္ ေျခတစ္လွမ္း ပိုလွမ္း ႏုိင္ခဲ့သည္မွာ ထင္ရွား ေနေပသည္။ ထိုအခ်က္ ေၾကာင့္ပင္ အိႏၵိယ ႏုိ္င္ငံ၏ ေဒသတြင္း ႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာ အခန္းက႑ ကို္လည္း ပိုမို ျမင့္မား လာေစ ခဲ့သည္။

ထို႕ေၾကာင့္ပင္ အိႏၵိယ ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီ အျမဲတမ္း အဖြဲ႕ဝင္ ျဖစ္သင့္သည္ ဆိုေသာ အယူအဆ သည္ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံေရး ေလာကတြင္ က်ယ္က်ယ္ ေလာင္ေလာင္ ေဆြးေႏြးစရာ ျဖစ္လာ ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အေနာက္အုပ္စု ႏုိင္ငံမ်ား အေနျဖင့္လည္း အိႏၵိယ ႏုိင္ငံကို လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီတြင္ ပါဝင္ ေစျခင္းျဖင့္ လက္ရိွ အခ်ိန္တြင္ တရုတ္ ႏုိင္ငံသည္ လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီ အတြင္းတြင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံ မ်ားကို ကိုယ္စားျပဳ ႏုိင္သည့္ တစ္ခု တည္းေသာ ႏုိင္ငံ ျဖစ္ေနျခင္းကို ထိန္းညိွ ႏိုင္မည္ဟု ယူဆ လာသည့္ အရိပ္အေယာင္ မ်ားလည္း ေပၚေပါက္ လာေနေသည္။

သို႕ေသာ္ အိႏၵိယ အေနျဖင့္ အေမရိကန္ႏွင့္ မဟာဗ်ဴဟာ ဆက္ဆံေရး အေပၚ ေဒသတြင္း ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ တရုတ္ ႏုိင္ငံက လံုၿခံဳေရး အႏၲရာယ္ အျဖစ္ ရႈျမင္ မလာေစရန္ အတြက္ လိမၼာ ပါးနပ္စြာ ကိုယ္တြယ္ ေဆာင္ရြက္ရန္ လိုအပ္ ေပသည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ အိႏၵိယသည္ ေဒသတြင္းႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာ ေရးရာ မ်ားတြင္ ဇာတ္ေကာင္ အသစ္အျဖစ္ ေပၚထြက္ လာေနၿပီ ျဖစ္ရာ အိႏၵိယ ေခါင္းေဆာင္မ်ား အေနျဖင့္ ထိုအခန္း က႑သစ္ ႏွင့္အတူ ပါလာေသာ အခြင့္အလမ္း သစ္မ်ား၊ စိန္ေခၚမႈ အသစ္မ်ားကို မည္ကဲသို႕ ကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္းမည္ ဆိုသည္ကို ေဒသတြင္း ႏုိင္ငံမ်ားက အေလးထား ေစာင့္ၾကည့္ ရမည့္ အခ်ိန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ရဲထြဋ္

မီွျငမ္းျပဳစာေစာင္မ်ား

India’s Role in the Emerging World Order by Ummu Salma Bava, FES paper, March 2007

Defence Report 2006 by India Ministry of Defence

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2013/10/25/shinzo-abe/

ဂ်ပန္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အာေဘး အနာဂတ္

ၿပီးခဲ့သည့္ ဇူလိုင္လ ၂၉ ရက္ေန႕တြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ အထက္ လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ လက္ရိွ အာဏာရ ပါတီ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္တို႕ မရႈမလွ အေရးနိမ့္ ခဲ့ရသည္။ ထို အေရးနိမ့္မႈသည္ ၁၉၅၅ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ လစ္ဘရယ္ ဒီမို ကရက္ တို႕အတြက္ အႀကီးမား ဆံုးေသာ အေရးနိမ့္မႈ ျဖစ္ေပရာ ပါတီ ေခါင္းေဆာင္ ႏွင့္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္သူ ရွင္ဇို အာေဘးကို ရာထူးမွ ႏႈတ္ထြက္ ေပးရန္ ေတာင္းဆိုမႈ မ်ားလည္း ေပၚေပါက္ လာခဲ့သည္။

အထက္ လႊတ္ေတာ္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ၏ လြႊတ္ေတာ္ကို အထက္ လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ ေအာက္ လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ရပ္ျဖင္ ဖြဲ႕စည္း ထားသည္။ ေအာက္ လႊတ္ေတာ္တြင္ အမတ္ ေနရာ ၄၈ဝ ရိွၿပီး သက္တမ္းမွာ ၄ ႏွစ္ျဖစ္သည္။ House of Councillor ဟု ေခၚေသာ အထက္ လႊတ္ေတာ္တြင္ အမတ္ေနရာ ၂၄၂ ေနရာ ရိွၿပီး သက္တမ္္းမွာ ေျခာက္ႏွစ္ ျဖစ္သည္ ။ အထက္ လႊတ္ေတာ္ကို ေအာက္ လႊတ္ေတာ္ ကဲ့သို႕ ဖ်က္သိမ္း၍ မရပဲ အထက္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ တစ္ဝက္ ကို သံုးႏွစ္ တစ္ႀကိ္မ္ ျပန္လည္ ေရြးေကာက္ တင္ေျမႇာက္ ရသည္။ ဥပေဒၾကမ္း အားလံုးကို လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ရပ္လံုးက အတည္ျပဳရန္ လိုအပ္ၿပီး ေအာက္ လႊတ္္ေတာ္သည္ အထက္ လႊတ္ေတာ္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေက်ာ္လႊား လိုပါက ေအာက္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ သံုးပံု ႏွစ္ပံု၏ ေထာက္ခံ မႈကို ရရိွရန္ လိုအပ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေအာက္ လႊတ္ေတာ္ တြင္ အာဏာရ ပါတီႏွင့္ မဟာမိတ္ ပါတီမ်ားက အမတ္ေနရာ သံုးပံု ႏွစ္ပံုကို မရႏုိင္သည့္ အခ်ိ္န္မ်ိဳးတြင္ အထက္ လႊတ္ေတာ္၏ အာဏာမွာ ပိုမို ႀကီးမား လာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ဝန္ႀကီး ခ်ဳပ္ေဟာင္း ကိုအီဇူမီ ၏ စာတုိက္ လုပ္ငန္း ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး ဥပေဒၾကမး္ကို အထက္ လႊတ္ေတာ္က ဟန္႕တား ႏုိင္ခဲ့ သည္မွာ၍ သေဘာ တရားပင္ ျဖစ္သည္။

မ်ိဳးဆက္သစ္ ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ အာေဘး ၁၉၅၄ ခုႏွစ္တြင္ ေမြးဖြားခဲ့ေသာ ရွင္ဇို အာေဘးသည္ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေမြးဖြားခဲ့ေသာ ပထမဆံုး ဂ်ပန္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္သည္။ အာေဘး၏ ဖခင္ျဖစ္သူ ရွင္တာရို အာေဘး သည္လည္း လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ ပါတီ၏ ထိပ္တန္း ႏုိင္ငံေရး သမားမ်ား ျဖစ္သကဲ့သို႕ မိခင္ဘက္မွ အဖိုး ျဖစ္သူမွာ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္မွ ၁၉၆ဝ ျပည့္ႏွစ္ အထိ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ တာဝန္ ယူခဲ့သူ ျဖစ္သည့္ ႏိုဘူရီွ ကီကင္ရီွ ျဖစ္သည္။ အာေဘးသည္ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္တြင္ ေအာက္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ျဖင့္ ေရြးခ်ယ္ ခံရၿပီးေနာက္ ဖခင္၏ အရိွန္အဝါျဖင့္ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ ပါတီအတြင္း ျမန္ျမန္ ဆန္ဆန္ပင္ ေနရာ ရလာ ခဲ့သည္။ ၂ဝဝဝ ျပည့္ႏွစ္ တြင္မူ ဝန္ႀကီး အဖြဲ႕ ဒုတိယ အတြင္း ေရးမွဴးခ်ဳပ္ အျဖစ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ မိုရီ၏ အစိုးရ အဖြဲ႕တြင္ စတင္ တာဝန္ယူ ခဲ့သည္။ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္တြင္ လစ္ဘရယ္ ဒီမုိကရက္ ပါတီ အေထြေထြ အတြင္း ေရးမွဴး ျဖစ္လာ ခဲ့ကာ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္တြင္ ဝန္ႀကီး အဖြဲ႕ အတြင္း ေရးမွဴးခ်ဳပ္ တာဝန္ကို ရယူခဲ့သည္။

၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္တြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ကိုအီဇူမီ အနားယူ ခဲ့သည့္အခါ ၎ႏွစ္ စက္တင္ ဘာလ ၂ဝ ရက္ေန႕တြင္ အာေဘး သည္ လစ္ဘရယ္ ဒီမုိကရက္ ပါတီ ဥကၠဌ ျဖစ္လာ ခဲ့သည္။ ထုိ႕ေနာက္ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ တို႕ ထိန္းခ်ဳပ္ ထားေသာ ေအာက္ လႊတ္ေတာ္က အာေဘးကို ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အျဖစ္ ေရြးေကာက္ တင္ေျမွာက္ ျခင္းျဖင့္ အာေဘးသည္ စစ္ၿပီးေခတ္ မ်ိဳးဆက္သစ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အျဖစ္ ေပၚထြက္ လာခဲ့သည္။

ရွင္ဇို အာေဘးသည္ ဂ်ပန္ ႏိုင္ငံေရး ေလာကတြင္ အမ်ိဳးသားေရး စိတ္ဓာတ္ ျပင္းထန္သူ အျဖစ္ လူသိမ်ားသူ ျဖစ္သည္။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ အတြင္းက ဂ်ပန္ တပ္မေတာ္မွ သိမ္းပိုက္ခံ နယ္ေျမ မ်ားမွ အမ်ိဳးသမီး ေထာင္ေပါင္း မ်ားစြာကို လိင္ ေက်းကြၽန္မ်ား အျဖစ္ အသံုးျပဳ ခဲ့မႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အာရွ ႏုိင္ငံမ်ား၏ ေျပာၾကား ခ်က္မ်ားကို ပံုႀကီးခ်ဲ႕ မႈမ်ား အျဖစ္ ေဝဖန္ ခဲ့သကဲ့သို႕ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ အၿပီးတြင္ စစ္ရာဇဝတ္ ေကာင္မ်ား အျဖစ္ အျပစ္ေပး ခဲ့ရသူ မ်ားသည္ ဂ်ပန္တို႕၏ ဥပေဒအရ အျပစ္ ကင္းသူမ်ား ျဖစ္သည္ဟု ေျပာၾကား ခဲ့မႈ မ်ားေၾကာင့္ ေဝဖန္ခံ ခဲ့ရသူ ျဖစ္သည္။ ထို႕ျပင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ ကာကြယ္ေရး အင္အားကို ကန္႕သတ္ ထားသည့္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို ျပင္ဆင္ မည္ဟု ေျပာၾကား ခ်က္ေၾကာင့္ အာရွ ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ဂ်ပန္ စစ္ဝါဒ ျပန္လည္ ေခါင္းေထာင္ လာမည္ကို စိုးရိမ္မႈမ်ား ေပၚေပါက္ ခဲ့ရသည္။

သို႕ေသာ္ ဂ်ပန္ ႏုိင္ငံတြင္မူ အာေဘး၏ အမ်ိဳးသားေရး ဝါဒီ ရပ္တည္ခ်က္ မ်ားကို ေထာက္ခံသူ အမ်ားအျပား ရိွခဲ့ၿပီး ေျမာက္ ကိုရီးယား အေပၚ တင္းတင္း မာမာ ဆက္ဆံ ခဲ့သည့္ မူဝါဒမွာလည္း လူႀကိဳက္ မ်ားခဲ့သည္။ အာေဘးႏွင့္ ၎၏ ဇနီး ႏွစ္ဦးလံုးမွာ အသက္ ငယ္ရြယ္ၿပီး ေခတ္ပညာတတ္မ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကလင္တန္ ဇနီးေမာင္ႏွံ ကဲ့သို႕ပင္ အတြဲညီၿပီး လူႀကိဳက္မ်ား ခဲ့ေပသည္။ ထိုအေၾကာင္းမ်ား ေပါင္းစည္း လိုက္သည့္ အခါ အာေဘး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာ ခ်ိန္တြင္ ျပည္သူ လူထု ၆ဝ%က အာေဘးကို ေထာက္ခံခဲ့ၿပီး အာေဘး သည္လည္း စစ္ၿပီး ေခတ္တြင္ ကိုအီဇူမီ ေနာက္တြင္ ဒုတိယ လူႀကိဳက္ အမ်ားဆံုး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။

အရႈတ္ ေတာ္ပံုမ်ား သို႕ေသာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ သက္တမ္း ေျခာက္လခန္႕ အၾကာတြင္မူ အာေဘး အေပၚ လူႀကိဳက္မ်ားမႈမွာ တဟုန္ထိုး က်ဆင္းၿပီး ၂၈%သို႕ ေရာက္သြား ခဲ့သည္။ သူ၏ စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ ဝန္ႀကီး ႏွစ္ဦးမွာ ေငြေၾကး အရႈတ္ ေတာ္ပံုမ်ား ေၾကာင့္ ႏႈတ္ထြက္ ခဲ့ရၿပီး စိုက္ပ်ိဳးေရး ဝန္ႀကီးမွာမူ ေငြေၾကး အရႈတ္ ေတာ္ပံု မ်ားေၾကာင့္ မိမိကိုယ္ မိမိ သတ္ေသသြား ခဲ့သည္။ ၎ေနရာကို ဆက္ခံသူ မွာလည္း ႏွစ္လ အၾကာတြင္ ေနာက္ထပ္ ေငြေၾကး အရႈတ္ ေတာ္ပံုမ်ား တြင္ ပါဝင္ေၾကာင္း စြပ္စြဲ ခံရၿပီးေနာက္ ႏႈတ္ထြက္ သြားခဲ့သည္။

အာေဘး၏ ဝန္ႀကီး အဖြဲ႕ဝင္မ်ား၏ မဆင္မျခင္ ေျပာဆိုမႈ မ်ားေၾကာင့္လည္း အာေဘး အစိုးရ အဖြဲ႕မွာ နာမည္ပ်က္ ခဲ့ရသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး ျဖစ္သူမွာ ဂ်ပန္ ႏုိင္ငံ အေပၚ အေမရိကန္ ႏုိ္င္ငံက အႏုျမဴ ဗံုးႀကဲ တိုက္ခိုက္မႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မွတ္ခ်က္ ေပးခဲ့မႈေၾကာင့္ ႏႈတ္ထြက္ ခဲ့ရသကဲ့သို႕ က်န္းမာေရး ဝန္ႀကီး ျဖစ္သူ မွာလည္း ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ အမ်ိဳး သမီးမ်ားကို သားေဖာက္စက္ႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ ေျပာၾကား မႈေၾကာင့္ ေဝဖန္မႈ အႀကီးအက်ယ္ ခံခဲ့ ရသည္။ ထုိ႕အတူ အာေဘး ကိုယ္တိုင္က ဒုတိယ ကမၻာစစ္ အတြင္းက ဂ်ပန္ တပ္မေတာ္၏ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္မႈ မ်ားကို ကာကြယ္ ေျပာၾကား ခဲ့မႈေၾကာင့္ အာရွ ႏိုင္ငံမ်ား၏ ေဝဖန္ခံ ခဲ့ရသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

အလားတူပင္ ဂ်ပန္ ေက်ာင္းသံုး စာအုပ္မ်ားတြင္ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေရးသား ခ်က္မ်ားကို ျပင္ဆင္ရန္ ႀကိဳးစားမႈ၊ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို ျပင္ဆင္ရန္ ႀကိဳးစားမႈမ်ား ေၾကာင့္လည္း အာရွ ေဒသ ႏုိင္ငံ မ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေရးတြင္ အဖု အထစ္မ်ား ေပၚေပါက္ ခဲ့ရသည္။ ထိုကဲ့သို႕ ျပည္တြင္းေရး တြင္လည္းေကာင္း၊ ျပည္ပ ဆက္ဆံေရး တြင္လည္းေကာင္း အမွား အယြင္းေတြ မ်ားလာ သည္ႏွင့္ အာေဘး အေပၚ မဲဆႏၵရွင္ မ်ား၏ ယံုၾကည္မႈ ကလည္း က်ဆင္း လာေပသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ၂ဝဝ၇ ခုနွစ္ ဇူလိုင္လ ၂၉ ရက္ေန႕တြင္ ျပဳလုပ္မည့္ အထက္ လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲ မ်ား၏ ရလဒ္ကို ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပမွ စိတ္ဝင္စားစြာ ေစာင့္ၾကည့္ ခဲ့ၾကသည္။ ထို ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အာေဘး လက္ထက္တြင္ ပထမဆံုး ျပဳလုပ္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျပည္သူ လူထုက အာေဘး၏ မူဝါဒမ်ားကို အဆံုးအျဖတ္ ေပးမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ အျဖစ္ ႏုိင္ငံေရး အကဲခတ္မ်ားက သတ္မွတ္ ခဲ့ၾကသည္။

ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ႏွင့္ အာေဘး အနာဂတ္ အထက္ လႊတ္ေတာ္ရိွ အမတ္ ၂၄၂ ေနရာ အနက္ ၁၂၁ ေနရာကို ယခု ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ျပန္လည္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ ၾကသည္။ လက္ရိွ အခ်ိန္တြင္ အထက္ လႊတ္ေတာ္တြင္ လစ္ဘရယ္ ဒီမို ကရက္ ပါတီႏွင့္ မဟာမိတ္မ်ား က အထက္ လႊတ္ေတာ္တြင္ ၁၃၂ ေနရာကို ရရိွထားသည္။ ထိုအနက္ ၅၈ ေနရာမွာ ယခု ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါဝင္မႈ မရိွ ေသာေၾကာင့္ လစ္ဘရယ္ ဒီမို ကရက္တို႕ အေနျဖင့္ လႊတ္ေတာ္တြင္ အမ်ားစု ေနရာကို ဆက္ထိန္း နုိင္ရန္ အတြက္ ယခု ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အနည္းဆံုး ၆၄ ေနရာ အႏုိင ္ရရိွရမည္ ျဖစ္သည္။

သို႕ေသာ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္မ်ား ေပၚထြက္ လာသည့္အခါ လစ္ဘရယ္ ဒီမို ကရက္တို႕ အေနျဖင့္ ၄၆ ေနရာသာ အႏုိင္ရ ရိွခဲ့ၿပီး အဓိက အတိုက္အခံ ပါတီ ျဖစ္သည့္ ဂ်ပန္ ဒီမို ကရက္တစ္ ပါတီက ၆ဝ ေနရာ အႏုိင္ရရိွ ခဲ့သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ဂ်ပန္ ဒီမို ကရက္တစ္ ပါတီသည္ ပါတီ သမိုင္းတြင္ ပထမဆံုး အႀကိမ္အျဖစ္ အထက္ လႊြတ္ေတာ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ ႏုိင္သည့္ အေျခအေနသို႕ ေရာက္ရိွ သြားခဲ့သည္။

ထုိကဲ့သို႕ ေရြးေကာက္ပြဲ အေရးနိမ့္မႈကို တာဝန္ ယူသည့္ အေနျဖင့္ အာေဘး ရာထူးမွ ႏႈတ္ထြက္ ေပးသင့္ေၾကာင္း ေတာင္းဆိုမႈ အမ်ား အျပား ေပၚေပါက္ လာခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ အာေဘး ကမူ ရာထူးမွ ႏႈတ္ထြက္ေပး မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ သို႕ေသာ္ ျပည္သူ လူထုက အစိုးရ အဖြဲ႕ အေပၚ ယံုၾကည္မႈ နည္းပါး ေနသည္ကို အသိအမွတ္ ျပဳေၾကာင္းႏွင့္ ဝန္ႀကီး အဖြဲ႕ကို ျပင္ဆင္ ဖြဲ႕စည္းၿပီး စီးပြားေရးႏွင့္ အခြန္ အေကာက္ ဆိုင္ရာ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈ မ်ားကို ဆက္လက္ ျပဳလုပ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကား ခဲ့ပါသည္။ သို႕ေသာ္ အဆာဟိ သတင္းစာက ျပဳလုပ္ ခဲ့သည့္ လူထုဆႏၵ ခံယူမႈ စစ္တမ္း မ်ားတြင္ မဲဆႏၵရွင္ ၄၇%က ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အာေဘး ႏႈတ္ထြက္ရန္ လိုလားေၾကာင္း ေျပာၾကား ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရ၏။

သို႕ေသာ္ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ ပါတီ အတြင္း တြင္မူ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အာေဘးကို ႏႈတ္ထြက္ ေပးရန္ ဖိအား ေပးမႈမ်ား မရိွသေလာက္ ျဖစ္ေန သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ထိုသို႕ ျဖစ္ရျခင္း မွာလည္း လက္ရိွ အေျခအေနတြင္ ရွင္ဇို အာေဘးကို အစားထိုး နုိင္မည့္သူ မရိွေသး ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ ပါတီ၏ စည္းမ်ဥ္းအရ ပါတီ ဥကၠဌကို ေအာက္ လႊတ္ေတာ္တြင္ ရိွေသာ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ အမတ္မ်ားက မဲေပး ေရြးခ်ယ္ ရမည္ ျဖစ္သည္။ ဥကၠဌ သက္တမ္းမွာ ငါးႏွစ္ ျဖစ္ၿပီး သက္တမ္္း တစ္ႀကိမ္သာ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ရမည္ ျဖစ္သည္။ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ မ်ားက ေအာက္ လႊတ္ေတာ္တြင္ အမ်ားစု ရရိွပါက ပါတီ ဥကၠဌသည္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အျဖစ္ တာဝန္ယူ ရမည္ ျဖစ္သည္။

သို႕ေသာ္ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ ပါတီသည္ တိက်ေသာ ဖြဲ႕စည္းမႈ၊ ဗဟုိ ခ်ဳပ္ကိုင္မႈ မရိွပဲ အဓိက အုပ္စုႀကီး ခုႏွစ္ခု အတြင္း ညိွႏိႈင္း ေဆြးေႏြးမႈ မ်ားျဖင့္သာ မူဝါဒမ်ား ခ်မွတ္ ေနရျခင္း ျဖစ္သည္။ အထက္ လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ ေအာက္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ားမွာ ထိုအုပ္စု ဝင္မ်ားသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပါတီ ဥကၠဌ ရာထူး အတြက္ လိုအပ္ေသာ ေထာက္ခံ မႈကို ရာထူး အေပး အယူ၊ ေငြေၾကး အေပး အယူ မ်ားျဖင့္ ရယူ ေနရ သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ကိုအီဇူမီ လက္ထက္တြင္ ျပဳလုပ္ ခဲ့သည့္ ေအာက္ လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက ္ပြဲတြင္ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ တို႕က အမတ္ေနရာ ၂၉၆ ေနရာ အႏုိင္ရရိွ ထားေပရာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အာေဘးကို စိန္ေခၚမည့္ သူသည္ အထက္ပါ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ အမ်ားစု၏ ေထာက္ခံမႈကို ရရိွရန္ လိုအပ္ ေပသည္။ ယခုအခ်ိန္ အထိေတာ့ ပါတီ တြင္း အုပ္စုႀကီး ခုႏွစ္ခုမွ အာေဘးကို ယွဥ္ၿပိဳင္ မည့္သူ၊ အာေဘး ေနရာကို အစားထိုး ႏုိင္မည့္ သူကို ေရြးခ်ယ္ နိုင္ျခင္း မရိွေသးသျဖင့္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အာေဘး အေနျဖင့္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ တာဝန္ ဆက္လက္ ထမ္းေဆာင္ ေနရမည့္ အေျခအေနတြင္ ရိွေနသည္။

အနာဂတ္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံေရး သို႕ေသာ္ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ ပါတီ၏ အနာဂတ္ အေျခအေန မွာလည္း တဲတဲေလး မွ်သာ ရိွသည္ဟု ဆိုရမည့္ အေျခအေနတြင္ ေရာက္ရိွ ေနသည္။ ဂ်ပန္ ႏုိင္ငံေရး ေလာကကို ႏွစ္ေပါင္း ငါးဆယ္မွ် စိုးမိုး ခဲ့ေသာ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ တို႕အေပၚ မဲဆႏၵရွင္ မ်ား၏ ယံုၾကည္မႈမွာ တစ္ေျဖးေျဖး ေလ်ာ့နည္း လာေနၿပီ ျဖစ္သည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ ဆယ္ႏွစ္က လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ ပါတီဝင္ သံုးသန္းေက်ာ္ ရိွရာမွ ယေန႕တြင္ တစ္သန္း ခန္႕သာ ရိွေတာ့သည္ကုိ ေတြ႕ရသည့္ အျပင္ မဲဆႏၵရွင္ ၅ဝ% ေက်ာ္က ၎တို႕ကိုယ္ ၎တို႕ လြပ္လပ္ေသာ မဲဆႏၵရွင္ မ်ားအျဖစ္ ခံယူထား သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ကိုအီဇူမီ လက္ထက္ ကမူ ထိုမဲ ဆႏၵရွင္မ်ားကို လစ္ဘရယ္ ဒီမို ကရက္ ပါတီသို႕ ေရာက္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ ႏုိင္ခဲ့သည္။ ရွင္ဇို အာေဘးကို ကိုအီဇူမီကို ဆက္ခံရန္ အတြက္ ေရြးခ်ယ္ ခဲ့စဥ္က လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ တို႕အေနျဖင့္ ကိုအီဇူမီ ကဲ့သို႕ပင္ ၾကားေန မဲဆႏၵရွင္မ်ားကို ဆြဲေဆာင္ ႏုိင္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ ေသာ္လည္း အထင္ႏွင့္ အျမင္ တျခားစီ ျဖစ္ခဲ့ရ ေပသည္။

အဆာဟိ သတင္းစာႏွင့္ တိုက်ိဳ တကၠသိုလ္ တို႕ ပူးေပါင္း ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ စစ္တမ္း ေကာက္ယူမႈ မ်ားအရ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ ေအာက္ လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ ပြဲတြင္ ကိုအီဇူမီကို ေထာက္ခံ ခဲ့သူ ၅ဝ% ေက်ာ္က လာမည့္ ေရြးေကာက္ ပြဲတြင္ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္ တို႕ကို ေထာက္ခံမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာၾကား ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ခဲ့၏။

ကိုအီဇူမီ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာသည့္ ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္ မတိုင္မီ ၁၂ ႏွစ္ အတြင္းတြင္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ၌ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ၁ဝ ဦး တာဝန္ယူ ခဲ့သည္အထိ ႏုိင္ငံေရး မတည္ၿငိမ္ မႈမ်ား ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး ကိုအီဇူမီ တစ္ဦးသာ သက္တမ္းျပည့္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ တာဝန္ ယူရင္း ႏုိင္ငံ စီးပြားေရး နလံ ျပန္ထူ ႏုိင္ရန္ လိုအပ္ေသာ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ျပဳလုပ္ႏုိင္ခဲ့ ေပသည္။ လက္ရိွ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ရွင္ဇို အာေဘး အေနျဖင့္ ပါတီႏွင့္ အစိုးရ အဖြဲ႕ အတြင္း လိုအပ္ေသာ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ျပဳလုပ္ နုိင္ျခင္း မရိွလွ်င္မူ ယခင္က ကဲ့သို႕ပင္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ တစ္ခါ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ေျပာင္းေနသည့္ မတည္ မၿငိမ္ ဗ်ာမ်ား ေနသည့္ အေျခအေနသို႕ ျပန္လည္ ေရာက္ရိွ သြားႏုိင္ ေပသည္။ ထိုသို႕ ဆိုလွ်င္ ျပန္လည္ ဦးေမာ့စ ျပဳေနေသာ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ စီးပြားေရး သည္လည္း စီးပြားေရး ဆုတ္ကပ္ အတြင္း ျပန္ေရာက္ သြားမည္သာ ျဖစ္သည္။

ရဲထြဋ္

International Eleven: 9-8-2007

မီွျငမ္းျပဳစာေစာင္မ်ား

Time, 30-7-2007, Japan Tune Out

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2013/10/25/european/

စိန္ေခၚမႈ အသစ္မ်ားႏွင့္ ဥေရာပ သမဂၢ

ၿပီးခဲ့သည့္ မတ္လ ၂၅ ရက္ေန႕က ဘာလင္ ၿမိဳ႕ေတာ္တြင္ ဥေရာပ သမဂၢေ ခါင္းေဆာင္မ်ား စုေဝးခဲ့ကာ ဥေရာပ သမဂၢ ႏွစ္ ငါးဆယ္ျပည့္ အခမ္းအနားကို က်င္းပခဲ့ ၾကသည္။ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၅ ရက္ေန႕က ျပင္သစ္၊ အေနာက္ ဂ်ာမနီ၊ အီတလီ၊ လူဇင္ဘတ္၊ နယ္သာလန္ႏွင့္ ဘယ္လ္ဂ်ီယံ ႏုိင္ငံ တို႕သည္ အီတလီႏုိင္ငံ ေရာမ ၿမိဳ႕ေတာ္တြင္ စုေဝးၿပီး ေရာမ သေဘာ တူညီခ်က္ကို လက္မွတ္ ထိုးခဲ့ ၾကၿပီး ဥေရာပ စီးပြားေရး အဖြဲ႕ European Economic Community, EEC ကိုတည္ေထာင္ ခဲ့ၾက ျခင္းျဖင့္ ယေန႕ ဥေရာပ သမဂၢကို ေမြးဖြား ေပးခဲ့ၾကသည္။

မူလက ဥေရာပ အင္အားႀကီး ႏွစ္ႏုိင္ငံ ျဖစ္ေသာ ျပင္သစ္ႏွင့္ ဂ်ာမနီ အၾကား ေနာက္ထပ္ရန္ မီးမ်ား မေပၚေပါက္ ေစရန္ အတြက္ စီးပြားေရး ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ မႈကို တည္ေဆာက္ရန္ ရည္ရြယ္ၿပီး ဖြဲ႕စည္း ခဲ့ေသာ အဖြဲ႕သည္ ယခု အခ်ိန္တြင္ အဖြဲ႕ဝင္ ၂၇ ႏုိင္ငံ ပါဝင္ေသာ ဥေရာပ သမဂၢ အျဖစ္သို႕ ေရာက္ရိွခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ ဥေရာပ သမဂၢ၏ ႏွစ္ ငါးဆယ္ျပည့္ ေမြးေန႕တြင္ ဥေရာပ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားက ဥေရာပ သမဂၢ၏ ေအာင္ျမင္မႈ မ်ားကို ခ်ီးက်ဴးရင္း တစ္ခု တည္းေသာ ဥေရာပ ျဖစ္လာေအာင္ ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္မည့္ အစီအမံ မ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကား ခဲ့ၾကသည္။ သို႕ေသာ္ ဥေရာပ သမဂၢသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ႏွစ္ငါးဆယ္က ရရိွခဲ့သည့္ေ အာင္ျမင္မႈမ်ား၊ တက္ၾကြ လွဳပ္ရွားမႈမ်ား အရိွန္အဟုန္ မ်ားကို အနာဂတ္တြင္ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္း ထားႏုိင္ လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္သူ အနည္းငယ္ ခန္႕သာ ရိွေပသည္။

ဥေရာပ သမဂၢ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ဥေရာပ သမဂၢ၏ အနာဂတ္ အေရး အတြက္ အဓိက ျပႆနာ တစ္ခုမွာ ဥေရာပ သမဂၢ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို အတည္ျပဳ ႏုိင္ေရးပင္ ျဖစ္သည္။ ဥေရာပ သမဂၢ ဖြဲ႕စည္း ရာတြင္ အသံုးျပဳ ခဲ့ေသာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ စာခ်ဳပ္မ်ား ေနရာတြင္ ဥေရာပ သမဂၢ အဖြဲ႕ အတြက္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ တစ္ခုျဖင့္ အစားထိုးရန္ လွဳပ္ရွားမႈ မ်ားကို ၂ဝဝဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ စတင္ခဲ့ၿပီး ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္တြင္ ဖြဲ႕စည္းပံု မူၾကမ္း တစ္ခုကို ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ ၂ဝဝ၄ခုႏွစ္ ေအာက္တို ဘာလ ၂၉ ရက္ေန႕တြင္ ဥေရာပ သမဂၢ အဖြဲ႕ဝင္ ႏုိင္ငံမ်ားက ဥေရာပ သမဂၢ အတြက္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ တစ္ရပ္ ေရးဆြဲေရး ဆိုင္ရာ သေဘာ Treaty Establishing a Constitution for Europe (TCE) ကို လက္မွတ္ ေရးထိုး ခဲ့ၾကသည္။ ထိုသေဘာ တူညီခ်က္ အရ အဖြဲ႕ဝင္ ႏုိင္ငံ အားလံုးက ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို လက္ခံ အတည္ျပဳရန္ လိုအပ္မည္ ျဖစ္သည္။

လက္ရိွ အေျခအေနတြင္ ဥေရာပ သမဂၢ အတြင္းတြင္ စီးပြားေရး၊ ဘ႑ာေရး၊ ႏုိင္ငံျခားေရး၊ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး စေသာ က႑ အမ်ား အျပားတြင္ ဘုံသေဘာ တူညီခ်က္ မ်ားျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ ေနသည့္တိုင္ တစ္ခု တည္းေသာ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ေအာက္တြင္ ရပ္တည္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဆန္႕က်င္မႈ အမ်ားအျပား ေပၚေပါက္ လာခဲ့ သည္။ အထူးသျဖင့္ မိမိႏုိင္ငံ၏ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာကို ထိပါး ေစသည္ ဆိုသည့္ အေျခခံ ေပၚတြင္ ရပ္တည္ၿပီး ဆန္႕က်င္မႈ အမ်ားအျပား ေပၚေပါက္ ခဲ့သည္။

သို႕တိုင္ေအာင္ ဥေရာပ သမဂၢ အဖြဲ႕ဝင္ ၁၇ ႏုိင္ငံက ဥေရာပ သမဂၢ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို လက္ခံခဲ့ ၾကသည္။ သို႕ေသာ္ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ ေမလ ၂၉ ရက္ေန႕တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံ၏ ျပည္သူ႕ဆႏၵခံ ယူပြဲႏွင့္ ေနာက္သံုးရက္ အၾကာတြင္ ျပဳလုပ္သည့္ နယ္သာလန္ ႏုိင္ငံ၏ ျပည္သူဆႏၵ ခံယူပြဲ မ်ားတြင္ မဲဆႏၵရွင္မ်ား က ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို ပယ္ခ် လိုက္သည့္ အခါတြင္မူ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ အတည္ျပဳေရး လုပ္ငန္းစဥ္ တစ္ခုလံုး ရပ္တန္႕သြား ခဲ့ေတာ့သည္။ ယခု အခ်ိန္တြင္မူ ဥေရာပ သမဂၢေ ခါင္းေဆာင္မ်ား အၾကားတြင္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို အစမွ ျပန္လည္ အသစ္ ေရးဆြဲ မည္လား၊ သို႕မဟုတ္ ပယ္ခ် ခဲ့သည့္ ႏုိင္ငံမ်ားက ျပည္သူမ်ား စိတ္ေျပာင္းသည္ အထိ ေစာင့္ဆိုင္း မည္လား ဆိုသည္ကို ျငင္းခံု ေနၾကဆဲ ျဖစ္သည္။ လက္ရိွ ဥေရာပ သမဂၢ ဥကၠဌ ျဖစ္သည့္ ဂ်ာမနီ ႏုိင္ငံကမူ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ ျပင္သစ္ သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲ အၿပီးထိ ေစာင့္ဆိုင္းၿပီးမွ ဆံုးျဖတ္ရန္ လိုလားလွ်က္ ရိွသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ေပါင္းစည္းေရး ျပႆနာမ်ား ၁၉၈ဝ ျပည္လြန္ ႏွစ္မ်ားမွ စတင္ၿပီး ဥေရာပ သမဂၢ ခ်ဲ႕ထြင္ေရးသည္ လူႀကိဳက္ မ်ားေသာ မူဝါဒ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုမူဝါဒကို အဓိက ေထာက္ခံေသာ ႏုိင္ငံမ်ားမွာ ျပင္သစ္ႏွင့္ ဂ်ာမနီ ျဖစ္သည္။ ထုိမူဝါဒကို ေထာက္ခံ သူတို႕က ဥေရာပ သမဂၢ အဖြဲ႕ဝင္ ျဖစ္လိုေသာ ႏုိင္ငံမ်ားသည္ ဥေရာပ သမဂၢ၏ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လူ႕အခြင့္အေရး စံႏႈန္းမ်ားကို လိုက္နာ ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစား ရေသာေၾကာင့္ ထိုႏိုင္ငံမ်ားတြင္ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈ သာမက ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားေရး ကိုပါ အေထာက္အကူ ျပဳႏုိင္ သည္ဟု ယူဆခဲ့ ၾကသည္။ လက္ေတြ႕ တြင္လည္း ၁၉၈ဝ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ားတြင္ တစ္ခ်ိန္က အာဏာရွင္ စနစ္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ ခဲ့ေသာ ဂရိ၊ ေပၚတူဂီႏွင့္ စပိန္တို႕ကို ဥေရာပ သမဂၢ အဖြဲ႕ အတြင္းသို႕ ဝင္ခြင့္ျပဳခဲ့ရာ ထိုႏုိင္ငံ မ်ားတြင္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈမ်ား ေပၚေပါက္ ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ခဲ့ရ သည္။ ဥေရာပ ေပါင္းစည္းေရး မူဝါဒသည္ ေမလ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္တြင္ ယခင္ ကြန္ျမဴနစ္ ႏိုင္ငံ ရွစ္ႏိုင္ငံႏွင့္ ဆိုက္ပရတ္စ္ ၊ ေမာ္လ္လတာ ႏိုင္ငံမ်ားကို ဥေရာပ သမဂၢ အဖြဲ႔ အတြင္းသို႕ ဝင္ေရာက္ ခဲ့ခ်ိန္တြင္ အထြတ္ အထိပ္သို႕ ေရာက္ခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ တြင္ေတာ့ ဥေရာပ သမဂၢသည္ ႏုိ္င္ငံေရး အကဲခတ္ အခ်ိဳ႕၏ အဆိုအရ ေပါင္းစည္းေရး ႀကိဳပမ္းမႈ မ်ားတြက္ ေျခကုန္ လက္ပန္း က်သြားၿပီး ေနာက္ထပ္ အဖြဲ႕ဝင္ အသစ္မ်ား လက္ခံရန္ လက္တြန္႕ သြားခဲ့ သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ ဇန္န ဝါရီလတြင္ ဘူေဂး ရီးယားႏွင့္ ရိုေမး နီးယား တို႕ကို အဖြဲ႕ဝင္ အသစ္မ်ား အျဖစ္ လက္ခံခဲ့ ေသာ္လည္း ထိုႏုိင္ငံမ်ား အေနျဖင့္ အဂတိ လိုက္စားမႈႏွင့္ ဒုစရိုက္ ဂိုဏ္း မ်ားကို ထိေရာက္စြာ ကိုင္တြယ္ျခင္း မျပဳလွ်င္ ဒဏ္ခတ္ အေရးယူ မႈမ်ား ခံရမည္ ဆိုသည့္ တင္းက်ပ္ေသာ စည္းကမ္း မ်ားႏွင့္သာ လက္ခံခဲ့ သည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ထိုသို႕ ျဖစ္ရျခင္း၏ အဓိက အေၾကာင္း အရင္းမွာ ဥေရာပ သမဂၢ အတြင္းတြင္ အဖြဲ႕ဝင္ ေဟာင္းမ်ားႏွင့္ အဖြဲ႕ဝင္ သစ္မ်ား အၾကားတြင္ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈ အေျခအေနမ်ား အလြန္အမင္း ကြာျခား ေနျခင္း၏ ေနာက္ဆက္တြဲ အက်ိဳး ဆက္မ်ား ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဥေရာပ သမဂၢ အတြင္းသို႕ ဝင္ခြင့္ရရန္ ေစာင့္ဆိုင္း ေနေသာ ေဘာလ္ကန္ ေဒသ ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ယူကရိန္း၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ တို႕အတြက္ အခ်ိန္ အေတာ္ ၾကာၾကာ ေစာင့္ဆိုင္း ရမည့္ အေျခအေန တြင္ရိွေနေပသည္။

ဥေရာပ သမဂၢ အတြက္ အဖြဲ႕ဝင္ သစ္မ်ား လက္ခံ ရာတြင္ အျငင္းပြား ဖြယ္ရာ အျဖစ္ဆံုးမွာ တူရကီ ႏုိ္င္ငံ အေရးပင္ ျဖစ္သည္။ ေနတိုး အဖြဲ႕ဝင္ ႏုိင္ငံျဖစ္ေသာ တူရကီသည္ ဥေရာပ သမဂၢ အဖြဲ႕ဝင္ ျဖစ္ရန္အတြက္ ႀကိဳးစား ေနသည္မွာ အခ်ိန္ အေတာ္ ၾကာခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ တူရကီ ႏုိင္ငံ၏ လူ႕အခြင့္ အေရး အေျခအေနမ်ား၊ တရား စီရင္ေရး စနစ္ မ်ားႏွင့္ လူနည္းစု မ်ား၏ အခြင့္အေရး မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဥေရာပ သမဂၢ၏ ေတာင္းဆို ခ်က္မ်ား အတိုင္း ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈ မ်ားကိုလည္း ျပဳလုပ္ ခဲ့သည္။

သို႕ေသာ္ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ ေအာက္တို ဘာလတြင္ တူရကီ အဖြဲ႕ဝင္ ျဖစ္ေရး အတြက္ တရားဝင္ ေဆြးေႏြး မႈမ်ား ျပဳလုပ္ ခ်ိန္တြင္မူ ျပင္သစ္ႏွင့္ ဂ်ာမနီတို႕က တူရကီသည္ ဥေရာပ ႏုိင္ငံ တစ္ႏုိင္ငံ မဟုတ္ဟု အေၾကာင္း ျပၿပီး အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္ လက္မခံ လိုေသာ သေဘာထား မ်ားကို ထင္ထင္ ရွားရွား ျပသခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ တူရကီ ႏိုင္ငံႏွင့္ ျပဳလုပ္ ေနေသာ ေဆြးေႏြးမႈ မ်ားသည္ တူရကီ ႏုိင္ငံ၏ ဆိုက္ပရပ္ မူဝါဒအေပၚ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ရပ္ဆိုင္း သြားခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ၿဗိတိန္၊ အီတလီ၊ စပိန္ႏွင့္ ဆြီဒင္ တို႕ကမူ တူရကီ ႏုိင္ငံကို အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္ လက္မခံ ျခင္းကို မူဆလင္ ကမၻာက ခရစ္ယန္ ဥေရာပ ႏုိင္ငံ မ်ားက အစၥလာမ္ ႏုိင္ငံ တစ္ႏို္င္ငံကို အဆင့္အတန္း ခြဲျခားသည့္ လုပ္ရပ္ အျဖစ္ ျမင္သြား မည္ကို စိုးရိမ္ ေနၾကသည္။ ထို႕အျပင္ ထုိလုပ္ရပ္ ေၾကာင့္ ဥေရာပ သမဂၢ အဖြဲ႕ဝင္ ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ေနထိုင္ ေနေသာ မြတ္ဆလင္ ဘာသာဝင္ သန္းႏွစ္ဆယ္ ေက်ာ္အတြင္းတြင္ အစြန္းေရာက္ သေဘာ တရားမ်ား ပိုမို တိုးပြား လာမည္ကို စိုးရိမ္ ခဲ့ၾကသည္။ သို႕ေသာ္ တူရကီ ႏုိ္င္ငံ အဖြဲ႕ဝင္ ျဖစ္ေရး မွာမူ အလွမ္းေဝး ေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္။

ေနာက္ဆက္တြဲ ျပႆနာမ်ား လက္ရိွ အေျခအေနတြင္ ဥေရာပ သမဂၢ၏ ေရွ႕ေဆာင္ ႏုိင္ငံမ်ား ျဖစ္ေသာ ျပင္သစ္၊ ဂ်ာမနီ၊ အီတလီ ႏွင့္ ၿဗိတိန္တို႕မွာ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈႏႈန္း ေႏွးေကြးျခင္း၊ အလုပ္ လက္မဲ့ႏႈန္း ျမင့္မား လာျခင္း စေသာ ျပႆနာ မ်ားႏွင့္ လံုးခ်ာလိုက္ ေနၾကသည္။ သို႕တိုင္ေအာင္ ဥေရာပ သမဂၢ၏ အနာဂတ္ စီးပြားေရး ဦးတည္ရာ လမ္းေၾကာင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ၎တို႕ အခ်င္းခ်င္းလည္း သေဘာထား ကြဲလြဲလွ်က္ ရိွေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ၿဗိတိန္ ႏို္င္ငံက စီးပြားေရးႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ လစ္ဘရယ္ မူဝါဒကို အေျခခံသည့္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ မႈကို လိုလားၿပီး အေရွ႕ႏွင့္ ဗဟုိ ဥေရာပ ေဒသမွ အဖြဲ႕ဝင္ ႏုိင္ငံသစ္ မ်ားက ၿဗိတိန္၏ မူဝါဒကို ေထာက္ခံလွ်က္ ရိွၾကသည္။ ျပင္သစ္၊ ဂ်ာမနီတို႕ကမူ လူမႈ ဖူလံုေရးကို အေျခခံသည့္ မူဝါဒ မ်ားကိုသာ ဆက္လက္ က်င့္သံုး လိုၾကသည္။ အေနာက္ ဥေရာပ ျပည္သူ အမ်ားစု အေနျဖင့္ ကလည္း ဥေရာပ သမဂၢ တိုးခ်ဲ႕ေရးထက္ အဖြဲ႕ဝင္ ႏုိင္ငံသစ္ မ်ားထံမွ ေစ်းခ်ိဳေသာ အလုပ္သမား မ်ားေၾကာင့္ ႏုိ္င္ငံ အတြင္း အလုပ္လက္မဲ့ မ်ားျပား လာမႈ၊ အာဖရိက တိုက္မွ အေျခခ် ေနထိုင္သူ အစၥလာမ္ ဘာသာဝင္ မ်ားမွ တဆင့္ အစၥလာမ္ အစြန္းေရာက္ ဝါဒီမ်ား ေျခကုတ္ ယူလာမႈ၊ စီးပြားေရး တံု႕ဆိုင္းမႈ စသည္ တို႕တြင္ ပိုမို အာရံု စိုက္ေနၾကသည္။

ထိုကဲ့သို႕ ဥေရာပ သမဂၢ၏ ေရွ႕ဆက္ရမည့္ ခရီး မေသခ်ာ၊ မေရရာ ခ်ိန္တြင္ ဥေရာပ သမဂၢ၏ ဦးေဆာင္ ႏုိင္ငံမ်ား၏ ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ား အၾကားတြင္လည္း ျပည္တြင္း ျပႆနာမ်ားက ဖိစီး ေနၾကသည္။ ဂ်ာမနီ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ မက္ကဲလ္၏ ညြန္႕ေပါင္း အစိုးရမွာလည္း ကြန္ဆာ ေဗးတစ္ ပါတီႏွင့္ ဆိုရွယ္ ဒီမိုကရက္ မ်ားအၾကား အေပးအယူျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထား ရသျဖင့္ လွဳပ္လီ လွဳပ္လဲ့ႏွင့္ အသက္ဆက္ ေနရသည္။ ျပင္သစ္ ႏုိင္ငံ မွာလည္း လာမည့္ သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲ အတြက္သာ အာရံုစိုက္ ေနၿပီး ၿဗိတိန္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ တိုနီဘလဲ မွာမူ အီရတ္ ျပႆနာႏွင့္ နပမ္းလံုး ေနရာက ဥေရာ သမဂၢ ဘက္သို႕ အာရံု မက်ႏုိင္ပဲ ရိွေန ေပသည္။

အေကာင္းႏွင့္ အဆိုး ထိုသို႕ အခက္အခဲမ်ား ရိွေန လင့္ကစား ဥေရာပ သမဂၢတြင္ ၾကီးမားေသာ ေအာင္ျမင္မႈမ်ား ရိွခဲ့သည္ ဆိုသည္မွာမူ ဖံုးကြယ္ မရေသာ အမွန္တရားပင္ ျဖစ္သည္။ ဥေရာပ သမဂၢသည္ ကြဲျပား ျခားနား ေနေသာ ဥေရာပ ႏုိင္ငံမ်ားကို မိမိ သေဘာ အေလွ်ာက္ စုစည္း ပါဝင္ေသာ ဥေရာပ မိသားစု အဖြဲ႕အစည္း အျဖစ္ တည္ေဆာက္ ႏုိင္ခဲ့သည္။ ထို႕အတူ ဥေရာပမွ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး အရ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ ေနာက္က် ေနေသာ ႏုိင္ငံမ်ားကို အဖြဲ႕ဝင္ ႏုိင္ငံမ်ား အျဖစ္ လက္ခံရင္း ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈ အရိွန္အဟုန္ရ ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ႏုိင္ခဲ့သည္။ ယေန႕ အခ်ိန္တြင္ အေနာက္ ဥေရာပ၌ စီးပြားေရး တံု႕ဆိုင္း ေနသည့္ တိုင္း အဖြဲ႕ဝင္သစ္ အေရွ႕ ဥေရာပ ႏုိင္ငံမ်ားမွာ ႏွစ္စဥ္ ပ်မ္းမွ် ၅% တိုးတက္ေနၿပီး အက္စတိုး နီးယား၊ လက္ဗီးယားႏွင့္ စလိုဗက္ ကီးယား နုိင္ငံမ်ား မွာမူ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ၁ဝ% ခန္႕ တိုးတက္ေ နသည္ကို ေတြ႕ရေပ သည္။

ဥေရာပ သမဂၢ အေနျဖင့္ အဓိက စြမ္းေဆာင္ ႏုိင္ေသာ အခ်က္မွာ စစ္ေအး ေခတ္လြန္ ကာလတြင္ အေမရိကန္တို႕ ႀကီးစိုး ေသာ ဧကမ႑ိိဳင္ ကမၻာ့ ႏုိင္ငံေရး စနစ္ကို တန္ျပန္ၿပီး ဒိြမ႑ိဳင္ စနစ္ သို႕မဟုတ္ ဗဟု မ႑ိဳင္ စနစ္ ေပၚေပါက္ ေစရန္ အတြက္ အဓိက အင္အားစု အျဖစ္ေ ပၚထြက္ လာျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ တို႕က ၎တို႕၏ အမ်ိဳးသား အက်ိဳး စီးပြားကို တုတ္ၾကီးၾကီး ကိုင္ၿပီး တစ္ကိုယ္ေတာ္ ဝါဒျဖင့္ အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ေနခ်ိန္တြင္ ဥေရာပ သမဂၢက သံတမန္ေရး၊ လူသားခ်င္း စာနာ ေထာက္ထားမႈ အကူအညီ ေပးေရးႏွင့္ ပညာေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈ ဖလွယ္ေရး စေသာ အေပ်ာ့စား အာဏာ ျဖန္႕က်က္မႈ နည္းလမ္းမ်ားကို အသံုးျပဳၿပီး ႏိုင္ငံတကာ ပဋိပကၡ မ်ားကို ေျဖရွင္းရန္ ေဆာင္ရြက္ လာသည္ကို ေတြ႕ရ ေပသည္။ ကမၻာေပၚတြင္ ေပးအပ္ ေနသည့္ နိုင္ငံတကာ အကူအညီ မ်ား၏ ၇ဝ% မွာ ဥေရာပ သမဂၢႏွင့္ အဖြဲ႕ဝင္ ႏုိင္ငံမ်ားက ေပးအပ္ ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ သံတမန္ ေရးရာ တြင္လည္း ဥေရာပ သမဂၢသည္ ေဘာ္လကန္ ေဒသႏွင့္ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္း ပဋိပကၡ ေျဖရွင္းေရး မ်ားတြင္ အားႀကိဳး မာန္တက္ ပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ အလားတူပင္ ႏုိင္ငံတကာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ထိန္းသိမ္းမႈ လုပ္ငန္း မ်ားတြင္လည္း ဥေရာပ သမဂၢသည္ အေမရိကန္ တို႕ထက္ ပိုမို ထည့္ဝင္ ေဆာင္ရြက္ ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ လူ႕ဘဝ၏ သက္တမ္း တစ္ဝက္ ေရာက္ခ်ိန္တြင္ မိမိ အနာဂတ္၊ မိမိ ေရွ႕ေရး အတြက္ ဆံုးျဖတ္ရန္ ခက္ခဲေသာ အေျခအေနမ်ား Mid Life Crisis ကို ၾကံဳရစၿမဲ ျဖစ္သည္။ ယခု ဥေရာပ သမဂၢ သည္လည္း ယခု ႏွစ္ငါးဆယ္ ျပည့္ခ်ိန္ တြင္လည္း Mid Life Crisis ႏွင့္ၾကံဳေတြ႕ ေနရၿပီ ျဖစ္သည္။ ထိုအခက္အခဲမ်ားကို ေက်ာ္လႊားၿပီး ေရွ႕ဆက္ ႏုိင္ေရးသည္

ဥေရာပ ႏုိင္ငံမ်ား အတြက္ သာမက ကမၻာ့ ႏုိင္ငံမ်ား အတြက္လည္း အေရးႀကီး လွေပသည္။ အားေကာင္းေသာ ဥေရာပ သမဂၢ သာလွ်င္ အေမရိကန္ တို႕၏ ထင္ရာ စိုင္းမႈကို စီးပြားေရး၊ သံတမန္ ေရးအရ လည္းေကာင္း၊ ဒီမို ကေရစီႏွင့္ လူ႕အခြင့္ အေရး တန္ဖိုးမ်ား အရ လည္းေကာင္း စိန္ေခၚၿပီး အင္အား ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ ထိန္းညိွ ႏိုင္မည္ ျဖစ္ေပရာ ဥေရာပ သမဂၢသည္ ႏွစ္ငါးဆယ္ ေမြးေန႕မွ ႏွစ္တစ္ရာ ေမြးေန႕အထိ အားေကာင္း ေမာင္းသန္ ရိွရန္သာ ဆုေတာင္း ေပးရ ေတာ့မည္ ျဖစ္ေပသည္။

ရဲထြဋ္

မီွျငမ္္းျပဳစာေစာင္မ်ား

The Golden Moment, Europe at 50, Newsweek, 26-3-07

Can Europe Age Gracefully ? by Shada IslamYaleGlobal, 21 March 2007

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2013/10/24/china-army-extension/

တရုတ္စစ္အင္အားတိုးခ်ဲ႕မႈႏွင့္အေမရိကန္အျမင္

၂ဝဝဝ ျပည္ႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္က ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး ဌာနသည္ တရုတ္ ႏုိင္ငံ၏ ကာကြယ္ေရး အင္အား တိုးခ်ဲ႕ တည္ေဆာက္မႈ အေျခအေနႏွင့္ အလား အလာမ်ားကို ႏွစ္ႏွစ္ တစ္ႀကိမ္ သံုးသပ္ တင္ျပရန္ ဥပေဒ တစ္ရပ္ကို ျပ႒ာန္းခဲ့ ပါသည္။ ထိုျပ႒ာန္း ခ်က္သည္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံေရး ေလာကတြင္ တရုတ္ ႏုိင္ငံ၏ စီးပြားေရး၊ စစ္ေရး၊ ႏုိင္ငံေရး အင္အား ႀကီးမား လာမႈအေပၚ စိုးရိမ္လာမႈကို ျပသ လိုက္ျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္။ အထက္ပါ ဥပေဒ ျပ႒ာန္းခ်က္ႏွင့္ အညီ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္ စက္တင္ ဘာလတြင္ အေမရိကန္ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး ဌာနသည္ တရုတ္ႏုိင္ငံ၏ စစ္အင္အား တိုးခ်ဲ႕ တည္ေဆာက္ေ နမႈ အေပၚ စိုးရိမ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပ ထားသည့္ အစီရင္ခံစာ တစ္ေစာင္ကို ကြန္ဂရက္သို႕ တင္သြင္းခဲ့ ပါသည္။

ျပည္သူ႕စစ္မွ သတင္းစစ္သို႕ အေမရိကန္ တို႕က တရုတ္ တပ္မေတာ္သည္ အင္အား ႀကီးမားသည့္ က်ဴးေက်ာ္သူကို မိမိ ေျမေပၚတြင္ ေရရွည္ စစ္ဆင္ႏြဲၿပီး တိုက္ခိုက္ ေခ်မႈန္းမည့္ ျပည္သူ႕ စစ္မဟာ ဗ်ဴဟာကို က်င့္သံုးသည့္ တပ္မေတာ္ အျဖစ္မွ နည္းပညာ အဆင့္ ျမင့္မားေသာ ရန္သူကို မိမိ ႏုိင္ငံ ေျမေပၚသို႕ ေျခမခ်မီ တိုက္ခုိက္ ေခ်မႈန္း ႏုိင္စြမ္း ရိွသည့္ ေရတို စစ္ရိွန္ျမင့္ပဋိပကၡ Short Duration, High Intensity ကို ရင္ဆိုင္ ႏုိင္စြမ္း ရိွသည့္ ေခတ္မီ တပ္မေတာ္ တစ္ရပ္ အျဖစ္သို႕ ကူးေျပာင္း ေရာက္ရိွ လာေနၿပီဟု သံုးသပ္ခဲ့သည္။ တရုတ္ တပ္မေတာ္သည္ ၎တို႕၏ ဂ်ပန္ က်ဴးေက်ာ္မႈ ခုခံေရး စစ္ပြဲႏွင့္ ကူမင္တန္ တရုတ္ျဖဴ ေခ်မႈန္းေရး စစ္ပြဲ အေတြ႕အႀကံဳ မ်ားကို အေျခခံၿပီး ၁၉၄၉ ခုႏွစ္မွ ၁၉၈ဝ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ား အထိ ျပည္သူ႕ စစ္မဟာ ဗ်ဴဟာကို က်င့္သံုးခဲ့သည္။ ထိုမဟာ ဗ်ဴဟာအရ က်ဴးေက်ာ္ လာသည့္ ရန္သူကို တရုတ္ႏိုင္ငံ၏ လူဦးေရ မ်ားျပားမႈ၊ ေျမေနရာ က်ယ္ဝန္းမႈ တို႕ကို အသံုးခ်ၿပီး ေရရွည္စစ္ျဖင့္ ခုခံေခ်မႈန္း သြားရမည္ ျဖစ္သည္။ တနည္းအားျဖင့္ ျပည္သူလူထု၊ နယ္ေျမထု ႏွင့္ အခ်ိန္ထု ဆိုသည့္ ထုႀကီး သံုးရပ္ကို အသံုးျပဳမည့္ ျပည္သူ႕ စစ္မဟာ ဗ်ဴဟာကို ခ်မွတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

၁၉၈ဝ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ားသို႕ ေရာက္ရိွ လာေသာအခါ တရုတ္- အေမရိကန္ ဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္ လာျခင္း၊ ဆိုဗီယက္ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ တင္းမာမႈ ေလ်ာ့ပါး လာျခင္း၊ စစ္ေအး တိုက္ပြဲ အရိွန္္ ေလ်ာ့လာျခင္း တို႕ေၾကာင့္ တရုတ္ႏုိင္ငံ အေနၿဖင့္ အဏုျမဴ စစ္ပြဲ ဆင္ႏြဲရမည့္ အေျခအေန၊ က်ဴးေက်ာ္ ခံရမည့္ အေျခအေနမ်ား ေလ်ာ့နည္း လာခဲ့သည္။ ထိုအေျခအေန မ်ားႏွင့္ ေခတ္မီ နည္းပညာမ်ား တိုးတက္ လာမႈ တို႕ေၾကာင့္ တရုတ္ တပ္မေတာ္သည္ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္တြင္ ေခတ္မီ နည္းပညာ အေျခအေန ေအာက္မွ ေဒသႏၲရ စစ္ပြဲ ဆိုေသာ အယူအဆကို ေျပာင္းလဲ က်င့္သံုး ခဲ့သည္။ ထိုအယူအဆအရ တရုတ္ တပ္မေတာ္သည္ ၾကည္း ေရ ေလ ပူးေပါင္း စစ္ဆင္ေရး မ်ားကို ဆင္ႏႊဲ ႏုိင္ေသာ လွ်င္ျမန္စြာ စစ္ကစား ႏုိင္စြမ္း ရိွေသာ တပ္မေတာ္္ အျဖစ္သို႕ ေရာက္ရိွေအာင္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ျပဳလုပ္ ခဲ့သည္။ ထိုျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈ မ်ား၏ ရလဒ္အျဖစ္ တပ္မေတာ္ကို လူအင္အား တစ္သန္းအထိ ေလ်ာ့ခ်ျခင္း၊ စစ္ေဒသႀကီး ၁၁ ခုအား ၇ ခုအျဖစ္ ျပန္လည္ ဖြဲ႕စည္းျခင္း၊ တပ္မႀကီး ၃၆ ခုအား ပူးေပါင္းႏွင့္ ပူးတြဲ စစ္ဆင္ေရးမ်ား ဆင္ႏႊဲ ႏုိင္စြမ္း ရိွေအာင္ ျပင္ဆင္ ဖြဲ႕စည္းျခင္းႏွင့္ ေရတပ္ႏွင့္ ေလတပ္တို႕ကို ေခတ္မီေအာင္ ဖြဲ႕စည္း ျခင္းမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့ ေပသည္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ပင္လယ္ေကြ႕ စစ္ပြဲ သင္ခန္းစာက တရုတ္ တပ္မေတာ္၏ ေခတ္မီ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို ပိုမို အရိွန္အဟုန္ ျမင့္ေစခဲ့သည္။

၁၉၉၅-၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္ တိုင္ဝမ္ ေရလက္ၾကား တင္းမားမႈ ေနာက္ပိုင္းတြင္မူ တရုတ္တို႕သည္ တိုင္ဝမ္ ျပႆနာတြင္ အေမရိကန္ တုိ႕က စစ္ေရးအရ ဝင္ေရာက္ စြတ္ဖက္ လာသည့္ အေျခအေနကို ရင္ဆိုင္ ႏုိင္စြမ္းရိွရန္ အတြက္ မဟာဗ်ဴဟာ ခ်မွတ္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျဖစ္ေပၚ လာသည့္ ၁၉၉၉ ကိုဆိုဗို စစ္ပြဲ၊ ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္ အာဖဂန္ စစ္ပြဲႏွင့္ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ အီရတ္ က်ဴးေက်ာ္ စစ္မ်ား ေနာက္ပိုင္းတြင္မူ တရုတ္ တပ္မေတာ္သည္ သတင္း အခ်က္အလက္ နည္းပညာႏွင့္ ေခတ္္မီ နည္းပညာ မ်ားကို ပိုမို အသံုးျပဳႏုိင္ေရး အတြက္ ေဆာင္ရြက္ လာခဲ့သည္။ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္တြင္ ထုတ္ျပန္သည့္ ကာကြယ္ေရး မူဝါဒ စာတမ္းတြင္မူ တရုတ္ တပ္မေတာ္သည္ ေခတ္မီ နည္းပညာ အေျခအေန ေအာက္မွ ေဒသႏၲရ စစ္ပြဲ ဆိုသည့္ အယူအဆကို သတင္း အခ်က္အလက္ နည္းပညာသံုး ေဒသႏၲရ စစ္ပြဲ ဟူေသာ အယူအဆျဖင့္ အစားထိုး လာခဲ့သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ အေမရိကန္ တို႕က တရုတ္ တို႕သည္ တိုင္ဝမ္ ပဋိပကၡ ေၾကာင့္ အေမရိကန္ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရမည့္ အေျခအေနကို ရည္ရြယ္ ျပင္ဆင္သည့္ အဆင့္မွ က်န္ေဒသ အတြင္း ပဋိပကၡ မ်ားတြင္ တရုတ္ ႏုိင္ငံ၏ အက်ိဳး စီးပြားမ်ားကို စစ္အင္အား ျဖင့္ ကာကြယ္ ႏိုင္သည့္ အဆင့္သို႕ ေရာက္ေအာင္ တပ္မေတာ္ကို တည္ေဆာက္ ေနသည္။ မၾကာမီ ကာလတြင္ အေမရိကန္ တို႕ကို ေဒသတြင္းတြင္ စစ္ေရးအရ ရင္ဆိုင္ ႏုိင္သည့္ အဆင့္သို႕ ေရာက္ရိွ ေတာ့မည္။ အေမရိကန္ တို႕၏ နည္းပညာ သာလြန္မႈကို ေခ်ဖ်က္ ႏုိင္စြမ္း ရိွေအာင္ ႀကိဳးပမ္း လုပ္ေဆာင္ လာေန သည္ဟု ၎တို႕၏ စိုးရိမ္မႈကို ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကား ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။

အဏုျမဴလက္နက္အသံုးျပဳျခင္း ၁၉၉၈ ခုႏွစ္က ထုတ္ျပန္ ခဲ့သည့္ တရုတ္ ႏုိင္ငံ၏ ကာကြယ္ေရး မူဝါဒ စာတမ္းတြင္ တရုတ္ႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ မည္သည့္ အခ်ိန္၊ မည္သည့္ အေျခအေန တြင္မွ အဏုျမဴ လက္နက္ကို စတင္ အသံုးျပဳ တိုက္ခိုက္မည္ မဟုတ္သကဲ့သို႕ အဏုျမဴ လက္နက္ ပိုင္ဆိုင္ျခင္း မရိွေသာ နိုင္ငံမ်ား၊ အဏုျမဴ ကင္းမဲ့ဇုန္တြင္ ပါဝင္ေသာ ႏုိင္ငံမ်ား အေပၚတြင္ လည္း အဏုျမဴ လက္နက္ျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္ၿခင္း၊ အႏုိင္က်င့္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း အတိအလင္း ေဖာ္ျပခဲ့ ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လတြင္ တရုတ္ႏုိင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး တကၠသိုလ္မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Zhu Chenghu က တိုင္ဝမ္ ပဋိပကၡ ေၾကာင့္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံက တရုတ္ ျပည္မႀကီးရိွ ပစ္မွတ္မ်ားကို သမားရိုးက် ဒံုးက်ည္မ်ား၊ ပဲ့ထိန္း ဗံုးမ်ား ျဖင့္ တိုက္ခိုက္လာလွ်င္ တရုတ္ တပ္မေတာ္ အေနျဖင့္လည္း အဏုျမဴ လက္နက္ မ်ားကို အသံုးၿပဳၿပီး တန္ျပန္ တိုက္ခိုက္ ရလိမ့္မည္ ဟု ေဆြးေႏြးပြဲ တစ္ခုတြင္ ထုတ္ေဖာ္ ေျပၾကား ခဲ့သည္။ ထိုေျပာၾကား ခ်က္သည္ အဏုျမဴ လက္နက္ကို မည္သည့္ အခါမွ် စတင္ အသံုးမျပဳပါ ဆိုသည့္ တရုတ္တို႕၏ တရားဝင္ မူဝါဒႏွင့္ ဆန္႕က်င္ ေနေသာ ေၾကာင့္ အေမရိကန္ အစိုးရ အဖြဲ႕အတြင္း အႀကီးအက်ယ္ ဂယက္ရိုက္ သြားခဲ့ပါသည္။

တရုတ္ တပ္မေတာ္က ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Zhu Chenghu ၏ ေျပာၾကားခ်က္ မ်ားသည္ ၎၏ ကိုယ္ပိုင္ အယူအဆ မ်ားသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျဖရွင္း ခဲ့ေသာ္လည္း တရုတ္ ႏိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ား အတြင္းတြင္ အဏုျမဴ လက္နက္ စတင္ အသံုးမျပဳေရး မူဝါဒသည္ လက္ရိွ ႏုိင္ငံတကာ အေျခ အေနမ်ားႏွင့္ ကိုက္ညီမႈ ရိွ၊ မရိွ ျပန္လည္ သံုးသပ္ ေနသည္ဟူေသာ ယူဆခ်က္မ်ား ထြက္ေပၚ လာခဲ့သည္။ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ တြင္လည္း တရုတ္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ နီးစပ္မႈ ရိွေသာ ေဟာင္ေကာင္ထုတ္ ဂ်ာနယ္ တစ္ေစာင္တြင္ တရုတ္ႏိုင္ငံ၏ အဏုျမဴ လက္နက္ ဆိုင္ရာ မူဝါဒကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ရန္ ေတာင္းဆိုသည့္ ေဆာင္းပါး တစ္ေစာင္ကို ေဖာ္ျပ ခဲ့သည္။

ထိုေဆာင္းပါရွင္က တရုတ္တို႕၏ အဏုျမဴ လက္နက္ကို စတင္ အသံုးမျပဳ ဆိုသည့္ မူဝါဒသည္ တရုတ္ ႏုိင္ငံ၏ အဓိက အမ်ိဳးသား အက်ိဳး စီးပြား မ်ားကို အကာအကြယ္ ေပးရန္ အတြက္ လံုေလာက္မႈ မရိွေတာ့သျဖင့္ ထိုမူဝါဒကို ျပန္လည္ သံုးသပ္သင့္ သည္ဟု ေတာင္းဆို ခဲ့သည္။ အလားတူပင္ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ အတြင္း တရုတ္ တကၠသိုလ္ မ်ားတြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ အဏုျမဴ မူဝါဒ ဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးပြဲ မ်ားတြင္ ပညာရွင္ အမ်ားအျပားက ရန္သူက တရုတ္ ႏုိင္ငံအေပၚ အဏုျမဴ လက္နက္မွ အပ က်န္ေခတ္မီ နည္းပညာသံုး လက္နက္မ်ားကို အသံုးျပဳၿပီး ေျဗာင္က်က် က်ဴးေက်ာ္ တိုက္ခိုက္ လာလွ်င္ တရုတ္တို႕ အေနျဖင့္ အဏုျမဴ လက္နက္ကို စတင္အသံုးျပဳ သင့္သည္၊ အလားတူပင္ တရုတ္ႏုိင္ငံ၏ သမားရိုး က်တပ္ဖြဲ႕မ်ား ေခ်မႈန္းခံရၿပီး တိုင္ဝမ္ ႏုိင္ငံက ထိုအေျခအေန ကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး တစ္ဖက္သက္ လြပ္လပ္ေရး ေၾကညာခဲ့လွ်င္ တရုတ္ ႏုိင္ငံသည္ အဏုျမဴ လက္နက္ မ်ားကို အသံုးျပဳ ရမည္၊ တရုတ္ ႏုိင္ငံအေနျဖင့္ အဏုျမဴ လက္နက္ မ်ားကို ထိေရာက္ေသာ ဟန္႕တားေရး မူဝါဒ အတြက္ အသံုးျပဳ သင့္သည္ ဆိုေသာ အယူအဆ မ်ားကို တင္ျပ ေဆြးေႏြး လာခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ ထိုကဲ့သို႕ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ရိွေနလင့္ ကစား ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး ရမ္းစဖဲလ္၏ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ခရီးစဥ္တြင္ တရုတ္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက အဏုျမဴ လက္နက္ကို စတင္ အသံုးမျပဳ ဆိုသည့္ မူဝါဒ ေျပာင္းလဲမႈ မရိွေၾကာင္း အာမခံ ခဲ့ေသာ္လည္း အေမရိကန္ တို႕အေနျဖင့္ တရုတ္ ႏုိင္ငံ၏ အဏုျမဴ တပ္ဖြဲ႕မ်ား တိုးခ်ဲ႕ တည္ေဆာက္မႈႏွင့္ အဏုျမဴ လက္နက္ ဆိုင္ရာ မူဝါဒ ေဆြးေႏြးပြဲ မ်ားကို အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္ရန္ လိုသည္ဟု သံုးသပ္ခဲ့ ပါသည္။

တိုင္ဝမ္ျပႆနာ တရုတ္ တပ္မေတာ္ သည္ တရုတ္ႏုိင္ငံ၏ တိုင္ဝမ္ ဆိုင္ရာ မူဝါဒကို ေျပာင္းလြယ္ ျပင္လြယ္ က်င့္သံုး ႏိုင္ရန္ႏွင့္ ဖိအားေပး နိုင္သည့္ နည္းလမ္း ေပါင္းစံုကို အသံုးျပဳ ႏုိင္ေအာင္ ကူညီပံ့ပိုး ေဆာင္ရြက္ ေပးေနသည္ ဟု အေမရိကန္ တို႕က သံုးသပ္ ခဲ့သည္။ တိုင္ဝမ္ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ တရုတ္ တပ္မေတာ္၏ အဓိက ရည္မွန္းခ်က္ မွာ တိုင္ဝမ္ ပဋိပကၡတြင္ ၾကားဝင္ လာသည့္ တတိယ ႏုိင္ငံ တႏုိင္ငံကုိ ျဖစ္ႏုိင္ပါက လွ်င္ျမန္စြာ တိုက္ခိုက္ ေခ်မႈန္းရန္ ႏွင့္ လိုအပ္ပါက ေရရွည္ စစ္ဆင္ ႏြဲၿပီး ဟန္႕တား ႏုိင္ရန္ ျဖစ္သည္။ ထို႕ျပင္ တရုတ္ တပ္မေတာ္သည္ တိုင္ဝမ္ ႏုိင္ငံကို သံတမန္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ ႏုိင္ငံေရး နည္းလမ္း မ်ားျဖင့္ ဖိအာေပး ေနမႈမ်ားကို အေထာက္အကူ ျပဳႏိုင္ရန္ အတြက္ ေအာက္ပါ စစ္ေရး နည္းလမ္း မ်ားကို အသံုးျပဳ ႏုိင္ေအာင္ ျပင္ဆင္ ေနသည္ဟု အေမရိကန္ တို႕က စြပ္စြဲ ေဖာ္ျပ ထားသည္ ကိုလည္း ေတြ႕ရသည္-

တိုင္ဝမ္ ႏုိင္ငံ၏ စစ္ဘက္ႏွင့္ အရပ္ဘက္ ကြန္ပ်ဴတာ ကြန္ယက္ စနစ္မ်ားကို တိုက္ခိုက္ျခင္း။ စီးပြားေရး၊ ဆက္သြယ္ေရး ဆိုင္ရာ ပစ္မွတ္ မ်ားကို အဖ်က္ အေမွာက္ လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ျခင္း။

တာတိုပစ္ ဒံုးပ်ံမ်ားႏွင့္ ေလေၾကာင္း စစ္ဆင္ေရးကို အသံုးျပဳၿပီး အေရး ပါေသာ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရး ပစ္မွတ္မ်ား ကို တိုက္ခိုက္ျခင္း။

တိုင္ဝမ္ႏုိင္ငံ၏ ကုန္သြယ္ ေရေၾကာင္း လမ္းမ်ားကို ပိတ္ဆို႕ျခင္း။

ကမ္းတက္ စစ္ဆင္ေရး ဆင္ႏြဲျခင္း။

သို႕ေသာ္ အေမရိကန္ တို႕က တရုတ္ တပ္မေတာ္ အေနျဖင့္ တိုင္ဝမ္ ႏုိင္ငံကို စစ္ေရးအရ အတိအလင္း ဝင္ေရာက္ စြတ္ဖက္ ႏုိင္သည္ အထိ စြမ္းအား မရိွေသး ေၾကာင္း၊ ထို႕ျပင္ တိုင္ဝမ္ကို စစ္ေရးအရ ဝင္ေရာက္ စြတ္ဖက္ ခ်ိန္တြင္ အေမရိကန္ႏွင့္ ဂ်ပန္တို႕မွ တရုတ္ႏုိင္ငံ၏ ကုန္သြယ္ ေရလမ္းေၾကာင္း မ်ားကို ျပန္လည္ ပိတ္ဆို႕ျခင္း၊ စီးပြားေရး အရ ဒဏ္ခတ္ အေရးယူ ျခင္းမ်ားကို ရင္ဆိုင္နုိင္သည့္ စြမ္းရည္လည္း မရိွေသးေၾကာင္း၊ ထိုအခ်က္ကို တရုတ္တို႕ ကလည္း သေဘာ ေပါက္ထားၿပီး ထို အေျခအေနမ်ားကို ကိုင္တြယ္ ႏုိင္စြမ္းရိွသည့္ တပ္မေတာ္ ျဖစ္လာေအာင္ ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္ ေနေၾကာင္း၊ သံုးသပ္ ထားသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။

တရုတ္ ႏုိင္ငံ၏ မဟာဗ်ဴဟာ တရုတ္ ႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာ အထူးသျဖင့္ အာရွေဒသတြင္း ႏုိင္ငံမ်ားကို တရုတ္ႏုိင္ငံ၏ စစ္အင္အား တိုးခ်ဲ႕ တည္ေဆာက္မႈ သည္ ေဒသတြင္း လံုၿခံဳေရးကို ၿခိမ္းေျခာက္မႈ မဟုတ္ေၾကာင္း ၊ ေဒသတြင္း တည္ၿငိမ္ေရးႏွင့္ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈ အတြက္ အေထာက္အကူ ေပးရန္သာ ၿဖစ္ေၾကာင္း အခြင့္ရတိုင္း ရွင္းလင္း ေျပာၾကားခဲ့ ပါသည္။ အေမရိကန္ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး ဌာနကမူ ထိုအခ်က္ကို လက္ခံ လိုျခင္း မရိွပဲ တရုတ္ႏုိင္ငံ၏ မဟာဗ်ဴဟာ ရည္မွန္းခ်က္ကို နားလည္လိုလွ်င္ တိန္ေရွာက္ဖိန္၏ အဆိုအမိန္႕ ျဖစ္ေသာ “တည္တည္ ၿငိမ္ၿငိမ္္ ေလ့လာ၊ မိမိ အေနအထား ကို ခိုင္မာေအာင္လုပ္၊ အေျခအေန မ်ားကို တည္တည္ ၿငိမ္ၿငိမ္ ကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္း၊ မိမိ စြမ္းေဆာင္ ႏုိင္မႈကို လွ်ိဳ႕ဝွက္ထား၊ အခိ်န္ကို ေစာင့္၊ သိုသို သိပ္သိပ္ေန၊ ေရွ႕ကို ခြၽန္ထြက္ မလာနဲ႕” ဆိုသည့္ အယူအဆကို သတိျပဳရန္ လိုေၾကာင္း ေထာက္ျပ ခဲ့သည္။ ၁၉၉ဝ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ားက တရုတ္ ႏိုင္ငံ၏ ႏုိင္ငံျခားေရး၊ လံုၿခံဳေရး ကိစၥမ်ားတြင္ လိုက္နာရန္ အတြက္ တိန္ေရွာက္ဖိန္က ခ်ျပခဲ့သည္ အထက္ပါ မူဝါဒကုိ တရုတ္ ဘာသာျဖင့္ အကၡရာ၂၄ လံုး လမ္းညႊန္ ခ်က္ဟု ေခၚဆိုၿပီး ယေန႕အခ်ိန္ထိ တရုတ္ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားအတြင္းတြင္ လိုက္နာ က်င့္သံုး ေနဆဲ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္တို႕က တရုတ္ ႏုိင္ငံ၏ လတ္တေလာ ေပ်ာ့ေျပာင္းမႈ၊ လိုက္ေလ်ာမႈ မ်ားကို ၾကည့္ၿပီး တရုတ္တို႕၏ ေရရွည္ ရည္မွန္းခ်က္ မ်ားကို ေလ်ာ့မတြက္ရန္ သတိေပး ထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

အေမရိကန္ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး ဌာနမွ ပညာရွင္မ်ားက တရုတ္ တပ္မေတာ္ အေနျဖင့္ အေမရိကန္ တပ္မေတာ္ကို ယွဥ္ၿပိဳင္ ႏုိင္စြမ္း ရိွရန္ အတြက္ အခ်ိန္လို ေသးေသာ္လည္း အာရွေဒသတြင္း က်န္ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ နယ္ေျမ ပိုင္ဆိုင္မႈႏွင့္ အျခား တရုတ္ ႏုိင္ငံ၏ အကိ်ဳး စီးပြားကို ထိခုိက္ လာသည့္ အေရးအ ခင္းမ်ားကိုမူ စစ္အင္အား ကို ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံ ျပဳၿပီး သံတမန္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရး နည္းလမ္း မ်ားျဖင့္ ေျဖရွင္းနုိင္သည့္ အေန အထားသို႕ ေရာက္ေနၿပီဟု သံုးသပ္ခဲ့ ပါသည္။ တရုတ္ ႏုိင္ငံကမူ အေမရိကန္တို႕၏ စိုးရိမ္မႈမ်ားကို ပယ္ခ်ခဲ့ၿပီး တရုတ္ႏုိင္ငံ၏ အင္အား ႀကီးမား လာမႈသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ျဖစ္ေပၚ တိုးတက္မႈသာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သို႕ေသာ္ အေမရိကန္ အေနျဖင့္ အေျခအေန မွန္ကို မ်က္ကြယ္ ျပဳၿပီး တရုတ္ႏုိင္ငံကို ထိန္းခ်ဳပ္ေရး မူဝါဒကို က်င့္သံုး ႏုိင္ေရး အတြက္ တရုတ္=ႏုိင္ငံ၏ အေျခအေန ကို မွားယြင္းစြာ ပံုေဖာ္ ေနေၾကာင္း ျပန္လည္ ေခ်ပ ခဲ့သည္ ကိုလည္း ေတြ႕ရပါသည္။

မည္သုိ႕ပင္ ျဖစ္ေစ တရုတ္ ႏုိင္ငံသည္ ၂၁ ရာစုတြင္ အာရွေ ဒသ၏ စီးပြားေရး အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံ တစ္ခု အျဖစ္သို႕ ေရာက္ရိွလာ သကဲ့သို႕ စစ္အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံ တစ္ခု အျဖစ္ သို႕လည္း တစ္ေျဖးေျဖး ေရာက္ရိွ လာေနၿပီ ျဖစ္သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံ၏ အာရွတိုက္ ဆိုင္ရာ အမ်ိဳးသား အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္ လံုၿခံဳေရး မဟာဗ်ဴဟာတြင္ တရုတ္ ႏုိင္ငံသည္ အဓိက အခန္းက႑မွ ပါဝင္ေနမည္ သာျဖစ္သည္။ သို႕ျဖစ္ေပရာ လာမည့္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားတြင္ အာရွ ေဒသ၏ တည္ၿငိမ္မႈႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈသည္ အေမရိကန္ႏွင့္ တရုတ္ႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရး ေပၚတြင္သာ အဓိက မူတည္ ေနေတာ့ မည္မွာ ထင္ရွား လာေနၿပီ ျဖစ္သည္။

ရဲထြဋ္

မွီျငမ္းျပဳစာေစာင္မ်ား

Military Power of the People Republic of China 2006, US Department of Defense

China – United State Relationship by Yuan Pend, China Daily

China’s Neighbors Worry About Its Growing Military Strength, The Pew Global Project Attitude, September 2006

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2013/10/24/%e1%80%80%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%82%e1%80%ba%e1%80%b6%e1%80%b3%e1%80%a1%e1%80%ae%e1%80%9c%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%84%e1%80%b7%e1%80%b9-%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9/

ကင္ဂ်ံဳအီလ္ႏွင့္ ေျမာက္ကိုရီးယား တပ္မေတာ္

ေအာက္တို ဘာလ ၉ ရက္ေန႕တြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ ေျမာက္ကိုရီးယား ႏိုင္ငံ၏ အဏုျမဴဗံုး စမ္းသပ္ ေဖာက္ခြဲ မႈသည္ ျပင္းထန္ေသာ ႏုိင္ငံတကာ တုန္႕ျပန္ မႈမ်ားကို ေပၚေပါက္ ေစၿပီးေနာက္ ေအာက္တို ဘာလ ၁၄ ရက္ေန႕ တြင္ ကုလ သမဂၢ လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီက ေျမာက္ကိုရီးယား ႏုိင္ငံအေပၚ ကုလသမဂၢ ပဋိညာဥ္ အခန္း ၇ အရ အေရးယူ ပိတ္ဆို႕သည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္ရပ္ကို ခ်မွတ္ခဲ့ ပါသည္။ တရုတ္ႏွင့္ ရုရွားတို႕၏ ကန္႕ကြက္မႈ ေၾကာင့္ ထို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တြင္ စစ္ေရးအရ အေရးယူရန္ ခြင့္ျပဳခ်က္ မပါဝင္ ခဲ့ေသာ္လည္း ေျမာက္ကို ရီးယား သေဘာၤ မ်ားကို ရပ္တန္႕ ရွာေဖြရန္ ကိုမူ ခြင့္ျပဳထား ခဲ့သည္။ ထို ခြင့္ျပဳခ်က္ ေၾကာင့္ ေျမာက္ ကိုရီးယားႏွင့္ အေမရိကန္ ေရတပ္ဖြဲ႕မ်ား အၾကား ထိပ္တိုုက္ ရင္ဆိုင္မႈမ်ား ေပၚေပါက္ လာမည္ကို စိုးရိမ္မႈမ်ား ေပၚေပါက္ လာခဲ့သည္။ ေျမာက္ကိုရီးယား သံအမတ္ ကမူ လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို တရား မွ်တမႈ မရိွဟု ပယ္ခ်ခဲ့ၿပီး အေမရိကန္ ႏိုင္ငံက ေျမာက္ ကိုရီးယားကို ဖိအားေပး မႈမ်ား တိုးျမႇင့္ ျပဳုလုပ္ပါက စစ္ေၾကညာ သည္ဟု ယူဆသြားမည္ဟု ေျပာၾကား ခဲ့ပါသည္။

ဤကဲ့သို႕ ကိုရီးယား ကြၽန္းဆြယ္ ျပႆနာသည္ သံတမန္ ေရးအရ ေျဖရွင္းသည့္ အဆင့္မွ စစ္ေရး အရ ထိပ္တိုက္ ရင္ဆိုင္ ပဋိပကၡ ျဖစ္ပြားမည့္ အေျခအေနသို႕ ဦးတည္ ေနေသာ အေျခအေနတြင္ ေျမာက္ကိုရီးယား တပ္မေတာ္၏ အခန္း က႑သည္ ေရွ႕တန္းသို႕ ေရာက္လာၿပီ ျဖစ္ရာ ကင္ဂ်ံဳအီလ္ႏွင့္ ေျမာက္ကိုရီးယား တပ္မေတာ္ၾကား ဆက္ဆံေရး အေျခအေနကို ေလ့လာ ဆန္းစစ္ ၾကည့္သင့္ ေပသည္။

ေျမာက္ကိုရီးယား ႏုိင္ငံတြင္ ႏုိင္ငံေတာ္ အာဏာသည္ ကိုရီးယား အလုပ္သမား ပါတီ၊ တပ္မေတာ္ႏွင့္ လံုၿခံဳေရး ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္း မ်ားႏွင့္ေ ခါင္းေဆာင္မ်ား၏ မိသားစု ဝင္မ်ား စသည့္ အုပ္စုႀကီး သံုးစုေပၚတြင္ မူတည္ ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ကင္အီဆြန္း လက္ထက္တြင္ ထိုအုပ္စု သံုးခုတြင္ တန္ခိုး အထြားဆံုး ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း ကင္ဂ်ံဳအီလ္ လက္ထက္ တြင္မူ တပ္မေတာ္က ေရွ႕တန္းသို႕ ေရာက္လာသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။

ပါတီ၊ တပ္မေတာ္ႏွင့္ စစ္ေရး အဓိက မူဝါဒ တစ္ပါတီ စနစ္ က်င့္သံုးေသာ ေျမာက္ကိုရီးယား ႏိုင္ငံတြင္ ႏုိင္ငံေရး ဦးေဆာင္ ပါတီ ျဖစ္သည့္ ကိုရီးယား အလုပ္သမား ပါတီ Korean Workers Party, KWP က တပ္မေတာ္ကို ႏုိင္ငံေရး ဦးေဆာင္မႈ ေပးသည္ဟု ယူဆရန္ ရိွပါသည္။ သို႕ေသာ္ ေျမာက္ကိုရီးယား ႏုိင္ငံတြင္ အေျခအေနသည္ အျခား ကြန္ျမဴနစ္ ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ မတူ ကြဲျပားေန သည္ကို ေလ့လာ ေတြ႕ရသည္။

ေျမာက္ကိုရီးယား ေခါင္းေဆာင္ ကင္အီဆြန္း လက္ထက္တြင္ တပ္မေတာ္သည္ ပါတီ ဗဟို စစ္ေကာ္မရွင္ ၏ ကြပ္ကဲမႈ ေအာက္တြင္ ရိွၿပီး ကာကြယ္ေရး ဆိုင္ရာ ကိစၥမ်ားကို ေကာ္မရွင္ထံမွ တဆင့္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ကင္အီဆြန္း ထံသို႕ ဆက္လက္ တင္ျပခဲ့ ရသည္။ သို႕ေသာ္ ကင္အီဆြန္း ကြယ္လြန္ ၿပီးေနာက္ သားၿဖစ္သူ ကင္ဂ်ံဳအီလ္ လက္ထက္ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္တြင္ က်င္းပ ခဲ့သည္ ၁ဝ ႀကိမ္ေျမာက္ ျပည္သူ႕ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးတြင္ ႏုိင္ငံေတာ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒအား ျပင္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ ပါသည္။ ထိုျပင္ဆင္မႈမ်ား အနက္ အေရး အႀကီးဆံုး ျပင္ဆင္ခ်က္မွာ ႏုိင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး ေကာ္မရွင္ (National Defence Commissionn,NDC) ကို ႏုိင္ငံေတာ္၏ အျမင့္ဆံုးေသာ အာဏာပိုင္ အဖြဲ႕အစည္း အျဖစ္ သတ္မွတ္ ခဲ့ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ယခင္က ေပၚလစ္ ဗ်ဴရိုႏွင့္ ဗဟုိ စစ္ ေကာ္မရွင္၏ ေအာက္တြင္ ရိွေသာ အမ်ိဳးသား ကာကြယ္ေရး ေကာ္မရွင္သည္ ေပၚလစ္ ဗ်ဴရို၏ အထက္သို႕ ေရာက္သြားကာ ကင္ဂ်ံဳအီ၏ အရိုက္အရာ ဆက္ခံေရး အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ႏုိင္ငံေရး၊ ကာကြယ္ေရး၊ စီးပြားေရး မူဝါဒ မ်ားကို ကိုင္တြယ္ ေဆာင္ရြက္မည့္ အာဏာ ရရွိသြား ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ထိုေျပာင္းလဲမႈ မ်ားႏွင့္အတူ ကင္ဂံ်ဳအီ သည္ စစ္ေရးအဓိကမူဝါဒ (Son’ gun Chongch’i) ကိုု ခ်မွတ္ခဲ့သည္။ ထိုမူဝါဒ အရ ႏုိင္ငံေတာ္၏ က႑ အားလံုးသည္ ႏိုင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး အတြက္ ဦးတည္ေ ပါင္းစပ္ ေဆာင္ရြက္ ရမည္ ျဖစ္သည္။ ထိုမူဝါဒ အရ ကိုရီးယား အလုပ္သမား ပါတီကပင္ ပါတီသည္ တပ္မေတာ္ ပင္ျဖစ္သည္။ တပ္မေတာ္ သည္လည္း ပါတီပင္ ျဖစ္သည္ (The Party is the very Army, The Army is the very Party) ဟု ေၾကြးေက်ာ္ သံကို ခ်မွတ္ခဲ့ ရသည္။ တနည္းအားျဖင့္ ကင္ဂ်ံဳအီသည္ အေမရိကန္ႏွင့္ ထိပ္တိုက္ေတြ႕မည့္ အလားအလာ မ်ားကို ေမွ်ာ္မွန္းၿပီး ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး က႑ အားလံုးကို စစ္ဘက္ ခ်ဳပ္ကိုင္မႈ ေအာက္သို႕ သြတ္သြင္း ထားခဲ့သည္ဟု ဆိုႏုိင္ေပသည္။

ကြယ္လြန္သူ ေျမာက္ကိုရီးယား ေခါင္းေဆာင္ ကင္အီဆြန္းသည္ သားျဖစ္သူ ကင္ဂ်ံဳအီလ္ ကို ၎၏ အရိုက္အရာကို ဆက္ခံ ႏိုင္ေရး အတြက္ ျပင္ဆင္ ခဲ့ရာတြင္ ကင္ဂ်ံဳအီလ္ကို ပါတီ တာဝန္မ်ား ေပးအပ္သည့္ နည္းတူ စစ္ဘက္ ဆိုင္ရာ တာဝန္မ်ား ကိုလည္း ေပးအပ္ ခဲ့သည္။ ကင္ဂ်ံဳအီလ္သည္ ၁၉၈ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဗဟုိ စစ္ေကာ္မရွင္ ပထမ ဒုတိယ ဥကၠဌ ျဖစ္လာ ခဲ့ၿပီး ၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ႏုိင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး ေကာ္မရွင္၏ ပထမ ဒုတိယ ဥကၠဌ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ ဘာလတြင္ တပ္မေတာ္ စစ္ေသနာ ပတိခ်ဳပ္၊ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လတြင္ စစ္သူႀကီး (Field Marshal)၊ ႏွင့္ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ ဧၿပီလတြင္ ႏုိင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး ေကာ္မရွင္၏ ဥကၠဌ အျဖစ္ အဆင့္ဆင့္ တိုးျမႇင့္ ခန္႕ထားျခင္း ခံခဲ့ရ ေလသည္။ ကင္ဂ်ံဳအီလ္သည္ ထိုစစ္ဘက္ ဆိုင္ရာ ရာထူးႏွင့္ အရိွန္အဝါ ၾသဇာမ်ားကို အသံုးခ်ၿပီး တပ္မေတာ္ အတြင္း အေရးပါေသာ ရာထူး ေနရာ မ်ားတြင္ ၎၏ သစၥာခံမ်ားကိုု ခန္႕အပ္ ခဲ့သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ဖခင္ ျဖစ္သူ ကြယ္လြန္ ခ်ိန္တြင္ အာဏာရ ကိုရီးယား အလုပ္သမား ပါတီႏွင့္ အစိုးရ အဖြဲ႕အတြင္းမွ ၿပိဳင္ဖက္ အုပ္စုမ်ားကို တပ္မေတာ္၏ ေထာက္ခံမႈျဖင့္ တစ္ေျဖးေျဖးျခင္း ဖယ္ရွားကာ ၎၏ ၾသဇာ အာဏာကို ခိုင္မာေအာင္ တည္ေဆာက္ ႏုိင္ခဲ့သည္။ ထို႕အတြက္ ေၾကာင့္လည္း ကင္ဂ်ံဳအီလ္ နုိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာခ်ိန္တြင္ ႏုိင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး ေကာ္မရွင္ ဥကၠဌ ရာထူးကို စြန္႕လႊတ္ၿခင္း မျပဳပဲ ဆက္လက္ ရယူထားကာ တပ္မေတာ္ကို ၎၏ အာဏာ အေျခခံအျဖစ္ ဆက္လက္ ထားရိွခဲ့သည္။ ထို႕အတူ ေျမာက္ကိုရီးယား အစိုးရ၏ မူဝါဒ ခ်မွတ္ျခင္း လုပ္ငန္းစဥ္ မ်ားတြင္လည္း တပ္မေတာ္၏ ၾသဇာ သက္ေရာက္မႈမွာလည္း ပိုမိုႀကီးမားလာခဲ့သည္။

တပ္မေတာ္ အေပၚ စုစည္း ခ်ဳပ္ကိုင္မႈ ကင္အီဆြန္း လက္ထက္တြင္ ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရး ကိစၥအားလံုးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ သတင္း အခ်က္အလက္္ မ်ားကို ပါတီ ေပၚလစ္ ဗ်ဴရို၊ ဗဟုိ စစ္ေကာ္မရွင္ႏွင့္ အတြင္း ေရးမွဴးမ်ား အဖြဲ႕မွ တဆင့္ ရယူခဲ့သည္ ကို ေတြ႕ရသည္။ ကင္ဂ်ံဳအီလ္ လက္ထက္ တြင္မူ စစ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရး ဆိုင္ရာ ကိစၥမ်ားကို ႏုိင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး ေကာ္မရွင္ႏွင့္ စစ္ဦးစီး ဌာနခ်ဳပ္ တို႕သည္ ကင္ဂ်ံဳအီလ္ ထံသို႕ တိုက္ရိုက္ သတင္းပို႕ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့သည္ကိုု ေတြ႕ရသည္။ ကင္ဂ်ံဳအီလ္ သည္ စစ္ဆင္ေရး ကိစၥရပ္ မ်ားကို စစ္ဦးစီး အဖြဲ႕ထံမွ လည္းေကာင္း၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ႏွင့္ အထက္ အရာရိွ ႀကီးမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ သတင္း အခ်က္အလက္ မ်ားကို တပ္မေတာ္ နုိင္ငံေရး ဗ်ဴရို ထံမွ လည္ေကာင္း၊ လံုၿခံဳေရး ဆိုင္ရာ ကိစၥမ်ားကို ႏုိင္ငံေရး လံုၿခံဳမႈ ဌာနမွ လည္းေကာင္း ေန႕စဥ္ ရရိွခဲ့သည္။ ထို႕ျပင္ တပ္မေတာ္ အတြင္း ႏုိင္ငံေရး ခံယူခ်က္ ျပည့္ဝမႈ အေျခအေန မ်ားကို ပါတီ စည္းရံုးေရး ဌာနႀကီး မွလည္း ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး ေန႕စဥ္ တင္ျပခဲ့ ရသၿဖင့္ ကင္ဂ်ံဳအီလ္ သည္ တပ္မေတာ္ အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ ေနသမွ် အေျခအေန အားလံုးကို ဘက္စံုမွ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး ထိန္းခ်ဳပ္ ထားခဲ့သည္။

ကင္ဂ်ံဳအီလ္ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာခ်ိန္တြင္ တပ္မေတာ္ ထိပ္ပိုင္း ရာထူးႀကီးမ်ားကို ကင္အီဆြန္းႏွင့္ ေျပာက္က်ား တုိက္ပြဲ အတူ ဆင္ႏြဲခဲ့ေသာ အရာရိွ ႀကီးမ်ားက ရယူထား ခဲ့သည္။ ထိုအရာရိွ ႀကီးမ်ားသည္ ကင္အီဆြန္း အေပၚ အလြန္အမင္း သစၥာေစာင့္သိ ေသာ္လည္း ကင္ဂ်ံဳအီလ္၏ ေခါင္းေဆာင္မႈစြမ္းရည္ အေပၚ သံသယ ရိွခဲ့ၾကသည္။ သို႕ေသာ္ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး O Chin U ၊ ဒုတိယကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး Kinm Kwang Chin ၊ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ တို႕က ကင္ဂ်ံဳအီလ္ အေပၚ ေထာက္ခံ ခဲ့သည္။ ကင္ဂ်ံဳအီလ္ ကလည္း ထိုပထမ မ်ိဳးဆက္ အရာရိွ ႀကီးမ်ားကို ျဖဳတ္ထုတ္ျခင္း မျပဳပဲ၊ လက္ရိွ ရာထူးမ်ားတြင္ ဆက္လက္ ထားရိွ ခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္တြင္မူ ထိုအရာရိွ ႀကီးမ်ား အားလံုး နီးပါးသည္ ဇရာ၊ မရဏ အေၾကာင္း ေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ တပ္မေတာ္မွ ထြက္ခြာ သြားခဲ့ ၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ ထုိေနရာ မ်ားတြင္ ကင္ဂ်ံဳအီလ္ကို အဓိက ေထာက္ခံသူမ်ား ျဖစ္သည့္ ဒုတိယ မ်ိဳးဆက္ တပ္မေတာ္ အရာရိွမ်ားက တာဝန္ယူေနၿပီ ျဖစ္သည္။ ထိုအရာရိွ ႀကီး အမ်ားစုမွာ ကင္ဂ်ဳံအီ ႏွင့္အတူ Mangyongdae ေတာ္လွန္ေရး တကၠသိုလ္တြင္ အတူ တက္ေရာက္ ခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၿပီး ကင္ဂ်ံဳအီလ္ ၏ အဓိက အာဏာ ေထာက္တိုင္ မ်ားလည္း ျဖစ္ၾကသည္။ ထိုဒုတိယ မ်ိဳးဆက္ အရာရိွႀကီးမ်ား အတြင္းတြင္ ကင္ဂံ်ဳအီလ္ ႏွင့္ အနီးစပ္ဆံုး သူမ်ားမွာ ေအာက္ပါ အတိုင္း ျဖစ္ပါသည္-

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး Pak Chae Kyong ။ တပ္မေတာ္ ႏုိင္ငံေရး ဗ်ဴရို၏ ဒုတိယ အႀကီးအကဲ ျဖစ္သည္။ တပ္မေတာ္ အတြင္း သေဘာတရား ေရးရာ ခိုင္မာမႈ ရိွေစရန္၊ ေလ့က်င့္ ပညာ ေပးျခင္း၊ ဝါဒ ျဖန္႕ခ်ီျခင္း လုပ္ငန္းမ်ားကို တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး Yi Myong Su။ စစ္ဦးစီး အဖြဲ႕၏ စစ္ဆင္ေရး ဌာနႀကီးမွဴး ျဖစ္သည္။ ၾကည္း တပ္မေတာ္ အတြက္ သာမက ေလတပ္၊ ေရတပ္၊ အလုပ္သမား၊ လယ္သမား တပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ ျပည္သူ႕စစ္ တပ္ဖြဲ႕မ်ား၏ေ လ့က်င့္ေရး၊ စစ္ဆင္ေရး ကိစၥမ်ားကို တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္သည္။ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္မ်ားကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး ကင္ဂံ်ဳအီလ္ထံ တိုက္ရိုက္ ေတြ႕ဆံု သတင္းပို႕ ႏုိင္ခြင့္ ရိွသူ ျဖစ္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး Hyon Choi Hae။ ၁၉၉ဝ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ားတြင္ တပ္မေတာ္ အုပ္ခ်ဳပ္ ေထာက္ပံ့ေရး ဌာနႀကီးမွဴး အျဖစ္ တာဝန္ယူစဥ္ ကင္ဂ်ံဳအီလ္မွ သေဘာက်ၿပီး ေခၚယူ ေျမႇာက္စားျခင္း ခံရသူ ျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံေရး ဌာနတြင္ စည္းရံုးေရး တာဝန္ ယူခဲ့ၿပီးေနာက္ ယခု အခ်ိန္တြင္ အသစ္ ဖြဲ႕စည္းသည့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဌာန၏ ဒုတိယ တာဝန္ခံ အျဖစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္လွ်က္ ရိွသည္။ ၎၏ အဓိက တာဝန္မွာ ကင္ဂ်ံဳအီလ္၏ အရိုက္အရာကို ဆက္ခံမည့္ သူအား စစ္ဘက္ ဆိုင္ရာမ်ား ေလ့က်င့္ သင္ၾကား ေပးေရးႏွင့္ ကင္ဂ်ံဳအီလ္၏ တပ္မေတာ္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို လွည့္လည္ စစ္ေဆးသည့္ ခရီးစဥ္မ်ားအား စီစဥ္ ညႊန္ၾကား ရျခင္းျဖစ္သည္။

တစ္ခ်ိန္ တည္းတြင္ပင္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံႏွင့္ ဆက္ဆံေရး တင္းမာ လာသည္ ႏွင့္အမွ် ကင္ဂ်ံဳအီလ္သည္ တပ္မေတာ္ အရာရိွ ႀကီးမ်ားကို သူ၏ အတြင္းစည္း အဖြဲ႕အတြင္း၌ ပိုမို ေနရာ ေပးလာသည္ ကိုလည္း ေတြ႕ရပါသည္။

၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္မွ စတင္ၿပီး ကင္ဂ်ံဳအီလ္၏ လူထု ေရွ႕ေမွာက္သို႕ ထြက္ေပၚ ခဲ့သည့္ အခမ္းအနားမ်ား၊ ခရီးစဥ္မ်ား၏ ၅ဝ% ေက်ာ္မွာ စစ္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္ သည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ အလားတူပင္ ယခင္က ကင္ဂ်ံဳအီလ္၏ စစ္ေဆးေရး ခရီးစဥ္ မ်ားတြင္ လိုက္ပါသူ အမ်ားစုမွာ ပါတီ အရာရိွမ်ား ျဖစ္ေသာ္လည္း ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္မွ စတင္ၿပီး စစ္ဘက္ အရာရိွမ်ားက အမ်ားစု ျဖစ္လာ သည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ ထို႕ျပင္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္မွ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္ အတြင္းတြင္ ကင္ဂ်ံဳအီလ္သည္ တပ္မေတာ္ အရာရိွႀကီးေပါင္း တစ္ေထာင့္ ႏွစ္ရာ ေက်ာ္အား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ အထက္ ရာထူးမ်ားသို႕တိုးျမႇင့္ ခန္႕အပ္ၿပီး အေရးႀကီးေသာ ရာထူး ေနရာမ်ားတြင္ တာဝန္ ေပးျခင္းျဖင့္ တပ္မေတာ္ အတြင္း ၎၏ အေနအထားကို ခိုင္မာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။

ႏိုင္ငံျခားေရး မူဝါဒ ေယ်ဘူယ် အားျဖင့္ ေျမာက္ ကိုရီးယားႏုိင္ငံ၏ ႏုိင္ငံျခား ေရးမူဝါဒကို ပါတီႏွင့္ အစိုးရအဖြဲ႕မွ ခ်မွတ္ လုပ္ေဆာင္ျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း ကင္ဂ်ံဳအီလ္ အေနျဖင့္ စစ္ဘက္၏ သေဘာထားမ်ားကို အေလးေပး စဥ္းစား ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရ ပါသည္။ ေျမာက္ ကိုရီးယား တပ္မေတာ္ အေနျဖင့္္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံ၏ ၿခိမ္းေခ်ာက္မႈ အႏၲရာယ္မွ ကာကြယ္ရန္ အေကာင္းဆံုး နည္းလမ္းမွာ အဏုျမဴ လက္နက္ ပိုင္ဆိုင္ျခင္း သာျဖစ္သည္ဟု ယူဆခဲ့ၾကသည္။ ကင္အီဆြန္း လက္ထက္ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္တြင္ အဏုုျမဴ လက္နက္ အစီအစဥ္ကို ရပ္ဆိုင္းၿပီး အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ အေပးအယူ ျပဳလုပ္ ခဲ့မႈကို ေက်နပ္မႈ မရိွလွ ေသာ္လည္း ကင္အီဆြန္း၏ အရိွန္အဝါေၾကာင့္ လက္ခံ ခဲ့ရသည္။ ကင္ဂ်ံဳအီလ္ လက္ထက္ တြင္လည္း ၁၉၉၄ခုႏွစ္ သေဘာ တူညီခ်က္ကို ဆက္လက္ ထိန္္းသိမ္းထား ခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ဘုရွ္အစိုးရ အာဏာ ရလာ ခ်ိန္တြင္မူ တပ္မေတာ္ အတြင္းရိွ သေဘာထား ျပင္းထန္ သူမ်ား ေစာင့္စား ေနေသာ အခြင့္အေရးကို အေမရိကန္ တို႕က ဖန္တီး ေပးခဲ့ ေတာ့သည္။ ရီပတ္ ဘလီကင္ ပါတီမွ ကြန္ဆာ ေဗးတစ္ လက္သစ္ ဝါဒီမ်ားသည္ ကလင္တန္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့ေသာ ေျမာက္ ကိုရီးယားတို႕၏ အဏုျမဴ လက္နက္ စီမံကိန္းကို ရပ္ဆိုင္းၿပီး အေမရိကန္ႏွင့္ ေတာင္ကိုရီးယား ဂ်ပန္တို႕က အျပန္အ လွန္အားျဖင့္ ေရနံ ေလာင္စာ ေထာက္ပံ့ျခင္း၊ အဏုျမဴ ဗံုး ထုတ္လုပ္၍ မရသည္ အဏုျမဴ ဓာတ္အားေပး စက္ရံုတစ္ခု တည္ေဆာက္ ေပးသည့္ သေဘာ တူညီခ်က္ကို လံုးဝ သေဘာက် ခဲ့သူမ်ား မဟုတ္ေပ၊ ၎တို႕က ေျမာက္ကိုရီးယားကို အေပးအယူ လုပ္ရန္ မလို၊ ဖိအားေပးလွ်င္ ဆိုဗီယက္ ျပည္ေထာင္စု လိုပင္ အခ်ိန္တန္လွ်င္ ၿပိဳကြဲ သြားမည္ဟု ယူဆ သူမ်ားျဖစ္ရာ ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္အစတြင္ ေျမာက္ကိုရီးယား ကိုု မေကာင္းဆိုးဝါး ႏုိင္ငံ သံုးႏိုင္ငံ စာရင္းတြင္ ထည့္သြင္း ျခင္းျဖင့္ ဖိအားေပး မႈမ်ားကို စတင္ခဲ့သည္။ ထိုႏွစ္ ကုန္ခါနီး တြင္မူ ဘုရွ္က ေျမာက္ ကိုရီးယားႏုိင္ငံ အေပၚ ေရနံ ေထာက္ပံ့ ကူညီမႈမ်ား ဆက္လက္ ျပဳလုပ္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့ၿပီး ေျမာက္ ကိုရီးယားသည္ အဏုျမဴ စီမံကိန္းကို လွ်ိဳ႕ဝွက္ လုပ္ေဆာင္ ေနေၾကာင္း စြပ္စြဲ ခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေျမာက္ ကိုရီးယားႏိုင္ငံရိွ အဏုျမဴ ဓာတ္အားေပး စက္ရံုမ်ားကို ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ သေဘာ တူညီခ်က္ အရ ႏုိင္ငံတကာ အဏုျမဴ စြမ္းအင္ ေကာ္မရွင္က ခ်ိတ္ပိတ္ ထားျခင္း၊ ေစာင့္ၾကည့္သည့္ ကင္မရာမ်ား တပ္ဆင္ျခင္း တို႕ကို ျပဳလုပ္ထားရာ အေမရိကန္ တို႕၏ စြပ္စြဲခ်က္ အေပၚ ယံုၾကည္မႈ မရိွသူ အမ်ားအျပား ရိွခဲ့ ၾကသည္။

ေျမာက္ ကိုရီးယား စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက အေမရိကန္တို႕သည္ ေျမာက္ ကိုရီးယားကို ၿဖိဳခြဲမည့္ အႀကံအစည္ကို မည္သည့္ အခါမွ် လက္ေလွ်ာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ယခု အျဖစ္ အပ်က္က သက္ေသခံ ေနသည္ဟု ယံုၾကည္ခဲ့ ၾကသည္။ ကင္ဂ်ံဳအီလ္ ကလည္း ထိုသေဘာထား ကို လက္ခံခဲ့ဟန္ တူသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္ဒီဇင္ဘာလ ၁၃ ရက္ေန႕တြင္ အဏုျမဴ စက္ရံုမ်ားကို ခ်ိတ္ပိတ္ ထားမႈမ်ား၊ ကင္မရာ တပ္ဆင္ ထားမႈမ်ားကို ဖယ္ရွားၿပီး ယူေရနီယံ သန္႕စင္မႈ မ်ားကို ျပန္လည္ ျပဳလုပ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာ ခဲ့သည္။ ထိုမွ စတင္ခဲ့ေသာ တင္းမာမႈ မ်ားသည္ ယခု အဏုျမဴ စမ္းသပ္မႈ အထိ ေရာက္ရိွ ခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။ မည္သို႕ပင္ ျဖစ္ေစ ယခုအခ်ိန္တြင္ ႏွစ္နိုင္ငံလံုးမွ မူဝါဒ ခ်မွတ္သူမ်ာ းအၾကားတြင္ စစ္ေရး နည္းလမ္းျဖင့္ ေျဖရွင္း လိုသူမ်ားက အားေကာင္း ေနေပရာ တင္းမာမႈ အရိွန္အဟုန္မွာ ဆက္လက္ ျမင့္္မားရန္သာ ရိွေနေပသည္။ ထိုကဲ့သို႕ တင္းမာမႈ ျမင့္တက္ လာသည္ ႏွင့္အမွ် ေျမာက္ကိုရီးယား တပ္မေတာ္ႏွင့္ အခန္းက႑မွာ လည္း ပိုမို အေရးပါ လာမည္သာ ျဖစ္ေပသည္။ ထိုသို႕ေသာ အေျခအေနကို အာဏာရ ကိုရီးယား အလုပ္သမား ပါတီ အေနျဖင့္ ေရရွည္တြင္ လက္ခံႏုိင္စြမ္း ရိွမရိွ ကိုမူ ေစာင့္ၾကည့္ ရေပ ေတာ့မည္။

ရဲထြဋ္

မွီျငမ္းျပဳစာေစာင္

North Korean Civil – Military Trends by Ken E. Gause, Strategic Study Institute, September 2006

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2013/10/24/condoleezza-rice/

ကြန္ဒို လီဇာရိုက္စ္၏ ပံုရိပ္မ်ား

ခင္မင္သူ မ်ားက ကြန္ဒီ ဟု ေခၚသည့္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ကြန္ဒိုလီ ဇာရိုက္စ္သည္ ရွားမွ ရွားသည့္ လူမည္း အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ သူမတြင္ ႏုိ္င္ငံတကာ ဆက္ဆံေရး ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ခုိင္မာသည့္ ပညာေရး ေနာက္ခံ ရိွရံု သာမက အစိုးရ အဖြဲ႕တြင္ လည္းေကာင္း၊ ထင္ရွား ေက်ာ္ၾကားေသာ တကၠသိုလ္မ်ား၊ သုေတသန အဖြဲ႕အစည္း မ်ားတြင္ လည္ေကာင္း နုိင္ငံတကာ ေရးရာႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ တာဝန္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ထမ္းေဆာင္ ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ထို႕ျပင္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံ သမိုင္းတြင္ ပထမဆံုး အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး အႀကံေပး အရာရိွ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ခဲ့သည့္ အမ်ိဳးသမီး အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ဒုတိယေျမာက္ လူမည္း ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီး အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ဒုတိယေျမာက္ အမ်ိဳးသမီး ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး အျဖစ္ လည္းေကာင္း ေမာ္ကြန္းတင္ ခံရသည့္သူ ျဖစ္၏။ သို႕ေသာ္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံေရး ေလာကတြင္ ကြန္ဒိုလီ ဇာရိုက္စ္ကို အကဲျဖတ္ရာ၌ သေဘာထား အမိ်ဳးမ်ိဳး ကြဲလြဲခဲ့ေန သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အခိ်ဳ႕က ကြန္ဒိုလီ ဇာရိုက္စ္ကို အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး အႀကံေပး အရာရိွ တာဝန္ယူ ခ်ိန္တြင္ သမၼတကို ထိေရာက္ေသာ အၾကံညဏ္မ်ား ေပးႏုိင္ျခင္း မရိွပဲ နီယိုကြန္ မ်ားက ခ်ယ္လွယ္ သမွ် ခံခဲ့ရ သည္ဟု ဆိုၾက သကဲ့သို႕ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကြန္ဒို လီဇာရိုက္စ္ နုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ျဖစ္လာ ခ်ိန္တြင္ နီယိုကြန္ တို႕၏ အမွားမ်ားကို ျပန္ အဖတ္ဆယ္ ႏုိင္မည္ဟု ယူဆေန ၾကသည္။ ကြန္ဒုိလီ ဇာရိုက္စ္၏ Twice as Good: Condoleezza Rice and Her Path to Power အမည္ျဖင့္ စာအုပ္ ေရးသားခဲ့သူ ႏုိင္ငံေရး သတင္းေထာက္ မားကပ္စ္ မက္ဘရီ ကမူ ကြန္ဒိုလီ ဇာရိုက္စ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဒိြဟ ကြဲျပား ေနသည့္ အခ်က္မ်ား အေပၚ ေအာက္ပါ အတိုင္း သံုးသပ္ ျပခဲ့သည္။

ဘုရ္ွအေပၚ အၾကြင္းမဲ့သစၥာရိွသူ အခ်ိဳ႕က ရိုက္စ္ သည္ ဘုရ္ွအေပၚ အၾကြင္းမဲ့ သစၥာရိွသူ၊ ဘုရ္ွအေပၚ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ အလြန္ ၾကည္ညိဳသူ ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး အႀကံေပး အရာရိွ အေနျဖင့္ ဘုရ္ွ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မ်ား အေပၚ ဆန္းစစ္ အၾကံေပးရမည့္ အစား အၿမဲသ ေဘာတူရန္ အသင့္ျဖစ္ ေနခဲ့သည္ဟု ဆိုၾကသည္။ သို႕ေသာ္ ရိုက္စ္၏ ပညာေရး ႏွင့္ အစိုးရ အမႈထမ္း ဘဝ ႏွစ္သံုးဆယ္တြင္ သူမ၏ အထက္ အရာရိွ ျဖစ္ခဲ့သူ တိုင္းက ရိုက္စ္သည္ သူတို႕ႏွင့္ အျမင္ တူသည္ဟု ထင္ခဲ့ၾကေ သာ္လည္း သူတို႕ လက္ေအာက္မွ ထြက္သြားသည္ႏွင့္ သူမ၏ အယူအဆ မ်ားက ၁၈ဝ ဒီဂရီ အလွည့္အေျပာင္း ျဖစ္သြား သည္ကို ေတြ႕ခဲ့ရၿပီး ျဖစ္သည္။ ဘုရ္ွ (အႀကီး) လက္ထက္ အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီ တြင္ အမႈထမ္း ခဲ့စဥ္က အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး အႀကံေပး အရာရိွ ဘရန္႕ စကိုးကေရာ့ဖ္က ရိုက္စ္ကို သူ႕လိုပင္ ႏုိင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရးတြင္ လက္ေတြ႕ ပဓာန ဝါဒီ အျဖစ္ ယူဆခဲ့ ေသာ္လည္း ဘုရ္ွ (အငယ္) လက္ေအာက္တြင္ နီယိုကြန္တို႕ အယူအဆ ေနာက္လိုက္ သြားသည္ကို မယံုႏုိင္ ဖြယ္ရာ ေတြ႕ခဲ့ရသည္။ အလားတူပင္ စတန္းဖို႕ဒ္ တကၠသို္လ္တြင္ တာဝန္ ယူစဥ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဂါးဟဒ္ ကစ္စပါက ရိုက္စ္ကို လစ္ဘရယ္ သမား အျဖစ္ ယူဆ ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ သူမႏွင့္ စတန္းဖို႕ဒ္ တကၠသိုလ္္တြင္ လုပ္ေဖာ္ ကုိင္ဖက္ ျဖစ္ခဲ့သူ ႏုိင္ငံေရး သိပၸံ ပါေမာကၡ အလန္ ဂီးလ္ဘတ္ကမူ ရိုက္စ္ကို သူမအတြက္ အက်ိဳးရိွမည္ ဆိုလွ်င္ လိုသလို ေျပာင္းလဲ က်င့္ၾကံရန္ ဝန္မေလးသူ၊ အခြင့္ အေရးသမား အျဖစ္ သတ္မွတ္ ခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဘုရ္ွ ဒုတိယ သက္တမ္း ကုန္ခ်ိန္တြင္ ကြန္ဒို လီဇာရိုက္စ္၏ ႏုိင္ငံေရး အယူအဆမ်ား ေျပာင္းသြား လွ်င္လည္း အ့ံၾသစရာ မရိွလွေပ။

ထူးခြၽန္ ထက္ျမက္သူ ရိုက္စ္ကို ထူးခြၽန္ ထက္ျမတ္ သူဟု ဆိုလွ်င္ ထင္သေလာက္ မဟုတ္ဟု ဆိုရမည္။ စတန္းဖို႕ဒ္ တကၠသိုလ္မွ အငယ္တန္း ပါေမာကၡ ရိုက္စ္ကို ဘုရ္ွ(အႀကီး) ၏ အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီတြင္ ဆိုဗီယက္ ေရးရာ ကြၽမ္းက်င္သူ အျဖစ္ တာဝန္ ေပးရန္ ေရြးခ်ယ္ ခဲ့စဥ္က အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး အႀကံေပး အရာရိွ ျဖစ္သူ စကိုးကေရာ့ဖ္ သေဘာ က်သည့္ အခ်က္မွာ ရိုက္စ္ ၏ ပညာ အရည္အခ်င္း မဟုတ္ပဲ မိမိကိုယ္ မိမိ ယံုၾကည္မႈ ရိွသည့္ အမူအယာႏွင့္ တင္ျပခ်က္၊ ရႈတ္ေထြးေသာ အခ်က္မ်ားကို နားလည္ လြယ္ေအာင္ ခြဲျခား တင္ျပ ႏုိင္သည့္ အရည္အခ်င္း တို႕ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ ဟုဆိုသည္။ စတန္းဖို႕ဒ္ တကၠသိုလ္တြင္ ရုိက္စ္၏ အထက္ အရာရိွ ျဖစ္ခဲ့သူမ်ား ကလည္း ထိုအခ်က္မ်ား ေၾကာင့္ပင္ သူမကို သင္ၾကားေရး အတြက္ ေရြးခ်ယ္ ခဲ့သည္ဟု ဆိုၾကသည္။

အမည္ မေဖာ္လိုသည့္ လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္ တစ္ဦးကမူ ရိုက္စ္ျပဳစုတဲ့ သုေတသန က်မ္းေတြ ထဲမွာ တစ္ျခား တစ္ေယာက္နဲ႕ တြဲၿပီး ျပဳစုခဲ့တဲ့ ဂ်ာမနီ ႏုိင္ငံ အေၾကာင္း စာတမ္း ကလြဲရင္ က်န္တာ ေတြက သာမန္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူမ တင္ျပခ်က္ကို နားေထာင္ လုိက္ရင္ေတာ့ သူမကို အထင္ႀကီး မိမွာ ေသခ်ာတယ္ဟု ဆိုခဲ့သည္။ ထိုကဲ့သို႕ ရႈတ္ေထြးေသာ အေၾကာင္း အရာမ်ားကို ရွင္းလင္းေအာင္ ေဖာ္ျပႏုိင္မႈႏွင့္ ဆြဲေဆာင္မႈ ရိွသည့္ တင္ျပခ်က္ မ်ားေၾကာင့္ပင္ ၂ဝဝဝ ျပည့္ႏွစ္ မဲဆြယ္ပြဲ ကာလတြင္ ရိုက္စ္သည္ ဘုရ္ွ၏ ယံုၾကည္ အားကိုးမႈကို ရရိွခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ဘဝတြင္ ရိုက္စ္သည္ အေျပာႏွင့္ မျပီးေတာ့ပဲ လက္ေတြ႕ နယ္ပယ္တြင္ ရလဒ္ ေကာင္းမ်ား ရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ရေတာ့မည္ျဖစ္ရာ ယခုအခ်ိန္ အထိေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈ ဟူ၍ ဘာမွ လက္ဆုပ္ လက္ကိုင္ မျပႏုိင္ ေသးသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

နီယိုကြန္တို႕ကို မလြန္ဆန္ႏုိင္သူ အခ်ိဳ႕က ရိုက္စ္ အေနျဖင့္ နီယိုကြန္ ထိပ္သီးမ်ား ျဖစ္ေသာ ေခ်ယင္နီႏွင့္ ရမ္းစဖဲလ္ တို႕ကို မယွဥ္ႏုိင္ ေသာေၾကာင့္၊ အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီ၏ အခန္းက႑ ေပ်ာက္ခဲ့ရသည္ ဟု ဆိုသည္။ သို႕ေသာ္ ထိုိသို႕ ျဖစ္ရျခင္းမွာ ရိုက္စ္၏ အားနည္း ခ်က္ထက္ ဘုရ္ွ၏ စီမံခန္႕ခြဲမႈ ပံုစံေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုရမည္ ျဖစ္သည္။ ဘုရ္ွက ယခင္ သမၼတမ်ား ကဲ့သို႕ မဟုတ္ပဲ ဒုတိယ သမၼတ ေခ်ယင္နီကို ကာကြယ္ေရးႏွင့္ နိုင္ငံျခားေရး မူဝါဒ ဆိုင္ရာ လုပ္ပိုင္ခြင့္၊ ဆံုးျဖတ္ခြင့္ အာဏာမ်ား အမ်ားအျပား ေပးအပ္ ခဲ့ရာ ဒုတိယ သမၼတရံုးသည္ အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီ၏ စင္ၿပိဳင္ ျဖစ္လာခဲ့ သည္။ ထို႕ျပင္ ဘုရ္ွ၏ ပင္ကိုယ္ စရိုက္ အရ ၎၏ လက္ေအာက္ အရာရိွမ်ား အတြင္း အျငင္းအခံု ျဖစ္မႈ၊ စင္ၿပိဳင္ ျဖစ္မႈ မ်ားကို မႏွစ္သက္ သည့္အျပင္ ထိုအျငင္းပြားမႈ မ်ားအေပၚ ဝင္ေရာက္ ဆံုးျဖတ္ ရန္လည္း ဝန္ေလး သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ရိုက္စ္ အေနျဖင့္ နီယိုကြန္ မ်ားႏွင့္ ထိပ္တိုက္ ေတြ႕မႈကို အတတ္ႏုိင္ဆံုး ေရွာင္ရွား ေနခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။

သို႕ေသာ္ အီရတ္ စစ္ပြဲတြင္ အေျခအေန ဆိုးလာ ခ်ိန္တြင္မူ ဘုရ္ွ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ရိုက္စ္က ကာကြယ္ေရး၊ ႏုိင္ငံျခားေရးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အေရး ႀကီးသည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မ်ားကို ကိုင္တြယ္ ေဆာင္ရြက္ လာခဲ့သ ည္ကို ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္သည္။ ရိုက္စ္ ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ျဖစ္လာ ခ်ိန္တြင္မူ အီရန္ ျပႆနာ၊ ေျမာက္ကိုရိီးယား အေရးအခင္း မ်ားတြင္ ဒစ္ေခ်ယင္နီ တို႕ႏွင့္ ကြဲလြဲသည့္ ခ်ဥ္းကပ္ မႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ ႏုိင္ခဲ့သည္။ ရမ္းစဖဲလ္ ႏႈတ္ထြက္ သြားၿပီးခ်ိန္ တြင္မူ ရိုက္စ္ အေနျဖင့္ ပိုမိုလွဳပ္ရွား လာႏုိင္သည္ကို ေတြ႕ရ၏။ ထို႕ေၾကာင့္ ရိုက္စ္ အေနျဖင့္ နီယိုကြန္ မ်ားကို မယွဥ္ႏုိင္ ျခင္းမဟုတ္ပဲ သမၼတ၏ လိုလား ခ်က္ေပၚ မူတည္ၿပီး ထိပ္တိုက္ မေတြ႕ေအာင္ ေရွာင္ေနခဲ့ၿပီး သူမ အတြက္ အခြင့္အေရး ေပးလားမည့္ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေန ခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုရေပမည္။

သံတမန္ေရးရာ ကြၽမ္းက်င္သူ ရိုက္စ္ကို သံတမန္ ေရးရာ ကြၽမ္းက်င္သူ၊ ေစ့စပ္ ညိွႏိႈင္းေရး သမားေကာင္းဟု ဆိုလွ်င္ မွန္သည္ဟု ဝန္ခံရ ေပမည္။ သို႕ေသာ္ တစ္ဆက္တည္း ၌ပင္ ယခုအခ်ိန္တြင္ ထိုကြၽမ္းက်င္မႈ မ်ားမွာ အသံုးမဝင္ လွေတာ့ ဟုလည္း ဆိုရေပမည္။ ဘုရ္ွ (အႀကီး)လက္ထက္ အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး ေကာင္စီတြင္ ရိုက္စ္၏ အထက္ အရာရိွ အျဖစ္ ဥေရာပနွင့္ ဆိုဗီယက္ ေရးရာ ဌာနကို တာဝန္ယူ ခဲ့သူ ေရာဘတ္ ဘလက္ဝဲလ္က အီရတ္ စစ္ပြဲ၏ အက်ိဳး ဆက္ေၾကာင့္ ရိုက္စ္ အေနျဖင့္ သိသာ ထင္ရွားေသာ သံတမန္ ေရးရာ ေအာင္ျမင္မႈ မ်ားရေအာင္ စြမ္းေဆာင္ ႏုိင္ေျခ မရိွေတာ့ဟု ဆိုသည္။ ၎ကပင္ အီရတ္ စစ္ပြဲသာမ ျဖစ္ခဲ့ရင္ ရိုက္စ္ရဲ့ အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး အၾကံေပး အရာရိွ ဘဝနဲ႕ ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးဘဝ မွတ္တမ္း ေတြက အေတာ္ ကြာျခား သြားမွာ အမွန္ပဲဟု ဆိုခဲ့ ျပန္သည္။

သို႕တိုင္ေအာင္ ရိုက္စ္သည္ ေျမာက္ ကိုရီးယားႏွင့္ အီရန္ ျပႆနာ မ်ားတြင္ ႏုိင္ငံတကာ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈ အခ်ိဳ႕ရေအာင္ လုပ္ႏုိင္ခဲ့ ေသးသည္။ သို႕ေသာ္ နီယိုကြန္မ်ား အေနျဖင့္ ဘုရ္ွကို အီရတ္တြင္ စစ္ေရး နည္းလမ္း ျဖင့္သာ ေအာင္ပြဲခံ ႏုိင္သည္ဟု လက္ခံေအာင္ ဆဲြေဆာင္ ထားနုိင္ဆဲ ျဖစ္သည့္ အျပင္ အီရန္ႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ အႏုျမဴ လက္နက္ ပိုင္ဆိုင္မႈ မရိွေအာင္ စစ္ေရး နည္းလမ္း ျဖင့္သာ တားဆီး ႏုိင္မည္ဟု နားခ် ေနသည့္ အႏၲရာယ္လည္း ရိွေန ေပသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာ ေရးရာ အထူးသျဖင့္ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္းတြင္ ရိုက္စ္ အေနျဖင့္ သူမ၏ သံတမန္ ကြၽမ္းက်င္မႈကို အသံုးခ်ၿပီး ေအာင္ျမင္မႈ ရႏိုင္မည့္ အေျခအေနမွာ နည္းပါး လြန္းလွသည္ ဟုသာ သံုးသပ္ရ ေပမည္။

ပထမ သက္တမ္း မ်ားက အမွားေတြကို ျပင္မည့္သူ ထိုအယူအဆမွာ တက္တက္ စင္ေအာင္ မွားသည္ဟု ဆိုရေပမည္။ ရိုက္စ္သည္ အီရတ္ကို ဝင္တိုုက္ျခင္း အပါအဝင္ ပထမ သက္တမ္းတြင္ ခ်မွတ္ခဲ့ေသာ မဟာဗ်ဴဟာ ရည္မွန္းခ်က္၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ အားလံုးကို သေဘာတူသူ ျဖစ္သည္။ သူမႏွင့္ ရမ္းစဖဲလ္၊ ေခ်ယင္နီတို႕ ကြဲလြဲ သည္မွာ နည္းဗ်ဴဟာ ပိုင္းတြင္သာ ျဖစ္၏။ ဒုတိယ သက္တမ္္းတြင္ ရိုက္စ္ လုပ္မည့္ အလုပ္မွာ ထို နည္းဗ်ဴဟာ အမွားမ်ားကို ျပင္ဆင္ ျခင္းသာ ျဖစ္ေပမည္။ ရိုက္စ္က သူမႏွင့္ ရင္းႏွီးသူ မ်ားကို ဘုရ္ွအစိုးရ အေနျဖင့္ ပထမ သက္တမ္း၌ ႏုိင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္က အစြဲအလမ္း ေဟာင္းမ်ား၊ ပံုစံ အေဟာင္း မ်ားကို ၿဖိဳခ် ႏုိင္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဒုတိယ သက္တမ္းတြင္ ႏုိင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရး ကို အထူးသျဖင့္ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္းတြင္ အေမရိကန္တို႕ လိုခ်င္ေသာ ပံုစံျဖစ္ေအာင္ အေျခခ်ေပး ရေတာ့မည္ဟု ေျပာျပခဲ့သည္။ သူမအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ရာထူးကို မလိုခ်င္ ေသာ္လည္း ထိုရည္မွန္းခ်က္ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရန္ အတြက္ ယူခဲ့ရ သည္ဟုလည္း ဆိုသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ အီရတ္ စစ္ပြဲ အပါအဝင္ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္းတြင္ ကေသာင္း ကနင္း ျဖစ္ပ်က္ ေနမႈမ်ားကို ရိုက္စ္က ႏုိင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရး စနစ္တစ္ခုမွ တစ္ခု အေျပာင္းအလဲတြင္ ၾကံဳေတြ႕ ေလ့ရိွေသာ အျဖစ္အပ်က္ဟု ဝါရွင္တန္ပို႕စ္ သတင္းစာကို ရွင္းျပခဲ့ၿပီး ထို ကေသာင္းကနင္း ျဖစ္မႈ မ်ားေၾကာင့္ အေမရိကန္၏ ဦးေဆာင္မႈ ပိုမို လိုအပ္ လာသည္ဟု ဆိုခဲ့သည္။ ရိုက္စ္ အေနျဖင့္ ထိုသေဘာ တရားကို ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ယံုၾကည္ၿပီး ေျပာျခင္းလား၊ သို႕မဟုတ္ အထက္တြင္ ဆိုခဲ့သလို သူမအက်ိဳး အတြက္ ဘုရ္ွအလိုက် ေျပာေနျခင္း လာဆိုသည္ ကိုေတာ့ ဘုရ္ွသက္တမ္း ကုန္ဆံုး ခ်ိန္မွသာ သိႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္။

အနာဂတ္ သမၼတေလာင္း အနာဂတ္တြင္ ကြန္ဒိုလီ ဇာရိုက္စ္ကို ရီပတ္ ဘလီကင္ သမၼေလာင္း အျဖစ္ ျမင္ရေတာ့မည္ လား၊ ရိုက္စ္ ကေတာ့ လူသားေတြရဲ့ ဘဝကို ထာဝရ ဘုရားသခင္က ျပ႒ာန္း ေပးထားၿပီး ျဖစ္သည္ ဟု ယံုၾကည္ ေနသည္။ သူမကေတာ့ စႏၵရား ပညာရွင္ ျဖစ္ရမည္ ဆိုသည့္ ငယ္အိမ္မက္ ပ်က္ျပယ္ သြားထဲက ေရရွည္ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ၊ အိမ္မက္ေတြ မထားေတာ့ဟု ဆိုသည္။ ( စႏၵရား ပညာရွင္ ျဖစ္လိုေသာ အိမ္မက္က ၁၇ ႏွစ္သမီး အရြယ္တြင္ ပ်က္သြားခဲ့သည္။) သို႕ေသာ္ သူမ၏ ပညာေရး ေနာက္ခံႏွင့္ အစိုးရ အဖြဲ႕အတြင္း အေရးပါေသာ ရာထူးမ်ားကို ထမ္းေဆာင္ ခဲ့သည့္ အေတြ႕အႀကံဳ မ်ားေၾကာင့္ အနာဂတ္တြင္ အေရးပါေသာ တာဝန္ေတြ ထမ္းေဆာင္ ရဦးမည္ကေတာ့ ေသခ်ာလွ သည္။

ရိုက္စ္၏ မိတ္ေဆြ ေတြကေတာ့ သူမကို အနာဂတ္တြင္ ႏုိင္ငံတကာ ေကာ္ပို ေရးရွင္း မ်ား၏ အမႈေဆာင္ အရာရိွခ်ဳပ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ျပည္နယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးမွဴး ျဖစ္လာမည္ဟု ထင္ေနၾကသည္။

ထုိ႕ျပင္ ေနာင္ တစ္ခ်ိန္တြင္ ဒုတိယ သမၼတ ရာထူး အတြက္လည္း တာဝန္ ယူေကာင္း ယူႏိုင္္ေပသည္။ သို႕ေသာ္ သမၼတေလာင္း ရိုက္စ္ အျဖစ္ ေတြ႕ရဖို႕ကေတာ့ အလွမ္း ေဝးလြန္း လွသည္ဟု ဆိုရေပမည္။

ရဲထြဋ္ မီွျငမ္းျပဳစာေစာင္မ်ား

Think Again: Condoleezza Rice By Marcus Mabry, Foreign Policy, May/ June, 2007

The wieght of the world, by Romesh Ratnesar and Elaine Shinnon, Time, 19-2-2007

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2013/10/24/american-sit-sin-yaye/

တစ္ေခတ္ဆန္းလာေသာအေမရိကန္ အထူးစစ္ဆင္ေရးတပ္ဖြဲ႕မ်ား

၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၆)ရက္ေန႕တြင္ အေမရိကန္ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး ဌာနမွ ေလးႏွစ္ တစ္ႀကိမ္ ထုတ္ျပန္ ေသာ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ ကာကြယ္ေရး ဆိုင္ရာ သံုးသပ္ခ်က္ Quadrennial Defense Review (QDR) ကိုထုတ္ျပန္ ခဲ့သည္။ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး ဌာန၏ လုပ္ထံုး လုပ္နည္းအရ ကာကြယ္ေရး ဆိုင္ရာ သံုးသပ္ခ်က္ သည္ လာမည့္ ေလးႏွစ္တာ ကာလ အတြင္း ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး ဌာနမွ ေဆာင္ရြက္မည့္ အမ်ိဳးသား ကာကြယ္ေရး မူဝါဒႏွင့္ ကာကြယ္ေရး မဟာဗ်ဴဟာ မ်ားကို ေဖာ္ျပၿပီး ကာကြယ္ေရး ဘတ္ဂ်က္ အတြက္ ေငြသံုးစြဲရန္ လ်ာထား ခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ျပထား သကဲ့သို႕ အနာဂတ္ ကာလတြင္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ အေနျဖင့္ ရင္ဆိုင္ရ ဖြယ္ရိွေသာ ၿခိမ္းေျခာက္ မႈမ်ား၊ အႏၲရာယ္ မ်ားကို အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ထိ ေမွ်ာ္မွန္း သံုးသပ္ ထားျခင္း ေၾကာင့္ ကာကြယ္ေရး ဆိုင္ရာ ေလ့လာ သူမ်ား အေနျဖင့္ အေလးထား ေစာင့္ၾကည့္ ရေသာ စာတမ္း ျဖစ္သည္။ ထို႕ျပင္ ယခု စာတမ္းမွာ ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္ ကာကြယ္ေရး ဆိုင္ရာ သံုးသပ္ခ်က္ ထုတ္ျပန္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေပၚေပါက္ ခဲ့ေသာ အာဖဂန္ စစ္ပြဲ၊ အီရတ္ က်ဴးေက်ာ္ စစ္ပြဲမ်ား၏ အေတြ႕ အႀကံဳမ်ား၊ သင္ခန္းစာ မ်ားကို အေျခခံ ထားေသာေၾကာင့္ အေမရိကန္ တပ္မေတာ္ အေနျဖင့္ မည္သည့္ မဟာဗ်ဴဟာ မ်ားကို ခ်မွတ္ က်င့္သံုး သြားမည္ကို စိတ္ဝင္စားစြာ ေစာင့္ၾကည့္ ခဲ့ၾကသည္။

၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ ကာကြယ္ေရး ဆိုင္ရာ သံုးသပ္ခ်က္ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ ကာကြယ္ေရး ဆိုင္ရာ သံုးသပ္ ခ်က္ကို ေလ့လာပါက ေအာက္ပါ အဓိက အေၾကာင္းတရား ေလးခုကို ေမွ်ာ္မွန္းၿပီး သံုးသပ္ ထားသည္ကို ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္သည္-

အစြန္းေရာက္ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒကို ေခ်မႈန္း တိုက္ဖ်က္ေရး။

အမိေျမ လံုၿခံဳေရး။

တရုတ္ႏိုင္ငံ ကဲ့သို႕ေသာ အသစ္ ေပၚထြန္း လာသည့္ ေဒသတြင္း အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံမ်ားကို ကိုင္တြယ္ ထိန္းသိမ္း ႏိုင္ေရး။

အေမရိကန္ ႏိုင္ငံအေပၚ ရန္လိုေနေသာ ႏိုင္ငံမ်ား၊ အဖြဲ႕ အစည္းမ်ား လက္တြင္းသို႕ ဓာတု၊ ဇီဝႏွင့္ အႏုျမဴ လက္နက္မ်ား ေရာက္ရိွ မသြားေရး။

ထို႕ျပင္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ သမားရိုးက် မဟုတ္ေသာ တိုက္ခိုုက္မႈ (Irregular Attack) ၊ ေႏွာက္ယွက္ ဖ်က္ဆီး တိုက္ခိုက္မႈ (Destructive Attack) ႏွင့္ ထိခိုက္ ပ်က္စီးမႈ မ်ားျပား ေစေသာ တိုက္ခိုက္မႈ (Catastrophic Attack) သံုးမ်ိဳးႏွင့္ ရင္ဆိုင္ ႏိုင္ဖြယ္ ရိွသည္ဟု သံုးသပ္ထား သည္ကိုလည္း ေတြ႕ရ ပါသည္။ သမားရိုးက် မဟုတ္ေသာ တိုက္ခိုက္မႈ မ်ားမွာ ေျပာက္က်ား စစ္ပြဲမ်ား၊ အၾကမ္းဖက္ တိုက္ခိုက္မႈ မ်ားျဖစ္ၿပီး ထိခိုက္ ပ်က္စီးမႈ မ်ားျပား ေစေသာ တိုက္ခိုက္မႈ မ်ားမွာ အေမရိကန္ကို ဆန္႕က်င္ေသာ ႏိုင္ငံမ်ား၊ အုပ္စုမ်ားမွ အႏုျမဴ၊ ဓာတုႏွင့္ ဇီဝ လက္နက္မ်ားကို အသံုးျပဳ တိုက္ခိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေႏွာက္ယွက္ ဖ်က္ဆီး တိုက္ခိုက္မႈ ဆိုသည္မွာမူ တိုးတက္ ေနေသာ သတင္း အခ်က္အလက္ နည္းပညာ မ်ားကို အသံုးျပဳ၍ ႏုိင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ (သို႕) အဖြဲ႕ တစ္ခုမွာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ၏ စစ္ဘက္၊ နယ္ဘက္ ကြန္ျပဴတာႏွင့္ သတင္း အခ်က္အလက္ ကြန္ယက္မ်ားကို တိုက္ခုိက္ ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ထုိအခ်က္ကို ၾကည့္ပါက အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသည္ ၎တို႔ကို သမားရိုးက် စစ္အင္အားျဖင့္ စိန္ေခၚ ႏိုင္သူ မရိွေတာ့ဟု ယံုၾကည္ခဲ့ၿပီး ရန္သူသည္ သမားရိုးက် မဟုတ္ေသာ နည္းလမ္းမ်ား၊ တနည္းအားျဖင့္ ဘက္မညီ စစ္ပြဲ (Asymmetric Warfare) ပံုသ႑န္ ျဖင့္သာ စိန္ေခၚ လာႏိုင္သည္ ဟု ရႈျမင္ သံုးသပ္ခဲ့ သည္ကို ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္သည္။

အထူးစစ္ဆင္ေရးတပ္ဖြဲ႕မ်ား (Special Operation Forces) ထိုကဲ့သို႕ ရန္သူမွ သမားရိုးက် မဟုတ္ေသာ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ တုိက္ခိုက္ လာမည္ဟု သံုးသပ္ေသာ အခါ အေမရိကန္ တို႕သည္လည္း သမားရိုးက် မဟုတ္ေသာ နည္းလမ္း မ်ားျဖင့္ တံု႕ျပန္ရန္ စဥ္းစား လာခဲ့ ၾကသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ပင္ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ ကာကြယ္ေရး ဆိုင္ရာ အထူး တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို အႀကီးအက်ယ္ တိုးခ်ဲ႕ရန္ တင္ျပထား သည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။

ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီးဌာန အေနျဖင့္ လက္ရိွ အင္အား ငါးေသာင္း တစ္ေထာင္ ရိွေသာ အထူး စစ္ဆင္ေရး ကြပ္ကဲမႈ ဌာနခ်ဳပ္ (Special Operations Command, SOCOM) ကို ၂ဝဝ၇ ခုနွစ္မွ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္အတြင္း အင္အား တစ္ေသာင္း ႏွစ္ေထာင္ ထပ္မံ တို႕ခ်ဲ႕ ျဖည့္တင္း သြားမည္ ျဖစ္သည္။ အထူး စစ္ဆင္ေရး ကြပ္ကဲမႈ ဌာနခ်ဳပ္ လက္ေအာက္တြင္ ဦးထုပ္စိမ္း တပ္ဖြဲ႕ (Green Berets) ၊ ရိန္းဂ်ား တပ္ဖြဲ႕၊ ဒယ္လ္တာ တပ္ဖြဲ႕ (Delta Forces) ၊ ေရတပ္မေတာ္ အထူး တပ္ဖြဲ႕ (Navy SEAL) ႏွင့္ အျခား ကြန္မန္ဒို တပ္ဖြဲ႕မ်ား ပါဝင္ၿပီး ယခုအင္အား တိုးခ်ဲ႕မႈသည္ ဗီယက္နမ္ စစ္ပြဲ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အထူး တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို အင္အား အမ်ားဆံုး တိုးခ်ဲ႕ ခဲ့ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဤတိုးခ်ဲ႕မႈတြင္ အမ်ားဆံုး ပါဝင္သည့္ တပ္ဖြဲ႕မွာ ဘာသာ စကား မ်ိဳးစံုတတ္ကြၽမ္း ၿပီး ေဒသခံ မဟာမိတ္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း စစ္ဆင္ ႏိုင္စြမ္း ရိွေအာင္ ေလ့က်င့္ ေပးထားေသာ ၾကည္းတပ္၏ ဦးထုပ္စိမ္း တပ္ဖြဲ႕မ်ား ျဖစ္ကာ လက္ရိွတပ္ရင္း ၁၅ ရင္းမွ ၂ဝ ထိ တိုးခ်ဲ႕ ဖြဲ႕စည္း သြားမည္ ျဖစ္သည္။ အထူး စစ္ဆင္ေရး ကြပ္ကဲမႈ ဌာနခ်ဳပ္၏ ဘတ္ဂ်က္ ကိုလည္း လာမည့္ ငါးႏွစ္ အတြင္း ေဒၚလာ ၇.၄ ဘီလ်ံ ထပ္မံ တိုးျမႇင့္ သံုးစြဲသြားရန္ အဆိုျပဳ ထားသည္ ကိုလည္း ေတြ႕ရိွရ ပါသည္။

စစ္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ ေျခာက္ရပ္ စက္တင္ဘာ ၁၁ ရက္ေန႕ တိုက္ခုိက္မႈ အၿပီးမွ စတင္ၿပီး ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး ရမ္းစဖဲလ္က အေျချပဳရာ နယ္ေျမ၊ ႏိုင္ငံ သတ္သတ္ မွတ္မွတ္ မရိွသာ အၾကမ္းဖက္ အဖြဲ႕မ်ားကို တိုက္ခိုက္ ေခ်မႈန္း ရာတြင္ ကန္႕သတ္ခ်က္ မ်ားေသာ သမားရိုးက် တပ္ဖြဲ႕မ်ားထက္ လွ်ိဳ႕ဝွက္ၿပီး စြမ္းရည္ ထက္ျမက္ေသာ အထူး တပ္ဖြဲ႕ ငယ္မ်ားကို အသံုးျပဳရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ သည္။ ထိုအယူအဆကို သမၼဘုရွ္ ကလည္း ေထာက္ခံ ခဲ့ၿပီး ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္ အထူး တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို စစ္ဆင္ေရး အာဏာ ပိုမို ေပးအပ္သည့္ ညႊန္ၾကား ခ်က္ကို လက္မွတ္ ေရးထိုး ခဲ့သည္။ ထိုညႊန္ၾကားခ်က္ အရ အထူး စစ္ဆင္ေရး ကြပ္ကဲမႈ ဌာနခ်ဳပ္သည္ ယခင္က အေမရိကန္ တပ္မေတာ္၏ ေဒသဆိုင္ရာ ကြပ္ကဲမႈ ဌာနခ်ဳပ္ တပ္မွဴးမ်ား၏ စစ္ဆင္ေရး မ်ားကို အေထာက္အကူေပးရသည့္ အဆင့္မွ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ တုိက္ဖ်က္ေရး စစ္ဆင္မႈ မ်ားကို မိမိ အစီအစဥ္ျဖင့္ ဦးစီး ေဆာင္ရြက္ခြင့္ ရရိွေတာ့ မည္ျဖစ္သည္။ အထူး သျဖင့္ ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္ ေအာက္တို ဘာလတြင္ ဝန္ႀကီး ရမ္းစဖဲလ္ လက္မွတ္ ေရးထိုးခဲ့ေသာ ထိပ္တန္း လွ်ိဳ႕ဝွက္ အဆင့္ရိွ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ တိုက္ဖ်က္ေရး အတြက္ အမ်ိဳးသား စစ္ေရးမဟာ ဗ်ဴဟာ စီမံခ်က္ (National Military Strategic Plan for the War on Terrorism, NMST-WOT) မွ သတ္မွတ္ ထားေသာ ရည္မွန္းခ်က္ မ်ားကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပး ရမည္ ျဖစ္သည္။ ထိုစီမံခ်က္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ထြက္ေပၚလာေသာ သတင္းအစအနမ်ား အရ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ တုိက္ဖ်က္ေရး စစ္ပြဲတြင္ အေမရိကန္ တို႕အေနျဖင့္ ေအာက္ပါ စစ္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ ေျခာက္ရပ္ကို ခ်မွတ္ ထားသည္ကို ေတြ႕ရိွရ သည္ -

အၾကမ္းဖက္ ဝါဒကို သေဘာ တရား ေရးရာ ေထာက္ခံမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚ ေစေသာ အေျခအေန မ်ားကို တန္ျပန္ ႏိုင္မည့္ အေျခအေနမ်ား ေပၚေပါက္ လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရန္။

အၾကမ္းဖက္ သမား မ်ားႏွင့္ ၎တို႕၏ အဖြဲ႕အစည္း မ်ားကို ဖ်က္ဆီးပစ္ရန္။

အၾကမ္းဖက္ သမားမ်ား ဆက္လက္ ရပ္တည္ႏိုင္ေရး အတြက္ လိုအပ္ေသာ အေထာက္ အပံ့မ်ားကို ျဖတ္ေတာက္ ပစ္ရန္။

မဟာမိတ္ ႏိုင္ငံမ်ား၊ မိတ္ေဆြ ႏိုင္ငံမ်ားကို အၾကမ္းဖက္ သမားမ်ားအား ေခ်မႈန္း ႏိုင္စြမ္း ရိွေအာင္ အကူအညီ ေပးရန္။

အၾကမ္းဖက္ သမားမ်ားကို ေထာက္ခံ ေနေသာ ႏိုင္ငံမ်ား၊ အဖြဲ႕ အစည္းမ်ားကို ေထာက္ခံျခင္း မျပဳေစေရး အတြက္ စည္းရံုး သိမ္းသြင္းရန္၊ လိုအပ္ပါက ဖိအား ေပးျခင္း၊ အက်ပ္ ကိုင္ျခင္း၊ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း၊ စစ္အင္အား သံုးျခင္း နည္းလမ္း မ်ားကို အသံုးျပဳရန္။

လူ အေျမာက္အမ်ား ေသေၾက ေစႏိုင္ေသာ လက္နက္မ်ား မျပန္႕ပြား ေရးကို ေဆာင္ရြက္ရန္၊ ထိုလက္နက္မ်ား ထုတ္လုပ္ရာတြင္ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစမည့္ နည္းပညာ၊ ဓာတ္သတၱဳ၊ ပစၥည္း ကရိယာမ်ားကို မလိုလား အပ္ေသာ ႏိုင္ငံ/ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား လက္သို႕ မေရာက္ေအာင္ တားဆီး ဟန္႕တား ဖ်က္ဆီး သြားရန္။ တိုက္ခိုက္မႈ ခံရပါက ေနာက္ဆက္တြဲ ျပႆနာမ်ားကို ကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္း ႏိုင္စြမ္း ရိွေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ထားရန္။

ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီးဌာန အေနျဖင့္ အထက္ပါ စစ္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ ေျခာက္ရပ္ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္ရန္ အတြက္ စီမံခ်က္ ၇၁ (OPLAN ၇၁) ဟု အမည္ေပး ထားေသာ စစ္ဆင္ေရး စီမံခ်က္ တစ္ခုကို ေရးဆြဲ ထားၿပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း အထူး စစ္ဆင္ေရး ဌာနခ်ဳပ္ အေနျဖင့္ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီးမွ အၾကမ္းဖက္ ကြန္ယက္ဟု သတ္မွတ္ ေပးေသာ ပစ္မွတ္မ်ားကို တိုက္ခိုက္ ဖ်က္ဆီးရမည္ ဆိုေသာ အခ်က္မွလြဲ၍ အေသးစိတ္ အခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ျခင္း မရိွေသးပါ။

ေနာက္ဆက္တြဲျပႆနာမ်ား ထိုကဲ့သို႕ အထူး စစ္ဆင္ေရး ကြပ္ကဲမႈ ဌာနခ်ဳပ္ကို အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ တိုက္ဖ်က္ေရး စစ္ပြဲတြင္ အဓိက အခန္းက႑မွာ ပါဝင္ေစျခင္း အေပၚ စစ္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရး ပညာရွင္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး သမားမ်ား သာမက တပ္မေတာ္ အရာရိွႀကီး အေတာ္ မ်ားမ်ား ကလည္း စိတ္မသက္မသာ ခံစား ခဲ့ၾကရ သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အီရတ္ႏွင့္ အာဖဂန္ရိွ အေမရိကန္ အက်ဥ္း စခန္းမ်ား တြင္ေရာ၊ ဂြာတာနာမို အက်ဥ္းစခန္း မ်ားႏွင့္ အျခား ေနရာမ်ား တြင္ပါ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ အက်ဥ္းသားမ်ား အေပၚ မဖြယ္မရာ ျပဳလုပ္မႈမ်ား၊ ႏိွပ္စက္ ညွင္းပန္းမႈမ်ား၊ အေမရိကန္ ျပည္သူမ်ား အေပၚ ဥပေဒျပင္ပမွ ေစာင့္ၾကည့္ ေထာက္လွမ္း မႈမ်ား၊ အက်ဥ္းသားမ်ား၊ စစ္သံုးပန္း မ်ား၏ အခြင့္အေရး ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ႏိုင္ငံတကာ စံႏႈန္းမ်ားကို လ်စ္လ်ဴရႈမႈ မ်ားေၾကာင့္ ယခု အထူးတပ္ဖြဲ႕ မ်ားျဖင့္ လွ်ိဳ႕ဝွက္ စစ္ဆင္ ေရးမ်ား ေဆာင္ရြက္မည္ ဆိုေသာ အခ်က္ကို လူအမ်ား အျပားက စိုးရိမ္ဖြယ္ရာ ျဖစ္ေပၚ တိုးတက္မႈ တစ္ရပ္ အေနျဖင့္ ရႈျမင္ခဲ့ ၾကသည္။ အကဲခတ္မ်ားကမူ အထူး စစ္ဆင္ေရး ကြပ္ကဲမႈ ဌာနခ်ဳပ္သည္ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး၏ တိုက္ရိုက္ ကြပ္ကဲမႈ ေအာက္တြင္ ရိွသျဖင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ခပ္ရမ္းရမ္း လုပ္လိုေသာ ရမ္းစဖဲလ္၏ လက္ကိုင္တုတ္ ျဖစ္သြားက ၁၉၅ဝ၊ ၆ဝ ခုႏွစ္မ်ားအတြင္းက ကြန္ျမဴနစ္ ဝါဒ ဆန္႕က်င္ေရး ေခါင္းစဥ္ေအာက္၌ စီအိုင္ေအ အဖြဲ႕မွ ႏိုင္ငံတကာ ဥပေဒမ်ား ျပင္ပမွ လုပ္ရပ္မ်ား ေဆာင္ရြက္ သကဲ့သို႕ ျပန္လည္ ျဖစ္ေပၚ လာမည္ကို စိုးရိမ္လွ်က္ ရိွၾကသည္။

တကယ္ေတာ့ လည္း ကြန္ဂရက္ လႊတ္ေတာ္ေရာ အေမရိကန္ ျပည္သူမ်ားပါ စက္တင္ဘာ ၁၁ ရက္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အထူး တပ္ဖြဲ႕မ်ား အေနျဖင့္ အာဖဂန္ႏွင့္ အီရတ္ စစ္ပြဲမ်ားတြင္ ပါဝင္ခဲ့သည့္ အခန္း က႑မ်ားမွ လြဲ၍ အျခား ကမၻာ့ေနရာ အႏွံ႕အျပားတြင္ ဘာေတြ လုပ္ေနသည္ကို မသိခဲ့ရေပ။ ပင္တဂြန္ စစ္ဌာနခ်ဳပ္ မွလည္း အထူး တပ္ဖြဲ႕မ်ားသည္ ဖိလစ္ပိုင္၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ၊ ယခင္ ဆိုဗီယက္ အုပ္စုဝင္ အာရွ အလယ္ ပိုင္းႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ အာဖရိက ဦးခ်ိဳ ေဒသမ်ားတြင္ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ တိုက္ဖ်က္ေရး အတြက္ မိတ္ေဆြ မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ ေနသည္ ဆိုတာထက္ ပိုေျပာ မျပခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ား၏ ေမးျမန္းခ်က္ မ်ားမွာလည္း အမိ်ဳးသား လံုၿခံဳေရး အတြက္ ဆိုေသာ အေၾကာင္း ျပခ်က္ျဖင့္ အလိမၼာသံုး ျငင္းပယ္ခံ ေနရဆဲ ျဖစ္သည္။

စစ္ေရးအျမင္ သက္သက္ျဖင့္ ၾကည့္လွ်င္ပင္ အထူး တပ္ဖြဲ႕မ်ား အသံုးျပဳ ျခင္းသည္ ထိေရာက္ေသာ နည္းလမ္း ျဖစ္ေသာ္လည္း အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ တိုက္ဖ်က္ေရး အတြက္ တစ္ခု တည္းေသာ အေျဖ မဟုတ္သည္ကို ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ အထူး တပ္ဖြဲ႕မ်ား၏ ေျပာင္ေျမာက္ေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မ်ားေၾကာင့္ အခ်ိန္တို အတြင္း ေအာင္ပြဲခံ ခဲ့သည္ ဆိုသည့္ အာဖဂန္ နစၥတန္ႏွင့္ အီရတ္ ႏိုင္ငံ မ်ား၌ပင္ စစ္ပြဲၿပီး ေနာက္ပိုင္း လံုၿခဳံေရး ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းရန္ အတြက္ သမားရိုးက် တပ္ဖြဲ႕ မ်ားကို အသံုးျပဳ စစ္ဆင္ ေနရဆဲ ျဖစ္သည္။ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ တုိက္ဖ်က္ေရး စစ္ပြဲသည္ စစ္ေရး နည္းလမ္း အျပင္ သံတမန္ နည္းလမ္း၊ စီးပြားေရး နည္းလမ္း၊ စည္းရံုးေရးႏွင့္ လူမႈေရးနည္းလမ္း စသည့္ စစ္ေရး မဟုတ္ေသာ နည္းလမ္းမ်ားကို အသံုးျပဳရန္ လိုအပ္ေပရာ ရမ္းစဖဲလ္၏ အထူးတပ္ဖြဲ႕ သက္သက္ အယူအဆ (SOCization) ဟု အေမရိကန္ တပ္မေတာ္ အရာရိွ တစ္ခ်ိဳ႕က သေရာ္ထားေသာ အယူအဆမွာ ေအာင္ျမင္မႈ ထက္ မလိုလား အပ္ေသာ ေဘးထြက္ ျပႆနာ မ်ားကို ပိုမို ျဖစ္ေပၚ ေစမည္ဟု ယူဆရ ေပသည္။

ရဲထြဋ္

မွီျငမ္းျပဳစာေစာင္မ်ား

Rumsfeld’s Secret Operations, Washington Post, 9/1/2006

Plan Seeks More Elite Forces to Fortify Military , Washington Post,24/1/2006

Rumsfeld’s New War Paln, Washington Post, 25/1/2006

Quadrennial Defense Review (QDR)by Defense Department.

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2013/10/24/defence-of-singapore/

ငယ္ေသာ္လည္း အဆိပ္ ျပင္းသည့္ စကၤာပူ ကာကြယ္ေရး မူဝါဒ

စကၤာပူ ႏိုင္ငံသည္ ႏုိင္ငံ အရြယ္အစား အရ လည္းေကာင္း၊ လူဦးေရ အရ လည္းေကာင္း အလြန္ ေသးငယ္ ေသာ္လည္း အာရွ ေဒသတြင္ စစ္ပြဲႏွင့္ ပဋိပကၡမ်ား ထူေျပာ လွေသာ စစ္ေအး တုိက္ပြဲ ကာလ အတြင္းတြင္ လည္းေကာင္း၊ စစ္ေအး တုိုက္ပြဲလြန္ ကာလ အင္အား လြန္ဆြဲပြဲ မ်ားတြင္ လည္းေကာင္း ပတ္ဝန္းက်င္ ႏုိင္ငံမ်ားမွ အရႈပ္ အေထြး ဂယက္မ်ားက မိမိႏုိင္ငံကို လာေရာက္ မထိ ပါးေအာင္ ကာကြယ္ရင္း တုိင္းျပည္ စီးပြားေရးကို ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ႏုိင္ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႕ ေဆာင္ရြက္ ရာတြင္ စကၤာပူႏုိင္ငံ၏ ကာကြယ္ေရး မူဝါဒ သည္ အဓိက အခန္းမွ ပါဝင္ခဲ့ သည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။

ကာကြယ္ေရး မ႑ိဳင္ႏွစ္ခု စကၤာပူ ႏုိင္ငံ ကာကြယ္ေရး မူဝါဒ၏ အဓိက မ႑ိဳင္ႏွစ္ခုမွာ သံတမန္ ေရးႏွင့္ ဟန္႕တားေရး မဟာဗ်ဴဟာ(Diplomacy and Deterence) ျဖစ္သည္။ သံတမန္ေရး မဟာဗ်ဴဟာ တြင္ ေဒသတြင္း အင္အား ခ်ိန္ခြင္ လွ်ာကို ထိန္းသိမ္း ထားရန္၊ ေဒသတြင္း ႏုိင္ငံ အားလံုးႏွင့္ ခ်စ္ၾကည္ ရင္းႏွီးစြာ ဆက္ဆံရန္၊ အင္အားႀကီး နုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးစြာ ဆက္ဆံၿပီး စကၤာပူ ႏုိင္ငံ၏ လံုၿခံဳေရးကို အာမခံခ်က္ ရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ရန္ႏွင့္ လြပ္လပ္စြာ ကုန္သြယ္ေရးကို အေထာက္အကူ ေပးေသာ ႏုိင္ငံတကာ စာခ်ဳပ္မ်ား၊ အသင္းအဖြဲ႕ မ်ားတြင္ တက္ၾကြစြာ ပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ စေသာ အခ်က္မ်ား ပါဝင္ပါသည္။ ဟန္႕တားေရး မဟာ ဗ်ဴဟာတြင္ စကၤာပူ ႏုိင္ငံကို က်ဴးေက်ာ္ တိုက္ခိုက္ လာပါက ျပင္းထန္စြာ တံု႕ျပန္ တိုက္ခိုက္ ျခင္းကို ခံရမည္ ဟူေသာ အျမင္ ျဖစ္ေပၚ ေစရန္ အတြက္ စစ္အင္အားကို ခိုင္မာစြာ တည္ေဆာက္ ထားရန္၊ လိုအပ္ပါက လက္ဦးမႈ ရယူ တိုက္ခိုက္ နိုင္စြမ္း ရိွေအာင္ တည္ေဆာက္ ထားရန္ ဆိုေသာ အခ်က္မ်ား ပါဝင္ပါသည္။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဟာင္းလီ ကြမ္းယူ ကမူ စကၤာပူသည္ အေကာင္ ငယ္ေသာ္လည္း အဆိပ္ျပင္း သည့္ ေျမြေပြး ႏွင့္ တူရမည္ဟု ေျပာခဲ့ပါသည္။

စုေပါင္း ကာကြယ္ေရး (Total Defence Concept) လူဦးေရ နည္းပါးေသာ စကၤာပူ ႏုိင္ငံသည္ အစၥေရး၊ ဆြီဒင္ႏွင့္ ဆြစ္ဇာလန္ ႏိုင္ငံမ်ား၏ ကာကြယ္ေရး မူဝါဒ မ်ားကို ေလ့လာ ၿပီးေနာက္ ႏိုင္ငံ ကာကြယ္ ေရးတြင္ ျပည္သူလူထု တစ္ရပ္လံုး ပါဝင္ေစရန္ အတြက္ စုေပါင္း ကာကြယ္ေရး အယူအဆ ကို ခ်မွတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ စုေပါင္း ကာကြယ္ေရး စနစ္တြင္ အျပန္အလွန္ ဆက္စပ္ ေနေသာ စိတ္ဓာတ္ ေရးရာ၊ လူမႈ ေရးရာ၊ စီးပြား ေရးရာ၊ ၿမိဳ႕ျပ ကာကြယ္ေရးႏွင့္ စစ္ေရး နည္းလမ္း အစိတ္္အပိုင္းငါးခု ပါဝင္ၿပီး ႏုိင္ငံ ကာကြယ္ ေရးကို တပ္မေတာ္ သာမက စကၤာပူ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုလံုးက ပါဝင္လာၿပီး ဘက္စံု ေဒါင့္စံုမွ ကာကြယ္ ႏုိင္ေစရန္ ရည္ရြယ္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အမ်ိဳးသား စစ္မႈထမ္း ဥပေဒ စကၤာပူ ႏုိင္ငံသည္ မေလးရွား ျပည္ေထာင္စုမွ ခြဲထြက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ႏုိင္ငံ ကာကြယ္ေရး အတြက္ တပ္မေတာ္ ဖြဲ႕စည္း ႏုိင္ေရး အတြက္ အစၥေရးႏုိင္ငံမွ အကူအညီျဖင့္ ေလ့လာမႈမ်ား ျပဳလုပ္ ခဲ့ရာတြင္ ဆႏၵအေလွ်ာက္ စစ္မႈထမ္း စနစ္ကိုသာ က်င့္သံုး ပါက ႏုိင္ငံ၏ လူဦးေရ အခ်ိဳးအစား အရ တပ္မဟာ အဆင့္သာ အႀကီးဆံုး ဖြဲ႕စည္း ႏိုင္မည္ကို ေတြ႕ရိွ ခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္ တြင္ အမိ်ဳးသား စစ္မႈထမ္း ဥပေဒကို ျပဌာန္းခဲ့ ရသည္။ ထိုဥပေဒအရ အသက္ (၁၈) ႏွစ္ ျပည့္သူတိုင္း ႏွစ္ႏွစ္ စစ္မႈ ထမ္းေဆာင္ ရမည္ ျဖစ္သည္။ ထို႕ေနာက္ တိုက္ပြဲဝင္ အသင့္ အရန္တပ္ဖြဲ႕ (Operational Ready Reserve) အျဖစ္ ေနာက္ထပ္ ၁၃ ႏွစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ကာ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ရက္ေပါင္း ေလးဆယ္ စစ္ေရး ေလ့က်င့္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ ရမည္ ျဖစ္သည္။ ထို ၁၃ ႏွစ္ ၿပည့္ၿပီးပါက အရာရိွ မ်ားသည္ အသက္ ငါးဆယ္အထိ လည္းေကာင္း၊ အျခား အဆင့္မ်ားသည္ အသက္ေလးဆယ္ အထိ လည္းေကာင္း အရန္ တပ္ဖြဲ႕တြင္ ဆက္လက္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ရမည္ ျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသား စစ္မႈထမ္း ဥပေဒအရ ႏွစ္ႏွစ္ ထမ္းေဆာင္ ၿပီးလွ်င္ တပ္မေတာ္တြင္ ဆက္လက္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ လိုသူမ်ားသည္ အၿမဲတမ္း စစ္မႈထမ္းမ်ား အျဖစ္ ဆက္လက္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ႏုိင္သည္။ လက္ရိွ စကၤာပူ တပ္မေတာ္တြင္ အင္အား ၃၅ဝဝဝဝ ခန္႕ရိွရာတြင္ ၂ဝဝဝဝ မွာ အၿမဲတမ္း စစ္မႈထမ္း၊ ၄ဝဝဝဝ မွ အမ်ိဳးသား စစ္မႈထမ္း ဥပေဒအရ တာဝန္ ထမ္းေနသူမ်ား ျဖစ္ၿပီး က်န္အင္အား မ်ားမွာ အရန္ တပ္ဖြဲ႕မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

စကၤာပူ တပ္မေတာ္သည္ မိမိ၏ အရန္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို တိုုက္ပြဲဝင္ရန္ အတြက္ ဆင့္ေခၚရာ တြင္ လွ်င္ျမန္စြာ စုဖြဲ႕ႏုိင္ရန္ အတြက္ ႏွစ္စဥ္ ဇာတ္တိုက္ ေလ့က်င့္မႈ မ်ားကို ျပဳလုပ္ေလ့ ရိွသည္။ ထိုကဲ့သို႕ ေဆာင္ရြက္ထား မႈေၾကာင့္ အရန္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားသည္ ေျခာက္နာရီမွ ႏွစ္ဆယ့္ ေလးနာရီ အတြင္းတြင္ တိုက္ပြဲဝင္ရန္ အသင့္စုဖြဲ႕ ႏုိင္ေသာ အေျခအေနတြင္ ရိွပါသည္။ ထို႕ျပင္ စကၤာပူ တပ္မေတာ္သည္ ၎တို႔၏ အေရအတြက္ နည္းပါးမႈကို အရည္အခ်င္း တိုးျမႇင့္ျခင္းျဖင့္ ကုစားရန္ ေဆာင္ရြက္ သည္ကို ေတြ႕ရေပသည္။ စကၤာပူ ႏုိင္ငံ၏ ကာကြယ္ေရး အသံုးစရိတ္မွာ ဂ်ီဒီပီ၏ ၄% မွ ၅% ခန္႕သာ ရိွေသာ္လည္း ႏုိင္ငံ စီးပြားေရး အင္အား ေၾကာင့္ ေငြပမာဏမွာမူ ေဒၚလာ ျဖင့္တြက္ပါက အာဆီယံ ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ အမ်ားဆံုး ျဖစ္ေန သည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ ထိုကာကြယ္ေရး အသံုးစရိတ္၏ ၂၅%ခန္႕ကို သုေတသနႏွင့္ လက္နက္ ထုတ္လုပ္ေရး လုပ္ငန္း မ်ားတြင္ သံုးစြဲကာ အဆင့္ျမင့္ နည္းပညာသံုး လက္နက္ စနစ္မ်ားကို အသံုးျပဳ ႏိုင္ေရး ေဆာင္ရြက္လွ်က္ ရိွပါသည္။ ၎အျပင္ ၁၉၈ဝ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ားမွ စတင္ၿပီး အေမရိကန္၊ ၾသစေတးလ်၊ နယူးဇီလန္ စေသာ ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ပူးတြဲ စစ္ေရး ေလ့က်င့္မႈ မ်ားတြင္ ပါဝင္ခဲ့ သကဲ့သို႕ အာဆီယံ ႏုိင္ငံအခ်ိဳ႕ ႏွင့္လည္း ႏွစ္နိုင္ငံ ပူးတြဲ ေလ့က်င့္ မႈမ်ား ျပဳလုပ္ ခဲ့သည္။ ထို႕ျပင္ စကၤာပူႏုိင္ငံ အက်ယ္အဝန္း အရ စစ္ေရး ေလ့က်င့္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ နယ္ေျမ ကန္႕သတ္ခ်က္ မ်ားရိွသျဖင့္ စကၤာပူ တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို အေမရိကန္၊ ၾသစေတးလ်၊ နယူးဇီလန္၊ ဘရူႏိုင္း၊ ထုိင္း၊ အင္ဒိုနီးရွား စေသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အေျခစိုက္ၿပီး ေလ့က်င့္ မႈမ်ား ျပဳလုပ္လွ်က္ လည္းရိွပါသည္။

ေဒသတြင္း အင္အား ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ ညီမွ်မႈကို ထိန္းသိမ္းျခင္း စကၤာပူ ႏုိင္ငံသည္ စစ္ေအး တိုက္ပြဲ ကာလ အတြင္းတြင္ လည္းေကာင္း၊ စစ္ေအး တိုက္ပြဲလြန္ ကာလတြင္ လည္းေကာင္း ႏုိင္ငံႀကီး တစ္ခုတည္းက အာရွ ေဒသတြင္ ထင္သလို ခ်ယ္လွယ္ ႏိုင္သည့္ အေျခအေန ေရာက္မလာ ေအာင္ ထိန္းညိွနုိင္ေရး ႀကိဳးပမ္း ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရေပသည္။ ထို႕ကဲ့သို႕ ထိန္းညိွရာတြင္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွေဒသႏွင့္ အာရွေဒသဟူ၍ ႏွစ္ပိုင္းခြဲျခား သံုးသပ္ ေဆာင္ရြက္လွ်က္ ရိွပါသည္။ အေရွ႕ ေတာင္အာရွ ေဒသတြင္း အင္အား ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ ညီမွ်မႈကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္ေရး ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ စကၤာပူႏုိင္ငံ၏ သံတမန္ေရး၊ စီးပြားေရးႏွင့္ ကာကြယ္ေရး စြမ္းအားမ်ားျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္သည္။ စကၤာပူ ႏိုင္ငံ၏ ပထဝီ အေန အထားႏွင့္ လူဦးေရ အေန အထားအရ မေလးရွားႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွား ႏုိင္ငံမ်ားက ေဒသတြင္း အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံမ်ား ျဖစ္မလာ ေရးသည္ အဓိက လိုအပ္ခ်က္ ျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ထိုနိုင္ငံမ်ား တြင္ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္ ဝါဒီမ်ား အာဏာရ လာလွ်င္ တရုတ္ လူမ်ိဳး အမ်ားစု ေနထိုင္ေသာ စကၤာပူ ႏုိင္ငံတြင္ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္က ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ တရုတ္ လူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ မေလး လူမ်ိဳး မ်ားၾကား လူမ်ိဳးေရး ပဋိပကၡမ်ား ျပန္လည္ ေပၚေပါက္ လာမည္ ကိုလည္း စိုးရိမ္လွ်က္ ရွိသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ အာဆီယံ အဖြဲ႕ အတြင္းတြင္ ဗီယက္နမ္၊ လာအို၊ ကေမၻာ ဒီးယားႏွင့္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံမ်ားကို တိုးခ်ဲ႕ ဖြဲ႕စည္းမႈကို အစၥလမ္ ဘာသာဝင္ ႏုိင္ငံမ်ား၏ အင္အားကို ထိန္းညိႇရန္ အတြက္ အေထာက္အကူ ျဖစ္လိမ့္ မည္ဟု စကၤာပူက ယူဆၿပီး ႀကိဳဆိုခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အာရွေဒသ အတြက္မူ အင္အား ထိန္းညိႇမႈကို စကၤာပူ ႏုိင္ငံတစ္ခု တည္းျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ ႏုိင္စြမ္း မရိွသျဖင့္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံ ကဲ့သို႕ေသာ ေဒသျပင္ပ အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံမ်ား၏ အားျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ရန္ ေဆာင္ရြက္လွ်က္ ရိွသည္။ စကၤာပူ ႏုိင္ငံက တရုတ္ႏုိင္ငံ၏ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရး အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံ ျဖစ္လာမႈနွင့္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံတြင္ အမ်ိဳးသားေရး ဝါဒီမ်ား ျပန္ေခါင္းေထာင္ လာမႈတို႕ကို အာရွေဒသ၏ တည္ၿငိမ္မႈကို ၿခိမ္းေျခာက္မည့္ အႏၲရာယ္မ်ား အျဖစ္ ရႈျမင္ခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံအေနျဖင့္ ၁၉၆ဝ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ား က ၿဗိတိန္ ႏုိင္ငံက စူးအက္ တူးေျမာင္း အေရွ႕ဘက္ရိွ ေဒသမ်ားမွ ထြက္ခြာသြား သကဲ့သို႕ အာရွေဒသမွ ထြက္ခြာ သြားမည္ကို စိုးရိမ္ခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဖီလစ္ပိုင္ ႏုိင္ငံရိွ အေျခစိုက္ စခန္းမ်ား ပိတ္လိုက္ ရခိ်န္တြင္ စကၤာပူ ႏုိင္ငံ၏ အေျခစိုက္ စခန္းမ်ားတြင္ အေမရိကန္ တပ္ဖြဲ႕မ်ား ရပ္နားခြင့္မ်ား ခြင့္ျပဳခဲ့ သကဲ့သို႕ ေအပတ္၊ အာဆီယံ ေဒသ ေဆြးေႏြးပြဲ Regional Forum စေသာ အဖြဲ႕မ်ားတြင္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံမွ ဦးေဆာင္ ပါဝင္မႈကို ႀကိဳဆို ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

စီးပြားေရး ဆန္ဆန္ ခ်ဥ္းကပ္ျခင္း စကၤာပူ ႏိုင္ငံ၏ ကာကြယ္ ေရးမူဝါဒႏွင့္ မဟာ ဗ်ဴဟာကို ေလ့လာပါက ႏိုင္ငံ ၏ ပထဝီ ႏုိင္ငံေရး အေန အထားအရ ျဖစ္ေပၚ ေနေသာ အားနည္းခ်က္ မ်ားကို ေလ်ာ့ပါး ေစရန္ အတြက္ သံတမန္ နည္းလမ္း မ်ားကို လိမၼာ ပါးနပ္စြာ အသံုးခ် ထားေၾကာင္း ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ပင္ “ႏိုင္ငံစီးပြားေရးတိုးတက္ရန္အတြက္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွေဒသ ႏွင့္ အာရွတိုက္ ေဒသ တစ္ခုလံုး တည္ၿငိမ္မႈ ရရန္ လိုသည္။ ထိုကဲ့သို႕ တည္ၿငိမ္မႈ ရေစရန္ အတြက္ ေဒသတြင္း အင္အားႀကီး နိုင္ငံမ်ားက ေဆာင္႐ြက္ျခင္းထက္ ေဒသျပင္ပ အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္႐ြက္ ျခင္းသည္ စကၤာပူႏိုင္ငံ အမ်ိဳးသား အက်ိဳးစီးပြား အတြက္ ပိုမို သင့္ေတာ္သည္။ ေဒသတြင္း အားႀကီး ႏိုင္ငံမ်ားသည္ စကၤာပူ ကဲ့သို႔ေသာ ႏိုင္ငံငယ္မ်ား အတြက္ အႏၲရာယ္ ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေဒသတြင္း အင္အား ခိ်န္ခြင္လွ်ာ ညီမွ်ေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ျခင္း သည္ စကၤာပူ ႏုိင္ငံ၏ ကာကြယ္ေရး အတြက္ေရာ၊ စီးပြားေရး အတြက္ပါ အေကာင္း ဆံုးျဖစ္သည္။” ဆိုေသာ အေျခခံ အယူ အဆျဖင့္ ကာကြယ္ေရး မူဝါဒႏွင့္ မဟာဗ်ဴဟာ မ်ားကို ခ်မွတ္ ေဆာင္႐ြက္ ေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အျခား ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ကာကြယ္ေရး ပူးေပါင္း ေဆာင္႐ြက္မႈ မ်ားကို ၾကည့္ပါက စကၤာပူ တပ္မေတာ္၏ အားနည္းခ်က္ တစ္ခုျဖစ္သည့္ ေလ့က်င့္ေရး နယ္ေျမ က်ဥ္းေျမာင္းျခင္း ဆိုေသာ အခ်က္ကို ကုစားရန္ အတြက္ အဓိက ဦးတည္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ ကို ေလ့လာ ေတြ႕ရိွႏိုင္ ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ စကၤာပူ ႏိုင္ငံ၏ ကာကြယ္ေရး မူဝါဒသည္္ အထက္ပါ အယူအဆကို အေျခခံကာ ေအာက္ပါ အတိုင္း ခ်မွတ္ ေဆာင္႐ြက္ ေနသည္ဟု ဆိုရပါမည္-

ေဒသျပင္ပ အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံ မ်ားျဖင့္ ကာကြယ္ေရး မဟာမိတ္ စာခ်ဳပ္ ဆိုျခင္း မရိွ ေသာ္လည္း ထိုႏိုင္ငံ မ်ားႏွင့္ အစိုးရျခင္း၊ တပ္မေတာ္ ခ်င္းရင္းႏွီးစြာ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ျခင္း အားျဖင့္ မိမိႏိုင္ငံ ကာကြယ္ေရးတြင္ ထိုႏိုင္ငံ မ်ား၏ ေထာက္ခံ အားေပးမႈကို လိမၼာ ပါးနပ္ စြာျဖင့္ ရယူ အသံုးျပဳျခင္း။

ေဒသတြင္း အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံ ျဖစ္လာ ႏိုင္ဖြယ္ ရိွေသာ ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးစြာ ဆက္ဆံ သကဲ့သို႕ ထိုႏိုင္ငံ မ်ား၏ အင္အား ႀကီးထြား လာမႈကို ထိန္းညိႇႏိုင္ရန္ အတြက္ ေဒသျပင္ပ အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံမ်ားကို အသံုးခ် ျခင္း။

သံတမန္ နည္းလမ္းျဖင့္ ကာကြယ္ျခင္း ( Defence Diplomacy) ကို ထိထိ ေရာက္ေရာက္ အသံုးျပဳ ျခင္း။

ရန္သူ႕ ေရွးဦး တိုက္ခုိက္မႈ (First Strike) ကိုႀကံႀကံ ခံႏိုင္ၿပီး တန္ျပန္ တိုက္ခိုက္ ႏိုင္စြမ္း ရိွေအာင္ ကာကြယ္ေရး စြမ္းအားႏွင့္ ၿမိဳ႕ျပ ကာကြယ္ေရး စနစ္ကို တည္ေဆာက္ ထားျခင္း။

လိုအပ္ပါက လက္ဦးမႈ ရယူ တိုက္ခိုက္ ႏိုင္စြမ္း ရိွေအာင္ တပ္မေတာ္၏ ထိုးစစ္ဆင္ ႏိုင္စြမ္း (Offensive Capability) ကိုျမႇင့္တင္သည့္ အေနျဖင့္ ေခတ္မီ လက္နက္ နည္းပညာသံုး လက္နက္ စနစ္မ်ားကို ဝယ္ယူ တပ္ဆင္ ေနျခင္း။

စကၤာပူ ႏိုင္ငံ၏ ကာကြယ္ေရး မူဝါဒသည္ မိမိႏိုင္ငံ၏ ပကတိ အေျခအေန မ်ားႏွင့္ ကိုက္ညီေအာင္ ေရးဆြဲ ခ်မွတ္ ထားျခင္း ျဖစ္သျဖင့္ ႏုိင္ငံ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈကို အေထာက္အကူ ျပဳႏိုင္ခဲ့ သည္ကို ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ထိုမူဝါဒသည္ သမားရိုက် ၿခိမ္းေျခာက္ မႈမ်ား အတြက္ ရည္ရြယ္ ခ်မွတ္ထားျခင္း ျဖစ္ရာ စက္တင္ဘာ ၁၁ ရက္ေန႕ ေနာက္ပိုင္း ျဖစ္ေပၚလာ ေနေသာ ႏိုင္ငံမဲ့ အဖြဲ႕ အစည္းမ်ား၏ အၾကမ္းဖက္ တိုက္ခိုက္မႈမ်ား၊ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး ပဋိပကၡမ်ား၊ နုိင္ငံ ျဖတ္ေက်ာ္ ရာဇဝတ္ ဂိုဏ္းမ်ား ကဲ့သို႕ေသာ သမားရိုးက် မဟုတ္ေသာ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ မ်ားကို ကိုယ္တြယ္ ေျဖရွင္းႏုိင္ရန္ အတြက္မူ ျပည့္စံု လံုေလာက္မႈ မရိွေသးသျဖင့္ လာမည့္ ဆယ္စုႏွစ္ မ်ားအတြက္ မူဝါဒ ဆိုင္ရာ ခ်ဥ္းကပ္မႈ အသစ္မ်ားကို ရွာေဖြရန္ လိုအပ္ လာေနၿပီ ျဖစ္ပါသည္။

ရဲထြဋ္

မွီျငမ္းျပဳစာေစာင္မ်ား

Defending the Lion City, By Tim Huxley. Tailisman Publishing House,Singapore, 2004

Singapore, The Ultimate Island, By T.S Selvan, Freeway Book, Singapore, 1990

Non- Traditional Security Issues in South East Asia, IDSS, Singapore, 2001

Security Challenges of the 21st Century; A regional and National Perspective, By Brig. Gen Tan Huck Gim, Singapore Army, 2004

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2013/10/24/the-world-with-arms/

လက္နက္မ်ားနဲ႕ကမၻာ

ေန႕စဥ္ ၿဂိဳလ္တု သတင္း ေတြမွာ၊ သတင္းစာထဲမွာ ကမၻာအႏွံ႕ အျပားတြင္ ျဖစ္ေပၚ ေနေသာ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡမ်ား သတင္း ေတြႏွင့္ ျပည့္လ်ံ ေနသည္။ ဆိုဗီယက္ ျပည္ေထာင္ စုႀကီးၿပိဳကြဲ သြားစဥ္က အေမရိကန္သမၼဘုရ္ွ (အႀကီး)က ကမၻာ့ ႏုိင္ငံေရး ပံုစံသစ္ New World Order ေခတ္ေရာက္ၿပီ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၏ အသီးအပြင့္ ေတြကို ကမၻာ့ မိသားစုေတြ မွ်ေဝ ခံစားခ်ိန္ တန္ၿပီဟု ဆိုခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ လက္ေတြ႕တြင္ စစ္ေအးလြန္ ကာလ ကမၻာ ႀကီးသည္ ပိုၿပီး လံုၿခံဳ ေအးခ်မ္း ရမည့္ အစား ႏို္င္ငံ အားလံုးက လက္နက္ေတြ အၿပိဳင္အဆုိင္ တပ္ဆင္ၿပီး စစ္အသံုး စရိတ္ေတြ တိုးတက္ သံုးစြဲ လာသည္ကို သာ ေတြ႕ရ ေပသည္။ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ တြင္ တစ္ကမၻာ လံုး၌ ေဒၚလာ ၄၄ ဘီလီယံ ေက်ာ္ တန္ဖိုး ရိွေသာ လက္နက္ အေရာင္း အဝယ္ စာခ်ဳပ္ ေတြကို လက္မွတ္ ထိုးခဲ့ ၾကသည္။ ထိုပမာဏသည္ ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္ႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္လွ်င္ ၄၃% တိုးလာ ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အျမင့္ မားဆံုးပင္ ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္တြင္ မူ ထိုပမာဏထက္ အဆမ်ားစြာ ပိုလာမည့္ အရိပ္ လကၡဏာမ်ား ျပေန၏။

ေဆာ္ဒီကဲ့သို႕ ေရနံ တင္ပို႕ ေရာင္းခ်ေသာ ႏုိင္ငံ အမ်ား အျပားက ေရနံ ေစ်းတက္သျဖင့္ ရရိွလာေသာ ဝင္ေငြမ်ားျဖင့္ ေခတ္မီ လက္နက္မ်ားကို အျပိဳင္ အဆုိင္ ဝယ္ယူ တပ္ဆင္ ေနၾကသည္။ အလားတူပင္ အာရွ ေဒသမွ တရုတ္ႏွင့္ အိႏိၵယ ႏုိ္င္ငံမ်ား ကလည္း ကာကြယ္ေရး အသံုးစရိတ္ မ်ားကို တိုးျမႇင့္ သံုးစြဲ လာလွ်က္ရိွ သကဲ့သို႕ က်န္ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ား ကလည္း လက္နက္ အသစ္မ်ားကို ဝယ္ယူ ေနၾကျပန္သည္။ စစ္ေရး အကဲခတ္မ်ား ကေတာ့ ႏုိ္င္ငံမ်ား အေနျဖင့္ စစ္ေအး ေခတ္လြန္ ဧက မ႑ိဳင္ က မၻာ့ ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနတြင္ လံုၿခံဳမႈ ပိုမို ေလ်ာ့နည္း လာသည္ဟု ယူဆလာ ေသာေၾကာင့္ စစ္အသံုး စရိတ္မ်ားကို တိုးျမႇင့္ သံုးစြဲလာ ျခင္းျဖစ္သည္ဟု အကဲျဖတ္ ၾကသည္။

စစ္ အသံုးစရိတ္မ်ား ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္တြင္ ကမၻာ့ ႏုိင္ငံ အသီးသီး၏ စစ္အသံုး စရိတ္ စုစုေပါင္းသည္ ေဒၚလာ ၁၁၁၈ ဘီလီယံ ရိွခဲ့သည္။ ထိုပမာဏာ သည္ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ကထက္ ၃၄ % ျမင့္မား လာျခင္း ျဖစ္ကာ ကမၻာ့ ဂ်ီဒီပီ၏ ၂.၅% ရိွေပသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ လူတစ္ဦး ခ်င္းအတြက္ စစ္ အသံုးစရိတ္ ၁၇၃ ေဒၚလာ သံုးစြဲ ေနသည္ဟု ဆိုႏုိ္င္ေပ၏။ ႏို္င္ငံ တစ္ႏုိင္ငံခ်င္း အေနျဖင့္မူ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံက ၿပိဳင္ဖက္မရိွ ေရွ႕က ဦးေဆာင္ ေနသည္။ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္၏ ကာကြယ္ေရး အသံုးစရိတ္မွာ ေဒၚလာ ၆၂ဝ ဘီလီယံ ေက်ာ္ရိွရာ က်န္ ကမၻာ့ႏုိ္င္ငံ အားလံုး၏ စုစုေပါင္း စစ္အသံုး စရိတ္ထက္ ပိုမ်ား သည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ သို႕တိုင္ေအာင္ ထိုအသံုးစရိတ္တြင္ အီရတ္ႏွင့္ အာဖဂန္ စစ္ပြဲ အတြက္ သီးျခား အသံုးစရိတ္ ေဒၚလာ ၉၂ ဘီလီယံ ပါဝင္ျခင္း မရိွေသးေပ။

အေမရိကန္ ႏွင့္ အဓိက ၿပိဳင္ဖက္ ျဖစ္ေသာ ရုရွားႏွင့္ တရုတ္ ႏုိင္ငံတို႕၏ စစ္ အသံုးစရိတ္ ပင္လွ်င္ ၁၃၉ ဘီလီယံ သာ ရိွရာ အေမရိကန္ အသံုး စရိတ္၏ ၃ဝ% မွ်သာ ရိွသည္ကို ေတြ႕႔ရပါသည္။ သို႕ေသာ္ ဆိတ္လည္း ဆိတ္အထြာ၊ ဆင္လည္း ဆင့္အထြာ ဆိုသကဲ့ သို႕ပင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ား ကလည္း စစ္ေရး အသံုးစရိတ္ကို တိုးျမႇင့္ သံုးစြဲေန ၾကသည္။ စကၤာပူ ကဲ့သို႕ေသာ ႏုိင္ငံ ငယ္ေလး ကပင္ ၆ ဘီလီယံ နီးပါး အသံုးျပဳ ေနၿပီး ေဆာ္ဒီအာေရး ဗီးယားက ေဒၚလာ ၂၁ ဘီလီယံ သံုးစြဲလွ်က္ ရိွသည္။ အာဖရိက ႏုိင္ငံ အမ်ားစု မွာလည္း စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈ ေႏွးေကြး ေနသည့္တိုင္ စစ္ေရး အသံုးစရိတ္ကို တိုးတက္ သံုးစြဲလွ်က္ ရိွေနၾကသည္။ ေရနံ တင္ပို႕ ေနရေသာ ဗင္နီ ဇြဲလား၊ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား၊ အင္ဂိုလာႏွင့္ ဗဟုိ အာရွ ေဒသမွ ႏုိင္ငံမ်ား ကလည္း လက္ဖြာဖြာႏွင့္ လက္နက္ ေစ်းကြက္ ထဲဆင္းၿပီး ဝယ္ယူ ေနလွ်က္ ရိွေန၏။ တရုတ္ ႏုိင္ငံကမူ ေဒၚလာ ၆၂.၅ ဘီလီယံျဖင့္ ကမၻာေပၚတြင္ ဒုတိယေျမာက္ စစ္အသံုး စရိတ္ အမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံ အျဖစ္ ရိွေန သကဲ့သို႕ အိႏိၵယ ႏုိ္င္ငံ ကလည္း ေဒၚလာ ၂၂ ဘီလီယံ သံုးစြဲၿပီး နံပတ္ ၈ ေနရာတြင္ ရိွေနေပသည္။ စာရင္း ဇယားမ်ား အရ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ား၏ စစ္ေရး အသံုးစရိတ္ ၃ဝ% ကို လက္နက္မ်ား ဝယ္ယူ ရာတြင္ အသံုးျပဳ ေနသည္ဟု ဆိုပါသည္။

လက္နက္ကုန္သည္မ်ား ထိုကဲ့သို႕ လက္နက္ ဝယ္ယူ မႈေတြ တိုးလာ ခ်ိန္တြင္ လက္နက္ ထုတ္လုပ္ ေရာင္းခ်သူ မ်ား၏ အေနအထား ကလည္း ေျပာင္းလဲ လာေနသည္။ ထံုးစံ အတိုင္းပင္ လက္နက္ ေရာင္းခ်ေသာ ထိပ္တန္း ကုမၸဏီမ်ားမွာ အေမရိကန္ ကုမၸဏီ မ်ားသာ ျဖစ္ေနသည္။ အေမရိကန္ လက္နက္ လုပ္ငန္း ကုမၸဏီ မ်ားျဖစ္သည့္ ဘိုအင္း၊ ေနာ့သ္ေရာ့ပ္ – ဂရူးမင္း၊ ေလာ့ဒ္ဟိခ္ ႏွင့္ ေရသီယြန္ ကုမၸဏီ မ်ားသည္ အဓိက လက္နက္ ေရာင္းခ် ေနေသာ ကုမၸဏီမ်ား အျဖစ္ ရိွေနဆဲ ျဖစ္သည္။ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ ႏုိ္င္ငံ၊ ရုရွားႏွင့္ အေနာက္ ဥေရာပ ႏုိ္င္ငံမ်ား မပါ ကမၻာ့ လက္နက္ ေစ်းကြက္တြင္ အေရာင္း အဝယ္ ျဖစ္ခဲ့ေသာ သမားရိုးက် လက္နက္မ်ား တန္ဖိုးမွာ ေဒၚလာ ၄၄.၂ ဘီလီယံ ရိွခဲ့ၿပီး လြန္ခဲ့သည့္ ရွစ္ႏွစ္ အတြင္း အျမင့္ မားဆံုး ျဖစ္ခဲ့သည္။ အေမရိ ကန္တို႕က ထုိေစ်းကြက္၏ ၂၈.၉% ျဖစ္သည့္ ေဒၚလာ ၁၂.၈ ဘီလီယံ ဖိုးကို ေရာင္းခ် ႏုိင္ခဲ့သည္။ အေမရိကန္ ေနာက္တြင္မူ ျပင္သစ္က ၇.၉ ဘီလီယံ၊ ရုရွားက ၇.၄ ဘီလီယံျဖင့္ ဒုတိယ၊ တတိယ ေနရာ မ်ားတြင္ ရိွေန ေပသည္။ ထိုလက္နက္ ေရာင္းခ်မႈ မ်ား၏ ၆၈.၄ % မွာ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံ မ်ားသို႕ ေရာင္းခ် ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ ဟုလည္း သိရပါသည္။

ေစ်းကြက္ လုပြဲမ်ား ထိုေၾကာင့္ လက္နက္ ထုတ္လုပ္ ေရာင္းခ်ေသာ ႏို္င္ငံမ်ားသည္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိ္င္ငံမ်ား၏ ေစ်းကြက္ကို စိုးမိုးႏုိင္ရန္ အၿပိဳင္ အဆိုင္ ႀကိဳးစား လာၾက ျခင္းျဖစ္သည္။ စစ္ေအး တိုက္ပြဲ ကာလကမူ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ား၏ လက္နက္ ေစ်းကြက္ကို အေမရိကန္ႏွင့္ ဆိုဗီယက္ တို႕က ခ်ဳပ္ကိုင္ ထားခဲ့ ၾကသည္။ စစ္ေအး တိုက္ပြဲလြန္ ကာလ တြင္မူ ရုရွားတို႕က ဆိုဗီယက္ ေနရာကို အစားထိုးရန္ ေဆာင္ရြက္ လာသကဲသို႕ အေနာက္ ဥေရာပ နို္င္ငံမ်ား ကလည္း ေနရာ ယူရန္ ႀကိဳးစား လာၾကသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ပင္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ား၏ လက္နက္ေ စ်းကြက္ ၅၄%ကို အေမရိကန္ တို႕ ပို္င္ဆိုင္ ထားရာမွ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္တြင္ ၂၈.၉ %သို႕ က်ဆင္းလာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႕ အေမရိ ကန္တို႕ေစ်းကြက္ ေပ်ာက္ခဲ့ ရျခင္းမွာ အေၾကာင္း အရင္း ႏွစ္ခုေပၚတြင္ အေျခခံ ပါသည္။

ပထမ အေၾကာင္းမွာ အီရတ္ စစ္ပြဲေၾကာင့္ ကမၻာ့ ျပည္သူ အမ်ားစုက အေမရိကန္ ႏုိ္င္ငံ အေပၚ ဆန္႕က်င္မႈ မ်ားျပား လာျခင္းႏွင့္ ဆိုင္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္းရိွ မူဆလင္ ႏုိင္ငံမ်ားမွ အစိုးရ မ်ားသည္ အေမရိကန္ တို႕၏ ၾသဇာခံ အျဖစ္ အျမင္မခံ နိုင္သျဖင့္ စစ္ေရး အရ ဆက္ဆံမႈ မ်ားကို ေလွ်ာ့ခ် လာၾကသည္ကို ေတြ႕ရ၏။ ဒုတိယ အေၾကာင္းမွာ အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္က ႏုိ္င္ငံျခားေရး၊ ကာကြယ္ေရး မူဝါဒ မ်ားတြင္ ပိုမို ဝင္ေရာက္ စြတ္ဖက္ လာျခင္းႏွင့္ ဆိုင္သည္။ စစ္ေအး ေခတ္လြန ကာလတြင္ ကြန္ဂရက္ လႊတ္ေတာ္သည္ သမၼတ မ်ား၏ မူဝါဒႏွင့္ ဆန္႕က်င္ၿပီး ႏို္င္ငံ အမ်ားအျပား အေပၚ လက္နက္မ်ား ေရာင္းခ်မႈ အေပၚ ကန္႕သတ္ျခင္း၊ နည္းပညာ လႊဲေျပာင္းမႈ မ်ားကို ပိတ္ပင္ျခင္း စသည့္ လုပ္ရပ္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ လာခဲ့ သျဖင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံ အမ်ား အျပားက အေမရိကန္ အေပၚ ယံုၾကည္ စိတ္ခ်မႈ မရိွေတာ့ပဲ အျခား ႏုိင္ငံမ်ားမွ လက္နက္ မ်ားကို ေျပာင္းလဲ ဝယ္ယူခဲ ့ ၾကသည္။

ေဆာ္ဒီ အာေရဗီးယား ႏုိင္ငံသည္ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္းတြင္ အေမရိကန္တို႕၏ အဓိက ေဖာက္သည္ အျဖစ္ ဆယ္စုႏွစ္ ေပါင္းမ်ားစြာ ရပ္တည္ ေနခဲ့သည့္ ႏုိင္ငံ ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ စက္တင္ဘာ ၁၁ ရက္ ေန႕တိုက္ခိုက္မႈ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ကြန္ဂရက္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ အခ်ဳိ႕က ေဆာ္ဒီ အစိုးရသည္ အယ္လ္ေကဒါ အဖြဲ႕ဝင္ မ်ားကို ထိထိ ေရာက္ေရာက္ ႏိွမ္နင္းမႈ မရိွဟု စြတ္စြဲကာ ေဆာ္ဒီသို႕ လက္နက္ ေရာင္းခ်မႈကို ပိတ္ပင္ရန္ ၾကိဳးစား လာခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ယခု အခ်ိန္တြင္ ေဆာ္ဒီ အစိုးရသည္ အေမရိကန္ လက္နက္မ်ားကို ဝယ္ယူမည့္ အစား ျပင္သစ္ႏုိင္ငံမွ ေဒၚလာ ၂၈ ဘီလီယံ တန္ဖိုးရိွ ေခတ္မီ တိုက္ေလယာဥ္မ်ား၊ တင့္ကားမ်ား၊ သံခ်ပ္ကာ ယာဥ္မ်ားႏွင့္ စစ္ေရယာဥ္မ်ား ဝယ္ယူရန္ ေဆြးေႏြးလွ်က္ ရိွေနေပသည္။

အလားတူပင္ ပါကစၥတန္ ႏို္င္ငံကလည္း အေမရိကန္ တို႕က အက္ဖ္ ၁၆ တုိက္ ေလယာဥ္မ်ား ေရာင္းခ် ေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ကမ္းလွမ္းမႈကို ပယ္ခ်ၿပီး တရုတ္ႏို္င္ငံႏွင့္ ေခတ္မီ ဂ်က္တိုက္ ေလယာဥ္မ်ား ပူးတြဲ ထုတ္လုပ္ရန္ ေဆာင္ရြက္ လွ်က္ရိွသည္။ အေမရိကန္တို႕က အၾကမ္းဖက္ တိုက္ဖ်က္ေရး စစ္ပြဲတြင္ အဓိက မဟာမိတ္ ျဖစ္သည့္ ပါကစၥတန္ ႏုိ္င္ငံကို အေမရိကန္ လက္နက္မ်ား တပ္ဆင္ ေပးလို ေသာ္လည္း မူရွာရက္ဖ္ အစိုးရ အေနျဖင့္ ၁၉၉ဝ ျပည့္လြန္ ႏွစ္မ်ား အတြင္းက ပါကစၥတန္ ႏုိင္ငံမွ ဝယ္ယူ ထားၿပီး ျဖစ္သည့္ အက္ဖ္ ၁၆ မ်ားကို လႊဲေျပာင္း ေပးျခင္း မျပဳရန္ ကြန္ဂရက္က တားဆီး ခဲ့သျဖင့္ အေရာင္း အဝယ္ ပ်က္ခဲ့ရသည့္ အျဖစ္ကို မေမ့ေသးဘဲ ရိွေနေပသည္။

ေနာက္ဆံုးတြင္ အေမရိကန္တို႕၏ ကာကြယ္ေရး ထီးရိပ္ ေအာက္တြင္ ေနရသူ ေတာင္ကိုရီးယား ႏုိင္ငံက ပင္လွ်င္ ေဒၚလာ ၁.၂ ဘီလီယံ တန္ဖိုးရိွ ပက္ထရီေယာ့ ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရး စနစ္မ်ားကို အေမရိကန္ ႏိုင္ငံမွ ဝယ္ယူမည့္ အစား ဂ်ာမနီ ႏို္င္ငံမွ ဝယ္ယူရန္ ဆံုးျဖတ္ ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ယခုကဲ့ သို႕ အေမရိကန္တို႕ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ား ေစ်းကြက္ကို လက္လြတ္ လာရျခင္း အေပၚ အေမရိကန္ ကုမၸဏီမ်ားက အၾကီးအက်ယ္ စိုးရိမ္ၿပီး ဘုရ္ွ အစိုးရကို ဖိအားေပး မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ ၾကသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဘုရ္ွအစိုးရက ေဆာ္ဒီ အပါအဝင္ ပင္လယ္ေကြ႕ ေျခာက္ႏုိင္ငံ သို႕ ေဒၚလာ ဘီလီယံ ၂ဝ တန္ဖိုးရိွ ေခတ္မီ လက္နက္မ်ား ေရာင္းခ်မည့္ အစီအစဥ္ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့ ရသည္။ ထို႕ျပင္ ဂ်ပန္ႏုိ္င္ငံသို႕ ေနာက္ဆံုးေပၚ အက္ဖ္ ၂၂ ေလယာဥ္ ၈ဝ စီး ေရာင္းခ် ႏုိင္ေရး အတြက္လည္း ကြန္ဂရက္သို႕ တင္ျပမည္ဟု ေျပာၾကား ခဲ့သည္။ အက္ဖ္ ၂၂ ေလယာဥ္ မ်ားကို ျပည္ပသို႕ ေရာင္းခ်ခြင့္အား ကြန္ဂရက္ ဥပေဒျဖင့္ တားျမစ္ ထားသျဖင့္ ထုိတားျမစ္ ခ်က္ကို ပယ္ဖ်က္ ေပးရန္ သို႕မဟုတ္ ဂ်ပန္ ႏုိင္ငံအတြက္ ျခြင္းခ်က္ျဖင့္ ခြင့္ျပဳ ေပးရန္ ဘုရ္ွ အစိုးရက တင္ျပရမည္ ျဖစ္သည္။ ဂ်ပန္ အစိုးရကမူ အက္ဖ္ ၂၂ မ်ား ဝယ္ခြင့္ မရပါက ျပင္သစ္ ႏုိင္ငံမွ ဝယ္ယူမည္ဟု ေလသံ ပစ္လွ်က္ ရိွေနသည္။

ထိုကဲ့သို႕ လက္နက္ ေရာင္းခ်ေသာ နို္င္ငံမ်ား၏ အၿပိဳင္အဆိုင္ ၾကိဳးစား ေနမႈ မ်ားေၾကာင့္ ကမၻာ့ လက္နက္ ေစ်းကြက္ သည္ ဝယ္သူ ေစ်းကြက္ ျဖစ္လာၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ား အေနျဖင့္ စိတ္ၾကိဳက္ ေခါင္းေခါက္ ဝယ္ယူ ႏိုင္သည့္ အေျခ အေနသို႕ ေရာက္ေန ေပသည္။

ဘယ္လမ္းေရြးမလဲ ထိုကဲ့သို႕ လက္နက္မ်ား အျပိဳင္ အဆိုင္ ေရာင္းဝယ္ ေနခ်ိန္တြင္ ပဋိပကၡမ်ား ေျဖရွင္းေရးႏွင့္ လူမႈ ဒုကၡမ်ား ေျဖရွင္းေရး အတြက္ အဓိက တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ ေနရသည့္ ကုလ သမဂၢအ ဖြဲ႕ႀကီး၏ အသံုးစရိတ္မွာ စစ္ေရး အသံုးစရိတ္ မ်ားႏွင့္ ႏိႈ္င္းယွဥ္လွ်င္ မႏိႈင္းယွဥ္ သာေအာင္ နည္းပါး ေနသည္ကို စိတ္မေကာင္း ဖြယ္ရာ ေတြ႕ရ ပါသည္။ ကုလ သမဂၢ၏ ႏွစ္စဥ္ အသံုးစရိတ္မွာ ေဒၚလာ ၂ဝ ဘီလီယံ သာရိွရာ အေမရိကန္ ကာကြယ္ေရး အသံုးစရိတ္ သံုးဆယ္ပံု တစ္ပံုသာ ရိွေန သကဲ့သို႕ ကမၻာ့ ႏုိ္င္ငံ အားလံုး၏ စစ္ အသံုးစရိတ္မွာ လူတစ္ဦးလွ်င္ ေဒၚလာ ၁၇၃ ေဒၚလာ ရိွေန ခ်ိန္တြင္ ကုလ သမဂၢ အေနျဖင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေရးႏွင့္ လူမႈ ဂရုဏာ လုပ္ငန္းမ်ား အတြက္ လူတစ္ဦးလွ်င္ သံုးေဒၚလာ ခန္႕သာ သံုးစြဲ ႏုိင္သည္ကို ေတြ႕ရ၏။ ထို႕အျပင္ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္ ေအာက္တို ဘာလ ၃၁ ရက္ေန႕တြင္ အဖြဲ႕ဝင္ ႏုိင္ငံမ်ားက ကုလ သမဂၢသို႕ ထည့္ဝင္ ရမည့္ ရန္ပုံေငြ ေၾကြးက်န္ ေဒၚလာ ၆၆၁ သန္းရိွသည့္အနက္ အေမရိကန္၏ ေၾကြးက်န္ ၅၂၆ သန္း ပါဝင္ေန သည္ကို ေတြ႕ရျပန္ရာ ႏို္င္ငံ ႀကီးမ်ားက ကုလသမဂၢ၏ လူမႈ ဂရုဏာ ကူညီေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား အေပၚ အေလးထားမႈ မွာ ေမးခြန္း ထုတ္စရာ ျဖစ္လာ ျပန္သည္။

ကုလသမဂၢ ေထာင္စုႏွစ္ ရည္မွန္း ခ်က္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေလ့လာ သည့္ အစီရင္ခံစာ တစ္ေစာင္တြင္ လူတုိင္း ပညာ သင္ၾကား နိုင္ေရး အတြက္ ေဒၚလာ ၆ ဘီလီယံ၊ ေရေကာင္း ေရသန္႕ ရရိွေရး အတြက္ ၉ ဘီလီယံ၊ အေျခခံ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္ မႈႏွင့္ အဟာရ ျပည့္ဝမႈ အတြက္ ေဒၚလာ ၁၃ ဘီလီယံ အသံုးျပဳ ႏုိင္လွ်င္ ထိုက႑ မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေထာင္စုႏွစ္ ရည္မွန္း ခ်က္မ်ား အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ႏုိင္ မည္ဟု ဆိုပါသည္။

ထုိေငြ ပမာဏသည္ အေမ ရိကန္ႏွင့္ အျခား အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံမ်ား၏ စစ္အသံုး စရိတ္ႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္လွ်င္ အေသးအဖြဲ မွ်သာ ျဖစ္သည္ကို ေတြ႕ႏို္င္ပါသည္။ သို႕ တိုင္ေအာင္ ထိုႏိုင္ငံမ်ားက စစ္ေရး အသံုးစရိတ္မ်ား တိုးျမွင့္ အသံုးျပဳျခင္း၊ လက္နက္မ်ား ေရာင္းခ် ျခင္းကို ႏုိင္ငံတကာ လံုၿခံဳေရးႏွင့္ တည္ၿငိမ္မႈကို အေထာက္အကူ ျပဳရန္ ျဖစ္သည္ဟု ကာကြယ္ ေျပာဆို ေနၾကဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ အလားတူပင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ား ကလည္း ႏိုင္ငံ လံုၿခံဳေရး အတြက္ လက္နက္မ်ား ဝယ္ရ သည္ဟု ဆိုျပန္သည္။ သို႕ေသာ္ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၁၆ ရက္ေန႔တြင္ အေမရိကန္ သမၼတ အိုက္ဆင္ ေဟာင္ဝါ ေျပာခဲ့သည့္ ေအာက္ပါ စကားမ်ားက လက္နက္ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈျဖင့္ လံုၿခံဳမႈႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈကို ရရိွေစမည္ မဟုတ္ သည္မွာ ထင္ရွား ေနပါသည္။ လက္နက္ ၿပဳိင္ဆိုင္မႈဟာ ေငြျဖဳန္းတာ သက္သက္ မဟုတ္ဘူး၊ အလုပ္သမား ေတြရဲ့ ေခြၽးေတြ၊ သိပၸံ ပညာရွင္ ေတြရဲ့ အဖိုးတန္တဲ့ အႀကံညဏ္ေတြ၊ ကေလးေတြရဲ့ အနာဂတ္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေတြကိုပါ ျဖဳန္းတီး ပစ္တာပဲ၊ ေသနတ္ တစ္လက္ လုပ္လိုက္တိုင္း၊ စစ္သေဘာၤ တစ္စီး ေရခ် လိုက္တိုင္း၊ ဒံုးပ်ံ တစ္စင္းပစ္လိုက္တိုင္း စားစရာ မရိွလို႕ ငတ္မြတ္ ေနတဲ့လူ၊ ဝတ္စရာ မရိွလို႕ အေအးဒဏ္ ခံေနရ သူေတြကို ေပးရမယ့္ ေငြေတြကို ခိုးယူ လိုက္တာနဲ႕ အတူတူ ပါပဲ၊ ဒါဟာ လူေတြရဲ့ ဘဝကို တည္ေဆာက္ ေပးႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္း မဟုတ္ ပါဘူး။ စစ္မက္ အရိပ္အေငြ႕ ေတြ ေအာက္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ စာနာ ေထာက္ထားမႈ ဆိုတဲ့ လူ႕တန္ဘိုး ေတြ စေတးခံ လိုက္ရမွာပဲ။

ရဲထြဋ္

International Eleven, 30-08-2007

မီွျငမ္းျပဳစာေစာင္မ်ား

Worl Military Spending by Anup Shah, 25-2-2007

Newsweek, 20-8-2007

Conventional Arms Transfers to Developing Nations, 1998-2005, Report to US Congress, 2006

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2013/10/24/american-war/

အေမရိကန္ေတြ ရႈံးေနတဲ့စစ္

ၿပီးခဲ့ေသာ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၇ ရက္ေန႕တြင္ အေမရိကန္ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီး ရမ္းစဖဲလ္မွ ႏိုင္ငံျခား ဆက္ဆံေရး ေကာင္စီ Council for Foreign Relations ၌မိန္႕ခြန္း ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ ထိုမိန္႕ခြန္းတြင္ ကမၻာလံုး ဆုိင္ရာ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ ႏိွမ္နင္းေရး စစ္ပြဲကို သံုးသပ္ ေျပာၾကား ခဲ့ရာ၌ ရမ္းစဖဲလ္က ဤစစ္ပြဲ၏ အေရး ႀကီးေသာ တိုက္ပြဲကုိ စစ္ေျမျပင္တြင္ ဆင္ႏြဲ ေနရျခင္း မဟုတ္ပဲ ႏိုင္ငံတကာ မီဒီယာမ်ား ေပၚတြင္ တိုက္ခိုက္ ေနရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ႏွင့္ အၾကမ္းဖက္ အဖြဲ႕ အစည္းမ်ားသည္ အေမရိကန္ တို႕ထက္ မီဒီယာ လက္နက္ကို ပိုမို ထိေရာက္စြာ အသံုးျပဳ ေနေၾကာင္း ေထာက္ျပခဲ့သည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ကမၻာ့ ျပည္သူမ်ား အထူးသျဖင့္ အစၥလမ္ ဘာသာဝင္ မ်ားအၾကား တြင္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံကို မေကာင္း ျမင္မႈမ်ား ပိုမ်ား လာေနေၾကာင္း၊ ထိုအခ်က္ကို တန္ျပန္ ႏိုင္ရန္ အတြက္ အေမရိကန္ တပ္မေတာ္သည္ သတင္း စစ္ဆင္ေရး ကို ပိုမို ထိေရာက္စြာ ေဆာင္ရြက္ ႏုိင္မည့္ နည္းလမ္းမ်ား၊ နည္းပညာ မ်ားကို အသံုးျပဳရန္၊ ပံုႏိွပ္ မီဒီယာသာမက အင္တာနက္၊ ဘေလာ့ဂ္ႏွင့္ ၿဂိဳလ္တု ရုပ္ျမင္ သံၾကား မ်ားပါ အသံုးျပဳၿပီး မီဒီယာ စစ္ပြဲကို ဆင္ႏဲြရန္ ႏႈိးေဆာ္ ခဲ့သည္။ ထို႕အျပင္ ရမ္းစဖဲလ္သည္ အေမရိကန္ မီဒီယာမ်ား ကိုလည္း အေမရိကန္ အစိုးရ၏ အမွားမ်ား ကိုသာ ေစာင့္ေရး ေနခဲ့သည္။ အၾကမ္းဖက္ သမားမ်ား၏ လုပ္ရပ္ကိုမူ ေဖာ္ျပျခင္း မရိွဟု အျပစ္တင္ ခဲ့သည္။ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ တပ္မေတာ္မွ အီရတ္ မီဒီယာ မ်ားတြင္ ေငြေၾကး ေပးၿပီး သတင္းမ်ား ထည့္သြင္းျခင္း၊ အေမရိကန္ ျပည္တြင္း၌ ဥပေဒ ျပင္ပမွ ၾကားျဖတ္ ဖမ္းယူမႈမ်ား ျပဳလုပ္ ျခင္းႏွင့္ အက်ဥ္းေထာင္ မ်ားတြင္ အေမရိကန္တုိ႕၏ ႏိွပ္စက္ ညွင္းပန္းမႈ မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေမရိကန္ မီဒီယာမ်ား၏ ေဖာ္ျပခ်က္ မ်ားသည္ အစိုးရ၏ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ ႏိွမ္နင္းေရး လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မ်ားကို ထိခိုက္ ေစခဲ့ သည္ဟု ရမ္းစဖဲလ္က စိတ္ဆိုး မာန္ဆိုးျဖင့္ ေျပာခဲ့ သည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။

ယေန႕ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ အစၥလမ္ ကမၻာတြင္ ေပၚေပါက ္ေနေသာ အေမရိကန္ ဆန္႕က်င္ေရး သေဘာထား မ်ားသည္ အၾကမ္းဖက္ သမားမ်ား၏ လႈံ႕ေဆာ္မႈ အေၾကာင္း တစ္ခုတည္း ေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ေပ၊ ဟားဗတ္ တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡ Joseph Ney ကမူ အေမရိကန္ တို႕သည္ ယဥ္ေက်းမႈ၊ အေတြး အေခၚ၊ လူမႈ ဆက္ဆံေရး၊ ျပည္သူ႕ ဆက္ဆံေရး စေသာ Soft Power အပိုင္းတြင္ အေရးနိမ့္ ေနေၾကာင္း သံုးသပ္ ျပခဲ့သည္။ စက္မႈ နည္းပညာ တြင္ လည္းေကာင္း၊ မီဒီယာႏွင့္ သတင္း အခ်က္အလက္ နည္းပညာတြင္ လည္းေကာင္း ေရွ႕တန္းက ေျပးေနေသာ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံသည္ ရမ္းစဖဲလ္ စိုးရိမ္သလို အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ တုိက္ဖ်က္ေရး တုိက္ပြဲတြင္ မီဒီယာ စစ္မ်က္ႏွာ၌ အေရးနိမ့္ ေနၿပီလား၊ ထိုသို႕ ျဖစ္ေနၿပီ ဆိုလွ်င္ မည္သည့္ အေၾကာင္းမ်ား ေၾကာင့္လဲ သံုးသပ္ရန္ လိုေပလိမ့္မည္။

တတိယ ကမၻာ၏ အျမင္

အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသည္ ျဗိတိသွ်တို႔ လက္ေအာက္မွ ၁၇၇၆ ခုႏွစ္တြင္ လြပ္လပ္ေရး ရ႐ိွ ၿပီးေနာက္ ၁၇၈၇ ခုႏွစ္ ေရာက္မွသာ လက္ရိွ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ အား ျပဌာန္း ႏိုင္ခဲ့ ပါသည္။ ၎ဥပေဒသည္ ကမၻာေပၚတြင္ အစိုးရ၏ အခြင့္အာဏာႏွင့္ ျပည္သူမ်ား၏ ရပိုင္ခြင့္ မ်ားကို ပထမဆံုး တိတိက်က် စာျဖင့္ေရးသား ျပဌာန္း ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ၎တို႕သည္ ေခတ္ၿပိဳင္ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ တိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံေရး စနစ္အား စတင္ က်င့္သံုး ခဲ့သူမ်ား ျဖစ္သည္ဟု အေမရိကန္ တို႔မွ ဂုဏ္ယူေလ့ ႐ိွပါသည္။ အလားတူပင္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံတြင္ လူမ်ိဳး ဘာသာ အယူအဆ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပား ျခားနား သူမ်ား ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေပါင္းစု ေနထိုင္ ေနသည့္ အခ်က္ ကိုလည္း အေမရိကန္ တို႕က ဂုဏ္ယူ ၾကပါသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ တတိယ ကမၲာ ႏုိင္ငံမ်ား၌ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး၊ စေသာ အေၾကာင္း အမ်ိဴးမ်ိဳး ေၾကာင့္ ပဋိပကၡမ်ား၊ စစ္ပြဲမ်ား ျဖစ္ေပၚလာ သည့္အခါ ထိုျပႆနာ အားလံုးကို လစ္ဘရယ္ ဒီမို ကေရစီ ပံုစံ ႏိုင္ငံေရး စနစ္ကို တည္ေထာင္ ျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္း ႏုိင္မည္ဟု ယူဆ ခဲ့ၾကသည္။

သို႕ေသာ္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံတြင္ လာေရာက္ အေျခခ် ေနေသာ လူမ်ိဳး အသီးသီးသည္ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ မိခင္ႏုိင္ငံကို စြန္႕ခြာၿပီး ေရေျမျခားတြင္ အေျခခ်ရန္ ထြက္ခြာ လာသူမ်ား ျဖစ္ရာ အေျခအေန အသစ္၊ ေျပာင္းလဲမႈ အသစ္မ်ားကို လက္ခံ ႏိုင္ရန္ အသင့္ရိွေနၿပီး ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုတြင္ မူလ ေနထိုင္ခဲ့သူ ရက္အင္ဒီးယန္း လူနီမ်ား မွာလည္း အစိုးရမွ သီးသန္႕ သတ္မွတ္ ေပးထားေသာ နယ္ေျမ မ်ားတြင္ ဒုတိယ တန္းစား ႏိုင္ငံသား သာသာ အဆင့္္ ျဖင့္သာ ေနထိုင္ ေနရေပရာ ထိုရက္အင္ဒီးယန္း လူမ်ိဳးစုမ်ား အၾကား ရိွေနခဲ့ေသာ ျပႆနာ မ်ားသည္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး ေလာကသို႕ ထိခိုက္ မႈလည္း မရိွ၊ ႏုိင္ငံေရး သမား မ်ားေရာ၊ ျပည္သူ မ်ားမွလည္း စိတ္ဝင္ စားမႈ မရိိွခဲ့ေပ။ တတိယ ကမၻာ ႏိုင္ငံမ်ားမွ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုမ်ား၊ ဘာသာေရး အုပ္စုမ်ား မွာမူ ထိုႏိုင္ငံ၊ ထိုေဒသတြင္ ႏွစ္ေပါင္း ရာေထာင္ခ်ီ၍ ေနထိုင္ေနရာ ထိုပဋိပကၡမ်ား၊ စစ္ပြဲမ်ား ျဖစ္ရသည့္ အေၾကာင္း အရင္းမ်ား သည္လည္း ရွည္လ်ား လွေသာ သမိုင္း ေနာက္ခံေပၚတြင္ အေျခခံ ေနေပသည္။ စစ္ေအး တိုက္ပြဲလြန္ ကာလတြင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု သည္ တတိယ ကမၻာ ႏိုင္ငံမ်ားမွ ထိုျပႆနာ မ်ားကို ဦးေဆာင္ ေျဖရွင္းရာ၌ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံမ်ား၏ အေျခအေန မ်ားကို မွန္ကန္စြာ သံုးသပ္ရန္ ပ်က္ကြက္ ခဲ့သျဖင့္ အမ်ားအျမင္တြင္ အေမရိကန္တို႕၏ လုပ္ရပ္ မ်ားသည္ အႏိုင္က်င့္သည့္ ပံုစံ ေပါက္ေနခ့ဲ ေလသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ကစ္ဆင္းဂ်ားက ႏိုင္ငံတကာ ျပႆနာ မ်ားတြင္ သံတမန္ နည္းလမ္း မ်ားအား လႊတ္ေတာ္ ဥပေဒ မ်ားျဖင့္ အစားထိုး လာျခင္းမွာ မွားယြင္းေၾကာင္း၊ သံတမန္ နည္းလမ္း အရ ေဆြးေႏြးမွဳ မ်ားသည္ ႏွစ္ဖက္လံုး အတြက္ တိုးသာ ဆုတ္သာ ရိွေသာ္လည္း ဥပေဒ ျပဌာန္းခ်က္ မ်ားသည္ ႏွစ္ဖက္လံုး အတြက္ ေရြးခ်ယ္ စရာလမ္း မရိွေ တာ့ေၾကာင္း၊ ၎လုပ္ရပ္ မ်ားေၾကာင့္ အျခား ႏိုင္ငံမ်ားမွ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံျခားေရး မူဝါဒအား ဗိုလ္က် စိုးမိုးေရး ဝါဒ အျဖစ္ ရႈျမင္ လာခဲ့ေၾကာင္း၊ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ၏ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ မ်ားသည္ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား မွန္ကန္ သည္ဟု ဆိုႏိုင္ သည့္တိုင္ အေကာင္အထည္ ေဖၚပံု နည္းလမ္း မွားယြင္း သည္ဟု ေျပာရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ျပ ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ တတိယ ကမၻာ ႏုိင္ငံမ်ားမွ အစိုးရမ်ား၊ ျပည္သူမ်ား အေနျဖင့္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရး မူဝါဒကို ဗိုလ္က် စိုးမိုးေရး ဝါဒ ေခါင္းေထာင္ လာမႈ အျဖစ္ ျမင္လာခဲ့ ၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

အေရွ႕ အလယ္ပိုင္း ျပႆနာ

အေမရိကန္ ႏုိင္ငံ၏ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ တုိက္ဖ်က္ေရး စစ္ပြဲတြင္ မဟာ ဗ်ဴဟာအရ အေရးပါ ဆံုးေသာ စစ္ေျမျပင္မွာ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္း ေဒသပင္ ျဖစ္သည္။ သမၼတဘုရွ္က အေရွ႕ အလယ္ပိုင္း ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ မထြန္းကား ေသးေသာ ေၾကာင့္သာ အၾကမ္းဖက္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ေပၚေပါက္ ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဒီမို ကေရစီ စနစ္ ထြန္းကား လာေအာင္ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္းရိွ အာဏာရွင္ ႏုိင္ငံမ်ားကို ျဖဳတ္ခ်ရမည္။ အေမရိကန္ တို႕၏ မိတ္ေဆြ ႏုိင္ငံမ်ား တြင္လည္း ပိုမို ပြင့္လင္း လာေအာင္ အားေပး ရမည္ဟု ဆိုခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ အေမရိကန္တို႕ မႏွစ္သက္ေသာ အစိုးရမ်ားကို ျဖဳတ္ခ်ၿပီး လြပ္လပ္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပ ေပးရံုႏွင့္ တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းမႈႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈမ်ား မရႏိုင္သည္ကို အီရတ္ ႏုိင္ငံႏွင့္ ပါလက္စတုိင္း နယ္ေျမ မ်ားတြင္ ေတြ႕ေနရၿပီ ျဖစ္သည္။ အီရတ္တြင္ ရီွယားႏွင့္ ဆူနီ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္ ပါတီမ်ားက အာဏာ ရလာၿပီး ပါလက္ စတိုင္းတြင္ ဟားမားတို႕ အာဏာ ရလာခဲ့ရာ အေျခအေနမွာ အေမရိကန္ တို႕အတြက္ အေကာင္းထက္ အဆိုးဖက္ကို ဦးတည္ သြားခဲ့ ေပသည္။ အီဂ်စ္တြင္မူ မူဆလင္ ညီေနာင္မ်ား အဖြဲ႕မွ အႏိုင္ရမည့္ အေျခအေနေၾကာင့္ သမၼတ မူဘာရက္က ေဒသ ေရြးေကာက္ပြဲ မ်ားကို ဆိုင္းငံ့ ထားခဲ့ရ ေလသည္။

လက္ေတြ႕တြင္ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္းတြင္ အၾကမ္းဖက္ အဖြဲ႕မ်ား အတြက္ ေထာက္ခံမႈ မ်ားျပား ေနျခင္းသည္ အေမရိကန္ တို႕၏ အီရတ္ ႏိုင္ငံကို က်ဴးေက်ာ္ ခဲ့မႈႏွင့္ ပါလက္စတိုင္း တို႕အေပၚ အစၥေရး တို႕၏ ဖိႏိွပ္မႈ မ်ားကို အေမရိကန္ တို႕က မ်က္စိမိွတ္ ေထာက္ခံ ေနျခင္း ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေပသည္။ စက္တင္ဘာ ၁၁ ရက္ေန႕ တိုက္ခိုက္မႈ ျဖစ္ပြား ခ်ိန္၌ အာရပ္ ကမၻာတြင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု အေပၚ စာနာ ေထာက္ခံမႈ အမ်ားအျပား ရိွခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ အေမရိကန္ တို႕သည္ ထိုအခ်က္ကို အျမတ္ ထုတ္ရန္ ပ်က္ကြက္ ခဲ့ေသာေၾကာင့္ အယ္လ္ေကဒါ ႏွင့္ အျခား အၾကမ္းဖက္အ ဖြဲ႕မ်ား ျပန္လည္ အားေကာင္း လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ပင္ အခ်ိဳ႕ အကဲခတ္ မ်ားက သမၼတ ဘုရွ္သည္ အယ္လ္ေကဒါ အဖြဲ႕အတြက္ အေကာင္းဆံုး လူသစ္ စုေဆာင္း ေပးသူ ျဖစ္သည္ဟု ခနဲ႕တဲ့တဲ့ ဆိုၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႕ျပင္ အစၥလမ္ ဘာသာဝင္ အမ်ားစု အေနျဖင့္ အေမရိကန္ တို႕၏ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ ႏိွမ္နင္းေရး စစ္ပြဲကို အစၥလမ္ ဘာသာကို ႏိွပ္ကြပ္ရန္ လွဳပ္ရွားမႈ သာျဖစ္သည္ ဆိုသည့္ အျမင္ ေပၚလာ ေအာင္လည္း အေမရိကန္ တို႕၏ မူဝါဒ က်င့္သံုးမႈ မ်ားက အေထာက္အကူ ေပးခဲ့သည္။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက ထုတ္ျပန္ ထားေသာ ကမၻာ့ အၾကမ္းဖက္ အဖြဲ႕ အမည္စာရင္းကို ေလ့လာပါက ၉ဝ% ေက်ာ္မွာ အစၥလာမ္ ဘာသာေရး အေျခခံ အဖြဲ႕မ်ား ျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အာရပ္ကမၻာ ျပည္သူမ်ားက အေမရိကန္ တို႕၏ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ ႏိွမ္နင္းေရး စစ္ပြဲကို အေမရိကန္ တို႕၏ ၾသဇာ ခ်ဲ႕ထြင္ရန္ ႀကိဳးစားမႈ၊ အစၥေရးႏုိင္ငံ အကိ်ဳးစီးပြားကို ကာကြယ္ရန္ လွဳပ္ရွားမႈ အျဖစ္ ျမင္လာျခင္း ျဖစ္သည္။

အေမရိကန္ႏွင့္ မိတ္ေဆြႏိုင္ငံမ်ား

သမၼတ ဘုရွ္သည္ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ ေနာက္ပိုင္း သမၼတ မ်ားတြင္ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ ဆက္ဆံမႈ အနည္းဆံုး သမၼတ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံတကာသို႕ သြားေရာက္ လည္ပတ္မႈ နည္းပါးသလို အိမ္ၿဖဴေတာ္ တြင္ ဖိတ္ေခၚ ေဆြးေႏြးမႈ မွာလည္း အနည္းဆံုး ျဖစ္သည္။ ဟုိတစ္ခ်ိန္ကလို ခ်ာခ်ီက အိမ္ၿဖဴေတာ္ မွာ ညအိပ္ ေနထိုင္ၿပီး ရုစဗဲ့ႏွင့္ တိုင္ပင္ ေဆြးေႏြးတာ မ်ိဳးေတြ၊ အေမရိကန္ သမၼတ ေတြက မဟာမိတ္ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားကို ပံုမွန္ ဖုန္းဆက္ၿပီး တိုင္ပင္ ေဆြးေႏြးေလ့ ရိွတာ ေတြက အတိတ္ ၏ အရိပ္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။ သမၼတ ဘုရွ္ႏွင့္ ရင္းႏွီး ပါသည္ ဆိုေသာ ၿဗိတိသွ် ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ တိုနီဘလဲ သည္ပင္ ဘာလုပ္ သင့္သည္ကို အတိုင္ပင္ခံ ရသည့္ အဆင့္ မဟုတ္ပဲ ဘာလုပ္ ေတာ့မည္ကို ႀကိဳအသိေပး ခံရသည့္ အဆင့္သာ ရိွေပသည္။ အေမရိကန္ တို႕ကုိ လိုလားသည့္ ယခင္ ဥေရာပ သမဂၢ ျပည္ပ ေရးရာ ေကာ္မရွင္နာ ခရစ္ပတ္ တန္လို လူမ်ိဳးကပင္ သူ႕စာအုပ္၌ အေမရိကန္ တို႕မွ ဥေရာပ မဟာမိတ္ မ်ားကို ဆက္ဆံမႈသည္ အင္ပါယာ ႏုိင္ငံႀကီးမွ လက္ေအာက္ခံ ႏုိင္ငံမ်ားကို ဆက္ဆံသည့္ ပံုစံ ျဖစ္ေနသည္ ဟုေဝဖန္ ခဲ့ေပသည္။ လက္ရိွ ဘြတ္ရွ္အစိုးရ အတြင္းရိွ ထိပ္တန္း အရာရိွ အမ်ားစုမွာ ဆိုဗီယက္ ျပည္ေထာင္စု ၿပိဳကြဲ ရျခင္းသည္္ သမၼတ ေရဂင္ လက္ထက္တြင္ ဆိုဗီယက္ တို႔အား တင္းတင္း မာမာ ဆက္ဆံၿပီး စစ္အင္အား တိုးခ်ဲ႕ ခဲ့ျခင္း၏ ရလဒ္ ျဖစ္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ စစ္ေအး တိုက္ပြဲလြန္ ကာလ ႏိုင္ငံတကာ ျပႆနာ မ်ားအား ကိုင္တြယ္ ရာတြင္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ၏ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရး အင္အား သာလြန္မွဳအား အသံုးခ်ၿပီး အေမရိကန္ အလိုက် ျဖစ္ေအာင္ အေကာင္အထည္ ေဖၚရမည္ဟု ယူဆ သူမ်ား ျဖစ္ၾက ပါသည္။ ထိုကဲ့သို႔ စစ္ေအး တိုက္ပြဲ ေအာင္ျမင္ ရျခင္းသည္ ႏွစ္ ၅ဝ ေက်ာ္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံႏွင့္ မဟာမိတ္မ်ား ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မွဳ၏ ရလဒ္ျဖစ္သည္၊ ထိန္းခ်ဳပ္ေရး မူဝါဒအား ေရရွည္ မဟာဗ်ဴဟာ ခ်မွတ္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့ျခင္း၏ အက်ိဳး ေက်းဇူး ျဖစ္သည္ကို မ်က္ကြယ္ျပဳ ထားျခင္းေၾကာင့္ အေနာက္ ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ား အတြင္း၌ပင္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ၏ မူဝါဒမ်ား အေပၚ စိုးရိမ္မွဳမ်ား၊ ေဝဖန္မွဳမ်ား ရိွလာၿပီး ဥေရာပ ျပည္သူမ်ား အၾကား တြင္လည္း အေမရိကန္ ဆန္႕က်င္ေရး အျမင္မ်ား တိုးပြား လာသည္ ကို ေတြ႕ရ ပါသည္။

အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ ႏိွမ္နင္းေရး စစ္ပြဲသည္ အျခား ေသာင္းက်န္းမႈ ႏိွမ္နင္းေရး စစ္ပြဲမ်ား ကဲ့သို႕ပင္ ျပည္သူ လူထုႏွင့္ ေထာက္ခံ အားေပးမႈႏွင့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈ ရရိွမွသာ ေအာင္ျမင္ႏုိင္မည့္ စစ္ပြဲျဖစ္သည္။ ဤစစ္ပြဲတြင္ အေမရိကန္ တို႕အေနျဖင့္ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္း ေဒသ ျပည္သူမ်ား ထံမွ လံုေလာက္ေသာ ေထာက္ခံ အားေပးမႈ မရသည့္ အခ်က္ကို သမၼတဘုရွ္ အစိုးရ အေနျဖင့္ လက္ခံရမည္ သာျဖစ္သည္။ ဝန္ႀကီး ရမ္းစဖဲလ္၏ မိန္႕ခြန္း တြင္လည္း ထိုအခ်က္ကို ထင္ဟပ္ ေဖာ္ျပထား ေပသည္။သို႕ေသာ္ အဘယ္ေၾကာင့္ ေထာက္ခံမႈ မရသည္ ဆိုသည့္ အခ်က္ကို ေဖာ္ထုတ္ ရာတြင္မူ ရမ္းစဖဲလ္က အေမရိကန္ အစိုးရႏွင့္ တပ္မေတာ္ အေနျဖင့္ သတင္း စစ္ဆင္ေရးကို ေဆာင္ရြက္ ရာတြင္ အားနည္း မႈေၾကာင့္ဟု ေကာက္ခ်က္ ဆြဲသြား ခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ထိုအခ်က္ မ်ားသည္ အေပၚယံ အခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္ၿပီး အေမရိကန္ တို႕၏ မူဝါဒ အမွားမ်ား သည္သာ အဓိက လက္သည္ ျဖစ္ေန သည္ကို ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ သမၼတဘုရွ္ အစိုးရ အေနျဖင့္ မူဝါဒ အမွားမ်ားကို ျပင္ဆင္ျခင္း မျပဳႏုိင္လွ်င္ မီဒီယာ စစ္ပြဲ အတြက္ ေငြေၾကးႏွင့္ အဆင့္ျမင့္ နည္းပညာမ်ား မည္မွ် ပံုေအာ အသံုးျပဳ ေစကာမူ အၾကမ္းဖက္ အဖြဲ႕မ်ား၏ ဝါဒျဖန္႕မႈ မ်ားကို တန္ျပန္ ႏိုင္ျခင္း မရိွပဲ အေရးနိမ့္ ေနဦး မည္သာ ျဖစ္ေပသည္။

ရဲထြဋ္

မွီျငမ္းျပဳစာေစာင္မ်ား

Washington Post, 18/2/2006

An Imperial Presidency by Fareed Zakaria, Newsweek 16/12/2005

Bush in the Bubble, Newsweek, 16/12/2005

New Post has been published on http://www.rubymomomyanmar.com/2013/10/23/%e1%81%82%e1%81%81-%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%85%e1%80%af-%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%9b%e1%80%ad%e1%80%80%e1%80%94%e1%80%b9-%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%90%e1%80%95%e1%80%b9/

၂၁ ရာစု အေမရိကန္ ေရတပ္

စစ္ေအး ကာလ ၿပီးဆံုး သြားေသာ အခါ ကမၻာေပၚတြင္ အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံမ်ား၏ ပဋိပကၡမ်ား ကုန္ဆံုး သြားၿပီ။ ထို႕ေၾကာင့္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု တြင္ ေရတပ္ အင္အားကို တိုးခဲ်႕ရန္ မလို ေတာ့၊ ေလ်ာ့ခ် ရန္သာ ရိွေတာ့သည္ ဆိုေသာ သံုးသပ္ခ်က္မ်ား ေပၚေပါက္ လာခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ကမၻာ့ အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံ မ်ားၾကား ပဋိပကၡမ်ား ေနရာ တြင္ အစားထိုး လာေသာ ေဒသတြင္း ပဋိပကၡမ်ား၊ ႏိုင္ငံတကာ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ၊ ပင္လယ္ ေရနက္ပိုင္းတြင္ ရွာေဖြရန္ က်န္ရိွ ေနေသးေသာ ေရနံႏွင့္ အျခား သယံ ဇာတမ်ား မ်ားစြာ ရိွေနခ်ိန္တြင္ ကုန္းတြင္းပိုင္း သယံဇာတ မ်ားက ကုန္ခန္း လာေနမႈ၊ စြမ္းအင္ လံုၿခံဳေရးႏွင့္ ကမၻာ့ ေရေၾကာင္း ကုန္သြယ္ေရး ပမာဏ ျမင့္မားလာမႈ စေသာ အေျခအေန သစ္မ်ား ေအာက္ဝယ္ အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံမ်ားေရာ၊ ႏုိင္ငံငယ္ မ်ားပါ မိမိႏို္င္ငံ၏ အမ်ိဳးသား အက်ိဳး စီးပြားကို ကာကြယ္ရန္၊ ပင္လယ္ ေရပိုင္နက္ႏွင္ စီးပြားေရးဇံုကို ကာကြယ္ရန္ႏွင့္ ကုန္သြယ္ ေရေၾကာင္း လမ္းမ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္ စသည္တို႕အတြက္ ေရတပ္ အင္အားကို တိုးခ်ဲ႕လာ သည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ၂၁ ရာစုတြင္ ေပၚေပါက္ လာေနေသာႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ စစ္ေရး အေျခအေန အသစ္မ်ား ေအာက္တြင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏ ေရေၾကာင္း စစ္ဆင္ေရး မဟာ ဗ်ဴဟာမ်ား မည္ကဲ့သို႕ ျဖစ္လာမည္ကို သံုးသပ္ ၾကည့္ရန္ လိုအပ္ ေပမည္။

ၿခိမ္းေျခာက္မႈႏွင့္ စိန္ေခၚမႈမ်ား အေမရိကန္ ေရတပ္မေတာ္ အေနျဖင့္ ၂၁ ရာစု၌ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံအတြက္ အေရးပါေသာ ေဒသမ်ားတြင္ အေမရိကန္ တို႕၏ အကိ်ဳးစီးပြား မ်ားကို စိန္ေခၚလာမည့္ ႏိုင္ငံမ်ား၏ အႏၲရာယ္၊ ကမၻာ့ေနရာ အႏံွ႕တြင္ ျပန္႕ႏွံ႕ ေနေသာ အၾကမ္းဖက္ အဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ရာဇဝတ္ ဂိုဏ္းမ်ား၏ အႏၲရာယ္ႏွင့္ အေျခအေန ယိုးယြင္း ေနေသာ ႏိုင္ငံမ်ားမွ တဆင့္ ျပန္႕ႏံွ႕ လာႏိုင္ေသာ မတည္ၿငိမ္ မႈမ်ား စေသာ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ မ်ားႏွင့္ စိန္ေခၚမႈ မ်ားကို ကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္း နိုင္ေရး အတြက္ ျပင္ဆင္ထား ရမည္ဟု ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီးဌာနမွ သံုးသပ္ ထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ထိုျပင္ ထိုစိန္ေခၚ မႈမ်ား သည္ အတိတ္က ကဲ့သို႕ ႀကိဳတင္ ခန္႕မွန္း တြက္ခ်က္ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ ရမည္မဟုတ္ပဲ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ အခ်ိန္၊ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ ေနရာမ်ားမွ ရုတ္ခ်ည္း ေပၚေပါက္ လာႏိုင္သည္ ဟုလည္း သံုးသပ္ ခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အနာဂတ္ အေမရိကန္ ေရတပ္မေတာ္ အေနျဖင့္ ထိုးစစ္စြမ္းရည္ကို ပိုမို ျမႇင့္တင္ရန္၊ သတင္း လက္ဦးမႈႏွင့္ လႊမ္းမိုးႏိုင္မႈ စြမ္းရည္ကို ဆက္လက္ စြဲကိုင္ထားရန္၊ ကုန္သြယ္ ေရေၾကာင္းလမ္း မ်ားကို ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္း၊ တပ္အင္အား ျဖန္႕က်က္ျခင္း၊ မဟာ ဗ်ဴဟာေျမာက္ ေရႊ႕ေျပာင္းျခင္း၊ ဟန္႕တား ျခင္းမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ ႏိုင္ရန္ အတြက္ ေအာက္ပါ စြမ္းရည္ သံုးရပ္ကို ျမႇင့္တင္ သြားရမည္ဟု ေကာက္ခ်က္ခ် ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရပါသည္-

ပင္လယ္ျပင္တိုက္ခိုက္ေရးစြမ္းရည္ (Sea Strike)

ပင္လယ္ျပင္ကာကြယ္ေရးစြမ္းရည္ (Sea Shield)

ပင္လယ္ျပင္အေျခစိုက္စခန္းမ်ားထားရိွႏိုင္မႈစြမ္းရည္ (Sea Basing)

ပင္လယ္ျပင္ တိုက္ခိုုက္ေရး စြမ္းရည္

အေမရိကန္ ေရတပ္မေတာ္ သည္ တိက်ၿပီး အဖ်က္ စြမ္းအား ႀကီးမားေသာ တိုက္ခိုက္ေရး စြမ္းရည္ကို ပိုင္ဆိုင္ ႏိုင္ရန္ အတြက္ တိက်ေသာ ေထာက္လွမ္းျခင္း၊ ကင္းေထာက္ျခင္းႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္ျခင္း စြမ္းရည္ရိွၿပီး ေပၚေပါက္ လာေသာ အႏၲရာယ္ကို ခ်က္ျခင္း တံု႕ျပန္ ႏိုင္စြမ္း ရိွရမည္ ျဖစ္သည္။ ထို႕ျပင္ သေဘၤာမွ ကမ္းေျခ ရည္မွန္းခ်က္သို႕ လွ်င္ျမန္စြာ ခ်ဥ္းကပ္ တိုက္ႏိုင္ၿပီး လိုအပ္ပါက လွ်ိဳ႕ဝွက္ စစ္ဆင္ေရး မ်ားကိုလည္း ေဆာင္ရြက္ ႏိုင္ရမည္ ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႕ တိုက္ပြဲဝင္ ႏိုင္စြမ္း ရိွရန္ အတြက္ အေမရိကန္ ေရတပ္မေတာ္သည္ အနာဂတ္တြင္ ပ်ံသန္း ေနခိုက္ ပစ္မွတ္ ရွာေဖြ လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္းလဲ ႏိုင္စြမ္းရိွသည့္ မ်ိဳးဆက္သစ္ ဒံုးပ်ံမ်ား၊ ပိုမုိ အသံဆိတ္ ၿငိမ္ေသာ ေရငုပ္ သေဘာၤာမ်ား၊ ေမာင္းသူမဲ့ အေဝးထိန္း ေလယာဥ္မ်ား၊ တာေဝးပစ္ အေျမာက္မ်ားႏွင့္ အဆင့္ျမင့္ သတင္း အခ်က္အလက္ နည္းပညာ မ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္သည္။ ၎ကဲ့သို႕ ေခတ္မီ လက္နက္မ်ား တပ္ဆင္ ထားေသာ ေရတပ္ဖြဲ႕ မ်ားႏွင့္ ကမ္းတက္ တပ္ဖြဲ႕ မ်ားသည္ ေရျပင္ စစ္ဆင္ေရးႏွင့္ ကမ္းတက္ စစ္ဆင္ေရး မ်ားကို ႏွစ္ဆယ့္ေလး နာရီ ပတ္လံုး၊ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ၃၆၅ ရက္လံုး တိုက္ပြဲ ဝင္ႏုိင္စြမ္း ရိွမည္ ျဖစ္သည္။ ပင္လယ္ျပင္ ကာကြယ္ေရး စြမ္းရည္

ယခင္က ေရတပ္မေတာ္၏ ပင္လယ္ျပင္ ကာကြယ္ေရး တာဝန္မွ ေရတပ္ သေဘာၤ အုပ္စု၏ လံုၿခံဳေရး၊ ေရေၾကာင္း ကုန္သြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္း မ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေ ရပိုင္နက္ကို ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း မွ် သာ ျဖစ္ေသာ္လည္း အနာဂတ္ ေရတပ္မေတာ္ သည္ ထိုတာဝန္ မ်ားအျပင္ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ ႏိွမ္နင္းေရး စစ္ပြဲတြင္ တက္ၾကြေသာ အခန္းက႑မွ ပါဝင္ရမည္ ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အေမရိကန္ ေရတပ္ကို ကမၻာ့ အႏွံ႕ အျပားတြင္ ေရွ႕တန္း က်က် တပ္ျဖန္႕ထားၿပီး အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ ႏိွမ္နင္းေရး စစ္ပြဲကို ဆင္ႏြဲေနေသာ ၾကည္း/ ေလတပ္ဖြဲ႕မ်ား၊ နယ္ဘက္ ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္း မ်ားႏွင့္ အျခား လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို အေထာက္အကူ ေပးသြား ရမည္ ျဖစ္သည္။ ထို႕ျပင္ အၾကမ္းဖက္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ လွဳပ္ရွားမႈမ်ား၊ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုကို ရန္လိုေသာ ႏိုင္ငံ/ အဖြဲ႕အစည္း မ်ားမွ အဖ်က္ စြမ္းအား ႀကီးမားေသာ လက္နက္ နည္းပညာမ်ား ပိုင္ဆိုင္ရန္ ႀကိဳးစားမႈ မ်ားကို ႏိုင္ငံတကာ ေရျပင္တြင္ ဟန္႕တား ဖ်က္ဆီး ႏုိင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ သြားရမည္ ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သုိိ႕ တိုက္ပြဲဝင္ ႏိုင္စြမ္း ရိွေစရန္ အတြက္ အေမရိကန္ ေရတပ္သည္ ပင္လယ္ျပင္ စစ္ဆင္ေရး အျပင္ ကမ္းရိုးတန္း ေဒသႏွင့္ ျမစ္ေၾကာင္း စစ္ဆင္ေရးမ်ား ဆင္ႏြဲ ႏုိင္စြမ္း ရိွေအာင္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ မုိင္းစစ္ဆင္ ေရးႏွင့္ တန္ျပန္မိုင္း စစ္ဆင္ေရး စြမ္းရည္ကို ျမႇင့္တင္ျခင္း၊ ေမာင္းသူမဲ့ အေဝးထိန္း ေလယာဥ္ႏွင့္ ေရယာဥ္မ်ားကို တုိးခ်ဲ႕ သံုးစြဲျခင္း တို႕ကိုု ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္သည္။ ထိုု႕ျပင္ ယခင္ ကမ္းတက္ စစ္ဆင္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ ျဖစ္ေသာ ကမ္းေျခ ေပါင္းကူး ေျခကုတ္ (Beach Head) ကို ကာကြယ္ျခင္းအစား ကုန္းတြင္း ပိုင္းတြင္ နက္ရိႈင္း စစ္ဆင္ေရး ေဆာင္ရြက္ ေနေသာ ေျမျပင္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို ေလေၾကာင္း ကာကြယ္ေရး၊ ဒံုးပ်ံ ကာကြယ္ေရးႏွင့္ ေလေၾကာင္း ပစ္ကူ ေပးႏိုင္ေသာ စြမ္းရည္မ်ား ရရိွေအာင္ မ်ိဳးဆက္သစ္ လက္နက္မ်ားကို တိုးခ်ဲ႕ တပ္ဆင္ သြားမည္ ျဖစ္သည္။

ပင္လယ္ျပင္ အေျခစိုက္ စခန္းမ်ား ထားရိွ ႏုိင္မႈစြမ္းရည္ စစ္ေအးေခတ္ ကာလက အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသည္ ႏိုင္ငံတကာ၌ တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို ခ်ထားရာတြင္ မဟာမိတ္ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အေျခစိုက္ စခန္းမ်ား ထားရိွၿပီး ပဋိိပကၡ (သို႕) စစ္ပြဲျဖစ္ပြား ခ်ိန္တြင္ ထိုအေျခစိုက္ စခန္းမ်ားကို အသံုးျပဳခဲ့ ၾကသည္။ သို႕ေသာ္ စစ္ေအး ေခတ္လြန္ ကာလတြင္ ႏုိင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရး အေျခအေန ေျပာင္းလဲ လာမႈႏွင့္ အိမ္ရွင္ ႏုိင္ငံ မ်ားမွ ျပည္သူမ်ား အေနျဖင့္ အေမရိကန္ စစ္စခန္းမ်ား ထားရိွမႈကို ဆန္႕က်င္ လာျခင္း တို႕ေၾကာင့္ အေမရိကန္ စစ္စခန္းမ်ား ရုတ္သိမ္း ခဲ့ရျခင္း၊ စစ္ျဖစ္ပြား ခ်ိန္တြင္ ထိုစခန္းမ်ားကို အသံုးျပဳခြင့္ ရရန္အတြက္ ခြင့္ျပဳခ်က္ မရျခင္း၊ စေသာ ကန္႕သတ္ခ်က္ မ်ားႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ လာခဲ့ ရသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အနာဂတ္္တြင္ အေမရိကန္ ေရတပ္ အေနျဖင့္ ေရႊ႕ေျပာင္း နိုင္ေသာ ေရျပင္ အေျခစိုက္ စခန္းမ်ားကို အသံုးျပဳ သြားမည္ ျဖစ္ကာ စစ္ေရး အေျခအေန အရ လိုအပ္ေသာ ေနရာတိုင္းသို႕ လွ်င္ျမန္စြာ ေရြ႕ေျပာင္း အေျချပဳကာ လုိအပ္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ ေထာက္ပံ့မႈ ကိစၥ အားလံုးကို ေဆာင္ရြက္ ေပးမည္ ျဖစ္သည္။

ဤ စီမံခ်က္တြင္ အေရးပါဆံုးမွာ S class Prower Projection Platform (PPP) ေရယာဥ္ စီမံကိန္း ျဖစ္သည္။ တန္္ခ်ိန္ ေလးေသာင္း ေက်ာ္ရိွမည့္ အဆိုပါ ေရယာဥ္သည္ လူအင္အား တစ္ေသာင္း ေက်ာ္၊ ရဟတ္ယာဥ္ ၂၈ စင္း၊ တာတုိ/ ေဒါင္လိုက္ ပ်ံတက ္ႏုိင္ေသာ ေလယာဥ္မ်ားႏွင့္ ေလယာဥ္ဆီ ဂါလန္တစ္သန္း ေက်ာ္ကို တင္ေဆာင္ ထားမည္ ျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ ျဖည့္တင္းရန္ မလိုပဲ ၄၅ ရက္ၾကာ စစ္ဆင္ ႏုိင္စြမ္း ရိွမည္ ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ေရယာဥ္မ်ား၊ ေလယာဥ္တင္ သေဘာၤမ်ား၊ ကြန္တိန္နာ ေရယာဥ္မ်ား၊ ဆီသယ္ ေရယာဥ္ မ်ားႏွင့္ အေစာင့္လုိက္ သေဘာၤမ်ား ပါဝင္ေသာ ေရယာဥ္စုမ်ား (Afloat Forward Staging Bases, AFBS) သည္ ပင္လယ္ ရပ္ျခား စစ္ဆင္ ေရးမ်ား ဆင္ႏြဲ ေနသည့္ အေမရိကန္ ပူးတြဲ စစ္ဆင္ေရး တပ္မ်ား အတြက္ ေရျပင္ အေျခစိုက္ စခန္းမ်ား အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္သည္။

အနာဂတ္ စီမံခ်က္မ်ား ယခင္က အေမရိကန္ ေရတပ္မေတာ္သည္ ကမ္းေဝး ပင္လယ္ျပင္ စစ္ဆင္မႈ (Blue Water Operation) အတြက္ကို ဦးတည္ ျပင္ဆင္ ခဲ့ေသာ္လည္း စက္တင္ဘာ ၁၁ ရက္ တိုက္ခိုက္မႈ ေနာက္ပိုင္း ေျပာင္းလဲ လာေသာ အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး အေျခအေန မ်ားအရ ကမ္းနီးႏွင့္ ကမ္းလြန္ ေရျပင္ စစ္ဆင္ေရး (Brown and Green Water Operations) မ်ား အတြက္ပါ အေလးထား ျပင္ဆင္ လာခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ကမ္းနီး ေရျပင္ စစ္ဆင္ေရး ေရယာဥ္ (Littoral Combat Ship) မ်ားကို တည္ေဆာက္ရန္ စီမံခဲ့ၿပီး သက္တမ္း လြန္ေနေသာ တုိက္ခ်င္းပစ္ ဒံုးပ်ံတင္ အႏုျမဴ ေရငုပ္ သေဘာၤ ေလးစီးကို ပဲ့ထိန္း ဒံုးယာဥ္တင္ႏွင့္ အထူး စစ္ဆင္ေရးသံုး ေရငုပ္ သေဘာၤမ်ား အျဖစ္ စက္တင္ဘာ ၂ဝဝ၇ ရက္ေန႕ အျပီး ေျပာင္းလဲ တည္ေဆာက္ရန္ ေဆာင္ရြက္လွ်က္ ရိွသည္။ အေမရိကန္ ေရတပ္ အေနျဖင့္ ထိုေရယာဥ္ မ်ားျဖင့္ ကမ္းေျခမ်ား အနီးသို႕ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ပဲ့ထိန္းဒံုး မ်ားျဖင့္ တုိက္ခုိက္ျခင္း၊ အထူး တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို ပို႕ေဆာင္ ျခင္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ရန္ လ်ာထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ၎အျပင္ သီးျခား စစ္ဆင္ေရး ဆင္ႏြဲႏိုင္သည္ ေရယာဥ္အုပ္စု (Independent Strike Gorup) ၁၉ ခုရိွရာမွ ၃၆ ခုရိွေအာင္ တိုးခ်ဲ႕မည္ ျဖစ္ကာ ထိုအထဲတြင္ ေလယာဥ္တင္ သေဘာၤ တုိက္ခုိက္ေရး အုပ္စု (Carrier Strike Group) ၁၁ ခု ပါဝင္မည္ ျဖစ္သည္။ ထိုတုိက္ခိုက္ေရး အုပ္စုမ်ားႏွင့္ ပူးတြဲ စစ္ဆင္ေရးမ်ား အတြက္ လုိအပ္မည့္ အုပ္ခ်ဳပ္ ေထာက္ပ့ံမႈ မ်ားကို ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ တင္ေဆာင္ ထားမည့္ ကုန္တင္ သေဘာၤ ရွစ္စီး ကိုလည္း အသစ္ တည္ေဆာက္ သြားမည္ ျဖစ္သည္။ အလားတူပင္ ဗီယက္နမ္ စစ္ပြဲ ၿပီးထဲက လ်စ္လ်ဴရႈ ထားခဲ့ေသာ ျမစ္ေၾကာင္း စစ္ဆင္ေရးကို ဆင္ႏြဲႏုိင္ရန္ လိုအပ္သည့္ ေရယာဥ္မ်ား၊ နည္းပညာ မ်ားကို တီထြင္ ထုတ္လုပ္ သြားမည္ ျဖစ္သည္။

အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ အတြက္ ေနာက္ထပ္ ရင္ဆိုင္ ဖြယ္ရာ ရိွေသာ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ တစ္ရပ္မွာ ႏိုင္ငံတကာ ေရလက္ၾကား မ်ားအနီးတြင္ ရိွေသာ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံမ်ားမွ ဒီဇယ္စြမ္းအင္ သံုးေရငုတ္ သေဘာၤမ်ား ပိုင္ဆိုင္ လာျခင္း၊ ေလယာဥ္တင္ သေဘာၤ ငယ္မ်ား ပိုင္ဆိုင္ လာျခင္း တုိ႕ေၾကာင့္ ကမ္းလြန္ ေရျပင္ စစ္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ လာႏိုင္ျခင္း၊ ႏုိင္ငံတကာ ေရေၾကာင္း သြားလာမႈကို ထိုေရလက္ၾကား မ်ားတြင္ ဟန္႕တား ေႏွာင့္ယွက္ ႏိုင္စြမ္း ရိွလာျခင္း ျဖစ္သည္။ ထုိျပႆနာကို ေျဖရွင္းရန္ အတြက္ အေမရိကန္ ေရတပ္သည္ အႏုျမဴ စြမ္းအင္သံုး တိုက္ခုိက္ေရး ေရငုပ္ သေဘာၤ မ်ားကို တစ္ႏွစ္လွ်င္ ႏွစ္စီး တည္ေဆာက္ ႏိုင္စြမ္း ရိွရန္ႏွင့္ တန္ျပန္မိုင္း စစ္ဆင္ေရး စြမ္းရည္မ်ားကို ျမႇင့္တင္ သြားရန္ ေဆာင္ရြက္လွ်က္ ရိွသည္။

အထက္ပါ အေမရိကန္ ေရတပ္မေတာ္၏ မဟာ ဗ်ဴဟာကို ေလ့လာပါက ေရတပ္အင္အား သည္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ၏ အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရး မဟာ ဗ်ဴဟာႏွင့္ ကမၻာလံုး ဆိုင္ရာ အၾကမ္းဖက္ ဝါဒ တိုက္ဖ်က္ေရး စစ္ပြဲတြင္ အေရးႀကီးေသာ အခန္းက႑မွ ဆက္လက္ ပါဝင္ေနမည္ကို ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႕အျပင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုသည္ ႏုိင္ငံတကာ ေရျပင္တြင္ သမားရိုးက် ေရေၾကာင္း စစ္ဆင္ေရး မ်ားကို ဆင္ႏြဲရန္ထက္ ေဒသတြင္း အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံမ်ား၏ အင္အား ႀကီးထြား လာမႈကို ဟန္႕တား ထိန္းခ်ဳပ္ရန္၊ တတိယ ကမၻာႏိုင္ငံ မ်ားတြင္ စစ္ေရး စြတ္ဖက္မႈႏွင့္ လ်ိဳ႕ဝွက္ စစ္ဆင္ေရးမ်ား ဆင္ႏြဲ ႏုိင္ရန္တို႕ကို ဦးတည္ ေဆာင္ရြက္ လာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အနာဂတ္တြင္ ေရတပ္ အင္အားသည္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏ အမ်ိဳးသား အက်ိဳး စီးပြားမ်ားကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ ရာတြင္ လည္းေကာင္း၊ အေကာင္အထည္ေ ဖာ္ရာတြင္ လည္းေကာင္း အေရးႀကီးေသာ က႑မွာ ဆက္လက္ ပါဝင္ ေနမည္သာ ျဖစ္ေပသည္။

ရဲထြဋ္

မွီျငမ္းျပဳစာေစာင္မ်ား

Sea Power, Projecting Decisive Joint Capabilities by Asmiral Vern Clark, US Navy

Jane’s International Defence Review, March 2004