Benim içimdeki sandık kırıldı. Sen toplasan da faydasız sevgilim, içimdeki her hatırayı çürüttün.

Olgunlaşmamış, korkak biriyle de yol yürünmezdi zaten.

Yemin ederim gördüğünüz kadar güçlü biri değilim. Birisi sarılsa sabaha kadar ağlarım.

Bir şeylerden kaçar gibisin. Soluk soluğa ama hiçbir şey anlatmayacağına yemin etmiş gibi sakinsin. Gitmek istediğin belli bir yer yok ama kalmak istemediğinden artık eminsin. Sadece biraz olsun herkesin ve her şeyin susmasını istemişsin, kendini duyabilmek için.

Ya kelebekler hayatı tadında bırakıyorlarsa..

her şeyin en son raddesi susmak oluyor.

Benim içim soğuduğunda seninkine ateşler düşsün.

Hayatımdaki bütün problemler bir kenara, abi astım ilacının tadı... Bok gibi.

Ruh, kim olduğumuzun gerçek portresidir; bu nedenle ruhu sevmek sonsuzluğa yapılan bir yatırımdır.