De digitale vitrine van Loes

- Ook al is alles leuk, blijf ook luisteren naar je lichaam.

De activiteit die we deden de 2de keer. Waar ik helaas dus niet bij kon zijn.

Met een grote groep vond ik het heel gaaf. Op een gegeven moment merkte ik wel dat ik mijn grenzen duidelijk aan moet geven. Soms heb ik gewoon tijd voor mezelf nodig en moet ik dat ook pakken anders word ik ziek door te weinig naar mijn lichaam luisteren. Dat heb ik wel ontdekt.

Een schoolbezoek aan een middelbare school. Super bijzonder dat de kinderen op school slapen. Ik trek mijn twijfels bij of dit goed is voor een de ontwikkeling van een 14 jarige om niet bij ouders te leven.

Wat onwijs tof dat de buddy’s van Veerle, Esther en mij een hele dag hebben georganiseerd hebben speciaal voor ons. Mijn buddy, Selin, had helemaal haar kamer afgestaan voor mij. Ook had ik mijn eigen privé badkamer. Zij had lekker geslapen als ik lekker had geslapen. Heel erg gericht op of ik het wel leuk vond/goed vond. De ouders hadden een prachtig groot ontbijt geregeld. Super gastvrij, heel beleefd.

Moraal achter deze foto’s. Geef om elkaar. Deel dingen met elkaar. Wij, Nederlanders zijn zo individueel gericht. Nurcan, buddie van Roos, wilde graag dingen delen. Op het vliegveld terug naar huis kwam ze speciaal naar ons toe. Iedereen gaf ze een cadeautje en ze had een heel spel in elkaar gezet voor ons. Heb wat voor elkaar over haal ik uit deze momenten.

Wat heb ik genoten van dit middagje in het park. Eerst dachten we dat we overlast veroorzaakten. Maar juist het tegendeel. Toen we eenmaal de kinderen aan het vermaken waren met dansen keek het hele park naar ons en kregen we veel lovende opmerkingen. Ook wilden een paar mensen met ons op de foto.

Op de andere school, de privéschool, was het totaal anders dan de vorige privéschool die we bezochten. Hier was een prettige sfeer. Meer karakter en de lessen die we zagen, zagen er in mijn ogen erg goed uit. Het was een halve gesponsorde staatschool/openbare school en half privé school. Ze hadden ook een viering en ik heb hier enorm genoten.

Bij de privé school zag het er piek fijn uit. Wel schrok ik van de schooltijden en ben ik het er niet mee eens dat kinderen die minder snel dingen oppikken 2 uur extra naar school moeten. Naast de 9 uur die ze al normaal iedere dag krijgen. Op deze school merkte ik dat de druk van toetsen abnormaal hoog is. Ik vind dat, vooral kinderen, zich nog helemaal niet druk moeten maken om de punten die ze halen. Ik vind het vooral belangrijk dat je als kind een beetje ontdekt wie je bent, wat je belangrijk vind en leert hoe je met elkaar om gaat.

Laat de controle los! Dat heb ik wel geleerd in Turkije. Eet wat je wilt, heb vrede met dat de trein te laat komt en geniet een beetje van het leven.

Wat ik super tof vond was de uni! Want die hadden een relaxte plek, met dieren en een parkje. Daar kunnen wij wat van leren. Op de derde foto zie je mijn buddie :) een super aardig meisje. Over mijn logeerpartij vertel ik in een latere post meer.

Trouwens over het openbaar vervoer. Wat zijn wij met z’n allen verwend in Nederland!!! Altijd maar klagen dat de bus te laat is en NS weer eens een storing heeft. In Turkije komt het wanneer het komt. Ook de mensen hebben hier vrede mee. Daar kunnen we zeker wat leren.

Na het bezoeken van het oude kasteel gingen we ergens zitten. Wat ik heel bijzonder vond is dat ze de hele tent verbouwde speciaal voor ons. Zelfs een oude vrouw stond haar stoel af. In Nederland zou ik dit niet snel zien.

Jeetje wat een tocht omhoog! Onderweg kwamen we allemaal gekleurde huizen tegen die in niet meer goede staat waren. En later hoorde we dat ze ook ieder moment gesloopt konden worden. Toch zagen we mensen in deze huizen wonen. Ook wonen er vluchtelingen uit Syrië. In Nederland hebben we dit heel anders geregeld. Veel minder gevaarlijk.

Naast dat Turkije een heel mooi land is. Leerde we van Aike een klein deel van de geschiedenis kennen. We bezochten een oud dorpje. En in dit dorpje hadden ze nog speciale plekken waar alleen mannen mogen komen. Zoals cafés, sauna’s. In Nederland is dat gelukkig gemixt.

Waarom ik dit post? Tijd heb je niet in de hand. De controle loslaten vind ik heel moeilijk en dit was de eerste stap.