De drie slechtste films van 2014
Eigenlijk best een goed idee om het genre van de exorcismefilm eens compleet belachelijk te maken. Want waar de lat bij horrorfilms al niet al te hoog ligt, is de gemiddelde duiveluitdrijvingsfilm nog nét iets slechter. Bij A Haunted House 2 stonden ervaren horrorparodiemakers aan het roer: de Wayanbroers die de wereld eerst verreikten met de, toch best grappige, cultreeks Scary Movie. Het resultaat mag er niet zijn. Onmogelijk drek, net zo hilarisch als ebola en net zo verfijnd als Dave Roelvink in een bubbelbad. De twee grappigste scènes zijn een bijna tien minuten durende neukpartij met een enge speelgoedpop en het verschijnen van de duivel in de vorm van een penis in iemands keel. Dan weet je het wel.
Stel er is een ziekte die zo’n beetje de hele mensheid heeft gesloopt en je bent op zoek naar een geneesmiddel, wat doe je dan? Natuurlijk: je sluit een groep jongens op in een groot doolhof vol met mechanische monsters. Het is waar dat ook films die niet logisch zijn, nog best vermakelijk kunnen zijn, maar niet deze film. Oppervlakkige personages, lelijke special effects, een totaal gebrek aan humor of relativering, maar vooral een verschrikkelijke timing. The Maze Runner is een film gemaakt in een fabriek, iets als The Hunger Games moest het waarschijnlijk worden, maar oh wat voelt alles scheef en stram. Het leverde een flinke box office op, dus dat vervolg komt er wel. Nu al zin in.
Ik ben geen fan van Indische acteurs die hun Indische accent lekker dik aanzetten. Ik ben ook geen fan van een Engelse actrice die een zwaar Frans accent opzet. Deze film is een potpourri van die accenten. Een soep waar je al vanaf de eerste hap weet hoe de rest van de kom zal smaken. En het is nogal een volle kom soep. Ach, er zit best een leuke scène in, hier en daar, maar alles is net wat te zoet en te vettig. Films over eten kunnen fantastisch zijn, zie dit jaar nog films als The Trip 2 en Chef, die de gerechten zo in beeld brengen dat ze van het scherm druipen en je enorme honger krijgt. Maar in deze film oogt al het voedsel flets en doorsnee. En, dat mag ook gezegd, de hoofdpersoon is een dweil die alle verkeerde keuzes maakt. Ik bedoel, dan werk je in het vetste restaurant ter wereld in Parijs, en dan ga je terug naar je boerendorp om omeletten te bakken. Wat ben je dan voor iemand? Wat ben je dan?
jbbartram-illu
origamiaround
