Η ταινία πρέπει να λεγόταν το θαύμα.

Ελάχιστα παρακολούθησα, αν και καλή φάνηκε.

Έφτασε επιτέλους η ώρα να την δω.

Τίποτα το τρελό, ούτε κάτι περιπετειώδες.

Μια ακόμα ταινία , στο συνηθισμένο σινεμα.

Οι θέσεις μας ήταν 2η σειρα Β9 και Β10.

Καθόλου βολικές αν έχετε μυωπία.( άσχετο αλλά εκπαιδευτικό.)

Σήκωσα το χερούλι της καρέκλας και αφού καθίσαμε έβαλε το κεφάλι της κάτω απο τον λαιμό μου.

Και την ώρα που την χάζευα ως συνήθως

 σαν να ναι η τελευταία φορά που την βλέπω

συνειδητοποίησα κάτι.

Πως ο έρωτας αυτός είναι ξεχωριστός.

Ξέρω πως φαντάζει μελό αλλά ακούστε.

Την ώρα που την παρατηρούσα,

είδα το σημάδι στα χείλια της το πολύ μικρο το οποίο φαίνεται μόνο αν πας και κοιτάξεις απο την δεξιά πλευρά.

Θυμήθηκα πως ξέρω πως λέγεται η κολόνια που φοράει και πως την έχει μονο για εμένα.

‘’ Είναι η αγαπημένη μου μυρωδιά και θέλω πάντα να με θυμάσαι με οτι πιο όμορφο. Είσαι ότι πιο σημαντικό, και οι μυρωδιές των ανθρώπων είναι σημαντικές,συνδέονται με συναισθήματα..μην γελάς’’ , είπε.

Ήξερα πως κάθισε απο δεξιά γιατί την βολεύει απο εκεί να γυρνάει το κεφάλι της.

Πως είναι σημαντικό για αυτή να μην με πονάει και σηκώνεται κάθε 5 λεπτά να με ρωτήσει.

Όλα αυτά λοιπόν θα μπορούσα να τα χρησιμοποιώ ως δικαιολογίες.

Να πω πως σκοτώνουν τον έρωτα.

Μα θα ήμουν λάθος.

Τα μικρά πράγματα όπως το να ξές το αγαπημένο της λουλούδι, το γιατί της την σπάει η καθηγήτρια των μαθηματικών , το να μην χρειάζεται να σου εξηγεί καθε φορά ποιος είναι ποιος στην παρέα, το να ακούς , το να την φιλάς στο μέτωπο και να μην μπερδεύεσαι και παίρνεις λάθος καφέ.

Όλα αυτά λοιπόν , είναι που κάνουν τον έρωτα μοναδικό.

Πάντα οι άντρες είχαμε την εντύπωση πως οι γυναίκες θέλουν άσπρο άλογο και πρίγκιπα.

Μπούρδες.

Πάρτην απο το χέρι πήγαιντε να περπατήσετε και άκουσε τη. Καταλαβέ τη.Νιώσε το τι της έκαναν οι προηγούμενοι και πόσο μαλάκες ηταν.

Και φτιάξτο.

Αν θές να είσαι ο μοναδικός στη ζωή μιας γυναίκας , δεν χρειάζεται να έχεις παλάτια, ούτε και άλογα, μονάχα να την αγαπάς.

Ενα λουλούδι , ενα τριαντάφυλλο , ενας καφές , ενα μήνυμα στο κινήτο.

Απλά , καθημερινά και εύκολα.

Ο έρωτας δεν θελει δικαιολογίες. Απο αυτές μπορεις να βρείς άπειρες.Το θέμα είναι να ψάχνεις τις αφορμές.

Να θέλεις να ερωτευτείς και να ανοίγεσαι.

Πίστεψε με ,δείξε κατανόηση και κάθε γυναίκα ξερει να την ανταποδώσει στο μέγιστο.

( Υ.Γ. Συγγνώμη αν σας κούρασα και είναι μεγάλο , αλλα ρε παιδιά σας έδωσα ολόκληρο μυστικό. Να μείνει μεταξύ μας ε.) 

Ευχομαι να ξανασυναντηθουμε καποτε

"Μπειμπι πονας;"

Αυγουστιατικο πρωι κυριακης.

Παρολο που εχουμε ιδρωσει και οι 2 απο τη ζεστη, σε αγκαλιαζω, χωρις να με νοιαζει το ποσο σκαω.

Εχω ξυπνησει αυτοματα, απο φοβο μηπως δεν εισαι πλαι μου, μηπως το χθεσινο βραδυ ηταν ονειρο.

Σου δινω ενα απαλο φιλι στο μετωπο, που μαλλον σε ξυπναει, και ακουω τον πανικο στη φωνη σου οταν με ρωτας πως ειμαι.

"Οχι μωρο μου, ξανακοιμησου ονειρο βλεπεις. Ειμαι καλα." Κι αλλο ενα φιλι στο μετωπο, καθησυχαστικο αυτη τη φορα.

Σε αφηνω να κοιμηθεις λιγο ακομη οσο χαιδευω τα μαλλακια σου. Εχουν μακρυνει τοσο ωστε να μπορω να περναω τα δαχτυλα μου αναμεσα τους. Για μια στιγμη, ευχομαι να μην κουρευτεις ποτε. Να μπορω παντα να χαιδευω τα μαλλια σου ετσι και να σε εχω στην αγκαλια μου.

Φοραω μια μπλουζα σου, απο εκεινες που καλυπτουν το "μικρουλι γλυκουλακι σωματακι" μου οπως λες, μεχρι το γονατο. Και μυριζει εσυ. Οπως και ολο το δωματιο. Το νιωθω πιο σπιτι μου απο το δικο μου δωματιο.

Η φωνη σου, βραχνιασμενη απο τον υπνο, ειναι οτι πιο γλυκο και ταυτοχρονα εντυπωσιακο εχω ακουσει. Σκεφτομαι: "ποσο τυχερη που δεν τον ακουω αυτη τη φορα απο το τηλεφωνο".

Το οτι ξυπνησαμε δε σημαινει οτι θα σηκωθουμε απαραιτητα. Δε ξερω ποσες ωρες καθομαστε ξαπλωμενοι, χαζογελωντας, βγαζοντας φωτογραφιες, χουζουρευοντας. Ξερω απλα οτι ειμαι ευτυχισμενη ευτυχισμενη ευτυχισμενη παρα πολυ.

Τοσο που θελω να φωναξω απο ευτυχια. Τοσο που θελω να σταματησω τον κοσμο ολοκληρο.

"Αν μπορουσα θα τα παρατουσα ολα." Γυρνας στιγμιαια να με κοιταξεις και με αφηνεις να κουρνιασω στην αγκαλια σου.

"Θα τα παρατουσα ολα και θα φευγαμε. Θα νοικιαζαμε ενα μικρο σπιτι μαζι. Τι να το κανουμε το μεγαλο; Ενα κρεβατι, μια κουζινουλα, ενα μπανιο. Θα μεναμε οπου θελαμε και μας αρεσε. Δεν εχει νοημα ο κοσμος αν δεν προσπαθησεις να τον δεις ολοκληρο. Θα ξυπνουσαμε καθε μερα ετσι. Και θα χορευαμε στο σαλονακι, οσο φτιαχναμε τοστ. Και τις νυχτες θα πιναμε μπυρες, ή κρασι που σαρεσει, και θα καναμε ερωτα, και θα γελουσαμε επειδη θα ειμασταν ευτυχισμενοι. Και θα αναρωτιομασταν γιατι δεν φυγαμε τοσο καιρο."

Εγω να κλαιω στην αγκαλια σου, γιατι ευχομαι να φευγαμε οντως. Ευχομαι να περνουσα την υπολοιπη ζωη μου μαζι σου.

Σκουπιζω τα ματια μου και παμε στο σαλονι. Φτιαχνουμε πρωινο και βλεπουμε παιδικα και γελαμε.

Η μονη σκεψη που υπαρχει στο μυαλο μου ομως ειναι η ιδια.

Και το λεω τοσο αυθορμητα και φυσικα, χωρις να με νοιαζει πως θα ακουστει.

"Μακαρι να ξανασυναντηθουμε καποτε. Η ζωη θα κανει τον κυκλο της και ελπιζω να καταληξουμε μαζι."

Καθομαι πανω στα ποδια σου και σε αγκαλιαζω, το προσωπο μου στη καμπυλη του λαιμου σου, και η τηλεοραση στο βαθος να παιζει.

"Ειμαστε μαζι τωρα. Ας το ζησω οσο περισσοτερο μπορω λοιπον."

Και αυτο κανω. Δεν εχει πια δακρυα για μελλοντες. Εχει γελια για τωρινες ευτυχιες.

Γιατι εισαι για μενα μια ευτυχια τοσο στιγμιαια, οπως παγωτο καρπουζι μια εποχη που οι αμυγδαλιες ισα που τολμουν να ανθισουν. Αλλα και μια τοσο

“How can you still love me after all this time?”

Δεν αγαπάς κάποιον για την ομορφιά

του, τα ρούχα του ή το αυτοκίνητό

του. Τον αγαπάς γιατί τραγουδάει ένα

τραγούδι που μόνο εσύ μπορείς να