Untitled

En toch maar weer geloof ik als een dwaas in iets dat me talloze keren heeft overtuigd dat ik hem juist niet moet vertrouwen. Maar hij geeft me niet de keus: een verplichte afdwaling. Mijn realiteiten zijn dagelijks, soms minder dan dat, steeds anders. Vol schaamte begon het mee, dat ik zo iets kon geloven, maar nu is het gewoon een simpele onderdeel van het leven. Soms een test, soms een show en soms simpelweg weer allemaal heel nep. Maar ik dwaal af, sorry.

Hij vind dat ik niet kan schrijven, maar dan zeg ik zoiets en dan verwacht je natuurlijk dat het wordt opgevolgd met iets van een zekere kaliber. Een zekere kwaliteit. Een zekere grandiose staat van creatie. Dat had ik beter kunnen zeggen. Een zekere gene se qua of hoe je dat ook schrijft. En de draak ontwaakt van zijn diepe slaap in ember en ontwacht de glorie van zijn dagen in dagon. Trompetten ontwachten zijn stappen gemaakt van kracht en wijsheid. Bloed vloeit in de rivieren en planten zijn gemaakt van kristal. De zielen nabij hun einde worden een met het rode gestalte van trots en liefde. Liefde voor meer leven en lust, van anderen, voor anderen. Wat van jou is is van mij roepen de wijzen, de zielen hun einde is voorbij. And the dragon awakes from his deep slumber in ember and awaits the glorious days of Dagon. Trumpets await his steps made of power and wisdom. Blood flows in the rivers and plants are made of crystal. The souls nearing their end are met with a red entity made of pride and love. Love for more life and lust, from others, for others. What's yours is ours the wise men cheer, the souls their end are over. Ik ga je opeten ayman

Te lief en te aardig misschien? Te leuk en te optimistisch? Fijne avonden met familie te sereen en hartverwarmend? Ik snap het ook niet.

Wat kon je mooi tekenen en schilderen, en ook nog eens slim. Uiterlijk niet te klagen. Maar toch was er iets mis met die steeds maar sombere dagen. Geen enkele keer tekende je een schets van je man. Maar je huilde aan het einde terwijl hij praatte als brugman. Je wist toch dat hij van haar hield, dat zei hij vrij open. Een beetje je best doen en deuren gaan open. Maar luister niet naar mij maar naar ayman misschien, die zegt dit. Ik had je toch niet verdient.

Hij huilde toen hij het uitmaakte, omdat zijn hoofd niet meer klopte. En dan spring je op hem op dat bankje en ineens schuif je snel weg als die "vrienden" komen aanlopen. Kijkt uit de raam en ziet hem en laat hem gaan met die vriendin, die hem behandelde als een hond, stront aan haar schoen, die graag op een schoot ligt als een oen. Dus hem krijg je niet terug ook al wilt hij je wel. Dat sta ik niet toe jij jezebel.

Het is gewoon te lang geleden, die dagen zijn al lang voorbij. Maar dan zie ik een foto en een tekstje van haar en dan lach ik subtiel in oprecht geluk vrij blij. Niks anders doet dat bij mij. Zeker lach ik wel en heb ik geluk. Maar dit is anders en jammer genoeg is het stuk.

kus me op mijn lippen en zeg vaarwel, niet nu maar wanneer de bel ringt. Dat is morgen of overmorgen misschien, maar mijn oog richt zich op het stokje dat er op slaat in anticipatie. Op het belletje dat zegt dat de klas voorbij is en mijn lesje geleerd. Dan maar naar de volgende klas denk ik, waar we elkaar hopelijk weer zien misschien. Het doet wel pijn dat ik niet echt oplette en zat te grappen en grollen, de les was al zo voorbij. Nu ga ik naar god hopelijk en krijg ik mijn klassenrooster. "Dat meisje van de vorige klas, heeft zij hetzelfde profiel?". "Ja dat zag je toch sukkel, maar je liet haar gaan debiel." Wat was haar naam vroeg ik me af toen ik de klas verliet, ze hield van mij en dat begreep ik niet. Een nieuwe moeder en een nieuwe vader, krabbelen op de grond en brabbelen totdat ik kan lopen, in de hoop dat ik deze keer weer haar lippen zie. In zo een grote wereld vol wonderen en verraad denk ik toch dat zekere zielen simpelweg voor elkaar zijn gemaakt.

What is a nickel made of if it's color is quite opulent and crimson. A shady substance showing shades of redness cometh by the lights that protrude. Throwing it in the air and catching it in the hand is followed by a shameful feeling of lost wealth and then regaining it. But none would accept it for trade and everyone begets it's worth. A coin for a deal with the devil and your soul safe to keep. Such a laugh god makes for you know how the devil deceives.

Go ahead, live your life a little. A little bit not as much as it would be. Not as much as it should be. Not as much as it could be.

"draai aan het rad en het toont je de waarheid" lees ik. Er staat een rad in het midden van mijn woonkamer met post its geplakt op elk vakje die waarborgen wat er achter staat. Hoe hard ik ook aan een post it trek, hij komt er niet van af. Vreemde ochtend, iemand is mijn huis binnen gebroken en heeft een rad gestationeerd in het midden van mijn woonkamer. Ik kijk om me heen om te zien of er ergens een camera is geplaatst voor een of andere reality tv show maar zie niks. Ik loop naar de keuken en doorloop mijn ochtendritueel: Een koffie en wat cornflakes met melk terwijl de radio aan staat en me vertelt over de huidige stand van zaken. Niks nieuws en nu een leuk liedje dan maar, het liedje is wel nieuw en je hoort de kont al schudden door de radio heen. Met mijn kom en kop loop ik naar de bank in de woonkamer en leg ik ze op tafel terwijl ik de tv aan zet. Ik drink voorzichtig van mijn kop en merk het rad weer op, een vreemde nieuwsgierigheid walmt over me heen. Wat als ik er aan draai, wat als ik de politie bel en dit verhaal vertel; zouden ze me geloven? Ben ik eigenlijk wel veilig in mijn huis? Ik eet mijn cornflakes op en wordt gebeld door een oude vriend, we hebben het over de koetjes en kalfjes en hij had een probleem met die huur scooters dus "Niet gebruiken die dienst, vet kut". Hij klinkt bezorgd en benadrukt dat ik het niet moet gebruiken. Ik lachtte het weg en houd me in om te vertellen over het vreemde rad. We zeggen vaarwel en hangen op, ik doe de tv uit, kleed me aan voor de dag en ben klaar om het huis uit te gaan wanneer ik me toch bedenk "Wat voor kwaad kan het doen, ik draai een keer gewoon voor de lol". Mijn benen lopen naar het rad, mijn arm stijgt op en grijpt de hendel en ik trek eraan alsof mijn leven er van af hangt. Hij draait en draait en draait totdat hij langzamerhand steeds maar trager tot een infenitesimale snelheid eindelijk stopt. Bij het vakje waar hij stopt valt de post-it er van af. "Dit is een droom" zegt het en dan word ik wakker. Ik loop naar de woonkamer en zie een vreemd rad staan met een tekst er naast op een bord.

they long to see no more of me it seems, I weep the tears away from my eyes and wonder what happened to me. I used to be such a bright little boy and as a man nothing is left to show for it. Maybe some humility would treat me nicely, but it was too hard on my soul. The idea that it would be forever spun me into turmoil and even more sin. If only I could see the light at the end of the tunnel, that there are days still left for me.

Maar een oog van glas kan toch geen oog genoemd worden, dat is gewoon een knikker dat je gezicht versiert. Met ogen kijk je, knikkers hebben blijkbaar meerdere functies zo te zien. Dus echte glazen ogen, daar kan je mee zien, maar zijn dus waarschijnlijk niet echt van glas gemaakt. Misschien is het een synoniem voor iets.

Leveled head and a humming tune strike me as a fitting mood for destiny. Haha! Gracious and well indeed fine fellow! Now sing along. Days beyond linger on deceit is swell all is well they cry all day reek dismay linger on linger on Right is left Whatever's best

Liesje lotte zag een spin Een spin zo groot als haar onder kin Wat een harige pooooten van vliegjes heeft hij genoooten Liesje Lotte Zag een spin

Ellendig lang zal hij vast zitten in een lichaam zonder controle, jammer he. Drugs doen.

Je hebt me verloren in diepe waanzin en zoete afkeer zeggen mijn lippen. Maar dat ben ik niet, denk ik. Mijn lippen en handen en voeten en tenen en vingers en armen en benen bewegen zonder mijn toestemming. Het spijt me om te vertellen dat hij dit niet eens schrijft.