“Sana ilk defa kalbimle değil de mantığımla baktım, seni affetmedim, seni yok ettim içimde.”

sahip olduğum karakterden öyle gurur duyuyorum ki.

keşke şu an salıncakta gözlerim kapalı sallanıyor olsam

Bir insan kızgın ya da kırgın olduğunda şefkat görmek ister. Karşısında telaşlanan, mahcup olan bir insan görmek, çaba görmek ister. Bunlar talep edilmez böyle şeyler zaten içten gelir. Bu gerçek aklıma gelince tüm cevaplarımı alıyorum ben.

Ben, bu hikayenin sonunda kaybedeceğimi biliyordum.

Cümlelere yansıttığım içimdeki kırgınlığa bakma. Ben hâlâ, yüzün gülsün diye elimden geleni yaparım.

bu kez her şey yolunda, ben yoldan çıktım.

anlatsan sana hak verirler ama anlatmıyorsun. çünkü sen ihtiyaç duyarken görmediğin anlayışın artık hiçbir önemi yok.

herkes kendi acısının dermanını bilir, ben bir seni bildim.

uzun zamandır kahkaha atarak gülecek bir şey yaşamadığımı fark ettim gecenin bu saatinde. hayat küçük detayların üzerine binen koca yükler gibi. geçip gidiyor