Derin Deniz

Küba'da bir hastahane koridorunda yazan yazı: “Tek bir kişinin hayatı, dünyadaki en zengin insanın mal varlığından milyonlarca kat daha değerlidir.”

“çoğu insan ömrünü yarı uykuda geçirir. sahip olmak,para kazanmak, tüketmek isterler. sahip oldukları gözlerini öyle kamaştırır ki neyin önemli olduğunu unuturlar. yeni araba,daha büyük ev,yeni elbiseler isterler. bunu neden yaparlar biliyor musun? çünkü sevgi isterler ama onu asla bulamazlar. bu yüzden eşyalara yönelirler. arabalar,evler,elbiseler,mücevherler.. hepsi sadece sevginin yerini tutmak içindir. ama işe yaramaz. para, güç, eşyalar.. hiçbiri sevginin yerini tutamaz…”

The Astoundingly Complex Ancient Indian Stepwells 

Ancient Indian stepwells captured by Victoria S. Lautman. Rudimentary stepwells first appeared in India between the 2nd and 4th centuries A.D., born of necessity in a capricious climate zone bone-dry for much of the year followed by torrential monsoon rains for many weeks. It was essential to guarantee a year-round water-supply for drinking, bathing, irrigation and washing, particularly in the arid states of Gujarat (where they’re called vavs) and Rajasthan (where they’rebaoli, baori, or bawdi) where the water table could be inconveniently buried ten-stories or more underground. Over the centuries, stepwell construction evolved so that by the 11th century they were astoundingly complex feats of engineering, architecture, and art.