İsimsiz

dimdik duran vücuduma zıt olarak epeyce yorgun bir zihin taşıyorum. düşünmekten harabeye dönmüş bir zihinden bahsediyorum. gözlerimi kapatıp dinlemek, uyumak istiyorum. nasıl bir ruh hali bu, kendimi boğuyorum kendi içimde.

kimse beni bileklerimi öpecek, yaralarımı saracak kadar sevmedi. gözlerimin halini anlayacak kadar da uzun bakmadı. belki bakmak istemedi. ya da ben izin vermedim. cesur bir kadın değilim, çok fazla korkum var. insanların adım seslerinden ürkecek kadar aptalım. umursamaz biri gibi görünüyor olabilirim ama bir bakış ya da bir söz hakkında saatlerce düşünür, sonunda kendimi hep haksız çıkarırım. duvarları yıkmayı değil de kendimi parçalamayı düşündüm hep. gerçeklerle yüzleşmekten sürekli kaçarım. kendimi dışarıdan izlerim. içeriye nasıl gireceğim, yüzleşeceğim hiçbir fikrim yok. o kadarı için de halim yok.

Mutluluk oruspu misali gösterip elletmedi

sürekli yorgunum sürekli

Bu ben 🌒

^^

Şöyle😌

sevgi, ilgi ve temas bağımlısıyım.

Herkesi anlayanı kimse anlamaz.