Julie Anne

Missed you, Zoie. 💔 💔

MAGULO. Sobrang gulo talaga. Pero eto yung pinasok ko. Eto yung pinili ko. Sana lang talaga kayanin ko pang panindigan 'to.

I hope I can make it back to reality, before I get used to what is happening right now. Because I know, I'm on my sweetest dream, with eyes wide open, which may lead to being brokenhearted again, soon.

Sana hindi na lang kita masyadong pinagkatiwalaan. Para hindi rin ganito yung galit at inis na nararamdaman ko sa t'wing makikita ko 'yang mukha mo. Pinagkatiwalaan pa man din kita. Trinato kita na hindi iba. Pero nagawa mong lahat ng kasinungalingan mo dahil lang sa lalaking 3 buwan mo palang kilala. Nakakainis lang dahil mas pinili ko pa ring paniwalaan yung mga sinabi mo kesa sa mga pagdududa ko. Akala ko ako pa yung masama dahil ako ang nag-iisip sayo ng mga bagay-bagay. Pero hindi pala. Ang galing mo. Napaikot mo laht ng taong nagbigay ng buong tiwala sa'yo. Congrats! Ang galing galing mo. Napaniwala mo kami sa lahat ng plano mo. May paiyak-iyak ka pa, paawa effect lang pala. Gusto kitang saktan e. Gusto kitang sampalin. Gusto kitang awayin. Pero hindi na lang. Sayang lang oras ko sa'yo. Sana lang sa desisyon mo maging maayos pa rin yang buhay mo. Kawawa naman yung dinadamay mo sa mga pinaggagagawa mo. Tinagalog ko na, para pag nakita mo 'to, kakayanin mong mabasa.

I just have this feeling of being alone. Like, after all the happiness and what-so-ever-bonding-thing, I begin to act as a person that's not me. I mean, a person who won't smile, who would rather choose to be by himself. I don't know why. It just happens, most of the time.

This feelings suck. Maybe these are all false hopes. Maybe I'm over thinking again. Whew.

Pooh