Crazy Athens

Αγαπημένοι Κ.Α.Δ. 

Το ποστ αυτό είναι συνοδευτικό της σχετικής εκπομπής που είχα κάνει με τη συνονόματη φίλη Κατερίνα “The uncomfortable” 

(english follows) 

Συγύρισμα πάγκου. Είναι ένα συνταρακτικό γεγονός στη ζωή του αργυροχρυσοχόου. Όλο λέει οτι θα το κάνει, θα το κάνει, όλο το αναβάλει γιατί επείγουν άλλα, άσε που θέλει να είναι όλα έξω να φαίνονται αλλιώς τα ξεχνάει. Όμως κάποια στιγμή ξεχνάει τι χρώμα είχε ο πάγκος του απ’το χαμό που έχει μαζευτεί πάνω, οπότε όντως κάθεται και τον καθαρίζει. Το τρυκ είναι να μη παρασυρθεί απο έξτρα μικροσυγυρίσματα. Εγώ πχ παρασύρθηκα κι άρχισα να βγάζω την ξεραμένη κόλλα απο κάτι πεντάλεπτα που τα είχα κολλήσει σε στοίβες για κάποιο λόγο. Τα κατάφερα όμως και δεν παρασύρθηκα απο άλλα τέτοια. Έφτιαξα μόνο δύο πομ-πομ για να αναπτερώσω το ηθικό του Ροζ Πουλιού που έχω σύντροφο στον πάγκο. Πήγα να το πλύνω και μάδησε... Τώρα όμως? Ε? ε? Κούκλος! 

****** 

(english further down) 

Μέρος δεύτερο του ποστ βαψίματος ποδήλατου! Ένα κόλπο με την χαρτοταινία για να βγαίνει εύκολα μετά είναι να την βάλεις ανάποδα, με τη μεριά που κολάει προς τα έξω. Αυτό έκανα στο κυρίως σώμα του ποδήλατου. Στο κάλυμα της αλυσίδας την κόλλησα κανονικά και δεν είχα κάποιο πρόβλημα. Δεν είμαι τελειομανής οπότε είμαι πολύ ευχαρηστημένη με το αποτέλεσμα κι ας μην είναι αψεγάδιαστο (δεν φαίνονται τα “ψεγάδια” στις φώτο). Τα όμορφα χερούλια είναι απο μπαμπού και τα πήρα απ’το 48x17 cycles στο Κουκάκι. Κι έτσι έχω ένα ανανεωμένο πορτοκαλοτυρκουάζ ποδήλατο με χρυσούς προφυλακτήρες! 

Γιούπι! 

---------- 

Here’s part two of the bicycle painting post! Painting tip: if you want to make stripes to something round (as in the body of my bike here) you can put the tape sticky side out and it comes out very easy after. I’m not a perfectionist so I’m very happy with the final result even if it’s not perfect (in any case you can’t see the “mistakes” in the photos!). The beautiful bamboo handles I bought from 48x17 cycles in Koukaki. So now I have a refreshed orange, turquoise and gold bike! 

(english further down) 

Έχω αυτό το ποδήλατο γύρω στα 3 χρόνια. Όταν το είχα πρωτοπάρει είχα σχεδιάσει αυτοκόλλητα (αδιάβροχα) για να καλύψω κάθε τι γραμμένο, μάρκες, φίρμες, σήματα κλπ. Ήταν εύκολη λύση. Είχα βάψει τα προηγούμενα δύο ποδήλατά μου και επειδή δεν ξέρω και βαριέμαι να μάθω ή να τα δώσω σε κάποιον που ξέρει να τα ξεμανταλώσει ώστε να τα βάψω σωστά, παίρνω τον δρόμο του τεμπέλη και καλύπτω με εφημερίδες και ταινίες ότι δεν θέλω να βαφτεί. Οπότε τα αυτοκόλλητα ήταν μια ωραία αλλαγή για ‘μένα. Αποδείχτηκαν πολύ ανθεκτικά στις κακουχίες και τα καιρικά φαινόμενα. Θα τυπώσω κι άλλα να τα έχω προς πώληση στο μαγαζί. Μου είχε λείψει όμως λίγο χρωματάκι και έτσι πήρα σπρέι, παλιά περιοδικά, χαρτοταινία και μάσκα και έκανα ένα μικρό χαμό στο υπογειάκι μου! Το tumblr μ’αφήνει να ποστάρω μόνο 10 εικόνες οπότε η συνέχεια στο β’μέρος του πόστ. 

********** 

Αυτό είναι ένα ποστ συμπληρωματικό των σημειώσεων που δίνω στους μαθητές μου στο “Σμάλτο για αρχάριους” 

Για περισσότερες πληροφορίες αν θες να κάνεις το σεμινάριο εδώ 

λίνκ με τη σειρά που εμφανίζονται στις σημειώσεις, χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις: 

σελ. 4 

http://sandramcewen.blogspot.gr/2010/06/making-sample-strips.html 

https://www.ganoksin.com/article/metals-suitable-for-enameling/  

σελ. 10 

http://www.vitrumsignum.com  

https://www.wgball.co.uk

https://www.pacoartcenter.gr

http://www.ramfosmg.gr

http://manischemicals.gr

http://www.colombos.gr 

http://www.silvermarket.gr 

https://www.diatechno.gr/el/home

http://www.glass-on-metal.com  

https://en.wikipedia.org/wiki/Vitreous_enamel 

http://www.enamelistsociety.org 

http://enamellers.org 

https://www.facebook.com/groups/361225034015845 (γκρουπ σμάλτου)

https://www.facebook.com/groups/224221925611987 (γκρουπ κοσμηματοτεχνητών)

https://www.psitjewellery.com 

http://coni-onair.com 

https://www.mixcloud.com/denpeirazei/  

http://kitrinospiti.blogspot.gr  

https://www.flickr.com/photos/crazy_athens/

σελ. 11 

Έχω σχέδια. Να γίνει το σάιτ μου όπως η τωρινή βιτρίνα του μαγαζιού. Δηλαδή αντι για κλασσικές φωτογραφίες, το κάθε κόσμημα θα έχει το ειδικά σχεδιασμένο γι’αυτό “καρέ” του! Σαν ένα κόμιξ αποτελούμενο απο πολλές αυτοτελείς ιστοριούλες του ενός καρέ η καθε μια. 

Έχω σχεδιάσει ήδη αρκετά. Αν σας αρέσουν τα σχέδιά μου μπορείτε εδώ να διαβάσετε και το κόμικ μου. 

                                                    ************* 

I have plans. I want to make my website look like the current window display of my shop. Instead of photographs, each jewell will have it’s own “panel”. It will be like a comic made of individual stories of one panel each. 

(english further down)

Ένα αναμένο τζάκι, μια κούπα ζεστή σοκολάτα και κάποιος αγαπημένος δίπλα σας!                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            Σας ζέστανα? Ωραία! Ακούστε τώρα τι καινούριο έχω στο Ψιτ για τις γιορτές: *Ημερολόγιο τοίχου με εικόνες απο στρώματα που έχω βρεί και σημειωμένη μια παλαβή παγκόσμια ημέρα κάθε μήνα. *Κάρτες για ευχές με θέμα τη σφιχτή, ξεζουμιστική, ενθουσιώδη αγκαλιά (για 6 διαφορετικές αγκαλιές)! *Γούρι για το 2017  που είναι το εφτά που φιλάει το 1 (θερμαίνεται κι άλλο η ατμόσφαιρα)! Του έφτιαξα και το δικό του κινούμενο σχέδιο! *Ημερολόγια τσέπης Πατ Κιούτ με σχέδια και λόγια διάφορων καλλιτεχνών (και δύο δικά μου) *Τα τσόχινα χιονανθρωπάκια, σκυλάκια και γατάκια της μιας Μαρίας και τις χρωματιστές τσάντες και μαξιλαροθήκες της άλλης Μαρίας *Νέα παραλλαβή δαχτυλιδιών απ'τα ταλαντούχα παιδιά της Στεμνίτσας Όλα αυτά τα είδατε στις εικόνες που προηγήθηκαν (και που μιλάνε περισσότερο απ'τις λέξεις)! Αν κάνετε κλικ στη λέξη μουσική, θα ακούσετε κι ένα ωραίο τραγουδάκι μπόνους μιας και διαβάσατε ως εδώ! 

ΥΓ Αυτό είναι το newsletter του Ψιτ! που έστειλα για τον Δεκέμβρη. Αν θέλετε να το λαμβάνετε  κανονικά (με τα δωράκια του που δεν τα πρόσθεσα στην tumblr βερσιόν) γραφτείτε κάνοντας κλικ εδώ!

                                         ***********************                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       

A lit fireplace, a mug of hot chocolate in your hands and a loved one beside you!

Did I warm you up? Good! Let me tell you now what's new in Psit for these festive days: *Wall calendar with pictures of mattresses I've found and a quirky world day for each month (but it's in Greek, sorry) *Cards for wishes with sketches of sqeezy, breathtaking, annoyingly enjoyable hugs (6 different ones to choose from) *Good luck charm for 2017 that is number seven kissing number one (things get heated!) I even created an animation for it! *Small journal calendars by Pat Kiout, with sketches and words from various artists (in Greek) *New jewellery arrivals from the talented Stemnitsa students *One Maria's felt snowmen, cats and dogs and the other Maria's colorful bags and pillows You can see all that in the following pictures (which as we know say more than words)! Click on the word music to have a soundtrack as you peruse! 

(english further down) 

Φέτος είναι 4ος χρόνος που είμαι ανοιχτά. Το να είσαι ελεύθερος επαγγελματίας στην Ελλάδα είναι ένα κατόρθωμα. Για να μη με παίρνει απο κάτω που ότι λεφτά βγάζω τα δίνω σε φόρους, ασφαλιστικά ταμεία και λογαριασμούς το έχω στο μυαλό μου σαν τα παραμύθια που πρέπει να δώσεις θυσία στον δράκο για να μη σε φάει. Είναι το τίμημα για να έχω μια καταπληκτική δουλειά: είμαι το αφεντικό του εαυτού μου, βάζω ότι μουσική μ’αρέσει, δημιουργώ ότι θέλω, αν κάνει μια καταπληκτική μέρα το κλείνω και πάω για μπάνιο. Είναι όμως δύσκολο να διαχειριστής μόνος σου όλο αυτό τον “ελεύθερο” χρόνο (πάντα είμαι ελεύθερη, πάντα είμαι εν ώρα εργασίας). Έτσι ακόμα και τέσσερα χρόνια μετά δεν έχω καταφέρει ακόμα να μπαλατζάρω παραγγελίες χονδρικής, διμηουργία στοκ για το δικού μου μαγαζί, νέα σχέδια, Χριστούγεννα, Πάσχα, εμπορική έκθεση, social media, προσωπική ζωή, ανανέωση βιτρίνας, κόμιξ, κλακέτες, εκπομπή, σεμινάρια σμάλτου, καθάρισμα. Χμ.. Δεν είναι και λίγα τώρα που τα έβαλα κάτω. Έχω μια ιδανική κατάσταση στο μυαλό μου, όπου αλλάζω τακτικά βιτρίνα, έχω γεμάτα τα συρτάρια με κοσμήματα, οι παραγγελίες είναι στην ώρα τους κλπ. Αλλά όλα γίνονται κάπως τσάτρα πάτρα και χαίρομαι που γίνονται έστω. 

  Να, τώρα χαίρομαι που έκανα αυτή τη βιτρίνα! Είναι κάποιος άλλος ελεύθερος επαγγελματίας που διαβάζει? Πως τα καταφέρνετε? Τι σας κρατάει κεφάτους? Πόσο άχρηστο σας φαίνεται το βιοτεχνικό επιμελητήριο? Θα με ενδιέφερε να ακούσω απο εσάς! 

ΥΓ. Αν σας αρέσουν αυτά που βλέπετε , μπορείτε να δείτε κι άλλα και να ψωνίσετε απ’το site μου

********** 

Unless you’ve lived it, you’ve no idea how hard it id to be a... (I don’t even know what we’re called in english) freelancer? entrepreneur? solo businesswoman? shop owner? All these. Anything you make, you give it to the giant bottomless pocket of the government in way of taxes, health insurance (non deductible, 450€ every two months from the day you start your business. And the amount goes up after a while, not according to the money you make but just because you still exist!), bills etc etc. And if you’re late to pay they punish you by asking you to pay more. And if you pay on time they don’t reward in anyway. You have to pay 50% of your future taxes upfront! V.A.T is 24% and after that the tax you have to pay is 26% of anything you make from the first euro. 

Anyway, to keep me sane I’m thinking all this as the price you pay to the dragon in the stories, to let you live. And I live. I enjoy having my own shop, where I can put the music I like, create anything I desire, be myself with nobody on top. I can close early to go for a walk if the day is nice. It’s difficult being your own boss (you’re all the time free and all the time on the clock at the same time!). There are so many things to balance and I want to do them all: have my wholesale orders on time, have my shop full of stock, make new designs, make new window displays, clean, have a personal life, make comics, make my radio show, tap dancing class. Someday I dream all these will happen and will happen in an orderly and well executed way. Until them I’m glad for everything I manage to do even if I don’t do it in accordance to my high standards. 

 So for today, I’m happy with my new window display! 

Is there any other small shop owner out there reading me? How do you manage day to day? What keeps you up? I’d like to hear from you!

 (english further down)

   Είχε σκονιστεί το μπλόγκ, είχε σκονιστεί κι η βιτρίνα μου, κι εγώ τρέχω να τα προλάβω όλα όπως όλοι! Αλλά ξεσκόνισα έτσι ξαφνηκά κι απρογραμμάτιστα κι έκανα και μια μίνι ανανέωση βιτρίνας για αν μην αλλάζουν πεζοδρόμιο απ’τη βαρεμάρα τους οι περαστικοί (για να πάνε στο μουσείο της Ακρόπολης αλλάζουν πεζοδρόμιο αλλά δεν έχει σημασία). Έφτιαξα ένα φόρο τιμής στις καρτ ποστάλ. Εδώ είναι μερικές απ’τη μαμά μου και μια απ’τον αδερφό μου. Γράφτηκα πρόσφατα σ’αυτό το site και το χαίρομαι! Αν σας αρέσουν τα γράμματα το συστείνω. 

   Θέλω να πω κάτι για αυτές τις καρτούλες που φαίνονται στην τρίτη φωτογραφία. Είναι ένα κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας. Τις θυμάμαι να υπάρχουν σε αφθονία στο σπίτι. Τις χρησιμοποιούσαμε με τον αδερφό μου για να ζωγραφίζουμε “βιβλιαράκια” κι άλλα τέτοια. Τότε δεν τον ήξερα τον δημιουργό. Ήταν απλώς “ένας φίλος της μαμάς μου”. Καλά καλά ούτε αυτό δεν ήξερα. Αργότερα όμως τον έμαθα. Δεν υπάρχει πια δυστυχώς (εδώ και πολύ καιρό) αλλά η δουλειά του υπάρχει εκεί έξω, σε κάποια παλιά τεύχη της Βαβέλ κι είναι μελαγχολικά υπέροχη!  

   Κλείνω το ποστ με καρφίτσες/συννεφάκια κόμιξ και μια δροσερή λεμονάδα με τζίντζερ και δυόσμο. 

Τα κοσμήματα μπορείτε να τα αγοράσετε είτε απ’το μαγαζί μου είτε online. 

edit: Τελικά κάτι υπάρχει στο ίντερνετ για τον Μιχάλη Μιχαήλ

------------------------ 

Dust on my blog, dust on my window display, no dust on me ‘cause I’m running  around trying to manage everything as does everybody else. But I said fuck it, I’ll dust now. So I did and I rearranged my window display so as not to bore passers by so much so that they cross the road to avoid me (yes, I know they’re avoiding me and not crossing to go to the Acropolis museum that’s on the other side) (and this is playing in the background!). So I made a display paying homage to the postcard. I love sending and getting (letters mostly but postcard will do as well). Here are some sent by my mom and my brother. I recently joined this site and I enjoy it. If you like letters too I recommend it.

   I want to say something about these little cards on the third photo. They’re by Michalis Michail who used to make comics too. He was a friend of my mom and he died young. These cards were around the house in abundance (we used them with my brother as a base for making little books). Sadly I can’t find any information about him on the internet (strangely enough). Maybe one day I’ll write something about him. He was a wonderful and melancholy artist. 

   I’ll close this post with my comic bubble brooches and a cold lemonade with ginger and spearmint. 

All the jewellery can be purchased through my e-shop on my site 

Θυμάστε τα ημερολόγια? Μόλις έγιναν τετράδια (με κενά φύλλα εντός)! Φωτογραφίες και εκτέλεση (κυριολεκτικά και μεταφορικά): αδερφάκι aka Leaven Lab 

Προς πώληση στο e-shop του Ψιτ! ή με μια επίσκεψη στο κατάστημα στον έξω κόσμο, Βεΐκου 9 Κουκάκι, Αθήνα! 

***

Remember the wall calendars? The just transformed into notebooks (with blank pages)! Photos and execution (literally and metaphorically): little brother aka Leaven Lab 

christmas is warping me up! 

(for english scroll further down) 

Τσιριμπιμ τσιριμπόμ! Τι ήθελα να γράψω? Στο κεφάλι μου υπάρχει μόνο το γουργουριτό της  γάτας μου που κάθεται στα πόδια μου σαν την καλύτερη θερμοφόρα. Δεκέμβριος. Κι ως συνήθως είναι αυτή η ώρα, η καλύτερη για να τα κάνεις όλα: Η τελευταία στιγμή! Στο τσακ λοιπόν κι εγώ ετοίμασα το φετινό ημερολόγιο. Επειδή δεν μπορούσα να διαλέξω ανάμεσα σε αυτήν ή την άλλη φωτογραφία, τις έβαλα όλες κι έκανα ένα κολάζ για κάθε μήνα. Πάλι (όπως και πέρσυ ) θα μπορείς μετά να τις κόψεις και να τις χρησιμοποιήσεις ως κάρτες (τις εικόνες κάθε μήνα ντε!) ή να τις καδράρεις. Ελπίζω οτι θα είναι στο μαγαζί πριν τα χριστούγεννα... Σίγουρα πάντως θα είναι πριν το τέλος της χρονιάς! Για κρατήσεις επικοινωνήστε e-mailικώς: psitjewellery παπάκι τζιμέιλ ντοτ κομ 

-------------- 

Fun-ζειν!

(english further down)

Είναι κάτι εκδηλώσεις που συμετέχεις μόνο και μόνο γιατί γίνονται σε ενδιαφέρον χώρο. Με αυτή την αφορμή πήγα στην έκθεση φανζιν που οργανώσανε οι Chimeres. (και γιατί μου το πρότεινε μια ωραία και ταλαντούχα τύπισσα επίσης) Πήρα τα κομιξάκια μου λοιπόν και άρπαξα την ευκαιρία να μπώ στο κτίριο της Πανεπιστημίου 64. Φυσικά ανέβηκα και στη ταράτσα! Η θέα ήταν μαγευτική τόσο κοιτώντας γύρω γύρω και ψηλά, όσο και κοιτώντας κάτω. Πως μ’αρέσουν οι ταράτσες της Αθήνας! Άλλα ατού του κτιρίου: το μωσαικό με τους κύκλους στο πάτωμα της υπόγειας στοάς (κι οι εκεί λεπτομέριες, cherio!). Ως περίεργη που είμαι άνοιξα και το ντοσιέ πάνω στο γραφείο του θυρωρού και με περίμενε ένας Σκρούτζ. Η έκθεση φανζίν ήταν πολύ ωραία, μάζεψε ενδιαφέρον κόσμο και χάρηκα κουβέντες και γνωριμίες! Όσοι μουσικόφιλοι μη χάσετε την έκδοση της γειτόνισσάς μου εκεί (αν δεν το ξέρετε ήδη) που έχει κάνει μια καταγραφή της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής εδώ: Filament. 

Όσοι δεν καταφέρστε να έρθετε, τα κόμιξ μου (έντυπα) τα βρίσκετε και στο Ψιτ!

*********************

It was one of these things that I wanted to take part mostly because of the building it was happening in (well also because it was suggested to me by this nice talented lady) (plus it sounded interesting). So I took my comics and  went to the fanzine fare, organised by Chimeres, for the opportunity to go inside 64 Panepistimiou st. Even the elevator door handles were beautiful! The stairs! their railing! The mosaic tiles on the walls! The roof!! Oh the roof! Wherever you looked, round and round, up or down. I love these Athenian roofs. The floor of the basement arcade is one of my favourites in this city (the circles). As the curious person that I am I opened the dossier on the desk of the concierge and I found Scrooge. The fare was good too! I liked the people I met, the conversations we had, the other fanzines. Music lovers be sure to check out this gem (it’s the more book than fanzine, of the lady next to me at the fare), an archive of the independent alternative musicians here: Filament 

(for english scroll further down) 

Μου φαίνεται κάνω νέο πόστ όποτε κάνω νέα βιτρίνα... Νέα βιτρίνα λοιπόν. Βροχή απο περιτυλίγματα καραμελών! Θα βγεί και σε ατομική βερσιόν να το πείρνετε σπίτι σας, ένα συννεφάκι με λίγη βροχή (πληροφορίες/ανακοινώσεις εδώ). Σχεδίασα και μια σειρά κάρτες για να προωθήσω την ραδιοφωνική μου εκπομπή (”Δεν πειράζει”). Θα κυκλοφορίσουν σύντομα σε μαγαζιά που συχνάζω και μ’αρέσουν. Δεν είναι μόνο αυτές οι δύο, έχει κι άλλες! Η τελευταία εικόνα είναι αυτό που διέκοψα να κάνω για να γράψω αυτό το πόστ (ναι, κάτι τέτοια κάνουμε εμείς οι δημιουργικοί άνθρωποι και όλο μένουμε πίσω στις προθεσμίες μας. Πρέπει να εφευρεθεί μια καρέκλα εργασίας με ζώνη ασφαλείας...). Είναι το γούρι που σκέφτηκα για το 2016. Το 1 αγκαλιάζει το 6 και σας εύχομαι σε όλους (ειδικά σε όσους το αγοράσετε) να είναι μια χρονιά τρυφερή. A! και να μη ξεχάσω το ημερολόγιο! Θα φτιάξω και ημερολόγιο! (επίσης συμμετέχω σε αυτό των πατ κιούτ και φέτος)

<><><><><><><><><><><><><><><><> 

Αυγουστιάτικη βιτρίνα. Ξαφνηκά μου την έδωσε που ήταν άδεια (εχμ.. γκουχ γκουχ.. μινιμαλ ήθελα να πω) και έβγαλα τα διάφορα μπιχλιμπίδια που φυλάω σε κουτιά και την γέμισα. Στο τετράδιο, έκθεση δική μου απο Δευτέρα δημοτικού. 

 Κάποια φάση ήταν κλειστό το πανεπιστήμιο (κατάληψη, απεργεία, δε θυμάμαι...) και οι φοιτητές βρήκαν άλλα ενδιαφέροντα: ο Κ. έμαθε να φτιάχνει σαπούνι, ο Ν. (που τότε ήμασταν και ζευγάρι) ήρθε στη μαμά μου να του μάθει να φτιάχνει ψωμί με προζύμι. Μετά ο Ν. έμαθε να φτιάχνει και σαπούνια απο τον Κ. Μετά χωρίσαμε με τον Ν. Είμαστε φίλοι όμως και είχα τα σαπούνια του στο μαγαζί. Πολύ πιο μετά ο Ν. έμαθε στη μαμά μου να φτιάχνει σαπούνια. Και κάποια στιγμή, η μαμά μου ανασκουμπώθηκε και έφτιαξε τη πρώτη της φουρνιά σαπούνια! Τώρα λοιιπόν έχω τα δικά της σαπούνια στο Ψιτ! 

 Τη συγκινούν οι μυρωδιές του βουνού που πάει και περπατάει (φασκόμηλο), οι κλασικές μυρωδιές όπως τριαντάφυλλο και κέδρος και φυσικά το άρωμα-σήμα κατατεθέν της Αθήνας: Ανθισμένη νερατζιά. Μάζεψε νεράτζια, έψησε τη φλούδα τους, την έτριψε και την έβαλε στο σαπούνι για στολίδι. (Αυτό το βαζάκι με τη φρεσκοτριμένη φλούδα μυρίζει σαν κέικ πορτοκάλι που μόλις βγήκε απ’το φούρνο!) Μάζεψε φύλλα φασκόμηλου απ’το βουνό κι έκανε το ίδιο. Στο σαπούνι τριαντάφυλλο έβαλε αποξηραμένα τριανταφυλλάκια, στον κέδρο παπαρουνόσπορο. Ελάτε να τα μυρίσετε απο κοντά (και μετά να κάνετε μια βόλτα για καφέ στο όμορφο Κουκάκι)! 

 Οι υπόλοιπες φωτογραφίες είναι απο το σπίτι της μαμάς μου, που κάθε φορά που το επισκέπτομαι χαζεύω. (το ψαράκι που κρέμεται απο τον πολυέλαιο το έβγαλα μετά απο δική της προοτροπή: “Βγάλε κι αυτό” μου λέει. “Γιατί?” τη ρωτάω. “Γιατί είναι όμορφο!” 

******************* 

 At one time when the university was closed (strike? student protest? I don’t recall..) some students to avoid boredom learned some new things. C. learned how to make soap, N. (my boyfriend at the time) came to my mum to teach him her recipe for sourdough bread. Later N. learned soap-making from C. Later still we broke up with N. but stayed friends and I had his soaps at my shop. Then my mum went to N. to teach her how to make soap. She did and now it’s her soaps at my shop! 

  She likes the fragrances of the greek countryside and the mountains and the classic aromas so the new soaps include sage, cedar and rose. And of course, the signature smell of Athens: Bitter orange tree blossom. She handpicked sage leaves to put for color and texture in the soap. She also picked bitter oranges, baked the peel and ground it (when you open the lid of it’s container it smells like orange cake fresh out of the oven)! In the rose soap she put dried rose buds, in the cedar poppy seeds. Come to the shop and smell them (and then go for a coffee in the nice neighbourhood of Koukaki)! 

Ε, αφού είναι 3 του μήνα κι είναι ακόμη εδώ ο Ιούνιος, γύρισα κι εγώ τη σελίδα του ημερολόγιου. Το αποδέχτηκα. Ήρθε! Κι είπα να αρχίσω τον μήνα (έστω την απο την τρίτη του πια μέρα) με διάθεση εργατική! Να έρχομαι στην ώρα μου δηλαδή στο μαγαζί. Για σήμερα το κατάφερα. Θα το καταφέρω και τον υπόλοιπο μήνα? Στα μέσα Ιουνίου θα είμαι στη Στεμνίτσα. Έχουν την Εαρινή σύναξη αργυροχρυσοχόων με πολλά σεμινάρια κι εγώ θα διδάσκω σμάλτο για αρχάριους. Ρίξτε μια ματιά αν φτιάχτετε κοσμήματα. Διδάσκουν σεμινάρια αξιόλογοι τεχνίτες του χώρου!