μπεκρού

στη γειτονιά πια δε φοβάμαι κι αν με ψάχνεις θά ‘μαι ξέρεις που θά 'μαι,

εκέι που πάμε και ξεχνάμε

εκεί που βρέχει όταν βραδιάζει

εκεί που νιώθω την ψυχή μου να μουδιάζει

pes mou to nai kai fugame ston evdomo

“Ξέρω πως ποτέ δεν σημαδεύουνε στα πόδια, στο μυαλό είναι ο Στόχος, το νου σου, ε;”

Το όνομά μου είναι Νίκος Απ’ το ενενήντα ένα ακόμα αντέχω

Το όνομά μου είναι Κάρλος Έχω δυο ρόδες στο κορμί και μια σφαίρα

Το όνομά μου είναι Αλέξης Είχα γενέθλια εκείνη τη μέρα

Το όνομά μου είναι Σαχζάτ Κι ακόμα δεν μπορώ να βρω την αιτία

Το όνομά μου είναι Μπερκίν Περνάω ακόμα μέσα απ’ την πλατεία

Το όνομά μου είναι Παύλος Ο Παύλος ζει τσακίστε τους ναζί

Το όνομά μου είναι Ζακ Με σκότωσαν νοικοκυραίοι και μπάτσοι μαζί

Το όνομα μου είναι Τζωρτζ Και δεν μπορώ να αναπνεύσω

Το όνομά μου είναι βασίλης Κι ας μην νικήσουμε ποτέ, θα πολεμάμε πάντα.

‘’Έγινα σύνθημα, τραγούδι, έμπνευση σε γκραφιτάδες Έγινα δάκρυ μίας μάνας του αδερφού μου το πιώμα Έγινα εξώφυλλο να κείτομαι από κωλοφυλλάδες Έγινα λίπασμα να βγάλει λουλούδια στο χώμα’’

Το όνομα μου ειν’ το δικό σου