CHEMICAL OCEAN 2.0

How's life?

È questa la vita? È così che bisogna viverla? Sai, sono stanca. Stanchissima. Com'è possibile? Cerco sempre di fare il meglio, il giusto, il tutto. Mi spingo al limite. Ma come mai non ritorna niente indietro? Come mai le cose non vanno bene?

Sai, è un periodo difficile. Mi faccio tante domande. Mi chiedo il perchè. Perchè non posso vivere tranquilla, in pace, senza problemi. È l'unica cosa che chiedo.

How's life?

È questa quella che chiamano dipendenza? Pensavo fosse una cosa passeggera, che sarebbe sparita dopo un po'. Invece eccomi qui, mi ritrovo a nuotare in un abisso profondo che non capisco, ma mi diverte, mi piace, mi fa sentire calma e in pace. È giusto sentirsi così?

È iniziato tutto quando lui mi ha riscritto. Pensavo di non sentire più niente ma mentivo a me stessa. Avevo represso il tutto e nel momento in cui lui si è ripresentato, è riaffiorato su ogni minimo dettaglio. Sono stupida perchè volevo scappare come ho sempre fatto ma non avevo abbastanza forze. Ho dovutl ricorrere a metodi che non pensavo di dover prendere.

E mentivo a me stessa, mi dicevol "Voglio solo provare quello che provano tutte le persone che ogni sera mi passano davanti e concludono la loro giornata, voglio provare se è realmente sollievo o un aggiunta di peso. Cosa provano?" E ci sono caduta pure io.

È questa ciò che viene chiamata dipendenza? Perchè non voglio, ma non riesco a fermarmi.

How's life?

Oggi è l'ennesima serata che la passo così. Finisco di lavorare, mi prendo una birra, me la bevo e spero che il mondo vada meglio.

Al momento capisco poco o tutto. Ti spiego: mi sto mangiando una confezione intera di snickers ( favorite ng inay) mentre penso a quanto voglio esercitarmi domani mattina in palestra. Mi sono mangiata una confezione ingera di patatine mentre penso se farmi o no una face mask dopo durante la skincare.

Sai, molte cose sono cambiate e sfuggite da quando non ci sei più. È già tanto che ho deciso di fare questo, ora. Non so se ci sarà un seguito, ma stasera più di sempre, voglio dirti le cose.

Tutto ciò che è intorno a me è in modalità sfocato, il mondo è in modalità sfocato. Perchè mi sento bene dopo una birra? Alleggerisce le cose? Non so.

Simulan ko na ba ulit ‘to? Ilang beses kong binalak na bumalik sa pag bo-blog, kaso dami ko laging dahilan. 

1. Hindi ko alam kung anong language ang dapat kong gamitin. Tagalog? English? Italiano? Ang hirap kase, sa araw araw italiano naman talaga ang pag sasalita at pag iisip ko, pero pag dating sa blogging feel ko talaga mas kaya kong iexpress nang mabuti ang gusto kong ikwento pag tagalog. Ang problema ko lang, hindi ako ganong kagaling mag tagalog. Noon nga gumagamit pa ako ng translator ma full tagalog ko lang ang pinopost ko. English pa kaya. Kaya sabi ko, u’ cazz. Pag hahaluin ko nalang lahat. Para sakin din lang naman itong blog ko, ako din lang ang iintindi sa kinekwento ko, kaya pag hahaluin ko nalang lahat. Ok? Ok. 

2. Tamad ako. Tamad akong buhayin ang pc para lang mag type, tamad akong mag isip nang ikekwento, tamad ako a mettere giù i pensieri che ho avuto durante la giornata, tamad akong umupo para mag type after a long day at work, basta tamad ako, 

3. Ginagawa kong dahilan yung ayaw kon mag blog pag laptop ni Gian ang gamit ko, gusto ko sarili kong pc para mas feel kong mag type. 

4. Basta iba pang dahilan, tamad lang akong mag isip ngayon. Diba tamad nga. 

Pero, kahapon naisip ko. Ho passato un periodo della mia vita in cui bloggare mi sarebbe stato molto utile, sia per il presente di quel tempo, sia per il futuro di allora. Ho passato giornate, settimane intere ad affogare nei miei pensieri che se ci penso ora, se li avessi trascritti da qualche parte, non avrei vissuto momenti brutti come è successo. At tska, alam nyo yun, yung sana binabasa ko nalang sya ngayon kesa isipin ko nanaman. 

Required syempre sa trabaho na negative kaya di parin akon pwedeng pumasok ulit. Inabot na ako ng 8 weeks dito sa bahay, Ang hirap, lalo na’t nag positive din si Gianluca. Bali sabay kame, unang swab test nya Feb 6 - positive asymptomatic. Pero yung last swab test nya March 17 nag negative na sya, kaya balik trabaho na ulit. Nag iisa na ako dito sa bahay. 

Alam nyo kung anong mahirap, yung hindi ko alam kung paano kalabanin ang virus, hindi ko alam kung anong dapat kong gawin bukod sa mag pahinga, kumain ng maayos be at my healthiest possible.  

September 7, 2020

Once a month I treat myself with a dish that I have craved during the month. Kagabi palang excited na ako sa kung anong lulutuin ko today, I went through al the supermarket flyers online, gawain ko talaga to everytime. Ang plano ko sana gagawa ako ng tuna pizza with cured meat and Grana Padano cheese kaso naalala ko nasira nga pala yung adaptor kaya di ko magagamit oven namin, hayy!! So pag gising ko nag grocery nalang muna ako. Tingin lang ako ng tingin hanggang sa napag desisyonan ko, pasta al pesto at tska hotdog. Hahaha! Ewan ko ba, ang tagal ko ng di gumagawa ng pesto tas yung hotdog na kinuha ko yun yung favorite ko kase malasa sya. Basta yun yung nagustuhan kong kainin, okay. 

August 25, 2020 

Throwback muna nung namasyal kame sa Garda Lake. Memorable para samin ang pwestong ito kase dito kame unang pumunta ng magkasama back in 2017 ata? Sobrang ganda dito at buti nalang maganda din ang panahon.

It’s been a while since my last time here on my blog. Little update lang, medyo busy na kase ngayon, dami pa pangyayari. 

Full time na ako ngayon sa trabaho, bumalik na ang normal kong oras kahit konti parin ang taong pumupunta samin. Sobrang init narin ngayon, grabe. Last month di ko na natiis, bumili na ako ng electricfan, mas okay na ngayon kahit minsan feel ko ang init parin ng hangin na lumalabas. Kelangan talaga aircon. Halos dalawang buwan narin akong hindi nag papants sa sobrang banas, di kaya ng hita ko, hahaha! Tapos di ko alam ang lala ko pala pagpawisan???? Yung mag huhugas lang ako ng pinggan tuluan na pawis ko, hayy!! Buti konti nalang ber months na. 

Busy din ako ngayon sa mga babies ko (cactus at succulents). May project ako soon, pinag aaralan ko pa ang lahat. Wait lang kayo, iuupdate ko din kayo with matching pictures ng mga babies ko.

Other than that, summer na summer pero wala talaga kameng napuntahan ni Gian. Syempre si Covid nanjan parin then even if wala, may trabaho kame pareho. 

You can’t even imagine kung ilang beses na akong nasabihan ng ganyan. Magulang ko nga sinasabihan ako ng ganong salita, yung iba pa kaya. Suki ako sa mga tiyahin ko, alam nyo, yung mga titas na puro pula lang sa mga pamangkin, pero baho ng sariling anak di nila nakikita. Dumating nga ako sa puntong di na umaattend ng family gathering kase oras ng kainan sinasabihan ako lagi ng “Wag kanang kumain nyan, lalo ka lang tataba”.

 Mataba naman sadya ako, simula bata palang, malaki katawan ko. I love to eat, I eat everything, wala akong arte sa pagkain, lahat ng gulay at prutas kinakain ko, isda, karne, wala akong pinipili. I really love food.

Nung teenager ako, doon ako nadepress kase nga ba’t yung iba ang ganda ng katawan, bakit ako malaki hita ko, may tyan, malaki braso ko. Ba’t ako lang ang sinasabihan na masama ang katawan, dahil ba mataba ako? I started starving myself, pag may kinakain ako na feel ko ang bigat, sinusuka ko din kaagad. Hindi na ako lumalabas ng bahay kase feel ko ang pangit ng mga suot ko, kita taba, kita bilbil. I hated my body, I hated myself, gusto ko mapuri din ako ng iba. I was so insecure ang uncomfortable with my body. Ilang taon tumagal ang ganyang mindset ko. Very toxic. 

January pa sana ako mag papagupit, sabi ko kase bago ako umattend sa kasal ng pinsan ko iiklian ko na. Kaso pag dating ko sa Pinas wag na daw muna kase ganda ganda ng buhok, gnrn. So naisip ko sige, pag balik ko nalang ng Milan. Kakabalik ko lang noon, ini-quarantine na kaagad ang buong bansa, kaya di rin ako nakapag pagupit. Humaba ng humaba ang buhok ko. Siguro buong buhay ko eto talaga yung pinaka mahaba, natuwa pa nga ako kase healthy pa naman sila pero sobrang init na at di ko na sila masyadong nae-enjoy dahil lagi kong pinupuyod sa trabaho, sa labas. Sobrang banas. 

Dumami na sila!! Yan na nga ba sinasabi ko, delikado kapag may nalalaman akong mga promo promo kase di ako tumitigil hanggang sa maubos na lahat (pera at choices). 40+ na ang mini cactus ko then may mga 10 ata akong succulent plants. Nag simula ako nung quarantine mga 10 lang siguro ang mini cactus ko, then in two weeks nadagdagan na sila ng sobra, hahaha! Ang ilan sa kanila nilipat ko na sa isang mas malaking pot kase feel ko siksik na sa maliit na lagayan nila, then bumili din ako ng seeds ng cactus at ako na nag plant, six sila tapos meron pa akong eight seeds na tinanim ko two months ago na bumunga na.