cchiheisenn

- Were you disappointed when you got to know me?

-  From its weight and touch, they'd know how you felt. From a smooth stone they might get that you were happy, or from a rough one that you were worried about them. (smooth texture symbolizing a peaceful mind, and rough texture symbolizing a concern for others.) -----Stone letter

- It's kind of sad... to climb only to die. Why work so hard if you're going to die.

   . . .

   I'm sure they want to go back... to their birthplace.

Why are you so in to Pinot?

. . . Pinot needs constant care and attention. You know? And in fact it can only grow in these really specific, little, tucked away corners of the world. And, and only the most patient and nurturing of growers can do it, really. Only somebody who really takes the time to understand Pinot's potential can then coax it into its fullest expression. Then, I mean, oh its flavors, they're just the most haunting and brilliant and thrilling and subtle and... ancient on the planet. . . 

- Things will go on, and then one day it will all be over.

-  I don't remember the film either. But I remember the feeling.

- What would you say if no one came to your funeral?

   Nothing, presumably.

- แล้วตอนนี้ แม่อยู่ที่ไหนคะ - ทิงเกอร์เบลล์ - แรกๆคุณจะรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ดื่มชานี้ ต่อมาคุณจะรู้สึกคลุ้มคลั่ง แล้วคุณจะสำนึกได้ว่าเวลานั้นไม่สามารถย้อนกลับมาได้ และในวาระสุดท้ายคุณจะรู้ตัว - ร่มของพวกคุณคืออะไรคะ เสียงที่ตอบรับในเวลาที่คุณเรียก ความทรงจำที่ได้แบ่งปันร่วมกัน เวลาที่คุณและเขาได้ก้าวไปพร้อมๆกัน มีใครบ้างคนโผล่มาในหัวใจบ้างรึเปล่าคะ ใช่แล้วค่ะ เขาคนนั้นแหละ ที่เป็นร่มของคุณ - ‘ฉันจะตายหรอ ฉันเพิ่งจะ19เองนะ’      'บางคนตายตั้งแต่9ขวบ 10ขวบ ความตายก็แบบนี้แหละ’ - เป็นช่วงสว่างไสวที่สุดของวัน ดวงตาฉันเจ็บปวด ฉันเลยแค้นใจคนๆนึง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพระราชา พระเจ้า หรือว่าตัวฉันเอง … ฉันลืมไปแล้ว - แม่คะ สบายดีมั้ยคะ ไปอยู่ที่ดีๆแล้วรึยัง ข้างบนนั้นเป็นยังไงบ้าง ดีกว่าที่นี่รึเปล่า แม่คะ หนู… หนูไม่สบายเลย ไม่มีใครถามหนูเลยสักคนว่าเป็นไงบ้าง … ชีวิตมีแต่ฝน - เพราะฉันรู้สึกเศร้า… ฝนไง อีกไม่นานก็หยุดเเล้ว … เธอเป็นยังไงบ้าง… เล่าเรื่องเธอต่อสิ 

- คุณเคยได้ยินเรื่องนี้รึเปล่า มนุษย์มี4ช่วงชีวิต ช่วงชีวิตของเมล็ด ช่วงชีวิตของการเติบโต ช่วงชีวิตของการเก็บเกี่ยว ช่วงชีวิตการชื่นชมผลผลิตที่ได้... ทำไมชีวิตฉันถึงไม่มีช่วงเวลาของการเก็บเกี่ยว มันไม่มาถึงสักที - 'เรื่องดาบนั่นไง ทำไมถึงไปติดอยู่ตรงนั้น ใครเป็นคนทำ’          'คนที่ฉันไม่คิดว่าจะทำเเบบนี้’           'อ่า เป็นเรื่องเศร้าสินะ ไม่พูดเรื่องนี้ดีกว่า งั้นคุณอายุเท่าไหร่’           'ฉันอายุ393ปี’      'อ่า เรื่องนี้เศร้ากว่าอีก ขอโทษนะ’ - ขนาดวัตถุไม่ได้ขึ้นอยู่กับมวลㅡ เด็กสาวร่างบางเหมือนต้นไวโอเล็ต เด็กสาวที่เคลื่อนไหวราวกับกลีบดอกไม้ ดึงผมเข้าหาด้วยแรงที่มากกว่าขนาดของตัวเธอ ชั่วขณะหนึ่ง เช่นเดียวกับแอปเปิ้ลของนิวตัน ผมปล่อยตัวเองให้ตกลงไปสู่เธอ พร้อมกับเสียงเต้นของหัวใจ เสียงตึกตักของหัวใจ หัวใจของผมกำลังกระดอนจากสวรรค์มาสู่พื้นโลก… รักแรกของฉัน - แม้ในต่างแดน สงครามก็ไม่มีท่าทีว่าจะสิ้นสุดลง เพราะที่ดินและอาหารถูกขโมยไป พวกเขาจึงต้องสละชีวิตแลกกับคมดาบและธนู - ข้าคิดว่านี่คือรางวัล แต่ท้ายที่สุดก็เป็นเพียงแค่บทลงโทษ ข้ามิอาจลืมทุกคนที่ตายจากไปได้ -ตอนเธออายุ29 ก็ยังส่องสว่างเจิดจ้าอยู่ แต่ว่าไม่มีฉัน อยู่ข้างๆเธอเเล้ว - รอยยิ้มของเธอ สะท้อนกับแสงของดวงตะวัน ในยามที่มันส่องสว่างที่สุด มันทำให้ผมนึกถึง ขณะที่ชีวิตผมถูกพรากไป - ในตอนจบ มันคือการตัดสินใจของฉัน - ชีวิต… กำลังเดินเข้ามาหาฉัน ความตาย… กำลังเดินเข้ามาหาฉัน จากการมีชีวิตไปสู่ความตาย… เธอเดินเข้ามาหาฉันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แล้วฉันก็พูดแบบนี้ออกไป 'ฉันไม่ได้เศร้านะ’ 'แค่นี้ก็ดีมากพอแล้ว’ 'มันต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้ว’ - 'มันแปลว่าอะไรหรอคะ’ 'แปลว่าได้ยิน’

- ‘เข้าใจสิ่งที่ฉันพูดใช่มั้ยคะ’     ‘เเบบนี้ใช่มั้ย’       ‘รู้ได้ไงคะ  หายากนะเนี่ยที่ลุงจะเข้าใจคำพูดฉัน’

- ทุกช่วงเวลาที่ฉันใช้กับเธอ มันเจิดจ้ามาก ทั้งตอนที่อากาศดี ตอนที่อากาศเเย่ หรือตอนที่อากาศพอใช้ได้ ฉันชอบทุกช่วงเวลา... แล้วก็ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ไม่ใช่ความผิดของเธอ

- บางครั้งพ่อเเม่ พี่น้อง ลูก ก็กลายเป็นผู้พิทักษ์ได้เช่นกัน ฉันเเค่ให้เเซนวิชกับเขา ฉันไม่ได้เป็นคนช่วย ลูกสาวเขาต่างหาก

Every night I come to the same place and wait till the sky catches up with my mood. 

I can't relate to 99% of humanity. - Seymour -

時計の針も二人を　横目に見ながら進む そんな世界を二人で　一生　いや、何章でも

♡

คุณแม่ สบายดีหรือเปล่าคะ

ที่ตรงโน้น เป็นอย่างไรบ้างคะ

ตั้งแต่คุณแม่เสียไป 7ปี แล้วสินะ

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามันผ่านไป 7ปีแล้ว

หากหนูแต่งงานตั้งแต่ตอนนั้น หนูคงจะมีลูกแล้วสินะ

หนูอยากให้ คุณแม่ได้เห็นหน้าหลานมากเลยค่ะ

แต่เป็นเพราะหนูยังเป็นเด็กเกินไป ถึงจะเเต่งงานเเละมีหลานให้คุณแม่ 

หนูก็ยังไม่โตเป็นผู้ใหญ่อยู่ดี เพราะไม่ว่าเมื่อไหร่

หนูก็ยังเป็นเด็กในสายตาคุณแม่ ช่วยไม่ได้จริงๆนะคะ

. . .

คุณแม่ สบายดีหรือเปล่าคะ ที่ตรงโน้น ♡

ฮาน่ากำลังกอดจดหมายไว้ 

และผมก็กอดเธอ

โอบกอดปลอบซึ่งกันเเละกัน 

. . .

ฉันจะเขียนถึงนาย ทุกวันๆ

จะเขียนถึงนาย ♡

A Letter To You

The youth is starting to change

My favorite Thai director.  ♡

“ What difference is there in the color of the soul? ”