La Belle Et La Bete

bazen çocuk gibi olup gülüşlerimi etrafa saçıyorum. bazen bir ergen gibi kendimle triplere giriyorum. bazen bir genç kız gibi tüm yaşanmışlıkların acısını iliklerime kadar hissediyor, yaşamımı zorlaştırıyorum. bazen bir kadın gibi ailemi, sorunlarımı omzumda yük ediyorum. bazense yaşlı bir kadın gibi sessiz, bir kenarda duruyorum öylece. işte o zaman anlıyorum, bir şeylere değmediğini.

"herkeste bir parçam kaldı / ve birleştirilince ben çıkmadım ortaya"

üzüntümle mücadele ettim, onu gizlemeye, gittikçe daha küçük parçalara bölmeye ve bunları kimsenin bulamayacağını düşündüğüm yerlere dağıtmaya çalıştım. sonra?

"... ona aşık olamayacağıma inandığım için korkusuzca ona yüreğimi açmıştım. ama korkusuzca yüreğimi açabildiğim tek adam olduğu için de hemen ona aşık oldum."