Evet, bu görseldeki haber küpürü gerçektir.Şubat 2016'da Filistin Devlet Televizyonu'nda (Palestine TV) yayınlanan bir programda, dönemin Gazze Müftüsü Hassan Al-Laham aile içi anlaşmazlıklar ve evlilikleri kurtarma üzerine konuşurken tam olarak bu ifadeleri kullanmıştır.

"Güzelliğini Bozmayacak Şekilde": Al-Laham, programda bir erkeğin eşini uyardıktan ve yatağını ayırdıktan sonra hala çözüm bulamaması halinde "vurabileceğini" söylemiş; ancak bu vurmanın kadının yüzüne gelmemesi, onu çirkinleştirmemesi, yaralamaması veya kemiğini kırmaması gerektiğini belirtmiştir.

"Dayak Sevgiyi Hatırlatır": Müftü, buradaki fiziksel müdahalenin amacının zarar vermek değil, taraflar arasındaki bağı veya sevgiyi hatırlatacak "küçük bir şaka gibi" sembolik bir uyarı olması gerektiğini iddia etmiştir.

Bu açıklamalar, yayınlandığı dönemde hem Filistin içinde hem de uluslararası alanda kadın hakları savunucuları ve sivil toplum kuruluşları tarafından şiddeti meşrulaştırdığı gerekçesiyle çok sert tepki çekmiştir.

Derler ki Clint Eastwood şöyle demiş:

96 yaşına geldiğinde beden artık insanın müttefiki olmaktan çıkar.

Işık rahatsız etmeye başlar, nefes almak bile çaba ister, atılan her adım ise kararlılık gerektirir.

Ama bunların hepsi, yaşlılığın yalnızca görünen yüzüdür.

Çünkü yaşlanmanın en zor yanı fiziksel acılar değildir.

Asıl zor olan, etrafına baktığında gençliğini, hayallerini, sevinçlerini ve mücadelelerini paylaştığın insanların çoğunun artık hayatta olmadığını fark etmektir.

Hayatındaki o büyük çember, zamanla giderek daralır.

Telefon daha az çalar.

Günler daha sessiz geçer.

Ve en derin yara ne dizlerdedir ne de sırtta…

En derin yara, artık seni gerçekten dinlemeye vakti olan insanların neredeyse kalmamış olmasıdır.

İşte bu yüzden birçok yaşlı insan aynı anıları tekrar tekrar anlatır.

Bunu can sıkmak ya da ilgi çekmek için yapmazlar.

O anıları anlattıklarında, kısa bir süreliğine de olsa kendilerini yeniden güçlü, faydalı, sevilen ve vazgeçilmez hissettikleri günlere dönerler.

Her hatıra, dünyaya ait olmaya devam etmenin bir yoludur.

Uzun yaşamayı alkışlayan bir toplumda yaşıyoruz.

Ama çok az kişi, uzun yaşayan insanların gerçekte nasıl yaşadığını merak ediyor.

Uzun ömrü kutlarken, nice yaşlı insanın görünmez bir yalnızlığın içinde yaşadığını fark etmiyoruz.

Bu sözleri gerçekten Clint Eastwood söylemiş olsun ya da olmasın…

Önemli olan, anlatılan gerçeğin var olmasıdır.

Bu gerçek; sokağınızın sonundaki dedede, tek başına öğle yemeği yiyen halanızda, sadece biriyle sohbet etmeyi bekleyen komşunuzda ya da aile sofranızdaki emeklide yaşamaya devam ediyor.

Onların her biri yaşayan bir kütüphanedir.

İnternetteki hiçbir arama motorunun yerine koyamayacağı deneyimlerle dolu eşsiz bir kitaptır.

Telefonunuzu bir kenara bırakıp gerçekten dinlemek için zaman ayırdığınızda olağanüstü bir şey olur:

Sadece onların hayatına saygı göstermiş olmazsınız; kendi hayatınızı da zenginleştirirsiniz.

Çünkü kırışıklıklar sadece zamanın izleri değildir.

Onlar, dolu dolu yaşanmış bir ömrün sessiz kanıtıdır.

Ve onları dinleme ayrıcalığına sahip olan herkes, yaşamayı biraz daha iyi öğrenir.