Yakamoz Güzeli

Bugünüm mükemmelmiş gibi birde gelecek kaygısı çekiyorum. Sanırım acı çekmeden duramıyorum))

Beni sevmemiş olmaları, aslında benim varlığımın bir eksiklik olmadığını fark etmemi sağladı. Ama çocukken bunu anlayamazsın. Sevgi diye öğretilen şey, aslında bir gereklilikten çok bir yük, bir beklentiymiş. Sevgi yoktu; sadece bir boşluk, her geçen gün biraz daha büyüyen bir derinlikti. Bazen bir çocuk, sadece gözlerine bakılıp, 'buradasın ve bu yeter' denmesini bekler. Ama ben o bakışı asla görmedim. Bir gün bile, ‘yeter’ diyemedim. O yüzden beklememeyi öğrendim, kendimi sevmenin ne demek olduğunu unutarak büyüdüm. Ve zamanla anladım ki, sevmediğinizde, sevginin anlamı kaybolur; ama en acısı, sevgi yokken, insanın kendisini bulması imkansızlaşır...

“Bazılarımız şiirlere tutunuyor,bazılarımız şarkılara…Bazılarımız filmlere tutunuyor,bazılarımız kitaplara…Sanırım artık insan,tutunamıyor insana.”

"Zamanla unutulmaz, sadece suskunlaşır. Hâlâ duvarlarımın arkasında o çığlıklar var."

“Bir şehir kadar kalabalık benim yalnızlığım..."

Kendimi eski bir şarkı gibi hissediyorum, sözlerini bilenler eşlik ediyor sadece...🎶🎶🎶