Carmenta

Dünya, iyi  ve  kötü insanlara ayrılmış gibiydi. İyiler daha huzurlu uyuyorlar, diye düşünüyordu Cloquet. Kötülerse uyanık oldukları saatlerin tadını daha  iyi çıkarıyorlar.

Needleman, kızım ve benle beraber Milano’da opera izlerken locadan aşağıya biraz  fazla  eğildi  ve orkestra  çukuruna düştü. Bir kaza olduğunu kabullenemeyecek kadar gururlu olan Needleman, bir ay boyunca aynı operaya gitti ve her gece kendin çukura attı. Kısa  süre sonra beyin sarsıntısı geçirdi. Derdini anlattığını ve artık kendini atmaktan vazgeçebileceğini  söyledim. “Hayır,” dedi, “birkaç kez daha yapayım. Bir şikayetim yok zaten.”

Allah'ım. Diyeceklerim bu kadar.

Uzaklar var aklımda. Mutlu olacağımı düşündüğüm uzaklar.. 

Never dreamed of a man. It was always about my power. That becomes my weak point. 

Kapatıyorum gözlerimi. Ormandayım. Tanrım olması gereken her şey farklı. Zemin çok kaygan. Bir buz tabakası üzerinde yürümeye çalışıyorum. Ayakta durmak zor. Kulağımda bir saksafon sesi. Aklımdan atmaya çalıştıklarım, aklıma almaya çalıştıklarım.. Ruhum bölünmüş ancak şükür ki bedenim tek parça. Gökyüzüne bakmak istediğimde görmek istediklerimin yer değiştirmiş olma ihtimalinden dolayı kafamı kaldıramıyorum. Zeminin kaygan olduğundan bahsetmiş miydim? Hareket edemiyorum. Hareket etmek istemiyorum da. Eylemsizlik ilkesini iliklerimde hissederken ses kesiliyor ama sessizlik yok. Her şey gibi bu da tuhaf geliyor ama pek de aldırmıyorum. Kafamdan geçen fikirler öyle süratle ilerliyor ki bedenen çakılı kaldığım yerde zihnim tıpkı bir akrobat gibi daldan dala atlıyor. Size bir tavsiyede bulunmamı isterseniz, ki cevabınız beni hiç ilgilendirmiyor, hayatta daima bildiğiniz yollardan yürümemeniz olurdu. Çünkü bir yolun nereye çıktığını bildikten sonra o yola çıkmanın ne gibi bir heyecanı olabilir ki? Bazen düşünmüyorum diyebilmeyi çok isterdim. Durmak lazım. Öyle durakta otobüs beklerken ki gibi bir durmak söz konusu değil burada. Bomboş bir güne öğleden sonra saat üç civarında uyandığınızda yatakta geçirdiğiniz o kısacık zaman dilimindeki bir durmaktan bahsediyorum. O bir anlık duruş sonunda yine düşünmeye başlayacaksınız. Bu kadar saat nasıl uyuyabildiğinizi ve yapmanız gereken işleri halledecek kadar geniş bir vaktiniz kalmamasına karşın boş geçirilmeyecek kadar da uzun bir gün hakkında düşüneceksiniz. Sevdikleriniz aklınıza gelecek ama sonra avokado salatası yapmak için harika bir gün olduğuna ikna olarak mutlu olacaksınız. Eğer ki bir gün öğleden sonra saat üç civarında uyanacak olursanız ve bu gün sizin için boş bir gün ise başınıza gelmesi en muhtemel olay örgüsü budur. Herkesin başı elbet bir gün bir avokado yüzünden belaya girecektir. Demem o ki, hazırlıklı olun. Ormanda kaygan bir zemin üzerindeyseniz ve hareket edemiyorsanız, gittiğiniz yolların nereye çıktığını bilmediğinizden huzursuz ama yeni yollarda yürümeyi çok seviyorsanız, birden çok şeyi önemsiyor ve birden çok şeyi çok sevebiliyorsanız direksiyonu iyi kavrayın. Ben sizler yerinde olsam evimdeki tüm kar kürelerini penguenlere hediye ederdim. 

bitmeyen bir kulvar bu. yolun sonu, yolun başına çıkıyor. bir çemberi koşarak tamamlamaya çalışıyorum. bitmeyen bir kulvar bu.