en başa dönsem başladığım ilk anı ateşe verirdim.

öyle bi yerdeyim ki sanki böyle artık hiç kimse beni üzemez ama hiç kimse de mutlu edemezmiş gibi.

Birinin kalbine bıçak saplayıp başkasıyla mutlu olunmaz.

göğsümün altına saplanan bir bıçak var. çıkarsam kan kaybından öleceğim, çıkarmasam acıdan.

“Kulaklığı takmış müzik dinleyen ifadesiz bir suratın içinde kaç farklı dünyanın yok olduğunu kimse bilemez.”

Karanlık bir odadasın, kulağında kulaklık onun sesini dinliyorsun.

Anılarımı özlüyorum.

"kendine iyi bak. Benim için, seni bıraktığım sevdiğin kadın için."

Şimdi iki yabancıyız ama önceden birbirimize yazmadan uyumazdık.

Eski fotoğraflara bakarken 'burda beni çok seviyordu' düşüncesi...

Acıdan başka bir şey değilim.

sorun değil demenin kalbine verdiği ağırlık...

“İçinde her şey çiçek pıhtılarına dönüşecek, Bir gün gelecek hiç ağlamayacaksın…”

Ben sana beni istemediğin için kızgın değilim. Bir gün beni istiyormuş gibi yapıp ertesi gün yokmuşum gibi davrandığına kızgınım. Anlamıyorsun.

Çiçek açtığınızı düşündüğünüz kalpte kuru bir dal bile olamayaşınızla yüzleştinizmi hiç. Ben yüzleştim.

Deli gibi sevilmenin bile geçiremeyeceği bi sevilmemişlik izi taşıyorum solumda.