Beybûn Hanım 🌼

Kilom çok azmış gibi kalkıp bu saatte kremalı kaşarlı makarna yapıp yiyorum 😂

Güçlü görünüyorum ama bir gün habersizce terk edersem bu dünyayı bilinsin ki herkese çok kırgınım..

Çok karışığım. Bir yanım olabildiğince huzursuz ve yorgun. Diğer yanım mucizelere ve düşlerin gerçek olabileceğine halen inanıyor ve heyecanını koruyor. Bu iki yan arasında ben ise eziliyorum..

Onca insanı savundum, yanlarında oldum. Yeri geldi yardımlarına tek başıma koştum. Elimden gelenin fazlasını yaptım. Şimdi etrafıma bakıyorum da kimseyi göremiyorum. Neye çabalamışım, nelere koşmuşum farkında bile olmadan. Onlara koşarken düştüğümde, sadece kendimi yaralamışım..

Fark ettim ki uzun süredir kendime hiç vakit ayırmamışım. Neleri seviyorum, nelerden mutlu oluyorum onu bile unutmuşum. Gerçi böyle bir süreçte kendime vakit ayıracak hiç zamanım olmadı zaten ama biraz kendimi dinleme vakti geldi galiba..

Böyle olması gerekiyormuş demeyi içim yana yana öğrendim. Artık hiçbir şeyin yakasına tırnaklarım sökülürcesine yapışmıyorum. Bu zamana kadar olacağı varsa olurdu zaten deyip pes ediyorum. Emekse emek, zamansa zaman her şeyi gözü kapalı feda ettiğim hiçbir şey benim olmadı çünkü..

“Kimsenin seni tanımadığı bir şehirde, balkonda, kocaman bir hırkanın içinde olsan şimdi sen. Bir şeyi terk etmiş olsan. Mesela bir şehri.”

O gün gittiğinde gitmek zorundasın sandım, gidiyorsun ama veda etmiyorsun sandım, gidiyorsun ama sen de kahroluyorsun sandım. Ben, sen beni üzdüğünde sen de üzülüyorsun sanacak kadar anlamaya çalıştım seni. Beni neden sevgimin inancından vurdun?