Bilge/Male-Koç

İnsan olarak nereye varırsak varalım son durağımız bir hüznün yamacı olacak çünkü finalde her şey seni bırakır ve sen de her şeyi...

Baksana pes etmeyenlere tarih kitapları bile dar geliyor, düşün ki pes etmeye mecbur bırakılanlar tarihe sığmaz. Pes etmeye mecbur kalmış bir kalp olarak bunu yazmaya mecbur kaldım. Bu satırlar, bu mecburi pes edişten kalan kanımın son harfleri

Hayal edebiliyorsan, gerçeğini de yapabilirsin sadece yeterince istemiyorsun

Arkanda duran hiç kimsenin olmadığı gerçeğiyle yüzleşmeden başarmak tek seçeneğin olmazdı, günün sonunda tüm olanlara teşekkür etmeyi unutma, hikayenin sonunda kin yok şükran var bunu bilerek yürü yürü ve yürü tek başına

Kendi şartlarında düşünürsen, şartları düşünüş olursun kendini değil

Konuştuğun kişiyi dost sanıyorsun ama tanıdığın düşmandan çok daha tehlikeli bir durum ve sen bunu anladığında geç olabilir

Koşullar uygun olduğunda kimsenin güvenilir olamayacağını biliyorum, herkes her şeyi uygun koşullarda yapabilir ama tek bir istisna var bence Yaratıcı ile güçlü bir ilişkisi olan hariç, benim güvenmek istediğim bağ çeşidi de bu galiba ve mantığımın da onayladığı şey bu

Sınırların aşılmasına izin vermemek, bir insanın kendine duyduğu saygının karaktere bürünmüş halidir bence bu çok hoş

Doğru olanı yaptığında, tüm oyunların hükmü biter çünkü doğru; oyun oynamaz ve ben doğrunun aşığıyım. Evet insan aşkı henüz buna yetişemedi bu masalda

Sen hiç, kaybederken bile kazanacağından emin olarak gülümseyen birinin kalbindeki zaferle tanıştın mı?

Kötü dönemler bana yaşadığımı hissettiren dönemlerdir hiç olumsuz bakmıyorum

Düşünsene iletişim kuruyorsun belirli standartların var ama seni dibe çekmeye standartlarını düşürmeye çalışıyor aslında o da farkında değil çünkü kalitesi diplerde napsın. Sanki bir oyundasın ve kuralları sürekli değişiyor, en iyi hamlen ne olurdu sence? Tabiiki o masadan kalkıp gitmek.

Bazı şeyleri kazanmanın anlamı yoktur, sonunda kendimi hatırlamayacağın hiçbir yaşanmışlık kutsal olamaz ya