"bozee, po co ci to wsyztsko, chcesz wygladac jak kosciotrup?"

Nie mieliśmy się już nigdy więcej spotkać ani porozmawiać, choć jeszcze jakiś czas temu wydawało mi się to absurdalne. Nie było cię tu kolejny rok, a ja coraz rzadziej wyświetlałam w swojej głowie film o tobie. Znów dotarłam do kojącego stanu pogodzenia. Znów siedziałam oswojona na miękkiej kanapie w sobotni wieczór i odpoczywałam w absolutnym braku palących pragnień. Mam, mimo wszystko, nadzieję, że przed tobą historie, dzięki którym poczujesz, że jeszcze warto. Mam, mimo wszystko, nadzieję, że przed tobą emocje, których nigdy wcześniej nie czułeś i że nie pomyślisz przy nich "żałuję", a "nareszcie". Mam, mimo wszystko, nadzieję, że będziesz jeszcze tak szczęśliwy, że raz na zawsze pogodzisz się ze wszystkim, co w tej chwili nie daje ci spać. I choć życzę ci dobrze, to nie odbiorę już od ciebie telefonu. Choć życzę ci dobrze, nie chcę wiedzieć już jak mija ci dzień. Choć życzę ci dobrze, nie obchodzi mnie już, kto wydzwania do ciebie pod rząd ósmy raz. Choć życzę ci dobrze, nie chcę wiedzieć już co myślisz i czujesz. Choć życzę ci dobrze, nie chcę wiedzieć już o tobie nic. Nic a nic.

Me and Ana:

Nic nikomu nie mów.

Nikt nie wie ile rzeczy ukrywam