Metaphor

                                              by me

Otacza mnie cisza,

Mordercza, dusząca.

Krew twarz mą zalewa,

Gdy konam płacząca. 

Ta cisza nieznośna

Naiwność mą odsłania.

I przed samą sobą wstyd mi

Mówić te wyznania. 

Tak głęboko w sobie,

Ukryć ją pragnęłam.

Lecz teraz wiem, że cisza,

Mną już owładnęła. 

Myślałam, może hałas

Da mi ukojenie.

Lecz on tylko zwiększył

Ból mój i pragnienie.

Czy kiedyś zdołam powiedzieć Ci, że

2

             2

                        2!

Nawet w huku bomb wojennych

Ciszę tę usłysze w sobie.

Pragnę wrzeszczeć z obłąkania,

Serce chcąc poruszyć w Tobie.

Teraz cisza, wkrótce pustka. 

Lecz z tą sobie nie poradzę.

Co mi powiesz, kiedy wtedy

widziałaś jak bardzo pękało mi serce  gdy jeszcze byłem przy tobie

a jednak mimo to nie chciałaś mnie  i mojej miłości