Tahayyülemizin çok ötesi bir devirde hüküm sürüyoruz. Gözlerimizi gördüklerimize inandırma güçlüğü çekiyoruz. Çiçeklenmiş bir bahçeye insanın kazayla gözü kaysa, bin yıl gönlü kalırken; Bunca mucizevî insan manzalarına nasıl duyarsız olabiliyoruz..

Fazlaca kalabalık, gürültülü, duyarsız, umarsız ve epey de râyihasız bir devrin göbeğinde yaşıyor olsak da,

"tez kızaran güllerden kendini sakın

*

Ne zaman tedbirin yolunu tutsam; acı üstüne acı gelir, zincir üstüne zincir.”

Çiçekleri koklayıp koparmak istiyor, ekmeye yanaşmıyor kimse.

Ve kışın yüzüne bakmadıkları sularda yazın serinlemek istiyorlar.

“EMEK” o kadar yabacı bir kavram ki bu yüzyıla.

(Bir hanım kardeşinizim bu arada)

İnce düşünceli insanlara râst gelmek çok mutlu etti beni.. Binlerce kez âmîn. Tüm ümmetimizin evlatları için sonsuz kere âmîn.. Duâlarda buluşmak üzere güzel kardeşim