🕯️

"Benim hayaletlerim bırakmadı peşimi ben onlarla uyumaya alıştım."

"Titriyorum içten içe ama tuğlalar kayalar kadar büyük bu defa hiç biri yıkılmıyor bu defa örülüyorlar adının ardına. Bir daha yıkmamak adına. Adlarınızı andım bir bir, andım sizi kir kir, diri diri yaktım bazen kendimi yeridir. Karşınıza geçtiğimde çoğu söyleyeceğimden korktum, haklıydım korkulması gerekilen seslerim, tınılarım vardı. Bende üstüme düşeni yaptım ve korktum. Korkarak öleceğim bir yerde veya korkudan hatta büyük ihtimalle yaşayamadan. Kendinden bahsetme bir an bir ara. İnsan gibi konuşmak zor olsa gerek, katlanmak bana zor. Yanlış söz söylenmez söylenirse ve kesilirse de üstü kapatılır ya sen kapatamıyorsun veya ben görmeye devam ediyorum. Belki unutamadığım inceliklerden bu da. "

"Eskiden bu merdivenler büyük gelirdi."

"Geceleri uyumadan önce yazdığım satırlarla buluşur sözlerim. Kelimeler zikreder zihnim, ben yine diri yine baki. Beklerim seni ve senin gelmeni. Boş kafiyeler, dizeler gibi olması gereken satırlar. Sana, öylesine veya değil. "

"Bir kaç gündür bir buhrandayım. Geçmiş beni sarıyor, benim geçmişim sıcak değil. Soğuk sanrılarla dolu. Bu yüzden çok üşüyorum. Tarih tekerrürden insan tesellilerden ibarettir. Teselli gerekir hep çünkü hep hataya düşer, belki aynı belki farklı hatadır ama benim hatam aynı."

"Sekizler kandır reva mıdır? "

"Merhaba, ben M'; asla kabuslardan korktuğum için yorgunluktan bayılana kadar beklemem.

"Dün o kadar çok bekledim ki... Belki bir umut pencereleri bile izledim, sisten başka bir şey göremedim ve uyudum. Uyandığımda yağmış. Bu ne demek çok bilmiyorum ama iyi bir şey olmadığını çok iyi biliyorum. Benim olmayan geleceğim için bir umuttu o rüya, şimdi yok sanırım."

"O artık buraya gelmeyecek,

EPİGRAM